గరుడపురాణమ్

కన్యాం వివాహయేద్యస్తు బ్రాహ్మణం వేదపారగమ్ । ఇన్ద్రలోకే వసేత్సోఽపి స్వకులైః పరివేష్టితః ॥ ౨,౩౮.

వేదాలు నేర్చుకున్న బ్రాహ్మణునికి తన కుమార్తెను వివాహం చేసినవాడు, తన కుటుంబంతో కలిసి ఇంద్రలోకంలో నివసిస్తాడు.

మహాదానాని దత్వా చ నరస్తత్ఫలమాముయాత్ ॥ ౨,౩౮.

పెద్ద దానాలు చేసినవాడు వాటి ఫలితాన్ని పొందుతాడు.

వాపీ కూపతడాగానామారామసురసద్మనామ్ । జీర్ణోద్ధారం ప్రకుర్వాణః పూర్వకర్తుః ఫలం లభేత్ । జీర్ణోద్ధారేణ వా తేషాం తత్పుణ్యం ద్విగుణం భవేత్ ॥ ౨,౩౮.

వాపి, బావి, చెరువు, ఉద్యానవనం, దేవాలయాలు పాడైపోయినవి తిరిగి నిర్మించినవాడు, మొదటిసారి నిర్మించినవాడికి లభించే ఫలితాన్ని పొందుతాడు. వాటిని పునర్నిర్మించడంవల్ల ఆ పుణ్యం రెట్టింపు అవుతుంది.

శీతవా తాతపహరమపి పర్ణకుటీరకమ్ । కృత్వా విప్రాయ విదుషే ప్రదదాతి కుటుమ్బినే ॥ ౨,౩౮.

చలిని, వేడిని దూరం చేసే ఆకుల కుట్టెను ఒక కుటుంబంతో ఉన్న పండిత బ్రాహ్మణునికి నిర్మించి ఇచ్చినవాడు,

తిస్రః కోట్యోర్ధకోటీ చ నరః స్వర్గే మహీయతే ॥ ౨,౩౮.

అతడు ముప్పది లక్షల యేడాది, అర్ధ కోటి యేడాది స్వర్గంలో ఘనంగా గౌరవించబడతాడు.

యా స్త్రీ సవర్ణా సంశుబా మృతం పతిమనువ్రజేత్ । సా మృతా స్వర్గమాప్నోతి వర్షాణాం రోమసంఖ్యతా ॥ ౨,౩౮.

ఒక సతీ, తన కులానికి చెందిన, మంచితనంతో ఉన్న భార్య, తన భర్త మరణించినప్పుడు అతని వెంట వెళ్ళినట్లయితే, ఆమె మరణించిన తర్వాత తన శరీరంలోని రోమాల సంఖ్యతో సమానమైన సంవత్సరాలు స్వర్గాన్ని పొందుతుంది.

పుత్రపౌత్రాదికం త్యక్త్వా స్వపతిం యానుగచ్ఛతి । స్వర్గం లభేతాం తౌ చోభౌ దివ్యస్త్రీభిరలఙ్కృతౌ ॥ ౨,౩౮.

తన కుమారులు, మనవళ్ళు మొదలైనవారిని వదిలి, తన భర్తను అనుసరించిన ఆ భార్య, ఇద్దరూ దివ్య స్త్రీలతో అలంకరించబడి స్వర్గాన్ని పొందుతారు.

కృత్వా పాపాన్యనేకాని భర్తృద్రోహమతిః సదా । ప్రక్షాలయతి సర్వాణి యా స్వం పతిమనువ్రజేత్ ॥ ౨,౩౮.

ఎన్ని పాపాలు చేసినా, భర్తను మోసం చేయాలన్న ఆలోచన ఎప్పుడూ ఉన్నా, తన భర్తను అనుసరించిన ఆ స్త్రీ, అన్ని పాపాలను కడిగి వేసుకుంటుంది.

మహాపాపసమాచారో భర్తా చేద్దుష్కృతీ భవేత్ । తస్యాప్యనువ్రతా నారీ నారాయేత్సర్వకిల్బిషమ్ ॥ ౨,౩౮.

భర్త పెద్ద పాపాలు చేసినవాడైనా, దుష్టుడైనా, అయినా ఆ స్త్రీ భర్తకు నమ్మకంగా ఉంటే, ఆమె అతని అన్ని దోషాలను తొలగిస్తుంది.

గ్రాసమాత్రం నియమతో నిత్యదానం కరోతి యః । చతుశ్చామరసంయుక్తవిమానేనాధిగచ్ఛతి ॥ ౨,౩౮.

ఎవరైనా ప్రతి రోజు నియమంగా కొంత తిండి దానం చేస్తే, నాలుగు చామరాలతో అలంకరించబడిన దివ్య విమానాన్ని పొందుతాడు.

