గరుడపురాణమ్

మణిముక్తామయే దివ్యే ఆసనే పరమాద్భుతే । తత్రస్థో గణయత్యాయుర్మానుషేష్వితరేషు చ ॥ ౨,౩౩.

మణులు, ముత్యాలతో చేసిన దివ్యమైన అద్భుతాసనంపై కూర్చుని, ఆయన మనుషులూ ఇతరులూ చేసిన ఆయుష్షును లెక్కిస్తుంటాడు.

న ముహ్యతి కదాచిత్స సుకృతే దుష్కృతేఽపి వా । యద్యేనోపార్జితం యావత్తావద్వై వేత్తి తస్య తత్ ॥ ౨,౩౩.

ఏనాడైనా, మంచి పనులైనా, చెడు పనులైనా, ఆయన ఎప్పుడూ మాయలో పడడు. ఎవరు ఎంత సంపాదించారో, ఎంత చేశారో, ఆయనకు అంతా స్పష్టంగా తెలుసు.

దశాష్టదోషరహితం కృత కర్మ లిఖత్యసౌ । చిత్రగుప్తాలయాతాచ్యాం జ్వరస్యాస్తి మహాగృహమ్ ॥ ౨,౩౩.

పది, ఎనిమిది లోపాలు లేని పనులను ఆయన రాస్తాడు. చిత్రగుప్తుని ఇంట్లో జ్వరానికి ఒక పెద్ద మందిరం ఉంది.

దక్షిణే చాపి శూలస్య లతావిస్ఫోటకస్య చ । పశ్చిమే కాల పాశస్య అజీర్ణస్యారుచేస్తథా ॥ ౨,౩౩.

దక్షిణవైపున శూలానికి, లతా విస్ఫోటకానికి మందిరాలు ఉన్నాయి. పడమరవైపున కాలపాశానికి, అజీర్ణానికి, అరుచికి మందిరాలు ఉన్నాయి.

మధ్యపీఠోత్తరే జ్ఞేయో తథా చాన్యా విషచికా । ఐశన్యాం వై శిరోఽర్తిశ్చ ఆగ్నేయ్యాఞ్చైవ మృకతా ॥ ౨,౩౩.

మధ్య ఆసనానికి ఉత్తరంగా విషచికాకు మందిరం ఉంది. ఈశాన్యంలో తల నొప్పికి, అగ్నేయంలో కుష్టురోగానికి మందిరాలు ఉన్నాయి.

అతిసారశ్చ నైరృత్యాం వాయవ్యాం దాహసంజ్ఞకః । ఏభిః పరివృతో నిత్యం చిత్రగుప్తః స తిష్ఠతి ॥ ౨,౩౩.

నైరుతి వైపున అతిసారానికి, వాయవ్య దిశలో దహానికి మందిరాలు ఉన్నాయి. వీటితో చుట్టూ ఉండే చిత్రగుప్తుడు ఎప్పుడూ అక్కడే ఉంటాడు.

యత్కర్మ కురుతే కశ్చిత్తత్సర్వం విలఖత్యసౌ । ధర్మరాజగృహద్వారి దూతాస్తార్క్ష్య తథా నిశి । తిష్ఠన్తి పాపకర్మాణః పచ్యమానా నరాధమాః ॥ ౨,౩౩.

ఎవరైనా చేసే ప్రతి పనిని ఆయన పూర్తిగా రాస్తాడు. ధర్మరాజు ఇంటి గుమ్మం వద్ద, రాత్రిపూట గరుడదూతలు నిలబడి ఉంటారు. చెడు పనులు చేసిన పాపులు అక్కడ నరకంలో కడుపు మండిస్తూ శిక్ష అనుభవిస్తారు.

యమదూతైర్మహాపాశైర్హన్యమానాశ్చ ముద్గరైః । వధ్యన్తే వివిధైః పాపైః పూర్వకర్మకృతైర్నరాః ॥ ౨,౩౩.

యమదూతలు గొప్ప గొప్ప కట్టెలు, గొప్ప గొప్ప గొలుసులతో కొట్టి, పూర్వపాపాల వల్ల నరులు ఎన్నో విధాలుగా శిక్షలు అనుభవిస్తారు.

నానాప్రహారణాగ్రైశ్చ నానాయన్త్రైస్తథా పరే । ఛిద్యన్తే పాపకర్మాణః క్రకచైః కాష్ఠవద్ద్విధా ॥ ౨,౩౩.

ఇంకొంతమందిని వివిధ రకాల కత్తులు, యంత్రాలతో, పాపకర్మ చేసినవారిని, ముసలితో చెక్కను ముక్కలు చేసేలా చీల్చిపారేస్తారు.

అన్యే జ్వలద్భిరఙ్గారైర్వేష్టితాః పరితో భృశమ్ । పూర్వకర్మవిపాకేన ధ్మాయన్తే లోహపిణ్డవత్ ॥ ౨,౩౩.

