గరుడపురాణమ్

సమాః సహస్రాణి చ సప్త వై జలే దశైకమగ్నౌ పవనే చ షోడశ । మహాహవే పష్టిరశీతిర్గోగృహే అనాశకే కాశ్యప చాక్షయా గతిః ॥ ౨,౩౬.

ఓ కాశ్యప, నీటిలో ఏడు వేల సంవత్సరాలు, అగ్నిలో పదకొండు, గాలిలో పదహారు, యుద్ధంలో ఎనభై ఆరు సంవత్సరాలు, గోవుల గదిలో లేదా కరువులో లెక్కలేనన్ని సంవత్సరాలు — అక్కడ ఫలితం ఎప్పటికీ నశించదు.

శ్రీగరుడమహాపురాణమ్ ౩౭ తార్క్ష్య ఉవాచ । ఉదకుమ్భప్రదానం మే కథయస్వ యథాతథమ్ । విధినా కేన కర్తవ్యా కృతిరేషా జనార్దన ॥ ౨,౩౭.

తార్క్ష్యుడు ఇలా అడిగాడు: ఓ జనార్దన, నీరు నింపిన మట్టికుండలు దానం చేసే విధానం నాకు పూర్తిగా వివరించు. ఏ విధంగా ఈ క్రతువు చేయాలి?

కింలక్షణాః కేన పూర్ణాః కస్య దేయా జనార్దన । కస్మిన్ కాలే ప్రదాతవ్యా ప్రేతతృప్తిప్రసాధకాః ॥ ౨,౩౭.

అవి ఎలా ఉండాలి? ఏ పదార్థాలతో నింపాలి? ఎవరికిచ్చాలి, జనార్దన? departed వారికి తృప్తి కలిగించేందుకు ఎప్పుడు ఇవ్వాలి?

శ్రీకృష్ణ ఉవాచ । సత్యం పునః ప్రవక్ష్యామి ఉదకుమ్భప్రదానకమ్ । ప్రేతోద్దేశేన దాతవ్యా అన్నపానీయసంయుతాః । విశేషేణ మహాపక్షిన్ ప్రేతముక్తిప్రదాయకాః ॥ ౨,౩౭.

శ్రీకృష్ణుడు ఇలా అన్నాడు: నిజంగా, నీరు నింపిన కుండలు దానం చేసే విధానాన్ని మళ్లీ వివరిస్తాను. departed వారి కోసం, అన్నం, నీరు నింపి ఇవ్వాలి. ఓ మహాపక్షీ, ఇవి departed వారికి మోక్షాన్ని ఇస్తాయి.

ద్వాదశాహే చ పణ్మాసే త్రైపక్షే వాపి వత్సరే । ఉదకుమ్భాః ప్రదాతవ్యా మార్గే తస్య సుఖాయ వై ॥ ౨,౩౭.

పన్నెండవ రోజున, ఆరో నెలలో, ప్రతి మూడవ పక్షంలో, లేదా సంవత్సరాంతంలో — departed వారి ప్రయాణానికి సుఖంగా ఉండేందుకు నీటి కుండలు ఇవ్వాలి.

అహన్యహని దాతవ్యా ఉదకుమ్భాస్తిలైర్యుతాః । సులిప్తే భూమిభాగే తు పక్కాన్నజలపూరితాః ॥ ౨,౩౭.

ప్రతి రోజూ నువ్వులతో కలిపిన నీటి కుండలు, బాగా పూతపూసిన నేలపై, వండిన అన్నం, నీటితో నింపి ఇవ్వాలి.

ప్రేతస్య తత్ర దాతవ్యం భాజనఞ్చ యదృచ్ఛయా । సుప్రీతస్తేన దత్తేన ప్రేతో యామ్యైః స గచ్ఛతి ॥ ౨,౩౭.

departed వారికి అక్కడ తమకు సాధ్యమైనంత పాత్రను దానం చేయాలి. ఆ దానంతో departed వారు సంతోషించి యమదూతలతో కలిసి వెళ్తారు.

ద్వాదశాహే విశేషేణ ఉదకమ్భాన్ ప్రదాపయేత్ । విధినా తత్ర సఙ్కల్పయ ఘటాన్ ద్వాదశసంఖ్యకాన్ ॥ ౨,౩౭.

పన్నెండవ రోజు ముఖ్యంగా, పద్దెనిమిది కుండలు నీటితో నింపి, నిబంధన ప్రకారం, వాటిని సమర్పించాలి.

ఏకాషి బర్ధనీ తత్ర పక్వాన్నఫలపూరితా । విష్ణుముద్దిశ్య దాతవ్యా సంకల్ప్య బ్రాహ్మణే శుభే ॥ ౨,౩౭.

అక్కడ ఒక పెద్ద పాత్రను పక్కగా వండిన అన్నం, పండ్లు నింపి, విష్ణువు కోసం అర్పించాలనే సంకల్పంతో, శుభ్రమైన బ్రాహ్మణుడికి ఇవ్వాలి.

