గరుడపురాణమ్

ఏతద్గుణసమాయుక్తం శరీరం సర్వదేహినామ్ । తిష్ఠన్తి దేవతాః సర్వా భువనాని చతుర్దశ ॥ ౨,౩౧.

ఇలాంటి లక్షణాలతో కూడిన ఈ శరీరం ప్రతి జీవికి ఉంటుంది. ఇందులో దేవతలన్నీ, పద్నాలుగు లోకాలు నివసిస్తాయి.

ఆత్మానం యే న జానన్తి తే నరాః పశవః స్మృతాః । ఏవమేతన్మయాఖ్యాతం శరీరం తే చతుర్విధమ్ ॥ ౨,౩౧.

తమ ఆత్మను తెలియని మనుషులు జంతువులుగా పరిగణించబడతారు. ఇలా నాలుగు విధాలుగా ఉన్న శరీరాన్ని నీకు వివరించాను.

చతురశీతిలక్షాణి నిర్మితా యోనయః పురా । ఉద్భిజ్జాః స్వేదజాశ్చైవ అణ్డజాశ్చ జరాయుజాః ॥ ౨,౩౧.

నాలుగు లక్షల ఎనభై నాలుగు వేల యోనులు పురాతన కాలంలో సృష్టించబడ్డాయి. వాటిలో గుడ్డు నుండి, స్వేదం నుండి, విత్తనం నుండి, గర్భంలో పుట్టే జీవులు ఉన్నాయి.

ఏతత్తే సర్వమాఖ్యాతం యత్పృష్టోహం త్వయానఘ ॥ ౨,౩౧.

నీవు అడిగిన అన్ని విషయాలను, పాపరహితుడా, నీకు వివరించాను.

శ్రీగరుడమహాపురాణమ్ ౩౨ తార్క్ష్య ఉవాచ । కథముత్పద్యతే జన్తుర్భూతగ్రామే చతుర్విధే । త్వచా రక్తం తథా మాంసం మేదో మజ్జాస్థి జీవితమ్ ॥ ౨,౩౨.

తార్క్ష్యుడు అడిగాడు: నాలుగు విధాలుగా ఉన్న భూత సమూహాల్లో జీవి ఎలా పుడుతుంది? చర్మం, రక్తం, మాంసం, మెద, మజ్జ, ఎముక, ప్రాణం — ఇవి ఎలా ఏర్పడతాయి?

పాదౌ పాణీ తథా గుహ్యం జిహ్వాకేశనఖాః శిరః । సన్ధిమార్గాశ్చ బహుశో రేఖా నైకవిధాస్తథా ॥ ౨,౩౨.

కాలులు, చేతులు, గుప్తాంగం, నాలుక, జుట్టు, నఖాలు, తల, అనేక సంధులు, మార్గాలు, వివిధ రేఖలు — ఇవన్నీ ఎలా ఏర్పడతాయి?

కామః క్రోధో భయం లజ్జా మనో హర్షః సుఖాసుఖమ్ । చిత్రితం ఛిద్రితఞ్చాపి నానాజాలేన వేష్టితమ్ ॥ ౨,౩౨.

కామం, కోపం, భయం, లజ్జ, మనస్సు, ఆనందం, సుఖం, దుఃఖం — ఇవన్నీ రకరకాల వలలో చిక్కుకొని, గాయపడినట్లు, ముద్రపడినట్లు ఉంటాయి.

ఇన్ద్రజాలమిదం మన్యే సంసారేఽసారసాగరే । కర్తా కోఽత్ర హృషీకేశ సంసారే దుః ఖసంకులే ॥ ౨,౩౨.

ఈ సృష్టి నాకైతే మాయాజాలంలా అనిపిస్తుంది, అసారమైన సంసార సముద్రంలో. ఇక్కడ ఎవరు కర్తలు, హృషీకేశా, ఈ బాధతో నిండిన లోకంలో?

శ్రీవిష్ణురువాచ । కథయామి పరం గోప్యం కోశస్యాస్య వినిర్ణయమ్ । యస్య విజ్ఞానమాత్రేణ సర్వజ్ఞత్వం ప్రజ్యతే ॥ ౨,౩౨.

శ్రీ విష్ణువు పలికాడు: ఈ కోశానికి సంబంధించిన పరమ రహస్యాన్ని చెబుతాను. దాన్ని తెలుసుకున్నవాడికి సర్వజ్ఞత లభిస్తుంది.

సాధు పృష్టం త్వయా లోకే సదయం జీవకారణమ్ । వైనతేయ శృణుష్వ త్వమేకాగ్రకృతమానసః ॥ ౨,౩౨.

ప్రపంచంలోని జీవుల కోసం నీవు మంచి ప్రశ్న అడిగావు, వైనతేయా. ఏకాగ్రతతో విను.