మరికొందరు ఎడా పడా మండుతున్న బొగ్గులతో చుట్టుముట్టబడి, పూర్వపాపాల ఫలితంగా ఇనుప ముద్దలవలె ఊదిపారేస్తారు.

క్షిప్త్వాన్యే చ ధరాపృష్ఠే కుఠారేణావకర్తితాః । క్రన్దమానాశ్చ దృశ్యన్తే పూర్వకర్మవిపాకతః ॥ ౨,౩౩.

ఇంకొందరిని నేలపై పడేసి, కొడవళ్లతో కోస్తారు. వారు ఏడుస్తూ, పూర్వపాపాల ఫలితంగా బాధపడుతూ కనిపిస్తారు.

కేచిద్గుడమయైః పాకైస్తైలపాకైస్తథా పరే । పీడ్యన్తే యమదూతైశ్చ పాపిష్ఠాః సుభృశం నరాః ॥ ౨,౩౩.

కొంతమందిని బెల్లంతో చేసిన వంటలతో, మరికొందరిని నూనె వంటలతో యమదూతలు తీవ్రమైన శిక్షలు ఇస్తారు. పాపిష్టులు బాగా బాధపడతారు.

క్షణాహ్ని ప్రార్థయన్త్యన్యే దేహిదేహీతి కోటిశః । యమలోకే మయా దృష్టా మమస్వం భక్షితం త్వయా ॥ ౨,౩౩.

ఇంకొందరు క్షణాలు, రోజులు, 'నాకు మళ్లీ శరీరం ఇవ్వండి, ఇవ్వండి' అని కోటి సార్లు ప్రార్థిస్తారు. యమలోకంలో, నీవు నా ఆహారాన్ని తినిపెట్టావు అని అనేక మందిని నేను చూశాను.

ఇత్యేవం బహుశస్తార్క్ష్య నరకాః పాపినాం స్మృతాః । కర్మభిర్బహుభిః ప్రోక్తైః సర్వశాస్త్రేషు భాషితైః । దానోపకారం వక్ష్యామి యథా తత్ర సుఖం భవేత్ ॥ ౨,౩౩.

తార్క్ష్యా, పాపుల కోసం ఎన్నో నరకాలు అన్ని శాస్త్రాలలో వివిధ కర్మలతో వివరించబడ్డాయి. ఇప్పుడు అక్కడ సుఖం కలిగించే దానం, ఉపకారం గురించి చెబుతాను.

శ్రీగరుడమహాపురాణమ్ ౩౪ శ్రీకృష్ణ ఉవాచ । శృణు తార్క్ష్య యథాన్యాయం ధర్మాధర్మ్స్య లక్షణమ్ । సుకృతం దుష్కృతం నౄణామగ్రే ధావతి ధావతామ్ ॥ ౨,౩౪.

శ్రీకృష్ణుడు ఇలా అన్నాడు: తార్క్ష్యా, ధర్మం, అధర్మానికి సంబంధించిన లక్షణాలు సరైన విధంగా విను. మనుషుల మంచి చెడు పనులు వారికి సమయమొచ్చినప్పుడు వెంటాడతాయి.

కృతే తపః ప్రశంసన్తి త్రేతాయాం జ్ఞానసాధనమ్ । ద్వాపరే యజ్ఞదానే చ దానమేకం కలౌ యుగే ॥ ౨,౩౪.

కృతయుగంలో తపస్సు గొప్పది, త్రేతాయుగంలో జ్ఞాన సాధన ప్రాశస్త్యం, ద్వాపరయుగంలో యజ్ఞం, దానం ముఖ్యమైనవి. కానీ కలియుగంలో దానం ఒక్కటే ప్రధానమైనది.

గృహస్థానాం స్మృతో ధర్మ ఉత్తమానాం విచక్షణైః । ఇష్టాపూర్తే స్వశక్త్యా హి కుర్వతాం నాస్తి పాతకమ్ ॥ ౨,౩౪.

గృహస్థులకు, తెలివిగలవారు వారి శక్తికి తగ్గట్టు యజ్ఞాలు, పుణ్య పనులు చేయడమే ఉత్తమ ధర్మమని చెబుతారు. అలా చేసే వారికి పాపం ఉండదు.

వృక్షస్తు రోపితో యేన ఖనికూపజలాశయాః । యమమార్గే సుఖం తస్య వ్రజతో నితరాం భవేత్ ॥ ౨,౩౪.

ఎవరైనా వృక్షాన్ని నాటి, బావులు, చెరువులు, నీటి నిల్వలు తవ్వితే, యముని మార్గంలో ప్రయాణించే సమయంలో వారికి ఎంతో సుఖం కలుగుతుంది.

అగ్నితాపప్రదాతారే యైః శీతపీడితే ద్విజే । తప్యమానాః సుఖం యాన్తి సర్వ కామైః ప్రపూరితాః ॥ ౨,౩౪.

