గరుడపురాణమ్

శ్రీవిష్ణురువాచ । మానుష్యం భారతే వర్షే త్రయోదశసు జాతిషు ॥ ౨,౩౮.

శ్రీమహావిష్ణువు ఇలా అన్నాడు: భారతదేశంలో మానవ జన్మ పదమూడు వర్గాలలో కలుగుతుంది.

తత్ప్రాప్య మ్రియతే క్షేత్రే పునర్జన్మ న విద్యతే । అయోధ్యా మథురా మాయా కాశీ కాఞ్చీ అవన్తికా ॥ ౨,౩౮.

ఆ జన్మను పొందినవాడు, ఈ క్షేత్రాలలో మరణిస్తే పునర్జన్మ ఉండదు: అయోధ్య, మథురా, మాయా, కాశీ, కాంచీ, అవంతికా,

పురీ ద్వారవతీ జ్ఞేయా సప్తైతా మోక్షదాయికాః । సన్న్యస్తమితి యో బ్రుయాత్ప్రాణైః కణ్ఠగతైరపి ॥ ౨,౩౮.

పురీ, ద్వారకా — ఇవి ఏడూ మోక్షాన్ని ప్రసాదించే క్షేత్రాలు. ప్రాణాలు గొంతులో ఉన్నా 'సంయాసం' అని చెప్పినవాడు,

మృతో విష్ణుపురం యాతి న పునర్జాయతే క్షితౌ । సకృదుచ్చరితం యేన హరిరిత్యక్షరద్వయమ్ ॥ ౨,౩౮.

చనిపోయిన తరువాత విష్ణుపురికి వెళ్తాడు, భూమిపై మళ్లీ పుట్టడు. 'హరి' అనే రెండు అక్షరాలు ఒక్కసారైనా ఉచ్చరిస్తే,

బద్ధః పరికరస్తేన మోక్షాయ గమనం ప్రతి । కృష్ణకృష్ణేతి కృష్ణేతి యో మాం స్మరతి నిత్యశః ॥ ౨,౩౮.

అతడు మోక్ష మార్గంలో బంధించబడి, మోక్షాన్ని పొందుతాడు. 'కృష్ణా, కృష్ణా' అని నన్ను ఎప్పుడూ స్మరిస్తూ ఉండేవాడు,

జల భిత్త్వా యథా పద్మం నరకాదుద్ధరామ్యహమ్ । శాలగ్రామజిలా యత్ర యత్ర ద్వారవతీ శిలా ॥ ౨,౩౮.

ఎలా నీటిని చీల్చుకుంటూ కమలం పైకి వస్తుందో, అలాగే నరకంలో ఉన్నవారిని నేను ఎక్కడ శాలగ్రామ శిల లేదా ద్వారవతి శిల ఉంటే అక్కడ నుండి రక్షిస్తాను.

ఉభయోః సఙ్గమో యత్ర ముక్తిస్తత్ర న సంశయః । శాలగ్రామశిలా యత్ర పాపదోషక్షయావహా ॥ ౨,౩౮.

ఈ రెండు శిలలు కలిసిన చోట తప్పకుండా ముక్తి లభిస్తుంది. శాలగ్రామ శిల ఉన్న చోట పాపాలు, దోషాలు నశిస్తాయి.

తత్సన్నిధానమరణాన్ముక్తిర్జన్తోః సునిశ్చతా । రోపణాత్పాలనాత్సేకాద్ధ్యానస్పర్శనకీర్తనాత్ । తులసీ దహతే పాపం నృణాం జన్మార్జితం ఖగ ॥ ౨,౩౮.

ఆ శిల సమీపంలో ఉండటం వల్ల ప్రాణికి మరణం నుండి విముక్తి ఖచ్చితంగా లభిస్తుంది. తులసిని నాటడం, పెంచడం, పూజించడం, ధ్యానం చేయడం, తాకడం, కీర్తించడం వలన మనుషులకు జన్మజాత పాపాలు తులసి కాల్చివేస్తుంది, ఓ పక్షిరాజా.

జ్ఞానహృదే సత్యజలే రాగద్వేషమలాపహే । యః స్నాతో మానసే తీర్థే న స లిప్యేత పాతకైః ॥ ౨,౩౮.

హృదయంలో జ్ఞానం, నీటిలో సత్యం, మనసులో రాగద్వేషాల మలినతలు లేకుండా మానసతీర్థంలో స్నానం చేసినవాడు పాపాలకు లోనవడు.

న కాష్ఠే విద్యతే దేవో న శిలాయాం కదాచన । భావే హి విద్యతే దేవస్తస్మాద్భావం సమాచరేత్ ॥ ౨,౩౮.