ఋతుకాలే చ నారీణాం వర్జ్యం దినచతుష్టయమ్ । యతస్తస్మిన్ బ్రహ్మహత్యాం పురా వృత్రసముత్థితామ్ ॥ ౨,౩౨.

స్త్రీలలో ఋతుకాలంలో నాలుగు రోజులు దూరంగా ఉండాలి. ఆ రోజుల్లో వృత్రుని వల్ల పూర్వకాలంలో వచ్చిన బ్రహ్మహత్య పాపం ఉంటుంది.

బ్రహ్మా శక్రాత్సముత్తార్య చతుర్థాంశేన దత్తవాన్ । తావన్నాలోక్యతే వక్త్రం పాపం యావద్వపుః స్థితమ్ ॥ ౨,౩౨.

బ్రహ్మ దేవుడు ఇంద్రుని నుండి ఆత్మను రక్షించి, నాలుగవ వంతు భాగాన్ని ఇచ్చాడు. శరీరంలో పాపం ఉన్నంతవరకు ముఖాన్ని చూడలేరు.

ప్రథమేఽహని చాణ్డాలీ ద్వితీయే బ్రహ్మఘాతినీ । తృతీయే రజకీ జ్ఞేయా చతుర్థేఽహని శుధ్యతి ॥ ౨,౩౨.

మొదటి రోజున ఆమె చండాలురాలిగా, రెండవ రోజున బ్రాహ్మణ హంతకురాలిగా, మూడవ రోజున దుప్పటి కడిగేవాడిగా, నాలుగవ రోజున శుద్ధురాలిగా భావించబడుతుంది.

సప్తాహాత్పితృదేవానాం భవేద్యోగ్యా కృతార్చనే । సప్తాహమధ్యే యో గర్భస్తత్సంమ్భూతిర్మలిమ్లుచా ॥ ౨,౩౨.

ఏడు రాత్రులు గడిచిన తర్వాత, ఆమె పితృదేవతలకు పూజ చేయడానికి యోగ్యురాలవుతుంది. ఆ ఏడురోజుల్లో గర్భం దాల్చితే, అది అపవిత్రురాలిలో పుట్టినదిగా భావించాలి.

నిషేకసమయే పిత్రోర్యాదృక్చిత్తవికల్పనా । తాదృగ్గర్భసముత్పత్తిర్జాయతే నాత్ర సంశయః ॥ ౨,౩౨.

గర్భధారణ సమయంలో తల్లిదండ్రుల మనస్సులో ఎలాంటి ఆలోచనలు ఉంటాయో, అలాంటి గర్భమే ఏర్పడుతుంది. ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.

యుగ్మాసు పుత్త్రా జాయన్తే స్త్రియోఽయుగ్మాసు రాత్రిషు । పూర్వసప్తమముత్సృజ్య తస్మాద్యుగ్మాసు సంవిశేత్ ॥ ౨,౩౨.

జంట రాత్రుల్లో కుమారులు, బేసి రాత్రుల్లో కుమార్తెలు జన్మిస్తారు. అందుకే, మొదటి ఏడు రాత్రులు విడిచిపెట్టి, జంట రాత్రుల్లోనే సమీపించాలి.

షోడశర్తుర్నిశాః స్త్రీణాం సామాన్యాత్సముదాహృతః । యా చతుర్దశమీ రాత్రిర్గర్భస్తిష్ఠతి తత్ర చేత్ ॥ ౨,౩౨.

మహిళలకు సాధారణంగా పదహారు రాత్రులు ఉంటాయని చెప్పబడింది. ఆ పద్నాలుగవ రాత్రిలో గర్భం దాల్చితే—

గుణభాగ్యనిధిః పుత్రస్తత్ర జాయేత ధార్మికః । సా నిశా తత్ర సామాన్యైర్న లభ్యేత ఖగాధిప ॥ ౨,౩౨.

—ఆ రాత్రిలో జన్మించిన కుమారుడు గుణాలు, అదృష్టం కలిగినవాడు, ధార్మికుడు అవుతాడు. కానీ, ఓ పక్షిరాజా, ఆ రాత్రి సాధారణంగా అందరికీ దక్కదు.

ప్రాయశః సమ్భవత్యత్ర గర్భస్త్వష్టాహమధ్యతః । పఞ్చమేఽహని నారీణాం కార్యం మాధుర్యభోజనమ్ ॥ ౨,౩౨.

సాధారణంగా ఎనిమిదవ రాత్రి మధ్యలో గర్భం ఏర్పడుతుంది. ఐదవ రోజున మహిళలు తీపి పదార్థాలు తినాలి.

కటుక్షారఞ్చ తీక్ష్ణఞ్చ త్యాజ్యముష్ణఞ్చ దూరతః । తత్క్షేత్రమోషధీపాత్రం బీజఞ్చాప్యమృతాయితమ్ ॥ ౨,౩౨.

