గరుడపురాణమ్

తత్ర కామస్తథా క్రోధః కాయే పఞ్చేన్ద్రియాణి చ । ఏతే తార్క్ష్య సమాఖ్యాతా దేహే తిష్ఠన్తి తస్కరాః ॥ ౨,౩౧.

తార్క్ష్యా, ఇక్కడ కామం, కోపం, ఐదు ఇంద్రియాలు — ఇవన్నీ దేహంలో నివసించే దొంగలుగా చెప్పబడ్డాయి.

కామః క్రోధో హ్యహఙ్కారో మనస్తత్రైవ నాయకః । సంహారకశ్చ కాలోఽయం పుణ్యపాపసమన్వితః ॥ ౨,౩౧.

కామం, కోపం, అహంకారం, మనస్సు — ఇవే అక్కడ నాయకులు; కాలం పుణ్యపాపాలతో కూడి, నాశనం చేసే వాడు.

జగతశ్చ స్వరూపన్తు నిర్మితం స్వేన కర్మణా । పునర్దేహాన్తరం యాతి సుకృతైర్దుష్కృతైర్నరః ॥ ౨,౩౧.

ప్రపంచం యొక్క స్వరూపం తన కర్మによ నిర్మించబడుతుంది; మనిషి తన మంచి లేదా చెడు పనుల ప్రకారం మరో శరీరాన్ని పొందుతాడు.

పఞ్చేన్ద్రియసమాయుక్తం సకలైర్విష్యైః సహ । ప్రవిశేత్స నవం దేహం గృహే దగ్ధే యథా గృహీ ॥ ౨,౩౧.

ఐదు ఇంద్రియాలతో పాటు వాటి విషయాలన్నింటితో కూడిన ఆత్మ, పాత శరీరం నాశనమైనప్పుడు, గృహస్థుడు పాత ఇల్లు కాలిపోయినప్పుడు కొత్త ఇల్లు ప్రవేశించినట్లే, కొత్త శరీరంలోకి ప్రవేశిస్తుంది.

శరీరే యే సమాసీనా సమ్భవేత్సర్వధాతవః । షాట్కౌశికో హ్యయం కాయో మాతా పిత్రోశ్చ ధాతవః ॥ ౨,౩౧.

శరీరంలో ఏర్పడే అన్ని ధాతువులు ఆరు పొరలుగా ఉంటాయి. ఈ ధాతువులు తల్లి, తండ్రి నుండి వస్తాయి.

సమ్భవేయుస్తథా తార్క్ష్య సర్వే వాతాశ్చ దేహినామ్ । మూత్రం పురీషం తద్యోగా యే చాన్యే వ్యాధయస్తథా ॥ ౨,౩౧.

అలాగే, తార్క్ష్యా, ప్రతి జీవిలో వాయువులు, మూత్రం, మలం, వాటి కలయిక వల్ల వచ్చే ఇతర వ్యాధులు కూడా పుడతాయి.

అస్థి శుక్రం తథా స్నాయుః దేహేన సహ దహ్యతే । ఏష తే కథితస్తార్క్ష్య వినాశః సర్వదేహినామ్ ॥ ౨,౩౧.

ఎముకలు, వీర్యం, నరాలు శరీరంతో పాటు కాలిపోతాయి. తార్క్ష్యా, అన్ని జీవుల నాశనం ఇదే అని నీకు వివరించాను.

కథయామి పునస్తేషాం శరీరఞ్చ యథా భవేత్ । ఏకస్తమ్భం స్నాయుబద్ధం స్థూణాద్వయసముద్ధృతమ్ ॥ ౨,౩౧.

ఇప్పుడు వారి శరీరం ఎలా ఉంటుందో మళ్లీ చెబుతాను. అది ఒకే ఒక స్థంభంలా, నరాలతో బంధించబడినది, రెండు ఆధారాలపై నిలబడినది.

ఇన్ద్రియైశ్చ సమాయుక్తం నవద్వారం శరీరకమ్ । విషయైశ్చ సమాక్రాన్తం కామక్రోధసమాకులమ్ ॥ ౨,౩౧.

ఇంద్రియాలతో కూడిన ఈ శరీరం తొమ్మిది ద్వారాలు కలిగి ఉంటుంది. ఇది విషయాలతో ఆక్రమించబడినది, కోరిక, కోపాలతో కలవరపడినది.

రాగద్వేషసమాకీర్ణం తృష్ణాదుర్గసుదుస్తరమ్ । లోభజాలసమాయుక్తం పురం పురుషసంజ్ఞితమ్ ॥ ౨,౩౧.

రాగద్వేషాలతో నిండినది, తృష్ణ అనే కోటను దాటి పోవడం చాలా కష్టం, లోభపు వలలో చిక్కినది — దీనినే పురుషుని నగరం అంటారు.

