గరుడపురాణమ్

సర్వోపహారయుక్తాని పదాన్యత్ర త్రయోదశ । యో దదాతి మృతస్యేహ జీవన్నప్యాత్మహేతవే । స గచ్ఛతి మహామార్గే మహాకష్టవివర్జితః ॥ ౨,౩౧.

మరణించినవారి కోసం లేదా తానే బ్రతికుండానే, అన్ని ఉపకరణాలతో కూడిన పదమూడు రకాల దానాలు ఇచ్చినవాడు, మహా మార్గంలో పెద్ద కష్టాలు లేకుండా సాగిపోతాడు.

ఆసనం భాజనం భోజ్యం దీయతే యద్ద్విజాయతే । సుఖే న భుఞ్జమానస్తు దేన గచ్ఛత్యలం పథి ॥ ౨,౩౧.

బ్రాహ్మణునికి ఇచ్చిన ఆసనం, పాత్ర, భోజనం—even అతడు సుఖంగా అనుభవించకపోయినా, ప్రేతాత్మ సులభంగా మార్గంలో సాగిపోతాడు.

కమణ్డలుప్రదానేన తృషితః పిబతే జలమ్ ॥ ౨,౩౧.

కమండలం దానం చేస్తే, దాహంతో ఉన్నవాడు నీళ్లు త్రాగగలడు.

భాజనం వస్త్రదానఞ్చ కుసుమఞ్చాఙ్గులీయకమ్ । ఏకాదశా హే దాతవ్యం ప్రేతోద్ధరణహేతవే ॥ ౨,౩౧.

పాత్ర, వస్త్రం, పువ్వు, ఉంగరం—ఈ పదకొండు దానాలు ప్రేతాత్మకు మోక్షం కోసం ఇవ్వాలి.

త్రయోదశ పదానీత్థం ప్రేతస్య శుభమిచ్ఛతా । దాతవ్యాని యథాశక్త్యా ప్రేతోఽసౌ ప్రీణితో భవేత్ ॥ ౨,౩౧.

ప్రేతాత్మకు మేలు కోరేవాడు, తన శక్తికి తగ్గట్టు పదమూడు రకాల దానాలు ఇవ్వాలి. అప్పుడు ఆ ప్రేతాత్మ సంతోషిస్తుంది.

భోజనా ని తిలాంశ్చైవ ఉదకుమ్భాంస్త్రయోదశ । ముద్రికాం వస్త్రయుగ్మఞ్చ తయా యాతి పరాం గతిమ్ ॥ ౨,౩౧.

ఆహారం, నువ్వులు, పదమూడు నీటి కుండలు, ఉంగరం, బట్టల జంటను దానం చేస్తే, అతడు పరమ గతి పొందుతాడు.

యోఽశ్వం నావం గజం వాపి బ్రాహ్మణే ప్రతిపాదయేత్ । స మహిమ్నోఽనుసారేణ తత్తత్సుఖముపాశ్నుతే ॥ ౨,౩౧.

ఏవైనా గుర్రం, పడవ, ఏనుగు బ్రాహ్మణునికి దానం చేసినవాడు, దానానికి తగినంత గొప్పదనాన్ని అనుసరించి సుఖాన్ని అనుభవిస్తాడు.

నానాలోకాన్ విచరతి మహిషీఞ్చ దదాతి యః । యమపుత్త్రస్య యా మాతా మహిషీ సుగతిప్రదా ॥ ౨,౩౧.

మహిషాలను దానం చేసినవాడు అనేక లోకాల్లో సంచరిస్తాడు; యముని కుమారుని తల్లి మహిషిగా దానం చేయబడితే, మంచి గమనం కలుగుతుంది.

తామ్బూలం కుసుమం దేయం యామ్యానాం హర్షవర్ధనమ్ । తేన సమ్ప్రీణితాః సర్వే తస్మిన్ క్లేశం న కుర్వతే ॥ ౨,౩౧.

తాంబూలం, పువ్వులు, ఇతర బహుమతులు యముని సేవకులకు ఆనందాన్ని పెంచేందుకు ఇవ్వాలి; వారు సంతోషపడితే, ఆ వ్యక్తికి బాధను కలిగించరు.

గోభూతిలహిరణ్యాని దానాన్యాహుః స్వశక్తితః ॥ ౨,౩౧.

గోవులు, భూమి, బంగారం — ఇవి తన శక్తికి అనుగుణంగా దానం చేయాలని చెప్పారు.

మృతోద్దేశేన యో యద్యాజ్జలపాత్రఞ్చ మృన్మయమ్ । ఉదపాత్రసహస్రస్య ఫలమాప్నోతి మానవః ॥ ౨,౩౧.

