గరుడపురాణమ్

(అథ శవావిధిః) । శవస్య శిబికాయాం కరచరణబన్ధనం తత్ర కర్తవ్యమ్ । ఏవం చేన్న విధానం విధీయతే తత్పిశాచపరిభవనమ్ ॥ ౨,౩౫.

శవాన్ని శిబికపై పెట్టి చేతులు, కాళ్లు కట్టాలి. ఇలా చేయకపోతే పిశాచులు బాధిస్తారు.

సంజాయతే రజన్యాఞ్చ శవనిర్గమనే రాష్ట్రం భయశూన్యమ్ । శవం న ముఞ్చేత ముచ్యతే చేత్దుః స్పర్శాద్దుర్గతిర్భవేత్ ॥ ౨,౩౫.

శవాన్ని రాత్రి బయటకు తీస్తే ఆ ప్రాంతంలో భయం ఉండదు. శవాన్ని వదలకూడదు. వదిలితే తాకినవారికి దురదృష్టం కలుగుతుంది.

గ్రామమధ్యే స్థితే ప్రేతే శ్రుతే భుఙ్క్తే యదృచ్ఛయా । తదన్నం మాంసవజ్జ్ఞేయం తత్తోయం రుధిరోపమమ్ ॥ ౨,౩౫.

గ్రామంలో శవం ఉన్నప్పుడు ఎవరో వినిపించి తినితే, ఆ అన్నం మాంసంలా, ఆ నీరు రక్తంలా భావించాలి.

(౩౫.౪౫) జ్ఞాతిసమ్బన్ధినామేవం వ్యవహారః ఖగేశ్వర । విలుప్య జ్ఞాతిధర్మఞ్చ ప్రేతపాపేన లిప్యతే ॥ ౨,౩౫.

పక్షిరాజా, బంధువులకు ఇలాంటి ఆచరణ ఉండాలి. బంధు ధర్మాన్ని పాటించకపోతే ప్రేతపాపం అంటుతుంది.

శ్రీగరుడమహాపురాణమ్ ౩౬ తార్క్ష్యౌవాచ । కస్మాదనశనం పుణ్యమక్షయ్యగతిదాయకమ్ । స్వగృహన్తు పరిత్యజ్య తీర్థే వై మ్రియతే యది ॥ ౨,౩౬.

తార్క్ష్యుడు అడిగాడు: ఉపవాసం ఎందుకు పుణ్యమయంగా, అక్షయమైన గతి ఇస్తుందో చెప్పండి. తన ఇంటిని వదిలి తీర్థంలో మరణిస్తే ఏమవుతుంది?

అప్రాప్య తీర్థం మ్రియతే గృహే వా మృత్యు మాగతః । బూత్వా కుటీచరో యస్తు స కాం గతిమవాప్నుయాత్ ॥ ౨,౩౬.

తీర్థానికి చేరుకోలేక ఇంట్లోనే మరణిస్తే, అరణ్యవాసిగా ఉంటే, అతడికి ఏ గతి లభిస్తుంది?

సంన్యాసం కురుతే యస్తు తీర్థే వాపి గృహేఽపి వా । కథం తస్య ప్రకర్తవ్యమప్రాప్తనిధనేఽపి వా ॥ ౨,౩౬.

తీర్థంలోనైనా ఇంట్లోనైనా సంయాసం తీసుకుంటే, మరణం పూర్తయ్యేలోపు వచ్చినా, అతని క్రియలు ఎలా చేయాలి?

నియమే చేత్కృతే దేవ చిత్తభఙ్గో హి జాయతే । కేన తస్య భవేత్సిద్ధిః కృతేనాప్యకృతేన వా ॥ ౨,౩౬.

దేవా, నియమం తీసుకున్నపుడు మనస్సు చంచలమైతే, పూర్తిగా చేసినా, చేయకపోయినా, అతడికి సిద్ధి ఎలా లభిస్తుంది?

శ్రీకృష్ణ ఉవాచ । కృత్వా నిరశనం యో వై మృత్యుమాప్నోతి కోఽపి చేత్ । మానుపీం తనుముత్సృజ్య మమ తుల్యో విరాజతే ॥ ౨,౩౬.

శ్రీకృష్ణుడు చెప్పాడు: ఉపవాసం చేసి మరణించినవాడు, మానవ దేహాన్ని విడిచిన తరువాత, నాతో సమానంగా ప్రకాశిస్తాడు.

యావన్త్యహాని జీవేత్వ్రతే నిరశనే కృతే । క్రతుభిస్తాని తుల్యాని సమగ్రవదక్షిణైః ॥ ౨,౩౬.

