గరుడపురాణమ్

ఆతురే సతి దాతవ్యం నిర్ధనైరపి మానవైః । గావస్తిలా హిరణ్యఞ్చ సప్తధాన్యం విశేషతః ॥ ౨,౩౬.

ఒకరు అనారోగ్యంతో ఉన్నప్పుడు, పేదవారు అయినా సరే, వారు గోవులను, నువ్వులను, బంగారాన్ని, ముఖ్యంగా ఏడు రకాల ధాన్యాలను దానం చేయాలి.

దానవన్తం నరం దృష్ట్వా హృష్టాః సర్వే దివౌకసః । ఋషిభిః సహ ధర్మణ చిత్రగుప్తేన సర్వదా ॥ ౨,౩౬.

ఒక దాతను దేవతలు చూసినప్పుడు, వారు ఋషులతో, ధర్ముడితో, చిత్రగుప్తుడితో కలిసి ఎంతో ఆనందిస్తారు.

ఆత్మాయత్తం ధనం యావత్తావద్విప్రే సమర్పయేత్ । పరాధీనం మృతే సర్వం కృపయా కః ప్రదాస్యతి ॥ ౨,౩౬.

ధనం మన చేతిలో ఉన్నంతవరకు, దాన్ని బ్రాహ్మణునికి సమర్పించాలి. మరణించిన తర్వాత మనకు సంబంధించినది కాకపోతే, దయతో ఎవరు దానం చేస్తారు?

పిత్రుద్దేశేన యః పుత్త్రైర్ధనం విప్రకరేఽర్పితమ్ । ఆత్మానం సధనం తేన చక్రే పుత్రప్రపౌత్రకైః ॥ ౨,౩౬.

తండ్రి కోసం కుమారులు బ్రాహ్మణునికి ధనం సమర్పిస్తే, ఆ ధనంతో తండ్రి తన కుమారులు, మనవళ్లతో కలిసి స్థిరంగా ఉంటాడు.

పితుః శతగుణం దత్తం సహస్రం మాతురుచ్యతే । భగిన్యా శతసాహస్రం సోదర్యే దత్తమక్షయమ్ ॥ ౨,౩౬.

తండ్రి పేరుతో ఇచ్చిన దానం నూరంత, తల్లి కోసం వెయ్యంత, సోదరి కోసం లక్షంత, అదే కాకుండా సోదరి కోసం ఇచ్చిన దానం ఎప్పటికీ నశించదు.

యది లోభాన్న యచ్ఛన్తి ప్రమాదాన్మోహతోఽపి వా । మృతాః శోచన్తి తే సర్వే కదర్యాః పాపినస్త్వితి ॥ ౨,౩౬.

లోభం వల్ల, అజాగ్రత్త వల్ల లేదా మాయ వల్ల ఎవరు దానం చేయకపోతే, అలాంటి కఠినహృదయులు, పాపులు మరణించిన తర్వాత బాధపడతారు.

అతిక్లేశేన లబ్ధస్య ప్రకృత్యా చఞ్చలస్య చ । గతిరేకైవ విత్తస్య దానమన్యా విపత్తయః ॥ ౨,౩౬.

ఎంతో కష్టపడి సంపాదించిన ధనం సహజంగా నిలకడగా ఉండదు. దానికి ఒకే ఒక మంచి మార్గం ఉంది — దానం చేయడం. మిగతా మార్గాలు అన్నీ నాశానికే దారి తీస్తాయి.

మృత్యుః శరీగోప్తారం వసురక్షం వసున్ధరా । దుశ్చారిణీవ హసతి స్వపతిం పుత్రవత్సలమ్ ॥ ౨,౩౬.

శరీరాన్ని కాపాడేవారిని, ధనాన్ని దాచుకునేవారిని, భూమిని కూడా మరణం ఎగతాళి చేస్తుంది. అది ప్రేమగా ఉండే భర్తను చెడ్డ భార్య నవ్వినట్లు.

ఉదాసే ధార్మికః సౌమ్యః ప్రాప్యాపి విపులం ధనమ్ । తృణవన్మన్యతే తార్క్ష్య ఆత్మానం విత్తమప్యథ ॥ ౨,౩౬.

ఓ తార్క్ష్య, ధర్మబద్ధుడైన, మృదువైన మనిషి ఎంతటి గొప్ప ధనం సంపాదించినా, తనను తాను, తన ధనాన్ని కూడా తృణంలా తక్కువగా భావిస్తాడు.

న చైవోపద్రవాస్తస్య మోహజాలో న చైవ హి । మృత్యుకాలే న చ భయం యమదూతసముద్భవమ్ ॥ ౨,౩౬.

అతనికి ఎలాంటి కష్టాలు ఉండవు, మాయలో పడడు, మరణ సమయంలో యమదూతల వల్ల భయం కూడా ఉండదు.

