గరుడపురాణమ్

స్వదత్తాం పరదత్తాం వా యో హరేచ్చ వసున్ధరామ్ । షష్టివర్షసహస్రాణి విష్ఠాయాం జాయతే కృమిః ॥ ౨,౪౨.

తానే ఇచ్చిన భూమిని గానీ, వేరొకరు ఇచ్చిన భూమిని గానీ ఎవరు దోచుకుంటే, వారు అరవై వేల సంవత్సరాలు మలంలో పురుగు రూపంలో పుడతారు.

బ్రహ్మస్వం ప్రణయాద్భుక్తం దహత్యాసప్తమం కులమ్ । తదేవ చౌర్యరూపేణ దహత్యాచన్ద్రతారకమ్ ॥ ౨,౪౨.

బ్రాహ్మణుల ఆస్తిని ప్రేమతో అనుభవిస్తే ఏడవ తరానికి వరకు తన వంశాన్ని కాల్చేస్తుంది; దొంగతనంగా తీసుకుంటే చంద్రుడు, నక్షత్రాలు ఉండేంతవరకు దహనం చేస్తుంది.

లోహచూర్ణాశ్మచూర్ణాని కదాచిజ్జరయేత్పుమాన్ । బ్రహ్మస్వన్త్రిషు లోకేషు కః పుమాఞ్జరయిష్యతి ॥ ౨,౪౨.

ఒకడు ఎప్పటికైనా ఇనుపను లేదా రాయిని మెత్తగా చేయగలడు. కానీ మూడు లోకాలలో బ్రాహ్మణుల ఆస్తిని ఎవరు నశింపజేయగలరు?

దేవద్రవ్యవినాశేన బ్రహ్మస్వహరణేన చ । కులాన్యకులతాం యాన్తి బ్రాహ్మణాతిక్రమేణ చ ॥ ౨,౪౨.

దేవతలకు సంబంధించిన ధనం నాశనం చేయడం, బ్రాహ్మణుల ఆస్తిని తీసుకోవడం, బ్రాహ్మణులను అవమానించడం వల్ల కుటుంబాలు గొప్పతనాన్ని కోల్పోతాయి.

బ్రాహ్మణాతి క్రమో నాస్తి విప్రే విద్యావివర్జితే । జ్వలన్తమగ్నిముత్సృజ్య న హి భస్మని హూయతే ॥ ౨,౪౨.

విద్య లేని బ్రాహ్మణునికి అవమానం చేయడం లేదు; ఎలా అంటే, మండుతున్న అగ్నిని వదిలేసి బూడిదలో హోమం చేయరు కదా!

సంక్రాన్తౌ యాని దానాని హవ్యకవ్యాని యాని చ । సప్తకల్పక్షయం యావద్దదాత్యర్కః పునః పునః ॥ ౨,౪౨.

తార్క్ష్యా! దానం చేసినవి, దేవతలకు, పితృదేవతలకు సమర్పించినవి ఏవైనా, ఆ సూర్యుడు ఏడు సృష్టి చక్రాలు పూర్తయ్యేంత వరకు తిరిగి తిరిగి ఫలితాన్ని ఇస్తాడు.

ప్రతిగ్రహాధ్యాపనయాజనేషు ప్రతిగ్రహం స్వేష్టతమం వదన్తి । ప్రతిగ్రహాచ్ఛ్రుధ్యతి జాప్యహోమం న యాజనం కర్మ పునన్తి వేదాః ॥ ౨,౪౨.

దానం స్వీకరించడం, బోధించడం, యజ్ఞంలో పాల్గొనడం — వీటిలో దానం స్వీకరించడమే ఉత్తమమని చెబుతారు. దానం తీసుకున్నవాడి జపం, హోమం పవిత్రంగా ఉండవు; యజ్ఞంలో పాల్గొనడం వలన కూడా వేదాలు కర్మను పవిత్రం చేయవని ప్రకటించాయి.

