గరుడపురాణమ్

పీడయన్తి న తం యామ్యాః పురుషా భీషణాననాః । న ఘర్మేణ న శీతేన బాధ్యతే స నరః క్వచిత్ ॥ ౨,౩౪.

యముని భయంకరమైన దూతలు అతన్ని బాధించరు; అతడు ఎక్కడా వేడి లేదా చలితో బాధపడడు.

శయ్యాదానప్రభావేణ ప్రేతో ముచ్యతే బన్ధనాత్ । అపిః పాపసమాయుక్తః స్వర్గలోకం స గచ్ఛతి ॥ ౨,౩౪.

మంచం దానం వల్ల, ప్రేతాత్మ బంధనాల నుండి విముక్తి పొందుతుంది. పాపంతో కూడినవాడైనా, అతడు స్వర్గలోకాన్ని పొందుతాడు.

విమానవరమారూఢః సేవ్యమానోఽప్సరోగణైః । ఆభూతసంప్లవం యావత్తిష్ఠేత్పాతకవర్జితః ॥ ౨,౩౪.

అతడు అద్భుతమైన విమానంలో ఎక్కి, అప్సరసలు సేవ చేస్తూ, యుగాంతం వరకు పాపరహితుడిగా ఉంటాడు.

నవకం షోడశశ్రాద్ధం శయ్యా సాంవత్సరం తథా । భర్తుర్యా కురుతే నారీ తస్యాః శ్రేయో హ్యనన్తకమ్ ॥ ౨,౩౪.

తన భర్త కోసం తొమ్మిది లేదా పదహారు శ్రాద్ధాలు చేసి, ఏడాది పాటు మంచం ఏర్పాటు చేసిన మహిళకు అంతులేని శుభఫలం లభిస్తుంది.

ఉపకారాయ సా భర్తుర్జీవన్తీ న మృతా తథా । ఉద్ధరేజ్జీవమానా సా సతీ సత్యవతీ ప్రియమ్ ॥ ౨,౩౪.

భర్త బ్రతికుండగా ఆమె అతని మేలుకోసం పనిచేస్తుంది; అతను మరణించిన తర్వాత కూడా, నిజాయితీగల సతీమంతుడు తన ప్రియుడిని పైకి లేపుతుంది.

స్త్రియా దధ్యన్నశయనే హేమకుఙ్కుమమఞ్జనమ్ । వస్త్రభూషా తథా శయ్యా సర్వమేతద్ధి దాపయేత్ ॥ ౨,౩౪.

ఒక మహిళ పెరుగు అన్నం, మంచం, బంగారం, కుంకుమ, కాజలు, వస్త్రాలు, ఆభరణాలు, మంచం — ఇవన్నీ సమర్పణగా ఇవ్వాలి.

ఉపకారకరం స్త్రీణాం యద్భవోదిహ కిఞ్చన । భూషణం గాత్రలగ్నఞ్చ వస్తు భోగ్యాదికఞ్చ యత్ ॥ ౨,౩౪.

ఈ లోకంలో మహిళలకు ఉపయోగపడే ఏదైనా — ఆభరణాలు, శరీరానికి ధరించే వస్తువులు, అనుభవించడానికి కావలసిన వస్తువులు — ఇవన్నీ

తత్సర్వం మేలయిత్వా తు స్వేస్వే స్థానే నియోజయేత్ । పూజయేల్లోకపాలాంశ్చ గ్రహాన్ దేవీం వినాయకమ్ ॥ ౨,౩౪.

అవి అన్నింటినీ కూడగట్టి, వాటి స్థానాల్లో అమర్చాలి; లోకపాలకులను, గ్రహాలను, దేవిని, వినాయకుడిని పూజించాలి.

తతః శుక్లామ్బరధరో గృహీతకుసుమాఞ్జలిః । ఇమముచ్చారయేన్మన్త్రం విప్రస్య పురతో బుధః ॥ ౨,౩౪.

తర్వాత తెల్ల వస్త్రాలు ధరించి, పుష్పాలతో కూడిన అంజలి పట్టుకుని, బ్రాహ్మణుని ముందు ఈ మంత్రాన్ని జ్ఞానవంతుడు ఉచ్చరించాలి.

ప్రేతస్య ప్రతిమా హ్యేషా సర్వోపకరణైర్యుతా । సర్వరత్నసమాయుక్తా తవ విప్రనివేదితా ॥ ౨,౩౪.

ఇది మరణించినవారి ప్రతిమ, అన్ని ఉపకరణాలతో, రకాల రత్నాలతో అలంకరించి, బ్రాహ్మణుడా, నీకు సమర్పించబడింది.

