గరుడపురాణమ్

గన్తవ్యం నైవ విప్రేణ దాతుం శీఘ్రం జలాఞ్జలిమ్ । నివృత్తాశ్చ యదా నార్యో లోకాచారః సదాభవేత్ ॥ ౨,౩౪.

బ్రాహ్మణుడు త్వరగా వెళ్లి నీళ్లు సమర్పించకూడదు. మహిళలు వెళ్లిన తర్వాత మాత్రమే, ఎప్పుడూ సంప్రదాయం పాటించాలి.

పఞ్చత్వఞ్చ గతే శూద్రే యః కాష్ఠం నయతే చితామ్ । అనువ్రజేద్యదా విప్రస్త్రిరాత్రమశుచిర్భవేత్ ॥ ౨,౩౪.

ఒక శూద్రుడు మరణించినప్పుడు, ఎవరో ఒకరు చితికి కట్టె తీసుకెళ్తే, ఒక బ్రాహ్మణుడు వెంబడిస్తే, అతడు మూడు రాత్రులు అపవిత్రుడవుతాడు.

త్రిరాత్రే చ తతః పూర్ణే నదీం గచ్ఛేత్సముద్రగామ్ । ప్రాణాయామశతం కృత్వా ఘృతం ప్రాశ్య విశుధ్యతి ॥ ౨,౩౪.

ఆ మూడు రాత్రులు పూర్తయిన తర్వాత, సముద్రానికి చేరే నదికి వెళ్లి, వంద సార్లు శ్వాస నియంత్రణ చేసి, నెయ్యి తినితే పవిత్రుడవుతాడు.

శూద్రో గచ్ఛతి సర్వత్ర వైశ్యస్త్రిషు ద్వయోః పరః । గచ్ఛతి స్వీయవర్ణేషు దాతుం ప్రేతే జలాఞ్జలిమ్ ॥ ౨,౩౪.

శూద్రుడు ఎక్కడికైనా వెళ్లవచ్చు; వైశ్యుడు మూడు వర్గాల్లోకి వెళ్లవచ్చు; మిగతా ఇద్దరు తమ వర్గాల్లోనే, మృతునికి నీళ్ళు సమర్పించడానికి మాత్రమే వెళ్తారు.

దత్తే జలాఞ్జలౌ పశ్చాద్విదధ్యాద్దన్తధావనమ్ । త్యజన్తి గోత్రిణః సర్వే దినాని నవ కాశ్యప ॥ ౨,౩౪.

నీళ్ళు సమర్పించిన తర్వాత, పళ్ళు తుడవాలి; కాశ్యపా, బంధువులు అందరూ తొమ్మిది రోజులు నియమాలు పాటిస్తారు.

జలాఞ్జలిం తథా దాతుం గచ్ఛన్తి ద్విజసత్తమాః । యత్ర స్థానే మృతో యస్తు అధ్వన్యపి గృహేఽపి వా । విశ్లేషస్తు తతః స్థానాన్న క్వచిద్విహితో బుధైః ॥ ౨,౩౪.

అందువల్ల, ఉత్తమ ద్విజులు మృతుడు ఎక్కడ మరణించినా, whether మార్గమధ్యలో అయినా, ఇంట్లో అయినా, అక్కడికే నీళ్ళు సమర్పించడానికి వెళ్తారు; కానీ ఆ స్థలం విడిచి వెళ్లాలని మేధావులు చెప్పలేదు.

స్త్రీజనశ్చాగ్రతో గచ్ఛేత్పృష్ఠతో నవసఞ్చయః । ఆచమనం విధాతవ్యం పాషాణోపరి సంస్థితైః ॥ ౨,౩౪.

మహిళలు ముందుగా పోవాలి, కొత్తగా వచ్చిన శోకకారులు వెనుక ఉండాలి; రాళ్లమీద నిలబడి ఉన్నవారు ఆచమనం చేయాలి.

యవాంశ్చ సర్షపాన్ దూర్వాః పూర్ణపాత్రే విలోకయేత్ । ప్రాశయేన్నిమ్బపత్రాణి స్నేహస్నానం సమాచరేత్ ॥ ౨,౩౪.

పూర్తిగా నిండిన పాత్రలో యవాలు, ఆవాలు, దర్భ గడ్డి చూడాలి; వేప ఆకులు నమిలి, నూనె స్నానం చేయాలి.

గోత్రిభిర్న చ కర్తవ్యం గృహాన్నఞ్చ న భోజయేత్ । భుఞ్జీత మృన్మయే పాత్రే ఉత్తానఞ్చ వివర్జయేత్ ॥ ౨,౩౪.

బంధువులు ఇంట్లో అన్నం వండకూడదు, ఇతరులకు భోజనం పెట్టకూడదు; మట్టి పాత్రలో తినాలి, దాన్ని తలకిందులుగా వేయకూడదు.

