గరుడపురాణమ్

కర్తవ్యం వైష్ణవం శ్రాద్ధం ప్రేతముక్త్యర్థ మాత్మవాన్ । ప్రేతంమోక్షం తతః కుర్యాద్ధృది విష్ణుం ప్రకల్ప్య చ

ప్రేతుని విమోచన కోసం వైష్ణవ శ్రాద్ధాన్ని నిర్వహించాలి; ఆ తరువాత హృదయంలో విష్ణువును ధ్యానిస్తూ ప్రేతుని మోక్షాన్ని కోరాలి.

ఓం విష్ణురితి సంస్మృత్య ప్రేతం తన్మృత్యుమేవ చ । అగ్నిదాహం తతః కుర్యాత్సూతకన్తు దినత్రయమ్

'ఓం విష్ణు' అని జపిస్తూ, ప్రేతుని మరణాన్ని స్మరించి, ఆ తరువాత అగ్నిదాహాన్ని చేయాలి; అశౌచం మూడు రోజులు ఉంటుంది.

దశాహకర్త్రా పిణ్డాశ్చ కర్తవ్యాః ప్రేతభుక్తయే । సర్వం వర్షవిధిం కుర్యాదేవం ప్రేతశ్చ ముక్తిభాక్

పది రోజుల కర్మను నిర్వహించే వారు ప్రేతుని పోషణ కోసం పిండాలను సమర్పించాలి; ఏడాది మొత్తం విధిని ఆచరించాలి, అప్పుడు ప్రేతుడు మోక్షాన్ని పొందుతాడు.

శ్రీగరుడమహాపురాణమ్ ౪౧ శ్రీవిష్ణురువాచ । వృషోత్సర్గం ప్రకుర్వీత విధిపూర్వం ఖగేశ్వర । కార్తికాదిషు మాసేషు పౌర్ణమాస్యాం శుభే దినే ॥ ౨,౪౧.

శ్రీ విష్ణువు ఇలా అన్నారు: ఖగేశ్వరా! కార్తీకమాసం మొదలుకొని పౌర్ణమి రోజున, శుభదినంలో, నిబంధన ప్రకారం వృషభాన్ని విడిచిపెట్టే కార్యక్రమాన్ని చేయాలి.

వివాహోత్సర్జనం శ్రాద్ధం నాన్దీముఖముపక్రమేత్ । కుర్యాద్భువశ్చ సంస్కారానగ్నిస్థాపనమేవ చ ॥ ౨,౪౧.

వివాహ ఉత్సర్జన శ్రాద్ధాన్ని నాందీముఖంతో ప్రారంభించి, భూమికి శుద్ధికర్మలు, అగ్ని ప్రతిష్ఠను కూడా చేయాలి.

వాప్యాం కూపే గవాం గోష్ఠే స్థాప్యాగ్నిం విధివత్తతః । వివాహవిధినా సర్వం కుర్యాద్బ్రాహ్మణవాచనమ్ ॥ ౨,౪౧.

వాపి, బావి లేదా గోశాలలో అగ్నిని సరిగా ప్రతిష్ఠించి, తర్వాత బ్రాహ్మణుని వచనంతో వివాహ విధానాన్ని అనుసరించి అన్ని కార్యాలను చేయాలి.

పాత్రాసాదనం శ్రపణముపయమనకుశాదికమ్ । పుర్యుక్షణాన్తే హోమం చ కర్యా ద్వై బ్రాహ్మణేన తు ॥ ౨,౪౧.

పాత్రల సిద్ధం, వేడి చేయడం, దర్భలు తేవడం మొదలైనవి చేసి, తుదకు అభిషేకం అయిన తర్వాత హోమాన్ని ఇద్దరు బ్రాహ్మణులు చేయాలి.

ఆఘారావాజ్యభాగౌ చ చక్షుషీ చ ప్రదా పయేత్ । ప్రథమేఽహరితి మన్త్రేణ హోతవ్యాశ్చ షడాహుతీః (తయః) ॥ ౨,౪౧.

ఆఘార, ఆజ్య భాగాలను, కనులకు కూడా సమర్పణలు చేయాలి; 'మొదటి రోజున' అనే మంత్రంతో ఆరు హోమాలను సమర్పించాలి.

ఆఘారావాజ్యభాగౌ తు పాయసేనాఙ్గదేవతాః । అగ్నయే రుద్రాయ శర్వాయ పశుపతయే ఉగ్రాయ శివాయ । భవాయ మహాదేవాయేశానాయ యమాయ చ ॥ ౨,౪౧.

ఆఘార, ఆజ్య భాగాలను పాయసం తో, అవయవ దేవతలకు సమర్పించాలి: అగ్ని, రుద్రుడు, శర్వ, పశుపతి, ఉగ్ర, శివ, భవ, మహాదేవుడు, ఈశాన, యముడు.

పిష్టకేన సకృద్ధోమం పూషాగా ఇతి మన్త్రతః । ఉభయోః స్విష్టికూద్ధోమశ్చరుణా పాయసేన చ ॥ ౨,౪౧.

