గరుడపురాణమ్

క్షిప్త్వాన్యే చ ధరాపృష్ఠే కుఠారేణావకర్తితాః । క్రన్దమానాశ్చ దృశ్యన్తే పూర్వకర్మవిపాకతః ॥ ౨,౩౩.

ఇంకొందరిని నేలపై పడేసి, కొడవళ్లతో కోస్తారు. వారు ఏడుస్తూ, పూర్వపాపాల ఫలితంగా బాధపడుతూ కనిపిస్తారు.

కేచిద్గుడమయైః పాకైస్తైలపాకైస్తథా పరే । పీడ్యన్తే యమదూతైశ్చ పాపిష్ఠాః సుభృశం నరాః ॥ ౨,౩౩.

కొంతమందిని బెల్లంతో చేసిన వంటలతో, మరికొందరిని నూనె వంటలతో యమదూతలు తీవ్రమైన శిక్షలు ఇస్తారు. పాపిష్టులు బాగా బాధపడతారు.

క్షణాహ్ని ప్రార్థయన్త్యన్యే దేహిదేహీతి కోటిశః । యమలోకే మయా దృష్టా మమస్వం భక్షితం త్వయా ॥ ౨,౩౩.

ఇంకొందరు క్షణాలు, రోజులు, 'నాకు మళ్లీ శరీరం ఇవ్వండి, ఇవ్వండి' అని కోటి సార్లు ప్రార్థిస్తారు. యమలోకంలో, నీవు నా ఆహారాన్ని తినిపెట్టావు అని అనేక మందిని నేను చూశాను.

ఇత్యేవం బహుశస్తార్క్ష్య నరకాః పాపినాం స్మృతాః । కర్మభిర్బహుభిః ప్రోక్తైః సర్వశాస్త్రేషు భాషితైః । దానోపకారం వక్ష్యామి యథా తత్ర సుఖం భవేత్ ॥ ౨,౩౩.

తార్క్ష్యా, పాపుల కోసం ఎన్నో నరకాలు అన్ని శాస్త్రాలలో వివిధ కర్మలతో వివరించబడ్డాయి. ఇప్పుడు అక్కడ సుఖం కలిగించే దానం, ఉపకారం గురించి చెబుతాను.

శ్రీగరుడమహాపురాణమ్ ౩౪ శ్రీకృష్ణ ఉవాచ । శృణు తార్క్ష్య యథాన్యాయం ధర్మాధర్మ్స్య లక్షణమ్ । సుకృతం దుష్కృతం నౄణామగ్రే ధావతి ధావతామ్ ॥ ౨,౩౪.

శ్రీకృష్ణుడు ఇలా అన్నాడు: తార్క్ష్యా, ధర్మం, అధర్మానికి సంబంధించిన లక్షణాలు సరైన విధంగా విను. మనుషుల మంచి చెడు పనులు వారికి సమయమొచ్చినప్పుడు వెంటాడతాయి.

కృతే తపః ప్రశంసన్తి త్రేతాయాం జ్ఞానసాధనమ్ । ద్వాపరే యజ్ఞదానే చ దానమేకం కలౌ యుగే ॥ ౨,౩౪.

కృతయుగంలో తపస్సు గొప్పది, త్రేతాయుగంలో జ్ఞాన సాధన ప్రాశస్త్యం, ద్వాపరయుగంలో యజ్ఞం, దానం ముఖ్యమైనవి. కానీ కలియుగంలో దానం ఒక్కటే ప్రధానమైనది.

గృహస్థానాం స్మృతో ధర్మ ఉత్తమానాం విచక్షణైః । ఇష్టాపూర్తే స్వశక్త్యా హి కుర్వతాం నాస్తి పాతకమ్ ॥ ౨,౩౪.

గృహస్థులకు, తెలివిగలవారు వారి శక్తికి తగ్గట్టు యజ్ఞాలు, పుణ్య పనులు చేయడమే ఉత్తమ ధర్మమని చెబుతారు. అలా చేసే వారికి పాపం ఉండదు.

వృక్షస్తు రోపితో యేన ఖనికూపజలాశయాః । యమమార్గే సుఖం తస్య వ్రజతో నితరాం భవేత్ ॥ ౨,౩౪.

ఎవరైనా వృక్షాన్ని నాటి, బావులు, చెరువులు, నీటి నిల్వలు తవ్వితే, యముని మార్గంలో ప్రయాణించే సమయంలో వారికి ఎంతో సుఖం కలుగుతుంది.

అగ్నితాపప్రదాతారే యైః శీతపీడితే ద్విజే । తప్యమానాః సుఖం యాన్తి సర్వ కామైః ప్రపూరితాః ॥ ౨,౩౪.

చలిలో బాధపడే వారికి అగ్ని లేదా వేడి ఇచ్చేవారు, లేదా కష్టపడుతున్న బ్రాహ్మణులకు సహాయం చేసినవారు, తామే బాధపడే సమయంలో అన్ని కోరికలతో సంతోషంగా ఉంటారు.

