గరుడపురాణమ్

ఏవం పిణ్డః సమాఖ్యాతో వైభవం సమ్ప్రచక్ష్మహే । సుఖం దుః ఖం భయం క్షేమం కర్మణైవ హి ప్రాప్యతే ॥ ౨,౩౨.

ఇలా శరీర నిర్మాణం వివరించబడింది. ఇప్పుడు దాని వైభవాన్ని చెబుతాను. సుఖం, దుఃఖం, భయం, రక్షణ ఇవన్నీ కర్మఫలంగా లభిస్తాయి.

అధోముఖం చోర్ధ్వపాదం గర్భాద్వాయుః ప్రకర్షతి । తలే తు కరయోర్న్యస్య వర్ధతే జానుపార్శ్వయోః ॥ ౨,౩౨.

శిశువు తల కింద, కాళ్లు పైగా ఉండేలా గర్భంలో వాయువు లాగుతుంది. చేతులు పాదతలపై ఉంచినప్పుడు, మోకాళ్ల పక్కన పెరుగుతుంది.

అఙ్గుష్ఠౌ చోపరి న్యస్తౌ జాన్వోరథ కరాఙ్గులీ । జానుపృష్ఠే తథా నేత్రే జానుమధ్యే చ నాసికా ॥ ౨,౩౨.

పెద్దవేళ్లు పైభాగంలో, అలాగే చేతివేళ్లు మోకాళ్ళ వద్ద ఉంటాయి. కళ్ళు మోకాళ్ళ వెనుక భాగంలో, ముక్కు మోకాళ్ళ మధ్యలో ఉంటుంది.

ఏవం వృద్ధిం క్రమాద్యాతి జన్తుః స్త్రీగర్భసంస్థితః । కాఠిన్యమస్థీన్యాయాన్తి భుక్తపీతేన జీవతి ॥ ౨,౩౨.

ఈ విధంగా స్త్రీ గర్భంలో జీవి క్రమంగా పెరుగుతుంది. ఎముకలు గట్టిపడతాయి. తినినది, తాగినదితో జీవించును.

నాడీ వాప్యాయనీ నామ నాభ్యాం తత్ర నిబధ్యతే । స్త్రీణాం తథాన్త్రసుషిరే స నిబద్ధః ప్రజాయతే ॥ ౨,౩౨.

వాప్యాయనీ అనే నాడి నాభికి కట్టబడి ఉంటుంది. స్త్రీలలో అది పేగు లోపల బిగుసుకొని, అక్కడి నుంచి శిశువు జన్మిస్తుంది.

క్రామన్తి భుక్తపీతాని స్త్రీణాం గర్భోదరే తథా । తైరాప్యాయితదేహోఽసౌ జన్తుర్వృద్ధిముపైతి చ ॥ ౨,౩౨.

స్త్రీలు తినే ఆహారం, తాగే పానీయాలు గర్భంలోకి చేరతాయి. వాటితో అక్కడ ఉన్న జీవి శరీరం పోషణ పొందుతూ పెరుగుతుంది.

స్మృత్యస్తత్ర ప్రయాన్త్యస్య బహ్వ్యః సంసారభూతయః । తతో నిర్వేదమాయాతి పీడ్యమాన ఇతస్తతః ॥ ౨,౩౨.

అక్కడ ఆ జీవికి ఎన్నో జ్ఞాపకాలు, ఈ లోకబంధనానికి కారణమైనవి, కలుగుతాయి. అలా ఇక్కడ అక్కడ బాధపడుతూ, అతడు విరక్తి చెందుతాడు.

పునర్నైవం కరిష్యామి భుక్తమాత్ర ఇహోదరాత్ । తథాతథా యతిష్యామి గర్భం నాప్నోమ్యహం యథా ॥ ౨,౩౨.

"ఇలా ఇక మళ్లీ చేయను," అని గర్భంలో ఆహారం తిన్న వెంటనే ఆ జీవి అనుకుంటాడు. "ఎలా అయినా మళ్లీ గర్భంలోకి రాకుండా ప్రయత్నిస్తాను" అని సంకల్పిస్తాడు.

ఇతి సఞ్చిన్తయఞ్జీవో స్మృత్వా జన్మశతాని వై । యాని పూర్వానుభూతాని దేవభూతాత్మజాని వై ॥ ౨,౩౨.

ఇలా ఆలోచిస్తూ, ఆ జీవి దేవత, పిశాచ, మానవుడిగా పూర్వంలో అనుభవించిన వందల జన్మలను జ్ఞాపకం తెచ్చుకుంటాడు.

తతః కాలక్రమాజ్జన్తుః పరివర్త్యత్వధోముఖః । నవమే దశమే వాపి మాసి సంజాయతే తతః ॥ ౨,౩౨.