ఆత్మా శమ్భుః శివా గౌరీ శక్రః సురగణైః సహ । తస్మాచ్ఛయ్యాప్రదానేన సైష ఆత్మా ప్రసీదతు ॥ ౨,౩౪.

ఆత్మ శంభువు, శివా గౌరీ, ఇంద్రుడు దేవతలతో కూడి ఉన్నాడు; అందువల్ల ఈ మంచాన్ని దానం చేయడం ద్వారా ఆత్మ సంతోషించాలి.

ఆచార్యాయ ప్రదాతవ్యా బ్రాహ్మణాయ కుటుమ్బినే । గృహీతే బ్రాహ్మణస్తత్ర కోఽదాదితి చ కీర్తయేత్ ॥ ౨,౩౪.

ఇది ఆచార్యునికి లేదా గృహస్త బ్రాహ్మణునికి ఇవ్వాలి; బ్రాహ్మణుడు స్వీకరించినప్పుడు, 'ఇంకెవరు ఇస్తారు?' అని ప్రకటించాలి.

తతః ప్రదక్షిణీకృత్య ప్రణిపత్య విసర్జయేత్ । విధినానేన వై పక్షిన్ దానమేకస్య దాపయేత్ ॥ ౨,౩౪.

తర్వాత ప్రదక్షిణ చేసి, నమస్కరించి, అతన్ని పంపించాలి; పక్షీ, ఈ విధంగా ఒక్కరికి మాత్రమే దానం చేయాలి.

బహుభ్యో న ప్రదేయాని గౌర్గృహం శయనం స్త్రియః । విభక్తదక్షిణా హ్యేతే దాతారం పాతయన్తి హి ॥ ౨,౩౪.

ఆవు, ఇల్లు, మంచం లేదా మహిళను అనేక మందికి ఇవ్వకూడదు; వాటిని విడిగా ఇచ్చినట్లయితే, అవి దాతకు నాశనం కలిగిస్తాయి.

ఏవం యో వితరేత్తార్క్ష్య శృణు తస్య చ యత్ఫలమ్ । సాగ్రం వర్షశతం దివ్యం స్వర్గలోకే మహీయతే ॥ ౨,౩౪.

ఇలా దానం చేసే వాడికి ఫలితం ఏమిటో విను తార్క్ష్యా: అతడు శతదివ్య సంవత్సరాలు స్వర్గంలో ఘనంగా సత్కరించబడతాడు.

యత్పుణ్యన్తు వ్యతీపాతే కార్తిక్యామయనద్వయే । ద్వారకాయాన్తు యత్పుణ్యం చన్ద్రసూర్యగ్రహే తథా ॥ ౨,౩౪.

వ్యతీపాత సమయంలో, కార్తీక మాసంలో, రెండు అయనాలలో, ద్వారకలో చంద్రగ్రహణం లేదా సూర్యగ్రహణంలో కలిగే పుణ్యం —

ప్రయాగే నైమిషే యచ్చ కురుక్షేత్రే తర్థాబుదే । గఙ్గాయాం యమునాయాఞ్చ సిన్ధుసాగరసంగమే ॥ ౨,౩౪.

ప్రయాగ, నైమిశారుణ్య, కురుక్షేత్ర, పుష్కర, గంగా-యమునా సంగమం, సింధు సముద్ర సంగమం — అక్కడ దానం చేసిన పుణ్యం —

తేషు యద్దీయతే దానం తస్మాదప్యధికన్త్విదమ్ । ఏతచ్ఛయ్యాప్రదానస్య నాప్నోతి షోడశీం కలామ్ ॥ ౨,౩౪.

ఆ ప్రదేశాల్లో ఇచ్చిన దానాల కంటే ఇది ఎక్కువ; మంచం దానం చేసే పుణ్యం వాటి పదహారు వంతు కూడా కాదు.

యత్రాసౌ జాయతే ప్రాణీ భుఙ్క్తే తత్రైవ తత్ఫలమ్ । కర్మక్షయే క్షితౌ యాతి మానుషః శుభదర్శనః ॥ ౨,౩౪.

ఆ ప్రాణి ఎక్కడ జన్మించినా, అక్కడే ఆ ఫలితాన్ని అనుభవిస్తాడు; కర్మ ఫలం తీరిన తర్వాత, భూమిపై మంగళకరమైన రూపంతో మానవునిగా పుడతాడు.

మహాధనీ చ ధర్మజ్ఞః సర్వశాస్త్రవిశారదః । పునః స యాతి వైకుణ్ఠం మృతోఽసౌ నరపుఙ్గవః ॥ ౨,౩౪.