మరణించినవారి కోసం మట్టి నీటి కుండను దానం చేసినవాడు, వెయ్యి నీటి కుండలు దానం చేసిన ఫలితాన్ని పొందుతాడు.

యమదూతా మహారౌద్రాః కరాలాః కృష్ణపిఙ్గలాః । న భీషయన్తి తం యామ్యా వస్త్రదానే కృతే సతి ॥ ౨,౩౧.

యముని దూతలు భయంకరంగా, నల్లగా, పింగళంగా ఉన్నా, యముని సేవకులకు బట్టలు దానం చేసినవారిని భయపెట్టరు.

మార్గే హి గచ్ఛమానస్తు తృష్ణార్తః శ్రమపీడితః । ఘటాన్నదానయోగేన సుఖీ భవతి నిశ్చితమ్ ॥ ౨,౩౧.

పథంలో ప్రయాణిస్తున్నవాడు దాహంతో, అలసటతో బాధపడుతున్నప్పుడు, నీటి కుండను దానం చేయడం వల్ల అతడు ఖచ్చితంగా సంతోషంగా ఉంటాడు.

శయ్యా దక్షిణయా యుక్తా ఆయుధామ్బరసంయుతా । హైమశ్రీపతినా యుక్తా దేయా విప్రాయ శర్మణే । తథా ప్రేతత్వముక్తోఽసౌ మోదతే సహ దైవతైః ॥ ౨,౩౧.

దక్షిణ దిశతో, ఆయుధాలు, బట్టలతో, బంగారంతో అలంకరించిన పడకను బ్రాహ్మణునికి శుభానికి దానం చేయాలి; అలా, పేతత్వం నుంచి విముక్తి పొందినవాడు దేవతలతో కలిసి ఆనందిస్తాడు.

ఏతత్తే కథితం తార్క్ష్య దానమన్త్యేష్టికర్మజమ్ । అధునా కథయిష్యేఽహమన్యదేహప్రవేశనమ్ ॥ ౨,౩౧.

తార్క్ష్యా, అంత్యేష్టి కర్మకు సంబంధించిన దానాలను నేను వివరించాను; ఇప్పుడు మరొక శరీరంలో ప్రవేశించడについて చెప్పబోతున్నాను.

జాతస్య మృత్యులోకే వై ప్రాణినో మరణం ధ్రువమ్ । మృతిః కుర్యాత్స్వధర్మేణ యాస్యతశ్చ పరన్తప ॥ ౨,౩౧.

ఈ మానవ లోకంలో జన్మించినవారికి మరణం తప్పనిసరి; ప్రతి ఒక్కరూ తన ధర్మాన్ని అనుసరించి మరణించి, ఆ తరువాత వెళ్లాలి, శత్రువులను తుడిచివేసే వాడా.

పూర్వకాలే మృతానాఞ్చ ప్రాణినాఞ్చ ఖగేశ్వర । సూక్ష్మోభూత్వా త్వసౌ వాయుర్నిర్గచ్ఛత్యాస్యమణ్డలాత్ ॥ ౨,౩౧.

పూర్వ కాలంలో, ఖగేశ్వరా, ప్రాణులు మరణించినప్పుడు, ప్రాణవాయువు సూక్ష్మంగా మారి, నోటి ద్వారా బయటకు వెళ్తుంది.

నవద్వారై రోమభిశ్చ జనానాం తాలురన్ధ్రకే । పాపిష్ఠానామపానేన జీవో నిష్క్రామతి ధ్రువమ్ ॥ ౨,౩౧.

తొమ్మిది ద్వారాలు, రోమాలు, తాలువు రంధ్రం ద్వారా, పాపిష్టుల జీవుడు అపాన మార్గంలో ఖచ్చితంగా బయటకు వెళ్తాడు.

శరీరఞ్చ పతేత్పశ్చాన్నిర్గతే మరుతీశ్వరే । వాతాహతః పతత్యేవ నిరాధారో యథా ద్రుమః ॥ ౨,౩౧.

ప్రాణవాయువు బయటకు వెళ్లిన తరువాత, శరీరం పడిపోతుంది; గాలి తాకిన చెట్టు ఎలా ఆధారం లేకుండా పడిపోతుందో, అలాగే పడిపోతుంది.

పృథివ్యాం లీయతే పృథ్వీ ఆపశ్చైవ తథాప్సు చ । తేజస్తేజసి లీయతే సమీరణః సమీరణే । ఆకాశే చ తథా కాశః సర్వవ్యాపీ చ శఙ్కరే ॥ ౨,౩౧.