అనంతరం కాలక్రమంలో ఆ జీవి తలకిందుగా మారి, తొమ్మిదో లేదా పదో నెలలో జన్మిస్తాడు.

నిష్క్రమ్యమాణో వాతేన ప్రాజాపత్యేన పీడ్యతే । నిష్క్రమతే చ విలపంస్తదా దుఃఖనిపీడితః ॥ ౨,౩౨.

బయటికి రావడంలో ప్రాణవాయువుతో బాధపడుతూ, ఆ జీవి బాధతో ఏడుస్తూ బయటకు వస్తాడు.

నిష్క్రామంశ్చోదరాన్మూర్ఛామసహ్యాం ప్రతిపద్యతే । ప్రాప్నోతి చేతనాం చాసౌ వాయుస్పర్శసుఖాన్వితః ॥ ౨,౩౨.

గర్భం నుంచి బయటికి వస్తూ, భరించలేని మూర్ఛను అనుభవిస్తాడు. తర్వాత గాలి తాకడంతో, చైతన్యం తిరిగి పొందుతూ కొంత సాంత్వనను పొందుతాడు.

తతస్తం వైష్ణవీ మాయా సమాస్కన్దతి మోహినీ । తయా విమోహితాత్మాసౌ జ్ఞానభ్రంశమవాప్నుతే ॥ ౨,౩౨.

తర్వాత విష్ణుమాయ అనే మోహినీ అతడిని ఆవరించి మాయలో పడేస్తుంది. ఆమె వల్ల ఆత్మ జ్ఞానం కోల్పోతుంది.

భ్రష్టజ్ఞానం బాలభావే తతో జన్తుః ప్రపద్యతే । తతః కౌమారకావస్థాం యౌవనం వృద్ధతామపి ॥ ౨,౩౨.

జ్ఞానం పోయిన ఆ జీవి శిశువై మారిపోతాడు. తర్వాత బాల్యం, యౌవనం, చివరికి వృద్ధాప్యాన్ని కూడా పొందుతాడు.

పునశ్చ తద్వన్మరణం జన్మ ప్రాప్నోతి మానవః । తతః సంసారచక్రేఽస్మిన్ భ్రామ్యతే ఘటయన్త్రవత్ ॥ ౨,౩౨.

అలాగే మళ్లీ మరణం, జన్మను పొందుతూ, ఈ సంసారచక్రంలో, యంత్రంలో చక్రంలా తిరుగుతూ ఉంటాడు.

కదాచిత్స్వర్గమాప్నోతి కదాచిన్నిరయం నరః । స్వర్గం చ నిరయం చైవ స్వకర్మఫలమశ్నుతే ॥ ౨,౩౨.

కొన్నిసార్లు మనిషి స్వర్గాన్ని, మరికొన్నిసార్లు నరకాన్ని పొందుతాడు. తన కర్మఫలితంగా స్వర్గానుభూతి, నరకానుభూతి అనుభవిస్తాడు.

కదాచిద్భుక్తకర్మా చ భువం స్వల్పేన గచ్ఛతి । స్వర్లోకే నరకే చైవ భుక్తప్రాయే ద్విజోత్తమాః ॥ ౨,౩౨.

కొన్నిసార్లు, చేసిన కర్మఫలితాలు తీరిన తర్వాత, కొంతకాలం భూమిపైకి వస్తాడు. స్వర్గంలోనో నరకంలోనో అనుభవాలు పూర్తవుతున్నప్పుడు, మళ్లీ భూమికి వస్తాడు.

నరకేషు మహద్దుఃఖమేతద్యత్స్వర్గవాసినః । దృశ్యతే నాత్ర మోదన్తే పాత్యమానాస్తు నారకైః ॥ ౨,౩౨.

నరకాల్లో ఉన్న బాధను స్వర్గవాసులు చూసినా, అక్కడ ఆనందించరు. నరకవాసులతో కలిసి పడిపోతూ, వారు సంతోషించలేరు.

స్వర్గేఽపి దుః ఖమతులం యదారోహణకాలతః । ప్రభృత్యహం పతిష్యామీత్యేతన్మనసి వర్తతే ॥ ౨,౩౨.

స్వర్గంలో కూడా, అక్కడి నుండి పడిపోతాననే భయం ఎప్పుడూ మనసులో ఉండి, దానివల్ల అసమానమైన బాధ కలుగుతుంది.

నారకాంశ్చైవ సమ్ప్రేక్ష్య మహద్దుఃఖమవాప్యతే । ఏవం గతిమహం గన్తేత్యహర్నిశమనిర్వృతః ॥ ౨,౩౨.

నరకవాసులను చూసి, "నేను కూడా అక్కడికి పోతానేమో" అనే ఆలోచనతో, రాత్రింబవళ్లు మనిషి శాంతిని కోల్పోయి, పెద్ద బాధ అనుభవిస్తాడు.