మృతకస్య గుణా గ్రాహ్యా యమగాథాం సముద్గిరేత్ । శుభాశుభే చ ధ్యాతవ్యే పూర్వకర్మోపసఞ్చితే ॥ ౨,౩౪.

మృతుని మంచితనాన్ని చెప్పాలి, యముని గీతను పాడాలి; గతంలో చేసిన మంచిదీ, చెడిదీ మనసులో ఆలోచించాలి.

లబ్ధేనైవ చ దేహేన భుఙ్క్తే సుకృతదుష్కృతే । వాయురూపో భ్రమత్యేవ వాయురూర్ధ్వం స గచ్ఛతి ॥ ౨,౩౪.

ఈ శరీరంతోనే, మనిషి తన మంచి చెడు ఫలితాలను అనుభవిస్తాడు; ఆత్మ వాయువులా తిరుగుతూ, చివరకు పైకి ఎగురుతుంది.

దశాహకర్మక్రియయా కుటీ నిష్పాద్యతే ధ్రువమ్ । నవకైః షోడశశ్రాద్ధైః ప్రయాతి హి కుటీం నరః ॥ ౨,౩౪.

పది రోజుల క్రియలు చేసినప్పుడు, ఒక గుడిసె ఏర్పడుతుంది; తొమ్మిది లేదా పదహారు శ్రాద్ధాలు చేసినవాడు ఆ గుడిసెను పొందుతాడు.

తిలైర్దర్భైశ్చ భూమ్యాం వై కుటీ ధాతుమయీ భవేత్ । పఞ్చ రత్నాని వక్త్రే తు యేన జీవః ప్రరోహతి ॥ ౨,౩౪.

భూమిపై నువ్వులు, దర్భతో గుడిసె నిర్మించబడుతుంది; దాని నోటిలో ఐదు రత్నాలు ఉంచుతారు, వాటివల్ల ఆత్మ పెరుగుతుంది.

యదా పుష్పం ప్రనష్టం హి తదా గర్భం న ధారయేత్ । ఆదరాచ్చ తతో భూమౌ తిలదర్భాన్వినిః క్షిపేత్ ॥ ౨,౩౪.

పువ్వు పోయినప్పుడు గర్భధారణ జరగదు; అందుచేత జాగ్రత్తగా భూమిపై నువ్వులు, దర్భను వేయాలి.

పశుత్వే స్థావరత్వే చ యత్ర క్వాపి స జాయతే । తత్రైవ జన్తురుత్పన్నః శ్రాద్ధం తత్రోపతిష్ఠతి ॥ ౨,౩౪.

ప్రాణి ఎక్కడ పుట్టినా, అది పశువుగా అయినా, మొక్కగా అయినా, అక్కడే జన్మిస్తుంది; అక్కడే శ్రాద్ధ ఫలం చేరుతుంది.

ధన్వినా లక్ష్యముద్దిశ్య ముక్తో బాణస్తదాప్నుయాత్ । యథా శ్రాద్ధం యముద్దిశ్య కృతం తస్యోపతిష్ఠతి ॥ ౨,౩౪.

వీరుడు లక్ష్యాన్ని చూసి వదిలిన బాణం లక్ష్యాన్ని చేరినట్లే, ఎవరికి శ్రాద్ధం చేస్తే, అది అతనికే చేరుతుంది.

యావన్నోత్పాదితో దేహస్తావచ్ఛ్రాద్ధైర్న ప్రీణనమ్ । క్షుధావిభ్రమమాపన్నో దశాహేన చ తర్పితః ॥ ౨,౩౪.

కొత్త శరీరం ఏర్పడే వరకు, శ్రాద్ధాలతో ప్రేతాత్మ సంతృప్తి చెందదు; ఆకలితో బాధపడుతూ, పది రోజుల క్రియతో తృప్తి చెందుతుంది.

పిణ్డదానం న యస్యాభూదాకాశే భ్రమతే తు సః । దినత్రయం వసంస్తోయే అగ్నావపి దినత్రయమ్ । ఆకాశే వసతే త్రీణి దినమేకన్తు వాసకే ॥ ౨,౩౪.

ఎవరికీ పిండప్రదానం జరగకపోతే, అతడు ఆకాశంలో తిరుగుతాడు; మూడు రోజులు నీటిలో, మూడు రోజులు అగ్నిలో, మూడు రోజులు ఆకాశంలో, ఒక రోజు వస్త్రంలో ఉంటాడు.

దగ్ధే దేహే చ వహ్నౌ చ జలేనైవ తు తర్పితః । స్నేహస్నానం జలేనైవ పూపకైః కృశరైర్గృహే ॥ ౨,౩౪.

శరీరం అగ్నిలో దహనం అయినప్పుడు, నీటితో తృప్తి చెందుతాడు; నూనె, నీటితో స్నానం చేస్తాడు, ఇంట్లో అప్పం, అన్నపానంతో సంతృప్తి చెందుతాడు.

