గరుడపురాణమ్

ప్రథమం వ్యాహృతిహోమః ప్రాయశ్చిత్తం ప్రజాపతిః । సంస్త్రవప్రాశనం కుర్యాత్ప్రణీతాపరిమోక్షణమ్ ॥ ౨,౪౧.

మొదట వ్యాహృతి హోమం చేసి, తర్వాత ప్రాయశ్చిత్తంగా ప్రజాపతికి హోమం చేయాలి; నీరు మ్రింగి, తర్వాత యజ్ఞోపవీతాన్ని విడదీయాలి.

పవిత్రప్రతిపత్తిశ్చ బ్రాహ్మణే దక్షైణా తతః । షడఙ్గరుద్రజాప్యేన ప్రోతో మోక్షమవాప్నుయాత్ ॥ ౨,౪౧.

బ్రాహ్మణునికి పవిత్రం ధరింపజేసి, తగిన దక్షిణా ఇచ్చి, ఆరు భాగాల రుద్ర జపం చేసినవాడికి, departed వ్యక్తికి మోక్షం లభిస్తుంది.

ఏకవర్ణం వృషఞ్చైవ సకృద్వత్సతరీం ఖగ । స్నాపయిత్వా తతః కుర్యాత్సర్వాలఙ్కారభూషితమ్ ॥ ౨,౪౧.

ఒకే రంగు ఉన్న ఎద్దును, కుందేలు ఉన్న ఆవును స్నానం చేయించి, అన్ని అలంకారాలతో అలంకరించి, తగిన విధంగా సిద్ధం చేయాలి.

ప్రతిష్ఠాప్య చ తద్యుగ్మం ప్రేతో మోక్షమవాప్నుయాత్ । పుచ్ఛేచ తర్పణం కార్యముచ్ఛ్రితే మన్త్రపూర్వకమ్ । బ్రాహ్మణాన్ భోజయేత్పశ్చాద్దక్షిణాభిశ్చ తోషయేత్ ॥ ౨,౪౧.

ఆ జంటను ప్రతిష్ఠించి, ప్రేతాత్మకు మోక్షం కలుగుతుంది. వాటి తోక వద్ద మంత్రాలతో తర్పణం చేయాలి. తరువాత బ్రాహ్మణులను భోజనం పెట్టి, దక్షిణా ఇచ్చి సంతృప్తిపర్చాలి.

తతః శ్రాద్ధం సముద్దిష్టమేకోద్దిష్టం యథావిధి । జలమన్నం తథా దేయం ప్రేతోద్ధరణహేతవే ॥ ౨,౪౧.

తర్వాత, ఒక పితృదేవునికి చేసే విధంగా శ్రాద్ధం చేయాలి. నీరు, అన్నం కూడా departed వ్యక్తి ఉద్ధరణ కోసం ఇవ్వాలి.

ద్వాదశాహే తతః కుర్యాన్మాసేమాసే పృథక్పథక్ । ఏవం విధిః సమాయుక్తః ప్రేతమోక్షే కరోతి హి ॥ ౨,౪౧.

పన్నెండు రోజులు పూర్తయిన తర్వాత, ప్రతి నెలా వేర్వేరు విధంగా ఆచరణ చేయాలి. ఈ విధంగా నిబంధనలతో చేసిన కార్యం, ప్రేతాత్మకు మోక్షాన్ని ఇస్తుంది.

శ్రీగరుడమహాపురాణమ్ ౪౨ శ్రీవిష్ణురువాచ । యథా ధేనుసహస్రేషు వత్సో విన్దతి మాతరమ్ । తథా పూర్వకృతం కర్మ కర్తారమనుగచ్ఛతి ॥ ౨,౪౨.

శ్రీ విష్ణువు ఇలా అన్నాడు: వెయ్యి ఆవుల మధ్య, కుందేలు తన తల్లిని ఎలా కనుగొంటుందో, అలాగే మనిషి చేసిన పూర్వకర్మలు అతన్ని అనుసరిస్తాయి.

ఆదిత్యో వరుణో విష్ణుర్బ్రహ్మా సోమో హుతాశనః । శూలపాణిశ్చ భగవానభినన్దతి భూమిదమ్ ॥ ౨,౪౨.

సూర్యుడు, వరుణుడు, విష్ణువు, బ్రహ్మ, సోముడు, అగ్ని, త్రిశూలధారి భగవంతుడు — వీరందరూ భూమి దానం చేసినవారిని ఆనందిస్తారు.

నాస్తి భూమిసమం దానం నాస్తి భూమిసమో నిధిః । నాస్తి సత్యసమో ధర్మో నానృతాత్పాతకం పరమ్ ॥ ౨,౪౨.

భూమి దానానికి సమానమైన దానం లేదు, భూమికి సమానమైన ధనం లేదు. సత్యానికి సమానమైన ధర్మం లేదు, అబద్ధానికి మించిన పాపం లేదు.

అగ్నేరపత్యం ప్రథమం సువర్ణం భూర్వైష్ణవీ సూర్యసుతాశ్చ గావః । లోకత్రయం తేన భవేత్ప్రదత్తం యః కాఞ్చనం గాం చ మహీం చ దద్యాత్ ॥ ౨,౪౨.