పిష్టకంతో ఒక హోమాన్ని 'పూషాగా' మంత్రంతో చేయాలి; ఇద్దరికీ స్విష్టకృత్ హోమాన్ని చారు, పాయసం తో చేయాలి.

ప్రథమం వ్యాహృతిహోమః ప్రాయశ్చిత్తం ప్రజాపతిః । సంస్త్రవప్రాశనం కుర్యాత్ప్రణీతాపరిమోక్షణమ్ ॥ ౨,౪౧.

మొదట వ్యాహృతి హోమం చేసి, తర్వాత ప్రాయశ్చిత్తంగా ప్రజాపతికి హోమం చేయాలి; నీరు మ్రింగి, తర్వాత యజ్ఞోపవీతాన్ని విడదీయాలి.

పవిత్రప్రతిపత్తిశ్చ బ్రాహ్మణే దక్షైణా తతః । షడఙ్గరుద్రజాప్యేన ప్రోతో మోక్షమవాప్నుయాత్ ॥ ౨,౪౧.

బ్రాహ్మణునికి పవిత్రం ధరింపజేసి, తగిన దక్షిణా ఇచ్చి, ఆరు భాగాల రుద్ర జపం చేసినవాడికి, departed వ్యక్తికి మోక్షం లభిస్తుంది.

ఏకవర్ణం వృషఞ్చైవ సకృద్వత్సతరీం ఖగ । స్నాపయిత్వా తతః కుర్యాత్సర్వాలఙ్కారభూషితమ్ ॥ ౨,౪౧.

ఒకే రంగు ఉన్న ఎద్దును, కుందేలు ఉన్న ఆవును స్నానం చేయించి, అన్ని అలంకారాలతో అలంకరించి, తగిన విధంగా సిద్ధం చేయాలి.

ప్రతిష్ఠాప్య చ తద్యుగ్మం ప్రేతో మోక్షమవాప్నుయాత్ । పుచ్ఛేచ తర్పణం కార్యముచ్ఛ్రితే మన్త్రపూర్వకమ్ । బ్రాహ్మణాన్ భోజయేత్పశ్చాద్దక్షిణాభిశ్చ తోషయేత్ ॥ ౨,౪౧.

ఆ జంటను ప్రతిష్ఠించి, ప్రేతాత్మకు మోక్షం కలుగుతుంది. వాటి తోక వద్ద మంత్రాలతో తర్పణం చేయాలి. తరువాత బ్రాహ్మణులను భోజనం పెట్టి, దక్షిణా ఇచ్చి సంతృప్తిపర్చాలి.

తతః శ్రాద్ధం సముద్దిష్టమేకోద్దిష్టం యథావిధి । జలమన్నం తథా దేయం ప్రేతోద్ధరణహేతవే ॥ ౨,౪౧.

తర్వాత, ఒక పితృదేవునికి చేసే విధంగా శ్రాద్ధం చేయాలి. నీరు, అన్నం కూడా departed వ్యక్తి ఉద్ధరణ కోసం ఇవ్వాలి.

ద్వాదశాహే తతః కుర్యాన్మాసేమాసే పృథక్పథక్ । ఏవం విధిః సమాయుక్తః ప్రేతమోక్షే కరోతి హి ॥ ౨,౪౧.

పన్నెండు రోజులు పూర్తయిన తర్వాత, ప్రతి నెలా వేర్వేరు విధంగా ఆచరణ చేయాలి. ఈ విధంగా నిబంధనలతో చేసిన కార్యం, ప్రేతాత్మకు మోక్షాన్ని ఇస్తుంది.

శ్రీగరుడమహాపురాణమ్ ౪౨ శ్రీవిష్ణురువాచ । యథా ధేనుసహస్రేషు వత్సో విన్దతి మాతరమ్ । తథా పూర్వకృతం కర్మ కర్తారమనుగచ్ఛతి ॥ ౨,౪౨.

శ్రీ విష్ణువు ఇలా అన్నాడు: వెయ్యి ఆవుల మధ్య, కుందేలు తన తల్లిని ఎలా కనుగొంటుందో, అలాగే మనిషి చేసిన పూర్వకర్మలు అతన్ని అనుసరిస్తాయి.

ఆదిత్యో వరుణో విష్ణుర్బ్రహ్మా సోమో హుతాశనః । శూలపాణిశ్చ భగవానభినన్దతి భూమిదమ్ ॥ ౨,౪౨.

సూర్యుడు, వరుణుడు, విష్ణువు, బ్రహ్మ, సోముడు, అగ్ని, త్రిశూలధారి భగవంతుడు — వీరందరూ భూమి దానం చేసినవారిని ఆనందిస్తారు.

నాస్తి భూమిసమం దానం నాస్తి భూమిసమో నిధిః । నాస్తి సత్యసమో ధర్మో నానృతాత్పాతకం పరమ్ ॥ ౨,౪౨.