ఎన్ని రోజులు ఉపవాస వ్రతం పాటిస్తాడో, ప్రతి రోజు యజ్ఞ ఫలితాన్ని, దానాలతో సమానంగా పొందుతాడు.

తీర్థే గృహే వా సంన్యాసం నీత్వా చేన్మ్రియతే యది । ప్రత్యహం లభతే సోఽపి పూర్వోక్తం ద్విగుణం ఫలమ్ ॥ ౨,౩౬.

తీర్థంలోనైనా ఇంట్లోనైనా సంయాసం తీసుకుని మరణిస్తే, అతడికి ముందుగా చెప్పిన ఫలం ప్రతిరోజూ రెట్టింపు అవుతుంది.

మహారోగోపపత్తౌ చ గృహీతేఽనశనే కృతే । పునర్న జాయతే రోగో దేవవద్ధి విరాజతే ॥ ౨,౩౬.

భారీ వ్యాధి వచ్చినప్పుడు ఉపవాసం చేస్తే, ఆ వ్యాధి మళ్లీ రాదు. అలాంటి వ్యక్తి దేవతలవలె ప్రకాశిస్తాడు.

య ఆతురః సన్ సన్న్యాసం గృహ్ణాతి యది మానవః । పునర్న జాయతే భూమౌ సంసారే దుః ఖసాగరే ॥ ౨,౩౬.

ఒకడు అనారోగ్యంతో ఉన్నప్పుడే సన్యాసాన్ని స్వీకరిస్తే, అతడు మళ్లీ భూమిపై ఈ బాధల సముద్రంలో పుట్టడు.

అహన్యహని దాతవ్యం బ్రాహ్మణానాఞ్చ భోజనమ్ । తిలపాత్రం యథాశక్తి దీపదానం సురార్చనమ్ ॥ ౨,౩౬.

ప్రతి రోజు బ్రాహ్మణులకు భోజనం ఇవ్వాలి. శక్తికి తగినట్టు నువ్వుల పాత్రను, దీపాలను దానం చేయాలి, దేవతలను పూజించాలి.

ఏవం వృత్తస్య దహ్యన్తే పాపాన్యుచ్చావచాని చ । మృతో ముక్తిమవాప్నోతి యథా సర్వే మహర్షయః ॥ ౨,౩౬.

ఇలా జీవించినవారి పాపాలు చిన్నవైనా పెద్దవైనా నశిస్తాయి. వారు మరణించినప్పుడు, మహర్షులంతా పొందిన ముక్తిని వారు కూడా పొందుతారు.

తస్మాదనశనం నౄణాం వైకుణ్ఠపదదాయకమ్ । తస్మాత్స్వస్థే చోత్తరే వా సాధయేన్మోక్షలక్షణమ్ ॥ ౨,౩౬.

కాబట్టి ఉపవాసం మనుషులకు వైకుంఠలో స్థానం ఇస్తుంది. అందుకే ఆరోగ్యంగా ఉన్నా, చివరి సమయంలోనైనా మోక్షాన్ని సాధించేందుకు ప్రయత్నించాలి.

పుత్త్రద్రవ్యాది సన్త్యజ్య తీర్థం వ్రజతి యో నరః । బ్రహ్మాద్యా దేవతాస్తస్య భవేయుస్తుష్టిపుష్టిదాః ॥ ౨,౩౬.

ఎవరైనా తన పిల్లలను, ధనాన్ని వదిలి తీర్థయాత్రకు వెళ్తే, బ్రహ్మ మొదలైన దేవతలు అతనికి సంతృప్తిని, పోషణను ప్రసాదిస్తారు.

యస్తీర్థసంముఖో భూత్వా వ్రతే హ్యనశనే కృతే । చేన్మ్రియేతాన్తరాలేఽపి ఋషీణాం మణ్డలే వసేత్ ॥ ౨,౩౬.

తీర్థయాత్రకు బయలుదేరి ఉపవాస వ్రతాన్ని ఆచరిస్తూ, మార్గమధ్యంలో మరణించినా, అతడు ఋషుల వలయంలో నివసిస్తాడు.

వ్రతం నిరశన కృత్వా స్వగృహేఽపి మృతో యది । స్వకులాని పరిత్యజ్య ఏకాకీ విచరేద్దివి ॥ ౨,౩౬.

ఉపవాస వ్రతం చేసి, ఇంట్లోనే మరణించినా, అతడు తన కుటుంబాన్ని వదిలి, ఒంటరిగా స్వర్గంలో సంచరిస్తాడు.