పసిడి అగ్నికి మొదటి సంతానం, భూమి విష్ణువుకు, ఆవులు సూర్యుని కుమార్తెలు. అందువల్ల, ఎవడు పసిడి, ఆవు, భూమిని దానం చేస్తాడో, అతడు మూడు లోకాలను దానం చేసినవాడవుతాడు.

త్రీణ్యాహురతిదానాని గావః పృథ్వీ సరస్వతీ । నరకాదుద్ధరన్త్యేతే జపపూజనహోమతః ॥ ౨,౪౨.

మూడు గొప్ప దానాలు — ఆవులు, భూమి, సరస్వతి అని చెబుతారు. ఇవి జపం, పూజ, హోమం ద్వారా నరకం నుండి రక్షిస్తాయి.

కృత్వా బహూని పాపాని రౌద్రాణి విపులాని చ । అపి గోచర్మమాత్రేణ భూమిదానేన శుధ్యతి ॥ ౨,౪౨.

ఎన్ని పెద్ద పెద్ద పాపాలు చేసినా, ఒక్క ఆవు చర్మం పరిమాణమైన భూమిని దానం చేసినా కూడా పవిత్రత లభిస్తుంది.

హరన్తమపి లోభేన నిరుధ్యైనం నివారయేత్ । స యాతి నరకే ఘోరే యస్తం న పరిరక్షతి ॥ ౨,౪౨.

లోభంతో దానిని దోచుకునే ప్రయత్నం చేసినవాడిని అడ్డుకోవాలి. దానిని కాపాడని వాడు ఘోర నరకానికి పోతాడు.

అకర్తవ్యం న కర్తవ్యం ప్రాణైః కణ్ఠగతైరపి । కర్తవ్యమేవ కర్తవ్యమితి ధర్మవిదో విదుః ॥ ౨,౪౨.

చేయకూడదనుకున్నది, ప్రాణాలు పొగొట్టుకున్నా కూడా చేయకూడదు. చేయాల్సింది తప్పక చేయాలి — ఇదే ధర్మాన్ని తెలిసినవారి మాట.

ఆకారప్రవర్తనే పాపం గోసహస్రవధైఃసమమ్ । వృత్తిచ్ఛేదే తథా వృత్తేః కరణం లక్షధేనుకమ్ ॥ ౨,౪౨.

తప్పు పని మొదలు పెట్టడం వెయ్యి ఆవులను చంపినంత పెద్ద పాపం. ఎవరి జీవనాధారాన్ని తీసివేయడం లక్ష ఆవులను చంపినంత పాపం.

వరమేకాప్యపహృతా న తు దత్తం గవాం శతమ్ । ఏకాం హృత్వా శతం దత్త్వా న తేన సమతా భవేత్ ॥ ౨,౪౨.

వంద ఆవులు దానం చేసి తిరిగి తీసుకోవడం కన్నా, ఒక్క ఆవు దోచుకోవడం మేలైనది. ఇచ్చిన దానిని తిరిగి తీసుకుంటే, దానానికి సమానం ఉండదు.

స్వయమేవ తు యో దత్త్వా స్వయమేవ ప్రబాధతే । స పాపీ నరకం యాతి యావదాభూతసంప్లవమ్ ॥ ౨,౪౨.

తానే దానం చేసి, తరువాత స్వయంగా అందుకున్నవారిని ఇబ్బంది పెట్టినవాడు పాపి. అతడు సృష్టి అంతం అయ్యే వరకు నరకంలో ఉంటాడు.

న చాశ్వమేధేన తథా విధివద్దక్షిణావతా । అవృత్తికర్శితే దీనే బ్రాహ్మణే రక్షితే యథా ॥ ౨,౪౨.

ఎంత మంచి విధంగా దక్షిణాతో అశ్వమేధ యాగం చేసినా, జీవనాధారం కోల్పోయిన, బాధపడుతున్న బ్రాహ్మణుడిని కాపాడిన పుణ్యానికి సమానం కాదు.

న తద్భవతి వేదేషు యజ్ఞే సుబహుదక్షిణే । యత్పుణ్యం దుర్బలే త్రస్తే బ్రాహ్మణే పరిరక్షితే ॥ ౨,౪౨.

బలహీనుడైన, భయపడుతున్న బ్రాహ్మణుడిని కాపాడిన పుణ్యం వేదాలలో, ఎక్కువ దక్షిణా ఉన్న యాగాలలో కూడా దొరకదు.

బ్రహ్మస్వైశ్చ సుపుష్టాని వాహనాని బలాని చ । యుద్ధకాలే విశీర్యన్తే సైకతాః సేతవో యథా ॥ ౨,౪౨.

బ్రాహ్మణుల దగ్గర ఉన్న బలమైన వస్తువులు, వాహనాలు, సైన్యాలు యుద్ధ సమయంలో ఇసుక గట్టులా సులభంగా నశించిపోతాయి.