భూమి భూమిలో కలిసిపోతుంది, నీరు నీటిలో, అగ్ని అగ్నిలో, వాయువు వాయువులో, ఆకాశం ఆకాశంలో కలిసిపోతుంది; అంతటా వ్యాపించిన శంకరుడు మిగిలి ఉంటాడు.

తత్ర కామస్తథా క్రోధః కాయే పఞ్చేన్ద్రియాణి చ । ఏతే తార్క్ష్య సమాఖ్యాతా దేహే తిష్ఠన్తి తస్కరాః ॥ ౨,౩౧.

తార్క్ష్యా, ఇక్కడ కామం, కోపం, ఐదు ఇంద్రియాలు — ఇవన్నీ దేహంలో నివసించే దొంగలుగా చెప్పబడ్డాయి.

కామః క్రోధో హ్యహఙ్కారో మనస్తత్రైవ నాయకః । సంహారకశ్చ కాలోఽయం పుణ్యపాపసమన్వితః ॥ ౨,౩౧.

కామం, కోపం, అహంకారం, మనస్సు — ఇవే అక్కడ నాయకులు; కాలం పుణ్యపాపాలతో కూడి, నాశనం చేసే వాడు.

జగతశ్చ స్వరూపన్తు నిర్మితం స్వేన కర్మణా । పునర్దేహాన్తరం యాతి సుకృతైర్దుష్కృతైర్నరః ॥ ౨,౩౧.

ప్రపంచం యొక్క స్వరూపం తన కర్మによ నిర్మించబడుతుంది; మనిషి తన మంచి లేదా చెడు పనుల ప్రకారం మరో శరీరాన్ని పొందుతాడు.

పఞ్చేన్ద్రియసమాయుక్తం సకలైర్విష్యైః సహ । ప్రవిశేత్స నవం దేహం గృహే దగ్ధే యథా గృహీ ॥ ౨,౩౧.

ఐదు ఇంద్రియాలతో పాటు వాటి విషయాలన్నింటితో కూడిన ఆత్మ, పాత శరీరం నాశనమైనప్పుడు, గృహస్థుడు పాత ఇల్లు కాలిపోయినప్పుడు కొత్త ఇల్లు ప్రవేశించినట్లే, కొత్త శరీరంలోకి ప్రవేశిస్తుంది.

శరీరే యే సమాసీనా సమ్భవేత్సర్వధాతవః । షాట్కౌశికో హ్యయం కాయో మాతా పిత్రోశ్చ ధాతవః ॥ ౨,౩౧.

శరీరంలో ఏర్పడే అన్ని ధాతువులు ఆరు పొరలుగా ఉంటాయి. ఈ ధాతువులు తల్లి, తండ్రి నుండి వస్తాయి.

సమ్భవేయుస్తథా తార్క్ష్య సర్వే వాతాశ్చ దేహినామ్ । మూత్రం పురీషం తద్యోగా యే చాన్యే వ్యాధయస్తథా ॥ ౨,౩౧.

అలాగే, తార్క్ష్యా, ప్రతి జీవిలో వాయువులు, మూత్రం, మలం, వాటి కలయిక వల్ల వచ్చే ఇతర వ్యాధులు కూడా పుడతాయి.

అస్థి శుక్రం తథా స్నాయుః దేహేన సహ దహ్యతే । ఏష తే కథితస్తార్క్ష్య వినాశః సర్వదేహినామ్ ॥ ౨,౩౧.

ఎముకలు, వీర్యం, నరాలు శరీరంతో పాటు కాలిపోతాయి. తార్క్ష్యా, అన్ని జీవుల నాశనం ఇదే అని నీకు వివరించాను.

కథయామి పునస్తేషాం శరీరఞ్చ యథా భవేత్ । ఏకస్తమ్భం స్నాయుబద్ధం స్థూణాద్వయసముద్ధృతమ్ ॥ ౨,౩౧.

ఇప్పుడు వారి శరీరం ఎలా ఉంటుందో మళ్లీ చెబుతాను. అది ఒకే ఒక స్థంభంలా, నరాలతో బంధించబడినది, రెండు ఆధారాలపై నిలబడినది.

ఇన్ద్రియైశ్చ సమాయుక్తం నవద్వారం శరీరకమ్ । విషయైశ్చ సమాక్రాన్తం కామక్రోధసమాకులమ్ ॥ ౨,౩౧.

ఇంద్రియాలతో కూడిన ఈ శరీరం తొమ్మిది ద్వారాలు కలిగి ఉంటుంది. ఇది విషయాలతో ఆక్రమించబడినది, కోరిక, కోపాలతో కలవరపడినది.