అతడు మహా ధనవంతుడై, ధర్మాన్ని తెలిసినవాడై, అన్ని శాస్త్రాలలో నైపుణ్యం కలవాడవుతాడు; మరణించిన తర్వాత మళ్లీ వైకుంఠాన్ని చేరుతాడు.

దివ్యం విమానమారుహ్య అప్సరోభిః సమావృతః । అహోఽసౌ హవ్యకవ్యేషు పితృభిః సహ మోదతే ॥ ౨,౩౪.

దివ్య విమానంలో ఎక్కి, అప్సరసలతో చుట్టుముట్టబడి, అక్కడ పితృదేవతలతో కలిసి హవిస్సు, అన్నపానాదులు ఆస్వాదిస్తాడు.

అష్టకాసు కృతం శ్రాద్ధమమావాస్యాదినే తథా । మఘాసు పితృపర్వాణి యానియాని చ తేషు చ ॥ ౨,౩౪.

అష్టకా రోజులలో, అమావాస్య రోజున, అలాగే మఘా నక్షత్రంలో పితృపర్వదినాలలో, మరియు ఇలాంటి ఇతర సందర్భాలలో చేసే శ్రాద్ధం తప్పక చేయాలి.

శృణు తార్క్ష్య యథాన్యాయం ప్రేతత్వే పితరో యది । నోపతిష్ఠన్తి శ్రాద్ధాని సపిణ్డీకరణం వినా ॥ ౨,౩౪.

తార్క్ష్యా! నీవు విను. పితృదేవతలు ప్రేత స్థితిలో ఉన్నప్పుడు, సపిండీకరణం లేకుండా శ్రాద్ధాన్ని వారు స్వీకరించరు.

సపిణ్డీకరణం కార్యం పూర్ణే వర్షే న సంశయః । ఆద్యన్తు శవశుద్ధ్యర్థం కృత్వా చైవాక్ష షోడశీమ్ ॥ ౨,౩౪.

ఒక సంవత్సరం పూర్తయిన తర్వాత సపిండీకరణం తప్పక చేయాలి. మొదట శవశుద్ధి కోసం పదహారు శ్రాద్ధాలు నిర్వహించాలి.

పితృపాఙ్క్తివిశుర్ధ్యం శతార్ధేన? తు యోజయేత్ । వృద్ధిం ప్రాప్యాగ్రతః కుర్యాచ్ఛూద్రస్య స్వచ్ఛయైవ హి ॥ ౨,౩౪.

పితృపంక్తి శుద్ధి కోసం యాభై శ్రాద్ధాలు చేయాలి. వృద్ధి వచ్చిన తర్వాత ముందుగా చేయాలి. శూద్రుడు తన ఇష్టానుసారం చేయవచ్చు.

సామ్ప్రతం సాగ్నికే కార్యం ద్వాదశాహే సపిణ్డనమ్ । న చాసౌ కురుతే యావత్ప్రేత ఏవ స వహ్నిమాన్ । ద్వాదశాహే తతః కార్యం సాగ్నికేన సపిణ్డనమ్ ॥ ౨,౩౪.

ప్రస్తుతం, ద్వాదశాహంలో అగ్నితో కూడిన సపిండీకరణం చేయాలి. అంతవరకు ప్రేతుడు అగ్ని కలిగి ఉంటాడు. ద్వాదశాహం తర్వాత అగ్నితో కూడిన సపిండీకరణం తప్పక చేయాలి.

అస్థిపోక్షే గయాశ్రాద్ధం శ్రాద్ధఞ్చాపరపక్షికమ్ । అబ్దమధ్యే న కుర్వీత సపిణ్డీకరణం వినా ॥ ౨,౩౪.

అస్థిపోక్ష సమయంలో గయాశ్రాద్ధం, ఇతర పక్షిక శ్రాద్ధం, సపిండీకరణం లేకుండా ఏడాది లోపల చేయకూడదు.

సపత్న్యో యది బహ్వ్యః స్యురేకా పుత్రవతీ భవేత్ । సర్వాస్తాః పుత్రవత్యః స్యుస్తేనైకేనాత్మజేన హి ॥ ౨,౩౪.

బహు భార్యలు ఉన్నా, ఒకరికి కుమారుడు ఉంటే, ఆ కుమారుని ద్వారా అందరూ కుమారులు కలవారిగా పరిగణించబడతారు.

నాసపిణ్డోగ్నిమాన్ పుత్రః పితృయజ్ఞం సమాచరేత్ । సమాచారాద్భవేత్పాపీ పితృహా చాపి జాయతే ॥ ౨,౩౪.

సపిండుడుకాని, అగ్ని కలిగిన కుమారుడు పితృయజ్ఞం చేయకూడదు. తప్పుగా చేస్తే పాపి అవుతాడు, పితృహంతగా పుడుతాడు.