సమాః సహస్రాణి చ సప్త వై జలే దశైకమగ్నౌ పవనే చ షోడశ । మహాహవే పష్టిరశీతిర్గోగృహే అనాశకే కాశ్యప చాక్షయా గతిః ॥ ౨,౩౬.

ఓ కాశ్యప, నీటిలో ఏడు వేల సంవత్సరాలు, అగ్నిలో పదకొండు, గాలిలో పదహారు, యుద్ధంలో ఎనభై ఆరు సంవత్సరాలు, గోవుల గదిలో లేదా కరువులో లెక్కలేనన్ని సంవత్సరాలు — అక్కడ ఫలితం ఎప్పటికీ నశించదు.

శ్రీగరుడమహాపురాణమ్ ౩౭ తార్క్ష్య ఉవాచ । ఉదకుమ్భప్రదానం మే కథయస్వ యథాతథమ్ । విధినా కేన కర్తవ్యా కృతిరేషా జనార్దన ॥ ౨,౩౭.

తార్క్ష్యుడు ఇలా అడిగాడు: ఓ జనార్దన, నీరు నింపిన మట్టికుండలు దానం చేసే విధానం నాకు పూర్తిగా వివరించు. ఏ విధంగా ఈ క్రతువు చేయాలి?

కింలక్షణాః కేన పూర్ణాః కస్య దేయా జనార్దన । కస్మిన్ కాలే ప్రదాతవ్యా ప్రేతతృప్తిప్రసాధకాః ॥ ౨,౩౭.

అవి ఎలా ఉండాలి? ఏ పదార్థాలతో నింపాలి? ఎవరికిచ్చాలి, జనార్దన? departed వారికి తృప్తి కలిగించేందుకు ఎప్పుడు ఇవ్వాలి?

శ్రీకృష్ణ ఉవాచ । సత్యం పునః ప్రవక్ష్యామి ఉదకుమ్భప్రదానకమ్ । ప్రేతోద్దేశేన దాతవ్యా అన్నపానీయసంయుతాః । విశేషేణ మహాపక్షిన్ ప్రేతముక్తిప్రదాయకాః ॥ ౨,౩౭.

శ్రీకృష్ణుడు ఇలా అన్నాడు: నిజంగా, నీరు నింపిన కుండలు దానం చేసే విధానాన్ని మళ్లీ వివరిస్తాను. departed వారి కోసం, అన్నం, నీరు నింపి ఇవ్వాలి. ఓ మహాపక్షీ, ఇవి departed వారికి మోక్షాన్ని ఇస్తాయి.

ద్వాదశాహే చ పణ్మాసే త్రైపక్షే వాపి వత్సరే । ఉదకుమ్భాః ప్రదాతవ్యా మార్గే తస్య సుఖాయ వై ॥ ౨,౩౭.

పన్నెండవ రోజున, ఆరో నెలలో, ప్రతి మూడవ పక్షంలో, లేదా సంవత్సరాంతంలో — departed వారి ప్రయాణానికి సుఖంగా ఉండేందుకు నీటి కుండలు ఇవ్వాలి.

అహన్యహని దాతవ్యా ఉదకుమ్భాస్తిలైర్యుతాః । సులిప్తే భూమిభాగే తు పక్కాన్నజలపూరితాః ॥ ౨,౩౭.

ప్రతి రోజూ నువ్వులతో కలిపిన నీటి కుండలు, బాగా పూతపూసిన నేలపై, వండిన అన్నం, నీటితో నింపి ఇవ్వాలి.

ప్రేతస్య తత్ర దాతవ్యం భాజనఞ్చ యదృచ్ఛయా । సుప్రీతస్తేన దత్తేన ప్రేతో యామ్యైః స గచ్ఛతి ॥ ౨,౩౭.

departed వారికి అక్కడ తమకు సాధ్యమైనంత పాత్రను దానం చేయాలి. ఆ దానంతో departed వారు సంతోషించి యమదూతలతో కలిసి వెళ్తారు.

ద్వాదశాహే విశేషేణ ఉదకమ్భాన్ ప్రదాపయేత్ । విధినా తత్ర సఙ్కల్పయ ఘటాన్ ద్వాదశసంఖ్యకాన్ ॥ ౨,౩౭.

పన్నెండవ రోజు ముఖ్యంగా, పద్దెనిమిది కుండలు నీటితో నింపి, నిబంధన ప్రకారం, వాటిని సమర్పించాలి.

ఏకాషి బర్ధనీ తత్ర పక్వాన్నఫలపూరితా । విష్ణుముద్దిశ్య దాతవ్యా సంకల్ప్య బ్రాహ్మణే శుభే ॥ ౨,౩౭.

అక్కడ ఒక పెద్ద పాత్రను పక్కగా వండిన అన్నం, పండ్లు నింపి, విష్ణువు కోసం అర్పించాలనే సంకల్పంతో, శుభ్రమైన బ్రాహ్మణుడికి ఇవ్వాలి.