దేవుడు కలపలో ఉండడు, రాయిలో కూడా ఎప్పుడూ ఉండడు. దేవుడు మన భావంలోనే ఉంటాడు. అందుకే మనసులో భక్తిని పెంపొందించాలి.

ప్రాతః ప్రాతః ప్రపశ్యన్తి నర్మదాం మత్స్యఘాతినః । న తే శివపురీం యాన్తి చిత్తవృత్తిర్గరీయసీ ॥ ౨,౩౮.

ప్రతి ఉదయం నర్మదా నదిని చూస్తూ, అయినా చేపలను చంపేవారు శివపురికి చేరరు. వారి మనసు దురుద్దేశ్యంతో నిండిఉంటుంది.

యాదృక్చిత్తప్రతీతిః స్యాత్తాదృక్కర్మఫలం నృణామ్ । పరలోకగతిస్తాదృక సూచీసూత్రవిచారవత్ ॥ ౨,౩౮.

మనసులో ఉన్న నమ్మకం ఎలా ఉంటే, మనుషులకు కర్మ ఫలం అలాగే లభిస్తుంది. పరలోక ప్రయాణం కూడా అలాగే ఉంటుంది, సూచి లోయలో దారం పోయినట్టు.

బ్రాహ్మణార్థే గవార్థే చ స్త్రీణాం బలవధేషు చ । ప్రాణత్యాగపరో యస్తు స వై మోక్షమవాప్నుయాత్ ॥ ౨,౩౮.

బ్రాహ్మణుని కోసం, ఆవు కోసం, స్త్రీలను రక్షించేందుకు ప్రాణత్యాగం చేసినవాడు మోక్షాన్ని పొందుతాడు.

అనాశకే మృతౌ యస్తు స వై మోక్షమవాప్నుయాత్ । అనాశకే మృతో యస్తు స ముక్తః సర్వబన్ధనైః ॥ ౨,౩౮.

ఏ ఆశ లేకుండా మరణించినవాడు మోక్షాన్ని పొందుతాడు. ఆశలు లేకుండా మరణించినవాడు అన్ని బంధనాల నుంచి విముక్తుడవుతాడు.

దత్త్వా దానాని విప్రేభ్యస్తతో మోక్షమవాప్నుయాత్ । ఏతే వై మోక్షమార్గాశ్చ స్వర్గమార్గాస్తథైవ చ ॥ ౨,౩౮.

బ్రాహ్మణులకు దానం చేసినవాడు తర్వాత మోక్షాన్ని పొందుతాడు. ఇవే మోక్షానికి, అలాగే స్వర్గానికి మార్గాలు.

గోగ్రహే దేశవిధ్వంసే మరణం రణతీర్థయోః । ఉత్తమాధమమధ్యస్య బాధ్యమానస్య దేహినః । ఆత్మానం తత్ర సన్త్యజ్య స్వర్గవాసం లభేచ్చిరమ్ ॥ ౨,౩౮.

ఆవులను దోచే సమయంలో, దేశాన్ని నాశనం చేసే సమయంలో, యుద్ధతీర్థాల్లో మరణించినప్పుడు, ఎవరైనా ఉన్న స్థాయిలో బాధపడుతూ అక్కడే ప్రాణత్యాగం చేస్తే, వారు స్వర్గంలో చాలా కాలం నివసిస్తారు.

జీవితం మరణఞ్చైవ ద్వయం శిక్షేత పణ్డితః । జీవితం దానభోగాభ్యాం మరణం రణతీర్థయోః ॥ ౨,౩౮.

జీవితాన్ని, మరణాన్ని ఇద్దరినీ పండితుడు నేర్చుకోవాలి. జీవితం దానం, భోగం ద్వారా; మరణం యుద్ధతీర్థాల్లో జరుగుతుంది.

హరిక్షేత్రే కురుక్షేత్రే భృగుక్షేత్రే తథైవ చ । ప్రభాసే శ్రీస్థలే చైవ అర్బుదే చ త్రిపుష్కరే ॥ ౨,౩౮.

హరిక్షేత్రం, కురుక్షేత్రం, భృగుక్షేత్రం, ప్రభాసం, శ్రీస్థలం, అర్భుదం, త్రిపుష్కరం—

భూతేశ్వరే మృతో యస్తు స్వర్గే వసతి మానవః । బ్రహ్మణో దివసం యావత్తతః పతతి భూతలే ॥ ౨,౩౮.

భూతేశ్వరంలో మరణించినవాడు బ్రహ్మదేవుని ఒక రోజు అంతా స్వర్గంలో నివసించి, ఆ తరువాత భూమికి వస్తాడు.

వర్షవృత్తిన్తు యో దద్యాద్బ్రాహ్మణే దోషవర్జితే । సర్వం కలం స ముద్ధృత్య స్వర్గలోకే మహీయతే ॥ ౨,౩౮.