సదా జాపీ సదా హోమీ పరపాకవివర్జితః । రత్నపూర్ణామపి మహీం ప్రతిగృహ్ణన్న లిప్యతే ॥ ౨,౪౨.

ఎప్పుడూ జపం చేసేవాడు, ఎప్పుడూ హోమం చేసేవాడు, ఇతరులు వండిన అన్నాన్ని తినని వాడు, రత్నాలతో నిండిన భూమిని కూడా స్వీకరించినా కలుషితుడవడు కాదు.

శ్రీగరుడమహాపురాణమ్ ౪౩ శ్రీవిష్ణురువాచ । జలాగ్నిబన్ధనభ్రష్టా ప్రవ్రజ్యానాశకచ్యుతాః । ఐన్దవాభ్యాం విశుధ్యన్తి దత్త్వా ధేనుం తథా వృషమ్ ॥ ౨,౪౩.

తార్క్ష్యా! నీటిలో, అగ్నిలో, బంధనంలో, మేఘంలో పడిపోయినవారు లేదా వ్రతాన్ని కోల్పోయినవారు, ఒక ఆవును, ఒక ఎద్దును దానం చేసి చంద్రయాగం చేయడం ద్వారా పవిత్రులు అవుతారు.

ఊనద్వాదశవర్షస్య చతుర్వర్షాధికస్య చ । ప్రాయశ్చిత్తం చరేన్మాతా పితా వాన్యోఽపి బాన్ధవః ॥ ౨,౪౩.

పన్నెండు సంవత్సరాలు లోపల ఉన్న పిల్లవాడికైనా, నాలుగు సంవత్సరాలు ఎక్కువ వయస్సున్నవాడికైనా, తల్లి లేదా తండ్రి లేదా మరొక బంధువు ప్రాయశ్చిత్తాన్ని చేయాలి.

అతో బాలనరస్యాపి నాపరాధో న పాతకమ్ । రాజదణ్డో న తస్యాస్తి ప్రాయశ్చిత్తం న విద్యతే ॥ ౨,౪౩.

అందువల్ల చిన్న వయస్సున్నవాడికి పాపం లేదు, అపరాధం లేదు; అతనికి రాజశిక్ష లేదు, ప్రాయశ్చిత్తం కూడా అవసరం లేదు.

రక్తస్య దర్శనే దష్టే ఆతురా స్త్రీ భవేద్యది । చతుర్థేఽహ్ని పదాదీంశ్చ త్యక్త్వా స్నాత్వా విశుధ్యతి ॥ ౨,౪౩.

రక్తాన్ని చూసినప్పుడు లేదా కాటు తగిలినప్పుడు ఒక స్త్రీ బలహీనంగా అయితే, నాలుగవ రోజున కాలికి తగిలే ఇతర వస్తువులను వదిలేసి స్నానం చేస్తే పవిత్రురాలవుతుంది.

ఆతురే స్నాన ఉత్పన్నే దశకృత్వో హ్యనాతురః । స్నాత్వాస్నాత్వాస్పృశేదేనం తతః శుధ్యేత్స ఆతురః ॥ ౨,౪౩.

ఒకడు అనారోగ్యంతో ఉన్నప్పుడు, ఆరోగ్యవంతుడు పదిసార్లు స్నానం చేసి, స్నానం చేసినా, చేయకపోయినా అతడిని తాకాలి; అప్పుడు ఆ అనారోగ్యుడు పవిత్రుడవుతాడు.

శ్రీగరుడమహాపురాణమ్ ౪౪ శ్రీవిష్ణురువాచ । స్వేచ్ఛయా తార్క్ష్య మరణం శృఙ్గిదంష్ట్రిసరీసృపః । చాణ్డాలాద్యాత్మఘాతైశ్చ విషాద్యైస్తాడనైస్తథా ॥ ౨,౪౪.