ఏతద్గుణసమాయుక్తం శరీరం సర్వదేహినామ్ । తిష్ఠన్తి దేవతాః సర్వా భువనాని చతుర్దశ ॥ ౨,౩౧.

ఇలాంటి లక్షణాలతో కూడిన ఈ శరీరం ప్రతి జీవికి ఉంటుంది. ఇందులో దేవతలన్నీ, పద్నాలుగు లోకాలు నివసిస్తాయి.

ఆత్మానం యే న జానన్తి తే నరాః పశవః స్మృతాః । ఏవమేతన్మయాఖ్యాతం శరీరం తే చతుర్విధమ్ ॥ ౨,౩౧.

తమ ఆత్మను తెలియని మనుషులు జంతువులుగా పరిగణించబడతారు. ఇలా నాలుగు విధాలుగా ఉన్న శరీరాన్ని నీకు వివరించాను.

చతురశీతిలక్షాణి నిర్మితా యోనయః పురా । ఉద్భిజ్జాః స్వేదజాశ్చైవ అణ్డజాశ్చ జరాయుజాః ॥ ౨,౩౧.

నాలుగు లక్షల ఎనభై నాలుగు వేల యోనులు పురాతన కాలంలో సృష్టించబడ్డాయి. వాటిలో గుడ్డు నుండి, స్వేదం నుండి, విత్తనం నుండి, గర్భంలో పుట్టే జీవులు ఉన్నాయి.

ఏతత్తే సర్వమాఖ్యాతం యత్పృష్టోహం త్వయానఘ ॥ ౨,౩౧.

నీవు అడిగిన అన్ని విషయాలను, పాపరహితుడా, నీకు వివరించాను.

శ్రీగరుడమహాపురాణమ్ ౩౨ తార్క్ష్య ఉవాచ । కథముత్పద్యతే జన్తుర్భూతగ్రామే చతుర్విధే । త్వచా రక్తం తథా మాంసం మేదో మజ్జాస్థి జీవితమ్ ॥ ౨,౩౨.

తార్క్ష్యుడు అడిగాడు: నాలుగు విధాలుగా ఉన్న భూత సమూహాల్లో జీవి ఎలా పుడుతుంది? చర్మం, రక్తం, మాంసం, మెద, మజ్జ, ఎముక, ప్రాణం — ఇవి ఎలా ఏర్పడతాయి?

పాదౌ పాణీ తథా గుహ్యం జిహ్వాకేశనఖాః శిరః । సన్ధిమార్గాశ్చ బహుశో రేఖా నైకవిధాస్తథా ॥ ౨,౩౨.

కాలులు, చేతులు, గుప్తాంగం, నాలుక, జుట్టు, నఖాలు, తల, అనేక సంధులు, మార్గాలు, వివిధ రేఖలు — ఇవన్నీ ఎలా ఏర్పడతాయి?

కామః క్రోధో భయం లజ్జా మనో హర్షః సుఖాసుఖమ్ । చిత్రితం ఛిద్రితఞ్చాపి నానాజాలేన వేష్టితమ్ ॥ ౨,౩౨.

కామం, కోపం, భయం, లజ్జ, మనస్సు, ఆనందం, సుఖం, దుఃఖం — ఇవన్నీ రకరకాల వలలో చిక్కుకొని, గాయపడినట్లు, ముద్రపడినట్లు ఉంటాయి.

ఇన్ద్రజాలమిదం మన్యే సంసారేఽసారసాగరే । కర్తా కోఽత్ర హృషీకేశ సంసారే దుః ఖసంకులే ॥ ౨,౩౨.

ఈ సృష్టి నాకైతే మాయాజాలంలా అనిపిస్తుంది, అసారమైన సంసార సముద్రంలో. ఇక్కడ ఎవరు కర్తలు, హృషీకేశా, ఈ బాధతో నిండిన లోకంలో?

శ్రీవిష్ణురువాచ । కథయామి పరం గోప్యం కోశస్యాస్య వినిర్ణయమ్ । యస్య విజ్ఞానమాత్రేణ సర్వజ్ఞత్వం ప్రజ్యతే ॥ ౨,౩౨.

శ్రీ విష్ణువు పలికాడు: ఈ కోశానికి సంబంధించిన పరమ రహస్యాన్ని చెబుతాను. దాన్ని తెలుసుకున్నవాడికి సర్వజ్ఞత లభిస్తుంది.

సాధు పృష్టం త్వయా లోకే సదయం జీవకారణమ్ । వైనతేయ శృణుష్వ త్వమేకాగ్రకృతమానసః ॥ ౨,౩౨.