పాపం లేని బ్రాహ్మణునికి సంవత్సరపు వృత్తిని ఇచ్చినవాడు, తన పాపాన్ని తొలగించుకుని, స్వర్గంలో ఘనంగా సత్కారం పొందుతాడు.

కన్యాం వివాహయేద్యస్తు బ్రాహ్మణం వేదపారగమ్ । ఇన్ద్రలోకే వసేత్సోఽపి స్వకులైః పరివేష్టితః ॥ ౨,౩౮.

వేదాలు నేర్చుకున్న బ్రాహ్మణునికి తన కుమార్తెను వివాహం చేసినవాడు, తన కుటుంబంతో కలిసి ఇంద్రలోకంలో నివసిస్తాడు.

మహాదానాని దత్వా చ నరస్తత్ఫలమాముయాత్ ॥ ౨,౩౮.

పెద్ద దానాలు చేసినవాడు వాటి ఫలితాన్ని పొందుతాడు.

వాపీ కూపతడాగానామారామసురసద్మనామ్ । జీర్ణోద్ధారం ప్రకుర్వాణః పూర్వకర్తుః ఫలం లభేత్ । జీర్ణోద్ధారేణ వా తేషాం తత్పుణ్యం ద్విగుణం భవేత్ ॥ ౨,౩౮.

వాపి, బావి, చెరువు, ఉద్యానవనం, దేవాలయాలు పాడైపోయినవి తిరిగి నిర్మించినవాడు, మొదటిసారి నిర్మించినవాడికి లభించే ఫలితాన్ని పొందుతాడు. వాటిని పునర్నిర్మించడంవల్ల ఆ పుణ్యం రెట్టింపు అవుతుంది.

శీతవా తాతపహరమపి పర్ణకుటీరకమ్ । కృత్వా విప్రాయ విదుషే ప్రదదాతి కుటుమ్బినే ॥ ౨,౩౮.

చలిని, వేడిని దూరం చేసే ఆకుల కుట్టెను ఒక కుటుంబంతో ఉన్న పండిత బ్రాహ్మణునికి నిర్మించి ఇచ్చినవాడు,

తిస్రః కోట్యోర్ధకోటీ చ నరః స్వర్గే మహీయతే ॥ ౨,౩౮.

అతడు ముప్పది లక్షల యేడాది, అర్ధ కోటి యేడాది స్వర్గంలో ఘనంగా గౌరవించబడతాడు.

యా స్త్రీ సవర్ణా సంశుబా మృతం పతిమనువ్రజేత్ । సా మృతా స్వర్గమాప్నోతి వర్షాణాం రోమసంఖ్యతా ॥ ౨,౩౮.

ఒక సతీ, తన కులానికి చెందిన, మంచితనంతో ఉన్న భార్య, తన భర్త మరణించినప్పుడు అతని వెంట వెళ్ళినట్లయితే, ఆమె మరణించిన తర్వాత తన శరీరంలోని రోమాల సంఖ్యతో సమానమైన సంవత్సరాలు స్వర్గాన్ని పొందుతుంది.

పుత్రపౌత్రాదికం త్యక్త్వా స్వపతిం యానుగచ్ఛతి । స్వర్గం లభేతాం తౌ చోభౌ దివ్యస్త్రీభిరలఙ్కృతౌ ॥ ౨,౩౮.

తన కుమారులు, మనవళ్ళు మొదలైనవారిని వదిలి, తన భర్తను అనుసరించిన ఆ భార్య, ఇద్దరూ దివ్య స్త్రీలతో అలంకరించబడి స్వర్గాన్ని పొందుతారు.

కృత్వా పాపాన్యనేకాని భర్తృద్రోహమతిః సదా । ప్రక్షాలయతి సర్వాణి యా స్వం పతిమనువ్రజేత్ ॥ ౨,౩౮.

ఎన్ని పాపాలు చేసినా, భర్తను మోసం చేయాలన్న ఆలోచన ఎప్పుడూ ఉన్నా, తన భర్తను అనుసరించిన ఆ స్త్రీ, అన్ని పాపాలను కడిగి వేసుకుంటుంది.

మహాపాపసమాచారో భర్తా చేద్దుష్కృతీ భవేత్ । తస్యాప్యనువ్రతా నారీ నారాయేత్సర్వకిల్బిషమ్ ॥ ౨,౩౮.

భర్త పెద్ద పాపాలు చేసినవాడైనా, దుష్టుడైనా, అయినా ఆ స్త్రీ భర్తకు నమ్మకంగా ఉంటే, ఆమె అతని అన్ని దోషాలను తొలగిస్తుంది.