తార్క్ష్యా! తన ఇష్టంతో మరణించడం, కొమ్ము గల జంతువులు, పాములు వంటి జంతువుల చేత చనిపోవడం, చండాలాది చేత మరణించడం, ఆత్మహత్య, విషం తినడం, కొట్టించుకోవడం—

జలాగ్నిపాతవాతైశ్చ నిరాహారాదిభిస్తథా । యేషామేవ భవేన్మృత్యుః ప్రోక్తాస్తే పాపకర్మిణః ॥ ౨,౪౪.

నీటిలో మునిగిపోవడం, అగ్నిలో పడిపోవడం, ఎత్తునుంచి పడిపోవడం, గాలిలో మునిగిపోవడం, ఉపవాసం చేయడం వంటి కారణాలతో మరణించడం— ఇవన్నీ పాపకార్యాలు చేసినవారికే జరుగుతాయని చెప్పబడింది.

పాషడ్యనాశ్రమాశ్చైవ మహాపాతకినస్తథా । స్త్రియశ్చ వ్యభిచారిణ్య ఆరూఢపతితాస్తథా ॥ ౨,౪౪.

చతురాశ్రమాలకు బయట ఉన్నవారు, మహాపాతకులు, వ్యభిచారిణులు, తమ స్థానం కోల్పోయిన స్త్రీలు—

న తేషాం స్యాన్నవ శ్రాద్ధం న సంస్కారః సపిణ్డనమ్ । శ్రాద్ధాని షోడశోక్తాని న భవన్తి చ తాన్యపి ॥ ౨,౪౪.

వారికి తొమ్మిది విధాల శ్రాద్ధం, సంస్కారం, పితృదేవతలకు పిండం ఇవ్వడం ఉండవు; పదహారు విధాలుగా చెప్పిన శ్రాద్ధాలు కూడా వారికీ వర్తించవు.

వేతనం యత్క్షిపేదప్సు గృహ్యాగ్నిశ్చ చతుష్పథే । పాత్రాణినిర్దహేదగ్నౌ సాగ్నికే పాపకర్మణి ॥ ౨,౪౪.

పాపంతో మరణించినవారి జీతాన్ని నీటిలో, ఇంటి అగ్నిలో, లేదా దారిమధ్యలో పడేసిన పాత్రలను, వాటిని తీసుకుని అగ్నిలో వేసి కాల్చాలి.

పూర్ణే సంవత్సరే తేషామిత్థం కార్యం దయాలుభిః । ఏకాదశీం సమాసాద్య శుక్లపక్షే చ కాశ్యప ॥ ౨,౪౪.

ఒక సంవత్సరం పూర్తయ్యాక, దయతో కూడినవారు, శుక్లపక్షంలో వచ్చే ఏకాదశి రోజున ఈ విధిని చేయాలి, కాశ్యపా.

విష్ణుం యమం చ సమ్పూజ్య గన్ధపుష్పాక్షతాదిభిః । దశ పిణ్డాన్ ఘృతాక్తాంశ్చ దర్భేషు మధుసంయుతాన్ ॥ ౨,౪౪.

విష్ణువు, యముడు ఇద్దరినీ సుగంధ ద్రవ్యాలు, పువ్వులు, అక్షతలు మొదలైన వాటితో పూజించి, నెయ్యి తేనె కలిపిన పదిహేను పిండలను దర్భ గడ్డి మీద ఉంచాలి.

యజ్ఞోపవీతి సతిలాన్ ధ్యాయన్ విష్ణుం యమం తథా । దక్షిణాభిముఖస్తూష్ణీమేకైకం నిర్వపేత్తుతాన్ ॥ ౨,౪౪.

యజ్ఞోపవీతం ధరించి, విష్ణువు, యముడిని ధ్యానిస్తూ, దక్షిణదిశగా మౌనంగా ఉండి, ఒక్కొక్క పిండాన్ని ఒక్కొక్కదిగా సమర్పించాలి.