ప్రథమేఽహ్ని తృతీయే చ పఞ్చమే సప్తమేఽపి వా । నవమైకాదశే చైవ శ్రాద్ధం నవకముచ్యతే ॥ ౨,౩౪.

మొదటి, మూడవ, ఐదవ, ఏడవ, తొమ్మిదవ, పదకొండవ రోజుల్లో చేసే శ్రాద్ధాన్ని 'తొమ్మిది రకాల శ్రాద్ధం' అని అంటారు.

గృహద్వారే శ్మశానే వా తీర్థే దేవాలయేఽపి వా । యత్రాద్యో దీయతే పిణ్డస్తత్ర సర్వాన్ సమాపయేత్ ॥ ౨,౩౪.

ఇంటి తలుపు దగ్గర, శ్మశానంలో, పవిత్ర నదీ తీరంలో లేదా దేవాలయంలో మొదటి పిండం ఎక్కడ సమర్పిస్తారో, అక్కడే అన్ని కర్మలు పూర్తిచేయాలి.

ఏకాదశాహే యచ్ఛ్రాద్ధం తత్సామాన్యముదాహృతమ్ । చతుర్ణామేకవర్ణానాం శుద్ధ్యర్థం స్నానముచ్యతే ॥ ౨,౩౪.

పదకొండవ రోజున చేసే శ్రాద్ధాన్ని సాధారణ శ్రాద్ధం అంటారు. అన్ని నాలుగు వర్ణాల వారికి పవిత్రత కోసం స్నానం చేయాలని చెప్పబడింది.

కృత్వా చైకాదశాహఞ్చ పునః స్నాత్వా శుచిర్భవేత్ । దద్యాద్విప్రాయ యః శయ్యాం యథోక్తం ప్రేతమోక్షదామ్ ॥ ౨,౩౪.

పదకొండవ రోజు పూర్తయ్యాక మళ్లీ స్నానం చేసి పవిత్రుడవవలెను. ఆ తరువాత, నియమించిన విధంగా బ్రాహ్మణుడికి మంచం దానం చేయాలి, అది ప్రేతాత్మకు విముక్తి ఇస్తుంది.

న భవేత్యదా స గోత్రో పరోఽపి విధిమాచరేత్ । భార్యా వా పురుషః కశ్చిత్తుష్టశ్చ కురుతే స్త్రియః ॥ ౨,౩౪.

అదే వంశానికి చెందినవారు లేరు అయితే, ఇతరులైనా ఈ విధిని చేయవచ్చు. లేదా భార్య, ఎవరైనా పురుషుడు లేదా సంతోషంగా ఉన్న మహిళ కూడా చేయవచ్చు.

ప్రథమేఽహని యః పిణ్డో దీయతే విధిపూర్వకమ్ । అన్నాద్యేన చ తేనైవ సర్వశ్రాద్ధాని కారయేత్ ॥ ౨,౩౪.

మొదటి రోజున నియమానుసారం సమర్పించిన పిండంతోనే అన్ని శ్రాద్ధ కర్మలు చేయాలి.

అమన్త్రం కారయేచ్ఛ్రాద్ధం దశాహం నామగోత్రతః । శ్రాద్ధం కృతన్తు యైర్వస్త్రైస్తాని త్యక్త్వా గృహం విశేత్ ॥ ౨,౩౪.

పది రోజులు శ్రాద్ధాన్ని మంత్రాలు లేకుండా, పేరు, వంశం చెప్పి చేయాలి. శ్రాద్ధం పూర్తయిన తరువాత వేసుకున్న వస్త్రాలు వదిలేసి ఇంట్లోకి ప్రవేశించాలి.

అసగోత్రః సగోత్రో వా యది స్త్రీ యది వా పుమాన్ । ప్రథమేఽహని యః కుర్యాత్స దశాహం సమాపయేత్ ॥ ౨,౩౪.

వంశానికి చెందినవారైనా కానివారైనా, పురుషుడైనా మహిళైనా, మొదటి రోజున శ్రాద్ధం చేసినవాడు పది రోజుల కర్మను పూర్తిచేయాలి.

జీవస్య దశభిః పిణ్డైర్దేహో నిష్పాద్యతే ధ్రువమ్ । వృద్ధిశ్చ దశభిర్మాసైర్గర్భస్థస్య యథా భవేత్ ॥ ౨,౩౪.

పదిహేను పిండాలతో మనిషి శరీరం ఏర్పడుతుంది. అలాగే గర్భంలో ఉన్నవానికి పది నెలల్లో అభివృద్ధి జరుగుతుంది.

ఆశౌచం యావదేతస్య తావత్పిణ్డోదకక్రియా । చతుర్ణామపి వర్ణానామేష ఏవ విధిః స్మృతః ॥ ౨,౩౪.

అశౌచం ఉన్నంత కాలం పిండప్రదానం, జలప్రదానం చేయాలి. ఇది అన్ని నాలుగు వర్ణాలకు వర్తించేది.