యత్కృతం హి మనుష్యేణ పాపమామరణాన్తికమ్ । తత్సర్వం నాశమాయాతి వర్షవృత్తిప్రదానతః ॥ ౨,౩౮.

మనిషి మరణం వరకు చేసిన పాపమంతా, సంవత్సరపు విధిగా దానం చేయడం వల్ల పూర్తిగా నశిస్తుంది.

భూతం భవ్యం బవిష్యఞ్చ పాపం జన్మత్రయార్జితమ్ । పక్షాలయతి తత్సర్వం విప్రకన్యోపనాయనాత్ ॥ ౨,౩౮.

మూడు జన్మల్లో సంపాదించిన గత, వర్తమాన, భవిష్యత్ పాపాలన్నీ, బ్రాహ్మణ యువతిని ఉపనయనం చేయడం వల్ల పూర్తిగా కడుగుతాయి.

దశకూపసమా వాపి దశవాపీసమం సరః । సరో భిర్దశభిస్తుల్యా యా ప్రపా నిర్జలే వనే ॥ ౨,౩౮.

పది బావులకు సమానం ఒక చెరువు, పది చెరువులకు సమానం ఒక సరస్సు, పది సరస్సులకు సమానం ఒక పెద్ద సరస్సు; కానీ నీరు లేని అడవిలో ఉన్న ఒక ప్రాపా ఇవన్నిటికన్నా గొప్పది.

యా వాపీ నిర్జలే దేశే యద్దానం నిర్ధనే ద్విజే । ప్రాణినాం యో దయాం ధత్తే స భవేన్నాకనాయకః ॥ ౨,౩౮.

నీరు లేని ప్రదేశంలో చెరువు నిర్మించడం, దరిద్ర బ్రాహ్మణునికి దానం చేయడం, ప్రాణులకు దయ చూపడం—ఇవి చేసే వాడు స్వర్గంలో నాయకుడవుతాడు.

ఏవమాదిభిరన్యైశ్చ సుకృతైః స్వర్గభాగ్భవేత్ । స తత్సర్వం ఫలం ప్రాప్య ప్రతిష్ఠాం పరమాం లభేత్ ॥ ౨,౩౮.

ఇలాంటి మంచి పనులు ఇతర సత్కార్యాలతో కలిపి చేసినవాడు స్వర్గాన్ని పొందుతాడు; ఆ ఫలితాలన్నీ అనుభవించి, పరమ స్థాయిని పొందుతాడు.

ఫల్గు కార్యం పరిత్యజ్య సతతం ధర్మవాన్ భవేత్ । దానం దమో దయా చేతి సారమేతత్త్రయం భువి ॥ ౨,౩౮.

తక్కువ ప్రయోజనమున్న పనులను వదిలి, ఎప్పుడూ ధర్మంలో స్థిరంగా ఉండాలి; దానం, ఆత్మనిగ్రహం, దయ—ఈ మూడు భూమిపై ముల్యమైనవి.

దానం సాధోర్దరిద్రస్య శూన్యలిఙ్గస్య పూజనమ్ । అనాథప్రేతసంస్కారః కోటియజ్ఞఫలప్రదః ॥ ౨,౩౮.

ధర్మవంతమైన దరిద్రునికి దానం చేయడం, ఖాళీ లింగాన్ని పూజించడం, అనాథ మృతునికి అంత్యక్రియలు చేయడం—ఇవి కోటి యజ్ఞాల ఫలితాన్ని ఇస్తాయి.

శ్రీగరుడమహాపురాణమ్ ౩౯ తార్క్ష్య ఉవాచ । సూతకానాం విధిం బ్రూహి దయాం కృత్వా మయిప్రభో । వివేకాయ హి చిత్తస్య మానవానాం హితాయ చ ॥ ౨,౩౯.

తార్క్ష్యుడు ఇలా అడిగాడు: ప్రభూ! జనన మరణాల తర్వాత వచ్చే అపవిత్రత నియమాలను దయతో నాకు వివరించండి. ఇవి మనస్సుకు వివేకాన్ని, మానవులకు మేలు కలిగిస్తాయి.

శ్రీకృష్ణ ఉవాచ । మృతే జన్మనీ పక్షీన్ద్ర సూతకం స్యాచ్చతుర్విధమ్ । చతుర్ణామపి వర్ణానాం సామాన్యతే వివర్జితమ్ ॥ ౨,౩౯.

శ్రీకృష్ణుడు ఇలా అన్నాడు: పక్షిరాజా! మరణం, జననం జరిగినప్పుడు వచ్చే అపవిత్రత నాలుగు విధాలుగా ఉంటుంది. ఈ నాలుగు వర్ణాలకు ఇది ఒకేలా ఉండదు.