చలిలో బాధపడే వారికి అగ్ని లేదా వేడి ఇచ్చేవారు, లేదా కష్టపడుతున్న బ్రాహ్మణులకు సహాయం చేసినవారు, తామే బాధపడే సమయంలో అన్ని కోరికలతో సంతోషంగా ఉంటారు.

సువర్ణమణిముక్తాది వస్త్రాణ్యాభరణాని చ । తేన సర్వమిదం దత్తం యేన దత్తా వసున్ధరా ॥ ౨,౩౪.

ఎవరు బంగారం, రత్నాలు, ముత్యాలు, వస్త్రాలు, ఆభరణాలు ఇస్తారో, వారు భూమిని దానం చేసినట్లే అన్నీ ఇచ్చినవారవుతారు.

యానియాని చ భూతాని దత్తాని భువి మానవైః । యమలోకపథే తాని తిష్ఠన్త్యేషాం సమీపతః ॥ ౨,౩౪.

మనుషులు భూమిపై ఏ ఏ జీవులను దానం చేస్తారో, అవే యమలోకానికి వెళ్లే మార్గంలో వారి దగ్గర ఉంటాయి.

వ్యఞ్జనాని విచిత్రాణి భక్ష్యభోజ్యాని యాని చ । దదాతి విధినా పుత్ర ప్రేతే తదు పతిష్ఠతి ॥ ౨,౩౪.

కొడుకు విధిగా departed వ్యక్తికి వివిధ వంటకాలు, తినుబండారాలు, పళ్ళు ఇస్తే, అవన్నీ అతనికి చేరుతాయి.

ఆత్మా వై పుత్రనామాస్తి పుత్రస్త్రాతా యమాలయే । తారయేత్పితరం ఘోరాత్తేన పుత్త్రః ప్రవక్ష్యతే ॥ ౨,౩౪.

ఆత్మకే 'కొడుకు' అనే పేరు ఉంది. యముని లోకంలో తండ్రిని రక్షించేవాడే కొడుకు. తండ్రిని భయంకరమైన బాధ నుండి తప్పించేవాడని అతడిని 'పుత్రుడు' అంటారు.

అతో దేయఞ్చ పుత్రేణ శ్రాద్ధమాజీ వితావధి । అతివాహస్తదా ప్రేతో భోగాన్ వై లభతే హి సః ॥ ౨,౩౪.

అందువల్ల, మరణించిన దగ్గర నుండి ప్రయాణం అంతా ముగిసే వరకు కొడుకు శ్రాద్ధం చేయాలి. అప్పుడు ఆ ప్రేతాత్మకు అనుభవాలు లభిస్తాయి.

దహ్యమానస్య ప్రేతస్య స్వజనైర్యో జలాఞ్జలిః । దీయతే ప్రేతరూపోఽసౌ ప్రీతో యాతి యమాలయే ॥ ౨,౩౪.

దహనమైన ప్రేతాత్మకు బంధువులు నీళ్లు సమర్పిస్తే, ఆ ప్రేతాత్మ సంతోషంగా యముని లోకానికి వెళ్తుంది.

అపక్వే మృన్మయే పాత్రే దుగ్ధం దత్తం దినత్రయమ్ । కాష్ఠత్రయం గుణైర్బద్ధ్వా ప్రీత్యై రాత్రౌ చతుష్పథే ॥ ౨,౩౪.

పచ్చి మట్టి పాత్రలో మూడు రోజులు పాలు పెట్టి, మూడు కఠలతో కట్టి, రాత్రి సమయంలో చౌరస్తాలో ప్రేతాత్మ సంతృప్తికై సమర్పించాలి.

ప్రథమేఽహ్ని ద్వితీయే చ తృతీయే చ తథా ఖగ । ఆకాశస్థం పిబేద్దుగ్ధం ప్రేతో వాయువపుర్ధరః ॥ ౨,౩౪.

మొదటి, రెండవ, మూడవ రోజుల్లో, ఓ పక్షీ, వాయువు రూపంలో ఉన్న ప్రేతాత్మ ఆకాశంలో పెట్టిన పాలను తాగుతుంది.

చతుర్థే సఞ్చయః కార్యః చతుర్థే?వాపి సాగ్నికే । అస్థిసఞ్చయనం కార్యం దద్యాదాపాఞ్జలిం తతః ॥ ౨,౩౪.

నాలుగో రోజు ఎముకలు ఏకత్రం చేయాలి లేదా అగ్నితో కూడిన నాలుగో రోజున కూడా చేయవచ్చు. ఆ తరువాత చేతులతో నీళ్లు సమర్పించాలి.

న పూర్వాహ్నే న మధ్యాహ్నే నాపరాహ్నే న సన్ధిషు । యాతే ప్రథమయామే తు దద్యాదాపజలాఞ్జంలీన్ ॥ ౨,౩౪.

పొద్దుపొడుపు, మధ్యాహ్నం, సాయంత్రం, సంధ్యా సమయాల్లో కాదు; రాత్రి మొదటి యామం గడిచిన తర్వాత మాత్రమే చేతులతో నీళ్లు సమర్పించాలి.