తీవ్రంగా ఉండే, ఉప్పగా ఉండే, పుల్లగా ఉండే, వేడిగా ఉండే ఆహారాలను దూరంగా వదిలేయాలి. శరీరం, ఔషధ పాత్ర, బీజం అన్నీ అమృతంలా ఉండాలి.

తస్మిన్నుప్త్వా నరః స్వామీ సమ్యక్ఫలమవాప్నుయాత్ । తస్యాశ్చైవాతపో వర్జ్య శీతలం కేవలం చరేత్ ॥ ౨,౩౨.

ఈ విధంగా విత్తనం విత్తినవాడు సరైన ఫలితాన్ని పొందుతాడు. ఆమెకు వేడి దూరంగా ఉండాలి—చల్లదనంలో మాత్రమే ఉండాలి.

తామ్బూలపుష్పశ్రీఖణ్డైః సంయుక్తః శుచివస్త్రభృత్ । ధర్మమాదాయ మనసి సుతల్పం సంవిశేత్పుమాన్ ॥ ౨,౩౨.

తాంబూలం, పువ్వులు, శ్రీఖండం ధరించి, శుభ్రమైన వస్త్రాలు వేసుకుని, ధర్మాన్ని మనసులో ఉంచుకుని, మంచి మంచంపై పురుషుడు చేరాలి.

నిషేకసమయే యాదృఙ్నరచిత్తవికల్పనా । తాదృక్స్వభావసమ్భూతిర్జన్తుర్విశతి కుక్షిగః ॥ ౨,౩౨.

గర్భధారణ సమయంలో పురుషుని మనస్సులో ఎలాంటి ఆలోచనలు ఉంటాయో, అలాంటి స్వభావంతో జీవి గర్భంలో ప్రవేశిస్తుంది.

శుక్రశోణితసంయోగే పిణ్డోత్పత్తిః ప్రజాయతే । వర్ధతే జఠరే జన్తుస్తారాపతిరివామ్బరే ॥ ౨,౩౨.

శుక్రం, రక్తం కలిసినప్పుడు గర్భం ఏర్పడుతుంది. ఆ జీవి గర్భంలో, నక్షత్రాధిపతి ఆకాశంలో పెరిగినట్లు పెరుగుతుంది.

చైతన్యం బీజరూపం హి శుక్రే నిత్యం వ్యవస్థితమ్ । కామశ్చిత్తఞ్చ శుక్రఞ్చ యదా హ్యేకత్వమాప్నుయుః ॥ ౨,౩౨.

శుక్రంలో ఎప్పుడూ చైతన్యం బీజరూపంగా ఉంటుంది. కామం, మనస్సు, శుక్రం కలిసినప్పుడు—

తదా ద్రావమవాప్నోతి యోషాగర్భాశయే నరః । రక్తాధిక్యే భవేన్నారీ శుక్రాధిక్యే భవేత్పుమాన్ ॥ ౨,౩౨.

—ఆ సమయంలో, ఆడవారి గర్భాశయంలో పురుషుడు ద్రవస్థితిలోకి వస్తాడు. రక్తం ఎక్కువైతే ఆడపిల్ల, శుక్రం ఎక్కువైతే మగపిల్ల పుడతాడు.

శుక్రశోణితయో సామ్యే గర్భాః షణ్డత్వమాప్నుయుః । అహోరాత్రేణ కలిలం బుద్వదం పఞ్చభిర్దినైః ॥ ౨,౩౨.

శుక్రం, రక్తం సమంగా ఉంటే, గర్భం ఉభయలింగంగా మారుతుంది. ఒక రాత్రి, పగలు కలిపి ముద్దగా మారి, ఐదు రోజుల్లో మొగ్గలా అవుతుంది.

చతుర్దశే భవేన్మాంసం మిశ్రధాతుసమన్వితమ్ । ఘనం మాంసఞ్చ వింశాహే గర్భస్థో వర్ధతే క్రమాత్ ॥ ౨,౩౨.

పద్నాలుగవ రోజున మాంసం, ఇతర ధాతువులతో కలసి ఏర్పడుతుంది. ఇరవైవ రోజున గర్భంలో గట్టి మాంసం క్రమంగా పెరుగుతుంది.

పఞ్చవింశతిమే చాహ్ని బలం పుష్టిశ్చ జాయతే । తథా మాసే తు సమ్పూర్ణే పఞ్చతత్త్వం నిధారయేత్ ॥ ౨,౩౨.

ఇరవై ఐదవ రోజున బలమూ, పోషణమూ కలుగుతాయి. ఒక నెల పూర్తయినప్పుడు, ఐదు భూతాలు స్థిరపడతాయి.