ప్రపంచంలోని జీవుల కోసం నీవు మంచి ప్రశ్న అడిగావు, వైనతేయా. ఏకాగ్రతతో విను.

ఋతుకాలే చ నారీణాం వర్జ్యం దినచతుష్టయమ్ । యతస్తస్మిన్ బ్రహ్మహత్యాం పురా వృత్రసముత్థితామ్ ॥ ౨,౩౨.

స్త్రీలలో ఋతుకాలంలో నాలుగు రోజులు దూరంగా ఉండాలి. ఆ రోజుల్లో వృత్రుని వల్ల పూర్వకాలంలో వచ్చిన బ్రహ్మహత్య పాపం ఉంటుంది.

బ్రహ్మా శక్రాత్సముత్తార్య చతుర్థాంశేన దత్తవాన్ । తావన్నాలోక్యతే వక్త్రం పాపం యావద్వపుః స్థితమ్ ॥ ౨,౩౨.

బ్రహ్మ దేవుడు ఇంద్రుని నుండి ఆత్మను రక్షించి, నాలుగవ వంతు భాగాన్ని ఇచ్చాడు. శరీరంలో పాపం ఉన్నంతవరకు ముఖాన్ని చూడలేరు.

ప్రథమేఽహని చాణ్డాలీ ద్వితీయే బ్రహ్మఘాతినీ । తృతీయే రజకీ జ్ఞేయా చతుర్థేఽహని శుధ్యతి ॥ ౨,౩౨.

మొదటి రోజున ఆమె చండాలురాలిగా, రెండవ రోజున బ్రాహ్మణ హంతకురాలిగా, మూడవ రోజున దుప్పటి కడిగేవాడిగా, నాలుగవ రోజున శుద్ధురాలిగా భావించబడుతుంది.

సప్తాహాత్పితృదేవానాం భవేద్యోగ్యా కృతార్చనే । సప్తాహమధ్యే యో గర్భస్తత్సంమ్భూతిర్మలిమ్లుచా ॥ ౨,౩౨.

ఏడు రాత్రులు గడిచిన తర్వాత, ఆమె పితృదేవతలకు పూజ చేయడానికి యోగ్యురాలవుతుంది. ఆ ఏడురోజుల్లో గర్భం దాల్చితే, అది అపవిత్రురాలిలో పుట్టినదిగా భావించాలి.

నిషేకసమయే పిత్రోర్యాదృక్చిత్తవికల్పనా । తాదృగ్గర్భసముత్పత్తిర్జాయతే నాత్ర సంశయః ॥ ౨,౩౨.

గర్భధారణ సమయంలో తల్లిదండ్రుల మనస్సులో ఎలాంటి ఆలోచనలు ఉంటాయో, అలాంటి గర్భమే ఏర్పడుతుంది. ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.

యుగ్మాసు పుత్త్రా జాయన్తే స్త్రియోఽయుగ్మాసు రాత్రిషు । పూర్వసప్తమముత్సృజ్య తస్మాద్యుగ్మాసు సంవిశేత్ ॥ ౨,౩౨.

జంట రాత్రుల్లో కుమారులు, బేసి రాత్రుల్లో కుమార్తెలు జన్మిస్తారు. అందుకే, మొదటి ఏడు రాత్రులు విడిచిపెట్టి, జంట రాత్రుల్లోనే సమీపించాలి.

షోడశర్తుర్నిశాః స్త్రీణాం సామాన్యాత్సముదాహృతః । యా చతుర్దశమీ రాత్రిర్గర్భస్తిష్ఠతి తత్ర చేత్ ॥ ౨,౩౨.

మహిళలకు సాధారణంగా పదహారు రాత్రులు ఉంటాయని చెప్పబడింది. ఆ పద్నాలుగవ రాత్రిలో గర్భం దాల్చితే—

గుణభాగ్యనిధిః పుత్రస్తత్ర జాయేత ధార్మికః । సా నిశా తత్ర సామాన్యైర్న లభ్యేత ఖగాధిప ॥ ౨,౩౨.

—ఆ రాత్రిలో జన్మించిన కుమారుడు గుణాలు, అదృష్టం కలిగినవాడు, ధార్మికుడు అవుతాడు. కానీ, ఓ పక్షిరాజా, ఆ రాత్రి సాధారణంగా అందరికీ దక్కదు.

ప్రాయశః సమ్భవత్యత్ర గర్భస్త్వష్టాహమధ్యతః । పఞ్చమేఽహని నారీణాం కార్యం మాధుర్యభోజనమ్ ॥ ౨,౩౨.

సాధారణంగా ఎనిమిదవ రాత్రి మధ్యలో గర్భం ఏర్పడుతుంది. ఐదవ రోజున మహిళలు తీపి పదార్థాలు తినాలి.