ఏకో వై ధర్మరాజాయ తేన తుష్టేన ముక్తిభాక్ । చిత్రగుప్తాయ చైకం తు గతస్తత్ర సుఖీ భవేత్ ॥ ౨,౩౭.

ఒక కుండను ధర్మరాజుకు సమర్పిస్తే, ఆయన సంతృప్తి చెందితే మోక్షం లభిస్తుంది. మరొకదాన్ని చిత్రగుప్తునికి ఇస్తే, అక్కడికి చేరినవాడు సుఖంగా ఉంటాడు.

షోడశాద్యాః ప్రదాతవ్యా మాషాన్నజలపూరితాః ॥ ౨,౩౭.

పదహారవ రోజు నుండి, వండిన అన్నం, నీటితో నింపిన పాత్రలను సమర్పించాలి.

ఉక్త్రాన్తిశ్రాద్ధమారభ్య శ్రాద్ధషోడషోడశకస్య తు । షోడశబ్రాహ్మణానాన్తు ఏకైకం వినివదయేత్ ॥ ౨,౩౭.

ఉత్తర క్రియ ప్రారంభించి, పదహారు శ్రాద్ధాలకు, పదహారు మంది బ్రాహ్మణులకు ఒక్కొక్కరికి వేర్వేరుగా ఇవ్వాలి.

ఏకాదశాహాత్ప్రభృతి దేయో నిత్యం దృఢాహ్వయః । పక్వాన్నజలపూర్ణో హి యావత్సంవత్సరం దినమ్ ॥ ౨,౩౭.

పదకొండవ రోజు నుండి, ప్రతి రోజు వండిన అన్నం, నీటితో నింపిన బలమైన పాత్రను, సంవత్సరం పొడవునా ఇవ్వాలి.

జలపాత్రాణి వృద్ధాని దత్తానిఘటకాని చ । ఏకా వై వర్ధనీ తత్ర తస్యాం పాత్రన్తు వంశజమ్ ॥ ౨,౩౭.

పాత నీటి పాత్రలు, దానం చేసిన కుండలు, అక్కడ ఒక పెద్ద పాత్రను ఉంచి, అందులో వంశానికి చెందిన పాత్రను పెట్టాలి.

వస్త్రేణాచ్ఛాదయేత్తాన్తు పూజయిత్వా సుగన్ధిభిః । బ్రాహ్మణేభ్యో విశేషేణ జలపూర్ణాని దాపయేత్ ॥ ౨,౩౭.

ఆ పాత్రను వస్త్రంతో కప్పి, సుగంధ ద్రవ్యాలతో పూజించి, ముఖ్యంగా బ్రాహ్మణులకు నీటితో నింపిన పాత్రలను ఇవ్వాలి.

అహన్యహని సఙ్కల్ప్య విధిపూర్వం ఖగేశ్వర । బ్రాహ్మణాయ కులీనాయ వేదవృత్తయుతాయ చ ॥ ౨,౩౭.

ప్రతి రోజూ, విధి ప్రకారం సంకల్పం చేసి, మంచి వంశానికి చెందిన, వేదాచరణ కలిగిన బ్రాహ్మణుడికి ఇవ్వాలి, ఓ పక్షిరాజా!

విద్యావృత్తవతే దేయం మూర్ఖే తన్న కదాచన । సమర్థో వేదవృత్తాఢ్యస్తారణే తరణేఽపి చ ॥ ౨,౩౭.

విద్య, మంచి ఆచరణ కలవారికి మాత్రమే ఇవ్వాలి; మూర్ఖులకు ఎప్పుడూ ఇవ్వకూడదు. వేదాచరణలో నిపుణుడు, ఇతరులను దారి చూపగలవాడు, సామర్థ్యం ఉన్నవాడికి ఇవ్వాలి.

శ్రీగరుడమహాపురాణమ్ ౩౮ తార్క్ష్య ఉవాచ । దానతీర్థార్థితం మోక్షం స్వర్గఞ్చ వద మే ప్రభో । కేన మోక్షమవాప్నోతి కేన స్వర్గే వసేచ్చిరమ్ ॥ ౨,౩౮.

తార్క్ష్యుడు అడిగాడు: ప్రభూ! దానం, తీర్థయాత్ర వల్ల కలిగే ఫలితాలు, మోక్షం, స్వర్గం గురించి చెప్పండి. ఏదివల్ల మోక్షం లభిస్తుంది? ఏదివల్ల స్వర్గంలో ఎక్కువకాలం ఉండగలుగుతారు?

కేన గచ్ఛతి తేజస్తు స్వర్లోకాత్సత్యలోకతః । మానుష్యం కేన లభతే నరకేశు నిమజ్జతి ॥ ౨,౩౮.

ఏదివల్ల తేజోలోకం లేదా సత్యలోకం నుండి వెళ్ళిపోతారు? ఏదివల్ల మానవ జన్మ లభిస్తుంది? ఏదివల్ల నరకాల్లో మునిగిపోతారు?