గర్భవాసే మహద్దుఃఖం జాయమానస్య యోనిజమ్ । జాతస్య బాలభావేఽపి వృద్ధత్వే దుఃఖమేవ చ ॥ ౨,౩౨.

గర్భంలో జన్మించేవారికి పెద్ద బాధ ఉంటుంది. జన్మించిన తర్వాత కూడా బాల్యంలో, వృద్ధాప్యంలో బాధే మిగిలి ఉంటుంది.

కామేర్ష్యాక్రోధసమ్బన్ధాద్యౌవనేఽపి చ దుః సహమ్ । దుఃస్వప్నం యా వృద్ధతా చ మరణే దుఃఖముత్కటమ్ ॥ ౨,౩౨.

కామం, అసూయ, కోపం వల్ల యౌవనంలోనూ బాధ ఉంటుంది. వృద్ధాప్యం దుష్టస్వప్నంలా ఉంటుంది. మరణ సమయంలో బాధ మరింత తీవ్రంగా ఉంటుంది.

కృష్యమాణశ్చ యామ్యైః స నరకేఽపి చ యాత్యధః । పునశ్చ గర్భాజ్జన్మ స్యాన్మరణం దుష్కరం తథా ॥ ౨,౩౨.

యముని దూతలు లాగుతూ మరింత నరకాల్లోకి తీసుకెళ్తారు. మళ్లీ గర్భంలోకి వెళ్లి జన్మించి, మరణాన్ని కూడా భరించాల్సి వస్తుంది.

ఏవం సంసారచక్రేఽస్మిజ్జన్తవో ఘటయన్త్రవత్ । భ్రామ్యన్తే ప్రాక్తనైర్బధైర్బద్ధా విధ్యన్తి చాసకృత్ ॥ ౨,౩౨.

ఈ సంసార చక్రంలో, మనుషులు పూర్వ జన్మలో చేసిన పాపాల బంధనాలతో, యంత్రపు చక్రంలా తిరుగుతూ, మళ్లీ మళ్లీ బాధలు అనుభవిస్తూ ఉంటారు.

నాస్తి పక్షిన్సుఖం కిఞ్చిత్క్షేత్రే దుః ఖశతాకులే । వినతాసుత మోక్షాయ యతితవ్యం తతో నరైః ॥ ౨,౩౨.

బాధలు, కష్టాలతో నిండిన పొలంలో పక్షులకు ఎటువంటి సుఖం ఉండదు. అందుచేత, వినతా కుమారా, మనుషులు మోక్షం కోసం ప్రయత్నించాలి.

ఏతత్తే సర్వమాఖ్యాతం యథా గర్భస్య సంస్థితిః । కథయామి క్రమప్రశ్రం పృష్టం వా వర్తతే స్పృహా ॥ ౨,౩౨.

గర్భంలో జీవి ఎలా ఉంటాడో, ఇది అంతా నీకు వివరించాను. ఇంకా కావలసినదాన్ని క్రమంగా చెబుతాను, లేదా నీవు అడిగినదానికి సమాధానం ఇస్తాను.

గరుడ ఉవాచ । మధ్యే కృతమహాప్రశ్నద్వయస్యాప్తం మయోత్తరమ్ । ప్రశ్నస్యాపి తృతీయస్య ఉత్తరం చ విధీయతామ్ ॥ ౨,౩౨.

గరుడుడు ఇలా అన్నాడు: నీ రెండు గొప్ప ప్రశ్నలకు సమాధానాలు నాకు లభించాయి. ఇప్పుడు మూడవ ప్రశ్నకు కూడా సమాధానం చెప్పుము.

శ్రీకృష్ణ ఉవాచ । మ్రియమాణస్య కిం కృత్యమితి త్వం పృష్టవానసి । శృణు తత్రోత్తరం తూక్తం కథయామి సమాసతః ॥ ౨,౩౨.

శ్రీకృష్ణుడు ఇలా అన్నాడు: 'చావుబోతున్నవాడికి ఏమి చేయాలి?' అని నీవు అడిగావు. దీనికి సమాధానాన్ని సంక్షిప్తంగా చెబుతాను, విను.

ఆసన్నమరణం జ్ఞాత్వా పురుషం స్నాపయేత్తతః । గోమూత్రగోమయసుమృత్తీర్థోదకకుశోదకైః ॥ ౨,౩౨.

చావు సమీపంలో ఉందని తెలుసుకున్నప్పుడు, ఆ వ్యక్తిని ఆవుపిప్పి, ఆవుగోమయం, శుద్ధమైన మట్టి, తీర్థజలం, దర్భతో కలిపిన నీటితో స్నానం చేయించాలి.