ఉభయత్ర దశాహాని కులస్యాన్నం వివర్జియేత్ । దానం ప్రతిగ్రహో హోమః స్వాధ్యాయశ్చ నివర్తతే ॥ ౨,౩౯.

రెండు సందర్భాల్లోనూ, పదిరోజులు ఆ కుటుంబం అన్నం తినకూడదు; దానం, దానం స్వీకరించడం, హోమం, స్వాధ్యాయం ఇవన్నీ ఆపాలి.

దేశం కాలం తథాత్మానం ద్రవ్యం ద్రవ్యప్రయాజనమ్ । ఉపపత్తింవ్మవస్థాఞ్చ జ్ఞాత్వాం కర్మ సమాచరేత్ ॥ ౨,౩౯.

దేశాన్ని, కాలాన్ని, తనను, వస్తువును, దాని ఉపయోగాన్ని, పరిస్థితిని, సందర్భాన్ని తెలుసుకుని, ఆచరించాల్సిన కర్మను చేయాలి.

గుహావహ్నిప్రవేసే చ దేశాన్తరమృతేషు చ । స్నానం సచేలం కర్తవ్యం సద్యః శౌచం విధీయతే ॥ ౨,౩౯.

గుహలో, అగ్నిలో, లేదా విదేశంలోకి వెళ్లినప్పుడు, వస్త్రాలతోనే స్నానం చేయాలి; వెంటనే పవిత్రత కలుగుతుంది.

ఆమగర్భాశ్చ యే జీవా యే చ గర్భాద్వినిః సృతాః । న తేషామగ్నిసంస్కారో నాశౌచం నోదకక్రియా ॥ ౨,౩౯.

గర్భంలోనే మరణించినవారికైనా, గర్భం నుంచి ముందే పుట్టినవారికైనా, అగ్నిసంస్కారం, అపవిత్రత, నీళ్ళతో చేసే క్రియలు ఏవీ ఉండవు.

శిల్పినః కారవో వైద్యా దాసీదాసాస్తథైవ చ । రాజానః శ్రోతియాశ్చైవ సద్యః శౌచాః ప్రకీర్తితాః ॥ ౨,౩౯.

విపణివారు, వృత్తిదారులు, వైద్యులు, సేవకులు, సేవికలు, రాజులు, వేదపారాయణులు—ఇవాళ్లందరికీ వెంటనే పవిత్రత కలుగుతుందని చెప్పబడింది.

సత్రీ చ (వ్రతీ) మన్త్రపూతశ్చ ఆహితాగ్నిర్నృపస్తథా । ఏతేషాం సూతకం నాస్తి యస్య చేచ్ఛన్తి పార్థివాః ॥ ౨,౩౯.

వ్రతమున్న మహిళ, మంత్రశుద్ధి పొందినవాడు, అగ్నిహోత్రి, రాజు—వీరిలో ఎవరికీ అపవిత్రత ఉండదు, రాజులు అనుమతిస్తే.

ప్రసవే చ సపిణ్డానాం న కుర్యాత్సఙ్కరం ద్విజః । దశాహాచ్ఛ్రుధ్యతే మాతా అవగాహ్య పితా శుచిః ॥ ౨,౩౯.

పుట్టుక సమయంలో బంధువులతో కలవకూడదు; పది రోజులు పూర్తయితే తల్లి పవిత్రురాలు అవుతుంది, తండ్రి స్నానం చేసి పవిత్రుడు అవుతాడు.

వివాహోత్సవయజ్ఞేషు అన్తరా మృతసూతకే । పూర్వసఙ్కల్పితం విత్తం భోజ్యం తన్మనురబ్రవీత్ ॥ ౨,౩౯.

పెళ్లి, పండుగ, యజ్ఞంలో మృతివా పుట్టుక అపవిత్రత వచ్చినా, ముందుగానే నిర్ణయించిన ధనం, భోజనం వాడుకోవచ్చు అని మనువు చెప్పారు.

సర్వేషామేవమాశౌచం మాతాపిత్రోస్తు సూతకమ్ । సూకతం మాతురేవస్యాదుపస్పృశ్య పితా శుచిః ॥ ౨,౩౯.

అందరికీ అపవిత్రత ఇలా ఉంటుంది; కాని తల్లి, తండ్రికి, తల్లికే అపవిత్రత, తండ్రి నీళ్ళు చల్లి పవిత్రుడు అవుతాడు.

అన్తర్దశాహే స్యాతాఞ్చేత్పునర్మరణజన్మనీ । తావత్స్యాదశుచిర్విప్రో యావత్తత్స్యాదనిర్దశమ్ ॥ ౨,౩౯.

పది రోజుల్లో మరొక మరణం లేదా పుట్టుక జరిగినా, ఆ చివరి సంఘటన నుంచి పది రోజులు పూర్తయ్యేవరకు ద్విజుడు అపవిత్రుడిగానే ఉంటాడు.