ఏతన్మే వదనిశ్చిత్య భక్తానాం మోక్షదాయక । బ్రూహి కస్మిన్మృతే స్వర్గే పునర్జన్మ న విద్యతే ॥ ౨,౩౮.

భక్తులకు మోక్షం ప్రసాదించే వాడవు, నాకు స్పష్టంగా చెప్పండి. ఎవరి మరణంతో స్వర్గంలో పునర్జన్మ ఉండదో చెప్పండి.

శ్రీవిష్ణురువాచ । మానుష్యం భారతే వర్షే త్రయోదశసు జాతిషు ॥ ౨,౩౮.

శ్రీమహావిష్ణువు ఇలా అన్నాడు: భారతదేశంలో మానవ జన్మ పదమూడు వర్గాలలో కలుగుతుంది.

తత్ప్రాప్య మ్రియతే క్షేత్రే పునర్జన్మ న విద్యతే । అయోధ్యా మథురా మాయా కాశీ కాఞ్చీ అవన్తికా ॥ ౨,౩౮.

ఆ జన్మను పొందినవాడు, ఈ క్షేత్రాలలో మరణిస్తే పునర్జన్మ ఉండదు: అయోధ్య, మథురా, మాయా, కాశీ, కాంచీ, అవంతికా,

పురీ ద్వారవతీ జ్ఞేయా సప్తైతా మోక్షదాయికాః । సన్న్యస్తమితి యో బ్రుయాత్ప్రాణైః కణ్ఠగతైరపి ॥ ౨,౩౮.

పురీ, ద్వారకా — ఇవి ఏడూ మోక్షాన్ని ప్రసాదించే క్షేత్రాలు. ప్రాణాలు గొంతులో ఉన్నా 'సంయాసం' అని చెప్పినవాడు,

మృతో విష్ణుపురం యాతి న పునర్జాయతే క్షితౌ । సకృదుచ్చరితం యేన హరిరిత్యక్షరద్వయమ్ ॥ ౨,౩౮.

చనిపోయిన తరువాత విష్ణుపురికి వెళ్తాడు, భూమిపై మళ్లీ పుట్టడు. 'హరి' అనే రెండు అక్షరాలు ఒక్కసారైనా ఉచ్చరిస్తే,

బద్ధః పరికరస్తేన మోక్షాయ గమనం ప్రతి । కృష్ణకృష్ణేతి కృష్ణేతి యో మాం స్మరతి నిత్యశః ॥ ౨,౩౮.

అతడు మోక్ష మార్గంలో బంధించబడి, మోక్షాన్ని పొందుతాడు. 'కృష్ణా, కృష్ణా' అని నన్ను ఎప్పుడూ స్మరిస్తూ ఉండేవాడు,

జల భిత్త్వా యథా పద్మం నరకాదుద్ధరామ్యహమ్ । శాలగ్రామజిలా యత్ర యత్ర ద్వారవతీ శిలా ॥ ౨,౩౮.

ఎలా నీటిని చీల్చుకుంటూ కమలం పైకి వస్తుందో, అలాగే నరకంలో ఉన్నవారిని నేను ఎక్కడ శాలగ్రామ శిల లేదా ద్వారవతి శిల ఉంటే అక్కడ నుండి రక్షిస్తాను.

ఉభయోః సఙ్గమో యత్ర ముక్తిస్తత్ర న సంశయః । శాలగ్రామశిలా యత్ర పాపదోషక్షయావహా ॥ ౨,౩౮.

ఈ రెండు శిలలు కలిసిన చోట తప్పకుండా ముక్తి లభిస్తుంది. శాలగ్రామ శిల ఉన్న చోట పాపాలు, దోషాలు నశిస్తాయి.

తత్సన్నిధానమరణాన్ముక్తిర్జన్తోః సునిశ్చతా । రోపణాత్పాలనాత్సేకాద్ధ్యానస్పర్శనకీర్తనాత్ । తులసీ దహతే పాపం నృణాం జన్మార్జితం ఖగ ॥ ౨,౩౮.

ఆ శిల సమీపంలో ఉండటం వల్ల ప్రాణికి మరణం నుండి విముక్తి ఖచ్చితంగా లభిస్తుంది. తులసిని నాటడం, పెంచడం, పూజించడం, ధ్యానం చేయడం, తాకడం, కీర్తించడం వలన మనుషులకు జన్మజాత పాపాలు తులసి కాల్చివేస్తుంది, ఓ పక్షిరాజా.

జ్ఞానహృదే సత్యజలే రాగద్వేషమలాపహే । యః స్నాతో మానసే తీర్థే న స లిప్యేత పాతకైః ॥ ౨,౩౮.

హృదయంలో జ్ఞానం, నీటిలో సత్యం, మనసులో రాగద్వేషాల మలినతలు లేకుండా మానసతీర్థంలో స్నానం చేసినవాడు పాపాలకు లోనవడు.