స్వదత్తాం పరదత్తాం వా యో హరేచ్చ వసున్ధరామ్ । షష్టివర్షసహస్రాణి విష్ఠాయాం జాయతే కృమిః ॥ ౨,౪౨.

తానే ఇచ్చిన భూమిని గానీ, వేరొకరు ఇచ్చిన భూమిని గానీ ఎవరు దోచుకుంటే, వారు అరవై వేల సంవత్సరాలు మలంలో పురుగు రూపంలో పుడతారు.

బ్రహ్మస్వం ప్రణయాద్భుక్తం దహత్యాసప్తమం కులమ్ । తదేవ చౌర్యరూపేణ దహత్యాచన్ద్రతారకమ్ ॥ ౨,౪౨.

బ్రాహ్మణుల ఆస్తిని ప్రేమతో అనుభవిస్తే ఏడవ తరానికి వరకు తన వంశాన్ని కాల్చేస్తుంది; దొంగతనంగా తీసుకుంటే చంద్రుడు, నక్షత్రాలు ఉండేంతవరకు దహనం చేస్తుంది.

లోహచూర్ణాశ్మచూర్ణాని కదాచిజ్జరయేత్పుమాన్ । బ్రహ్మస్వన్త్రిషు లోకేషు కః పుమాఞ్జరయిష్యతి ॥ ౨,౪౨.

ఒకడు ఎప్పటికైనా ఇనుపను లేదా రాయిని మెత్తగా చేయగలడు. కానీ మూడు లోకాలలో బ్రాహ్మణుల ఆస్తిని ఎవరు నశింపజేయగలరు?

దేవద్రవ్యవినాశేన బ్రహ్మస్వహరణేన చ । కులాన్యకులతాం యాన్తి బ్రాహ్మణాతిక్రమేణ చ ॥ ౨,౪౨.

దేవతలకు సంబంధించిన ధనం నాశనం చేయడం, బ్రాహ్మణుల ఆస్తిని తీసుకోవడం, బ్రాహ్మణులను అవమానించడం వల్ల కుటుంబాలు గొప్పతనాన్ని కోల్పోతాయి.

బ్రాహ్మణాతి క్రమో నాస్తి విప్రే విద్యావివర్జితే । జ్వలన్తమగ్నిముత్సృజ్య న హి భస్మని హూయతే ॥ ౨,౪౨.

విద్య లేని బ్రాహ్మణునికి అవమానం చేయడం లేదు; ఎలా అంటే, మండుతున్న అగ్నిని వదిలేసి బూడిదలో హోమం చేయరు కదా!

సంక్రాన్తౌ యాని దానాని హవ్యకవ్యాని యాని చ । సప్తకల్పక్షయం యావద్దదాత్యర్కః పునః పునః ॥ ౨,౪౨.

తార్క్ష్యా! దానం చేసినవి, దేవతలకు, పితృదేవతలకు సమర్పించినవి ఏవైనా, ఆ సూర్యుడు ఏడు సృష్టి చక్రాలు పూర్తయ్యేంత వరకు తిరిగి తిరిగి ఫలితాన్ని ఇస్తాడు.

ప్రతిగ్రహాధ్యాపనయాజనేషు ప్రతిగ్రహం స్వేష్టతమం వదన్తి । ప్రతిగ్రహాచ్ఛ్రుధ్యతి జాప్యహోమం న యాజనం కర్మ పునన్తి వేదాః ॥ ౨,౪౨.

దానం స్వీకరించడం, బోధించడం, యజ్ఞంలో పాల్గొనడం — వీటిలో దానం స్వీకరించడమే ఉత్తమమని చెబుతారు. దానం తీసుకున్నవాడి జపం, హోమం పవిత్రంగా ఉండవు; యజ్ఞంలో పాల్గొనడం వలన కూడా వేదాలు కర్మను పవిత్రం చేయవని ప్రకటించాయి.

సదా జాపీ సదా హోమీ పరపాకవివర్జితః । రత్నపూర్ణామపి మహీం ప్రతిగృహ్ణన్న లిప్యతే ॥ ౨,౪౨.

ఎప్పుడూ జపం చేసేవాడు, ఎప్పుడూ హోమం చేసేవాడు, ఇతరులు వండిన అన్నాన్ని తినని వాడు, రత్నాలతో నిండిన భూమిని కూడా స్వీకరించినా కలుషితుడవడు కాదు.

శ్రీగరుడమహాపురాణమ్ ౪౩ శ్రీవిష్ణురువాచ । జలాగ్నిబన్ధనభ్రష్టా ప్రవ్రజ్యానాశకచ్యుతాః । ఐన్దవాభ్యాం విశుధ్యన్తి దత్త్వా ధేనుం తథా వృషమ్ ॥ ౨,౪౩.

తార్క్ష్యా! నీటిలో, అగ్నిలో, బంధనంలో, మేఘంలో పడిపోయినవారు లేదా వ్రతాన్ని కోల్పోయినవారు, ఒక ఆవును, ఒక ఎద్దును దానం చేసి చంద్రయాగం చేయడం ద్వారా పవిత్రులు అవుతారు.