భూమి దానానికి సమానమైన దానం లేదు, భూమికి సమానమైన ధనం లేదు. సత్యానికి సమానమైన ధర్మం లేదు, అబద్ధానికి మించిన పాపం లేదు.

అగ్నేరపత్యం ప్రథమం సువర్ణం భూర్వైష్ణవీ సూర్యసుతాశ్చ గావః । లోకత్రయం తేన భవేత్ప్రదత్తం యః కాఞ్చనం గాం చ మహీం చ దద్యాత్ ॥ ౨,౪౨.

పసిడి అగ్నికి మొదటి సంతానం, భూమి విష్ణువుకు, ఆవులు సూర్యుని కుమార్తెలు. అందువల్ల, ఎవడు పసిడి, ఆవు, భూమిని దానం చేస్తాడో, అతడు మూడు లోకాలను దానం చేసినవాడవుతాడు.

త్రీణ్యాహురతిదానాని గావః పృథ్వీ సరస్వతీ । నరకాదుద్ధరన్త్యేతే జపపూజనహోమతః ॥ ౨,౪౨.

మూడు గొప్ప దానాలు — ఆవులు, భూమి, సరస్వతి అని చెబుతారు. ఇవి జపం, పూజ, హోమం ద్వారా నరకం నుండి రక్షిస్తాయి.

కృత్వా బహూని పాపాని రౌద్రాణి విపులాని చ । అపి గోచర్మమాత్రేణ భూమిదానేన శుధ్యతి ॥ ౨,౪౨.

ఎన్ని పెద్ద పెద్ద పాపాలు చేసినా, ఒక్క ఆవు చర్మం పరిమాణమైన భూమిని దానం చేసినా కూడా పవిత్రత లభిస్తుంది.

హరన్తమపి లోభేన నిరుధ్యైనం నివారయేత్ । స యాతి నరకే ఘోరే యస్తం న పరిరక్షతి ॥ ౨,౪౨.

లోభంతో దానిని దోచుకునే ప్రయత్నం చేసినవాడిని అడ్డుకోవాలి. దానిని కాపాడని వాడు ఘోర నరకానికి పోతాడు.

అకర్తవ్యం న కర్తవ్యం ప్రాణైః కణ్ఠగతైరపి । కర్తవ్యమేవ కర్తవ్యమితి ధర్మవిదో విదుః ॥ ౨,౪౨.

చేయకూడదనుకున్నది, ప్రాణాలు పొగొట్టుకున్నా కూడా చేయకూడదు. చేయాల్సింది తప్పక చేయాలి — ఇదే ధర్మాన్ని తెలిసినవారి మాట.

ఆకారప్రవర్తనే పాపం గోసహస్రవధైఃసమమ్ । వృత్తిచ్ఛేదే తథా వృత్తేః కరణం లక్షధేనుకమ్ ॥ ౨,౪౨.

తప్పు పని మొదలు పెట్టడం వెయ్యి ఆవులను చంపినంత పెద్ద పాపం. ఎవరి జీవనాధారాన్ని తీసివేయడం లక్ష ఆవులను చంపినంత పాపం.

వరమేకాప్యపహృతా న తు దత్తం గవాం శతమ్ । ఏకాం హృత్వా శతం దత్త్వా న తేన సమతా భవేత్ ॥ ౨,౪౨.

వంద ఆవులు దానం చేసి తిరిగి తీసుకోవడం కన్నా, ఒక్క ఆవు దోచుకోవడం మేలైనది. ఇచ్చిన దానిని తిరిగి తీసుకుంటే, దానానికి సమానం ఉండదు.

స్వయమేవ తు యో దత్త్వా స్వయమేవ ప్రబాధతే । స పాపీ నరకం యాతి యావదాభూతసంప్లవమ్ ॥ ౨,౪౨.

తానే దానం చేసి, తరువాత స్వయంగా అందుకున్నవారిని ఇబ్బంది పెట్టినవాడు పాపి. అతడు సృష్టి అంతం అయ్యే వరకు నరకంలో ఉంటాడు.

న చాశ్వమేధేన తథా విధివద్దక్షిణావతా । అవృత్తికర్శితే దీనే బ్రాహ్మణే రక్షితే యథా ॥ ౨,౪౨.

ఎంత మంచి విధంగా దక్షిణాతో అశ్వమేధ యాగం చేసినా, జీవనాధారం కోల్పోయిన, బాధపడుతున్న బ్రాహ్మణుడిని కాపాడిన పుణ్యానికి సమానం కాదు.

న తద్భవతి వేదేషు యజ్ఞే సుబహుదక్షిణే । యత్పుణ్యం దుర్బలే త్రస్తే బ్రాహ్మణే పరిరక్షితే ॥ ౨,౪౨.

బలహీనుడైన, భయపడుతున్న బ్రాహ్మణుడిని కాపాడిన పుణ్యం వేదాలలో, ఎక్కువ దక్షిణా ఉన్న యాగాలలో కూడా దొరకదు.