సువర్ణమణిముక్తాది వస్త్రాణ్యాభరణాని చ । తేన సర్వమిదం దత్తం యేన దత్తా వసున్ధరా ॥ ౨,౩౪.

ఎవరు బంగారం, రత్నాలు, ముత్యాలు, వస్త్రాలు, ఆభరణాలు ఇస్తారో, వారు భూమిని దానం చేసినట్లే అన్నీ ఇచ్చినవారవుతారు.

యానియాని చ భూతాని దత్తాని భువి మానవైః । యమలోకపథే తాని తిష్ఠన్త్యేషాం సమీపతః ॥ ౨,౩౪.

మనుషులు భూమిపై ఏ ఏ జీవులను దానం చేస్తారో, అవే యమలోకానికి వెళ్లే మార్గంలో వారి దగ్గర ఉంటాయి.

వ్యఞ్జనాని విచిత్రాణి భక్ష్యభోజ్యాని యాని చ । దదాతి విధినా పుత్ర ప్రేతే తదు పతిష్ఠతి ॥ ౨,౩౪.

కొడుకు విధిగా departed వ్యక్తికి వివిధ వంటకాలు, తినుబండారాలు, పళ్ళు ఇస్తే, అవన్నీ అతనికి చేరుతాయి.

ఆత్మా వై పుత్రనామాస్తి పుత్రస్త్రాతా యమాలయే । తారయేత్పితరం ఘోరాత్తేన పుత్త్రః ప్రవక్ష్యతే ॥ ౨,౩౪.

ఆత్మకే 'కొడుకు' అనే పేరు ఉంది. యముని లోకంలో తండ్రిని రక్షించేవాడే కొడుకు. తండ్రిని భయంకరమైన బాధ నుండి తప్పించేవాడని అతడిని 'పుత్రుడు' అంటారు.

అతో దేయఞ్చ పుత్రేణ శ్రాద్ధమాజీ వితావధి । అతివాహస్తదా ప్రేతో భోగాన్ వై లభతే హి సః ॥ ౨,౩౪.

అందువల్ల, మరణించిన దగ్గర నుండి ప్రయాణం అంతా ముగిసే వరకు కొడుకు శ్రాద్ధం చేయాలి. అప్పుడు ఆ ప్రేతాత్మకు అనుభవాలు లభిస్తాయి.

దహ్యమానస్య ప్రేతస్య స్వజనైర్యో జలాఞ్జలిః । దీయతే ప్రేతరూపోఽసౌ ప్రీతో యాతి యమాలయే ॥ ౨,౩౪.

దహనమైన ప్రేతాత్మకు బంధువులు నీళ్లు సమర్పిస్తే, ఆ ప్రేతాత్మ సంతోషంగా యముని లోకానికి వెళ్తుంది.

అపక్వే మృన్మయే పాత్రే దుగ్ధం దత్తం దినత్రయమ్ । కాష్ఠత్రయం గుణైర్బద్ధ్వా ప్రీత్యై రాత్రౌ చతుష్పథే ॥ ౨,౩౪.

పచ్చి మట్టి పాత్రలో మూడు రోజులు పాలు పెట్టి, మూడు కఠలతో కట్టి, రాత్రి సమయంలో చౌరస్తాలో ప్రేతాత్మ సంతృప్తికై సమర్పించాలి.

ప్రథమేఽహ్ని ద్వితీయే చ తృతీయే చ తథా ఖగ । ఆకాశస్థం పిబేద్దుగ్ధం ప్రేతో వాయువపుర్ధరః ॥ ౨,౩౪.

మొదటి, రెండవ, మూడవ రోజుల్లో, ఓ పక్షీ, వాయువు రూపంలో ఉన్న ప్రేతాత్మ ఆకాశంలో పెట్టిన పాలను తాగుతుంది.

చతుర్థే సఞ్చయః కార్యః చతుర్థే?వాపి సాగ్నికే । అస్థిసఞ్చయనం కార్యం దద్యాదాపాఞ్జలిం తతః ॥ ౨,౩౪.

నాలుగో రోజు ఎముకలు ఏకత్రం చేయాలి లేదా అగ్నితో కూడిన నాలుగో రోజున కూడా చేయవచ్చు. ఆ తరువాత చేతులతో నీళ్లు సమర్పించాలి.

న పూర్వాహ్నే న మధ్యాహ్నే నాపరాహ్నే న సన్ధిషు । యాతే ప్రథమయామే తు దద్యాదాపజలాఞ్జంలీన్ ॥ ౨,౩౪.

పొద్దుపొడుపు, మధ్యాహ్నం, సాయంత్రం, సంధ్యా సమయాల్లో కాదు; రాత్రి మొదటి యామం గడిచిన తర్వాత మాత్రమే చేతులతో నీళ్లు సమర్పించాలి.

పుత్త్రేణ దత్తే తే సర్వే గోత్రిణో హితబాన్ధవాః । స్వజాత్యైః పరజాత్యైశ్చ దేయో నద్యాం జలాఞ్జలిః ॥ ౨,౩౪.