అన్నఞ్చైవ తథా తోయం పరిత్యజ్య నరో యది । పీతమత్పాదతోయశ్చ న పునర్జాయతే క్షితౌ ॥ ౨,౩౬.

ఒకడు అన్నాన్ని, నీరును వదిలి, నా పాదజలాన్ని మాత్రమే సేవిస్తే, అతడు మళ్లీ భూమిపై పుట్టడు.

కృత్త్యాసీనన్తత్తీర్థగతం రక్షన్తి వనదేవతాః । యమదూతా విశేషేణ న యామ్యాస్తస్య పార్శ్వగాః ॥ ౨,౩౬.

తల ముండన చేసి, తీర్థానికి వెళ్లినవారిని అడవి దేవతలు ప్రత్యేకంగా రక్షిస్తారు. యమదూతలు వారికి దగ్గరకి రారు.

తీర్థసేవీ నరో యస్తు సర్వకిల్బిషవర్జితః । తత్ర మ్రియతే దహ్యేత తత్తీర్థఫలభాగ్భవేత్ ॥ ౨,౩౬.

తీర్థసేవలో నిమగ్నమై, అన్ని పాపాలనుండి విముక్తుడై అక్కడే మరణించినవాడు, ఆ తీర్థఫలాన్ని పొందుతాడు.

సేవితేఽపి సదా తథి హ్యన్యత్ర మ్రియతే యది । శుభే దేశే కులే ధీమాన్ స భవేద్వేదవిద్ద్విజః ॥ ౨,౩౬.

తీర్థసేవ ఎప్పుడూ చేసినవాడు, ఎక్కడైనా మరణించినా, మంచి దేశంలో, మంచి కుటుంబంలో వేదజ్ఞుడైన బ్రాహ్మణుడిగా పుడతాడు.

కృత్వా నిరశనం తార్క్ష్య పునర్జీవతి మానవః । బ్రాహ్మణాన్ స సమాహూయ సర్వస్వం యత్పరిత్యజేత్ ॥ ౨,౩౬.

తార్క్ష్యా, ఉపవాసం చేసినవాడు మళ్లీ బ్రతికితే, బ్రాహ్మణులను పిలిచి తన సర్వస్వాన్ని దానం చేయాలి.

చాన్ద్రాయణం చరేత్కృత్స్నమనుజ్ఞాతశ్చ తైర్ద్విజైః । అనృతం న వదేత్పశ్చాద్ధర్మమేవ సమాచరేత్ ॥ ౨,౩౬.

ఆ బ్రాహ్మణుల అనుమతితో పూర్తిగా చాంద్రాయణ వ్రతం చేయాలి. తర్వాత అసత్యం చెప్పక, ధర్మానుసారం ప్రవర్తించాలి.

తీర్థే గత్వా చ యః కోఽపి పునరాయాతి వై గృహమ్ । అనుజ్ఞాతః స వై విప్రైః ప్రాయశ్చిత్తమథాచరేత్ ॥ ౨,౩౬.

ఎవరైనా తీర్థానికి వెళ్లి తిరిగి ఇంటికి వస్తే, బ్రాహ్మణుల అనుమతితో ప్రాయశ్చిత్తం చేయాలి.

దత్త్వా వా స్వర్ణదానాని గోమహీగజవాజినః । తీర్థం యది లభేద్యస్తు మృత్యుకాలే స భాగ్యవాన్ ॥ ౨,౩౬.

మరణ సమయానికి బంగారం, గోవు, భూమి, ఏనుగు, గుర్రం వంటి దానాలు ఇచ్చి, తీర్థాన్ని పొందినవాడు ధన్యుడు.

గృహాత్ప్రచలితస్తీర్థం మరణే సముపస్థితే । పదేపదే తు గోదానం యది హింసా న జాయతే ॥ ౨,౩౬.

మరణ సమయం దగ్గరగా ఉన్నప్పుడు ఇంటి నుంచి తీర్థానికి బయలుదేరి, ప్రతి అడుగునా గోవును దానం చేస్తే, అతనికి ఎటువంటి హాని కలుగదు.

గృహే తు యత్కృతం పాపం తీర్థస్నానేన శుధ్యతి । కురుతే తత్ర పాపఞ్చేద్వజ్రలేపసమం హి తత్ ॥ ౨,౩౬.

ఇంట్లో చేసిన పాపం తీర్థస్నానంతో శుద్ధి అవుతుంది. కానీ అక్కడే పాపం చేస్తే, అది వజ్రంతో పూతపెట్టినట్లవుతుంది.