ఏకో వై ధర్మరాజాయ తేన తుష్టేన ముక్తిభాక్ । చిత్రగుప్తాయ చైకం తు గతస్తత్ర సుఖీ భవేత్ ॥ ౨,౩౭.

ఒక కుండను ధర్మరాజుకు సమర్పిస్తే, ఆయన సంతృప్తి చెందితే మోక్షం లభిస్తుంది. మరొకదాన్ని చిత్రగుప్తునికి ఇస్తే, అక్కడికి చేరినవాడు సుఖంగా ఉంటాడు.

షోడశాద్యాః ప్రదాతవ్యా మాషాన్నజలపూరితాః ॥ ౨,౩౭.

పదహారవ రోజు నుండి, వండిన అన్నం, నీటితో నింపిన పాత్రలను సమర్పించాలి.

ఉక్త్రాన్తిశ్రాద్ధమారభ్య శ్రాద్ధషోడషోడశకస్య తు । షోడశబ్రాహ్మణానాన్తు ఏకైకం వినివదయేత్ ॥ ౨,౩౭.

ఉత్తర క్రియ ప్రారంభించి, పదహారు శ్రాద్ధాలకు, పదహారు మంది బ్రాహ్మణులకు ఒక్కొక్కరికి వేర్వేరుగా ఇవ్వాలి.

ఏకాదశాహాత్ప్రభృతి దేయో నిత్యం దృఢాహ్వయః । పక్వాన్నజలపూర్ణో హి యావత్సంవత్సరం దినమ్ ॥ ౨,౩౭.

పదకొండవ రోజు నుండి, ప్రతి రోజు వండిన అన్నం, నీటితో నింపిన బలమైన పాత్రను, సంవత్సరం పొడవునా ఇవ్వాలి.

జలపాత్రాణి వృద్ధాని దత్తానిఘటకాని చ । ఏకా వై వర్ధనీ తత్ర తస్యాం పాత్రన్తు వంశజమ్ ॥ ౨,౩౭.

పాత నీటి పాత్రలు, దానం చేసిన కుండలు, అక్కడ ఒక పెద్ద పాత్రను ఉంచి, అందులో వంశానికి చెందిన పాత్రను పెట్టాలి.

వస్త్రేణాచ్ఛాదయేత్తాన్తు పూజయిత్వా సుగన్ధిభిః । బ్రాహ్మణేభ్యో విశేషేణ జలపూర్ణాని దాపయేత్ ॥ ౨,౩౭.

ఆ పాత్రను వస్త్రంతో కప్పి, సుగంధ ద్రవ్యాలతో పూజించి, ముఖ్యంగా బ్రాహ్మణులకు నీటితో నింపిన పాత్రలను ఇవ్వాలి.

అహన్యహని సఙ్కల్ప్య విధిపూర్వం ఖగేశ్వర । బ్రాహ్మణాయ కులీనాయ వేదవృత్తయుతాయ చ ॥ ౨,౩౭.

ప్రతి రోజూ, విధి ప్రకారం సంకల్పం చేసి, మంచి వంశానికి చెందిన, వేదాచరణ కలిగిన బ్రాహ్మణుడికి ఇవ్వాలి, ఓ పక్షిరాజా!

విద్యావృత్తవతే దేయం మూర్ఖే తన్న కదాచన । సమర్థో వేదవృత్తాఢ్యస్తారణే తరణేఽపి చ ॥ ౨,౩౭.

విద్య, మంచి ఆచరణ కలవారికి మాత్రమే ఇవ్వాలి; మూర్ఖులకు ఎప్పుడూ ఇవ్వకూడదు. వేదాచరణలో నిపుణుడు, ఇతరులను దారి చూపగలవాడు, సామర్థ్యం ఉన్నవాడికి ఇవ్వాలి.

శ్రీగరుడమహాపురాణమ్ ౩౮ తార్క్ష్య ఉవాచ । దానతీర్థార్థితం మోక్షం స్వర్గఞ్చ వద మే ప్రభో । కేన మోక్షమవాప్నోతి కేన స్వర్గే వసేచ్చిరమ్ ॥ ౨,౩౮.

తార్క్ష్యుడు అడిగాడు: ప్రభూ! దానం, తీర్థయాత్ర వల్ల కలిగే ఫలితాలు, మోక్షం, స్వర్గం గురించి చెప్పండి. ఏదివల్ల మోక్షం లభిస్తుంది? ఏదివల్ల స్వర్గంలో ఎక్కువకాలం ఉండగలుగుతారు?

కేన గచ్ఛతి తేజస్తు స్వర్లోకాత్సత్యలోకతః । మానుష్యం కేన లభతే నరకేశు నిమజ్జతి ॥ ౨,౩౮.

ఏదివల్ల తేజోలోకం లేదా సత్యలోకం నుండి వెళ్ళిపోతారు? ఏదివల్ల మానవ జన్మ లభిస్తుంది? ఏదివల్ల నరకాల్లో మునిగిపోతారు?