కొడుకు నీళ్లు సమర్పిస్తే, మొత్తం వంశానికి మేలు కలుగుతుంది. తన జాతి వారితో పాటు ఇతర జాతి వారు కూడా నదిలో నీళ్లు సమర్పించాలి.

గన్తవ్యం నైవ విప్రేణ దాతుం శీఘ్రం జలాఞ్జలిమ్ । నివృత్తాశ్చ యదా నార్యో లోకాచారః సదాభవేత్ ॥ ౨,౩౪.

బ్రాహ్మణుడు త్వరగా వెళ్లి నీళ్లు సమర్పించకూడదు. మహిళలు వెళ్లిన తర్వాత మాత్రమే, ఎప్పుడూ సంప్రదాయం పాటించాలి.

పఞ్చత్వఞ్చ గతే శూద్రే యః కాష్ఠం నయతే చితామ్ । అనువ్రజేద్యదా విప్రస్త్రిరాత్రమశుచిర్భవేత్ ॥ ౨,౩౪.

ఒక శూద్రుడు మరణించినప్పుడు, ఎవరో ఒకరు చితికి కట్టె తీసుకెళ్తే, ఒక బ్రాహ్మణుడు వెంబడిస్తే, అతడు మూడు రాత్రులు అపవిత్రుడవుతాడు.

త్రిరాత్రే చ తతః పూర్ణే నదీం గచ్ఛేత్సముద్రగామ్ । ప్రాణాయామశతం కృత్వా ఘృతం ప్రాశ్య విశుధ్యతి ॥ ౨,౩౪.

ఆ మూడు రాత్రులు పూర్తయిన తర్వాత, సముద్రానికి చేరే నదికి వెళ్లి, వంద సార్లు శ్వాస నియంత్రణ చేసి, నెయ్యి తినితే పవిత్రుడవుతాడు.

శూద్రో గచ్ఛతి సర్వత్ర వైశ్యస్త్రిషు ద్వయోః పరః । గచ్ఛతి స్వీయవర్ణేషు దాతుం ప్రేతే జలాఞ్జలిమ్ ॥ ౨,౩౪.

శూద్రుడు ఎక్కడికైనా వెళ్లవచ్చు; వైశ్యుడు మూడు వర్గాల్లోకి వెళ్లవచ్చు; మిగతా ఇద్దరు తమ వర్గాల్లోనే, మృతునికి నీళ్ళు సమర్పించడానికి మాత్రమే వెళ్తారు.

దత్తే జలాఞ్జలౌ పశ్చాద్విదధ్యాద్దన్తధావనమ్ । త్యజన్తి గోత్రిణః సర్వే దినాని నవ కాశ్యప ॥ ౨,౩౪.

నీళ్ళు సమర్పించిన తర్వాత, పళ్ళు తుడవాలి; కాశ్యపా, బంధువులు అందరూ తొమ్మిది రోజులు నియమాలు పాటిస్తారు.

జలాఞ్జలిం తథా దాతుం గచ్ఛన్తి ద్విజసత్తమాః । యత్ర స్థానే మృతో యస్తు అధ్వన్యపి గృహేఽపి వా । విశ్లేషస్తు తతః స్థానాన్న క్వచిద్విహితో బుధైః ॥ ౨,౩౪.

అందువల్ల, ఉత్తమ ద్విజులు మృతుడు ఎక్కడ మరణించినా, whether మార్గమధ్యలో అయినా, ఇంట్లో అయినా, అక్కడికే నీళ్ళు సమర్పించడానికి వెళ్తారు; కానీ ఆ స్థలం విడిచి వెళ్లాలని మేధావులు చెప్పలేదు.

స్త్రీజనశ్చాగ్రతో గచ్ఛేత్పృష్ఠతో నవసఞ్చయః । ఆచమనం విధాతవ్యం పాషాణోపరి సంస్థితైః ॥ ౨,౩౪.

మహిళలు ముందుగా పోవాలి, కొత్తగా వచ్చిన శోకకారులు వెనుక ఉండాలి; రాళ్లమీద నిలబడి ఉన్నవారు ఆచమనం చేయాలి.

యవాంశ్చ సర్షపాన్ దూర్వాః పూర్ణపాత్రే విలోకయేత్ । ప్రాశయేన్నిమ్బపత్రాణి స్నేహస్నానం సమాచరేత్ ॥ ౨,౩౪.

పూర్తిగా నిండిన పాత్రలో యవాలు, ఆవాలు, దర్భ గడ్డి చూడాలి; వేప ఆకులు నమిలి, నూనె స్నానం చేయాలి.

గోత్రిభిర్న చ కర్తవ్యం గృహాన్నఞ్చ న భోజయేత్ । భుఞ్జీత మృన్మయే పాత్రే ఉత్తానఞ్చ వివర్జయేత్ ॥ ౨,౩౪.

బంధువులు ఇంట్లో అన్నం వండకూడదు, ఇతరులకు భోజనం పెట్టకూడదు; మట్టి పాత్రలో తినాలి, దాన్ని తలకిందులుగా వేయకూడదు.