ఉద్ధృత్య మిశ్రితాన్ పశ్చాత్తీర్థేఽభ్మః సు వినిః క్షిపేత్ । క్షిపన్ సంకీర్తయేన్నామ గోత్రం చ మృతకస్య చ ॥ ౨,౪౪.

ఆ కలిపిన పిండాలను తీసుకుని, పవిత్రమైన నదిలో లేదా నీటిలో వేసేటప్పుడు, మరణించినవారి పేరు, గోత్రాన్ని జపిస్తూ వేయాలి.

పునరప్యర్చయేద్విష్ణుం యమం కుసుమచన్దనైః । ధూపదీపైః సనైవేద్యైర్భక్ష్యభోజ్యసమన్వితైః ॥ ౨,౪౪.

మళ్లీ విష్ణువు, యముడిని పువ్వులు, గంధం, ధూపం, దీపం, నైవేద్యం, భోజనం, పానీయాలతో పూజించాలి.

తస్మిన్నుపవసేదహ్ని విప్రాంశ్చేవ నిమన్త్రయేత్ । కులవిద్యాతపోయుక్తాన్ సాధుశీలసమన్వితాన్ ॥ ౨,౪౪.

ఆ రోజు ఉపవాసం ఉండాలి. కుటుంబ పరంపర, విద్య, తపస్సులో నిపుణులైన, మంచి స్వభావం ఉన్న బ్రాహ్మణులను ఆహ్వానించాలి.

నవ సప్తాథవా పఞ్చ స్వసామర్థ్యానుసారతః । అపరేఽహని మధ్యాహ్నే యమం విష్ణుం తథార్చయేత్ ॥ ౨,౪౪.

తన శక్తికి అనుగుణంగా తొమ్మిది, ఏడు లేదా అయిదు బ్రాహ్మణులను ఆహ్వానించాలి. తరువాతి రోజు మధ్యాహ్నం సమయంలో మళ్లీ యముడు, విష్ణువును పూజించాలి.

ఉదఙ్ముఖాంస్తథా విప్రాంస్తాన్ సమ్యగుపవేశయేత్ । ఆవాహనార్ఘదానాదౌ విష్ణుం యమసమన్వితమ్ ॥ ౨,౪౪.

ఆ బ్రాహ్మణులను ఉత్తరదిశగా కూర్చోబెట్టి, ఆవాహన, అర్ఘ్యం మొదలైన విధిగా విష్ణువు, యముడిని కలిసి పూజించాలి.

యజ్ఞోపవీతీ కుర్వీత ప్రేతనామ ప్రకీర్తయేత్ । ప్రేతం యమం చ విష్ణుం చ స్మరన్ శ్రాద్ధం సమాపయేత్ ॥ ౨,౪౪.

యజ్ఞోపవీతం ధరించి, మరణించినవారి పేరును చెప్పాలి. ప్రేతుడు, యముడు, విష్ణువును స్మరించుకుంటూ శ్రాద్ధాన్ని పూర్తిచేయాలి.

అన్యేభ్యశ్చాపి సర్వేభ్యః పిణ్డదానార్థముద్ధరేత్ । పృథగ్వా దశ పిణ్డాంశ్చ పఞ్చ దద్యాత్క్రమేణ తు ॥ ౨,౪౪.

ఇతరులకు కూడా పిండప్రదానం చేయడానికి, పదిహేను పిండాలను వేరు చేసి, వాటిలో అయిదు పిండాలను క్రమంగా సమర్పించాలి.

ప్రథమం విష్ణవే దద్యాద్బ్రహ్మణే చ శివాయ చ । సభృత్యాయ శివాయాథ ప్రేతాయాపి చ పఞ్చమమ్ ॥ ౨,౪౪.

మొదటి పిండాన్ని విష్ణువుకు, రెండవదాన్ని బ్రహ్మకు, మూడవదాన్ని శివునికి, నాలుగవదాన్ని శివునికి భృత్యులతో కలిపి, ఐదవదాన్ని మరణించినవారికి ఇవ్వాలి.