గరుడపురాణమ్

యా లక్ష్మీః సర్వభూతానాం యా చ దేవే వ్యవస్థితా । ధేనురూపేణ సా దేవీ మమ పాపం వ్యపోహతు ॥ ౨,౩౦.

ప్రతి జీవిలో ఉన్న లక్ష్మీ, దేవతల్లో స్థిరంగా ఉన్న ఆ ఐశ్వర్యం, ఆ దేవత ఆవు రూపంలో నా పాపాలను తొలగించాలి.

శ్రీగరుడమహాపురాణమ్ ౩౧ శ్రీవిష్ణురువాచ । యే నరాః పాపసంయుక్తాస్తే గచ్ఛన్తి యమాలయమ్ । నృణాం మత్సాక్షికం దత్తమనన్తఫలదం భవేత్ ॥ ౨,౩౧.

శ్రీహరి ఇలా అన్నాడు: పాపాలతో కూడిన మనుషులు యమలోకం చేరుతారు. కానీ నా సమక్షంలో ఇచ్చిన దానం వారికి అనంతమైన ఫలితాన్ని ఇస్తుంది.

యావద్రజః ప్రమాణాబ్దంస్వర్గే తిష్ఠతి భూమిదః । అశ్వారూఢాశ్చ తే యాన్తి దదతే యే హ్యుపానహౌ ॥ ౨,౩౧.

ఎంత మట్టి ధూళి ఉంటుందో అంతకాలం భూమిని దానం చేసినవాడు స్వర్గంలో ఉంటాడు. చెప్పులు లేదా సాండల్స్ ఇచ్చినవారు గుర్రాలపై ఎక్కి అక్కడికి చేరుతారు.

ఆతపే శ్రమయోగేన న దహ్యన్తే చ కుత్రచిత్ । ఛత్త్రదానేన వై ప్రేతా విచరన్తి సుఖం పథి ॥ ౨,౩౧.

ఒకడు గొడుగు దానం చేస్తే, అతడు ఎక్కడా ఎండకు, అలసటకు బాధపడడు. ప్రేతాత్మలు సుఖంగా మార్గంలో ప్రయాణిస్తారు.

యముద్దిశ్య దదాత్యన్నం తేన చాప్యాయితో భవేత్ ॥ ౨,౩౧.

యముని గౌరవంగా అన్నం ఇచ్చినవాడు, ఆ యముని తృప్తిపరిచినవాడవుతాడు.

అన్ధకారే మహాఘోరే అమూర్తే లక్ష్యవర్జితే । ఉద్ద్యోతేనైవ తే యాన్తి దీపదానేన మానవాః ॥ ౨,౩౧.

రూపం లేకుండా, గుర్తు లేకుండా, భయంకరమైన చీకటిలో, దీపం దానం చేసినవారు వెలుగుతో ముందుకు సాగుతారు.

ఆశ్వినే కర్తికే వాపి మాఘే మృతతిథావపి । చతుర్దశ్యాఞ్చ దీయేత దీపదానం సుఖాయ వై ॥ ౨,౩౧.

ఆశ్వయుజం, కార్తీకం, మాఘం నెలల్లో, మరణ దినాన, లేదా పద్నాలుగవ తేదీన దీపం దానం చేయాలి. అది సుఖానికి దారి తీస్తుంది.

ప్రత్యహఞ్చ ప్రదాతవ్యం మార్గే సువిషమే నరైః । యావత్సంవత్సరం వాపి ప్రేతస్య సుఖలిప్సయా ॥ ౨,౩౧.

ప్రతి రోజు, లేదా ఒక సంవత్సరం పాటు, కష్టమైన మార్గాల్లో, ప్రేతాత్మ సుఖం కోసం దీపం దానం చేయాలి.

కులే ద్యోతతి శుద్ధాత్మా ప్రకాశత్వం స గచ్ఛతి । జ్యోతిర్మయోఽసౌ పూజ్యోఽసౌ దీపదానప్రదో నరః ॥ ౨,౩౧.

తన కుటుంబంలో, శుద్ధమైన మనసున్నవాడు ప్రకాశిస్తాడు. అతడు వెలుగుతో మెరిసిపోతాడు. దీపం దానం చేసినవాడు అందరికీ పూజ్యుడు అవుతాడు.

ప్రాఙ్ముఖోదఙ్ముఖం దీపం దేవాగారే ద్విజాతయే । కుర్యాద్యామ్యముఖం పిత్రే అద్భిః సఙ్కల్ప్య సుస్థిరమ్ ॥ ౨,౩౧.

దేవాలయంలో బ్రాహ్మణునికి తూర్పు లేదా ఉత్తర దిశలో దీపం పెట్టాలి. తండ్రికైతే దక్షిణదిశలో, నీటితో, స్థిరంగా సంకల్పంతో దీపం పెట్టాలి.

సర్వోపహారయుక్తాని పదాన్యత్ర త్రయోదశ । యో దదాతి మృతస్యేహ జీవన్నప్యాత్మహేతవే । స గచ్ఛతి మహామార్గే మహాకష్టవివర్జితః ॥ ౨,౩౧.

మరణించినవారి కోసం లేదా తానే బ్రతికుండానే, అన్ని ఉపకరణాలతో కూడిన పదమూడు రకాల దానాలు ఇచ్చినవాడు, మహా మార్గంలో పెద్ద కష్టాలు లేకుండా సాగిపోతాడు.

ఆసనం భాజనం భోజ్యం దీయతే యద్ద్విజాయతే । సుఖే న భుఞ్జమానస్తు దేన గచ్ఛత్యలం పథి ॥ ౨,౩౧.

బ్రాహ్మణునికి ఇచ్చిన ఆసనం, పాత్ర, భోజనం—even అతడు సుఖంగా అనుభవించకపోయినా, ప్రేతాత్మ సులభంగా మార్గంలో సాగిపోతాడు.

కమణ్డలుప్రదానేన తృషితః పిబతే జలమ్ ॥ ౨,౩౧.

కమండలం దానం చేస్తే, దాహంతో ఉన్నవాడు నీళ్లు త్రాగగలడు.

భాజనం వస్త్రదానఞ్చ కుసుమఞ్చాఙ్గులీయకమ్ । ఏకాదశా హే దాతవ్యం ప్రేతోద్ధరణహేతవే ॥ ౨,౩౧.

పాత్ర, వస్త్రం, పువ్వు, ఉంగరం—ఈ పదకొండు దానాలు ప్రేతాత్మకు మోక్షం కోసం ఇవ్వాలి.

త్రయోదశ పదానీత్థం ప్రేతస్య శుభమిచ్ఛతా । దాతవ్యాని యథాశక్త్యా ప్రేతోఽసౌ ప్రీణితో భవేత్ ॥ ౨,౩౧.

ప్రేతాత్మకు మేలు కోరేవాడు, తన శక్తికి తగ్గట్టు పదమూడు రకాల దానాలు ఇవ్వాలి. అప్పుడు ఆ ప్రేతాత్మ సంతోషిస్తుంది.

భోజనా ని తిలాంశ్చైవ ఉదకుమ్భాంస్త్రయోదశ । ముద్రికాం వస్త్రయుగ్మఞ్చ తయా యాతి పరాం గతిమ్ ॥ ౨,౩౧.

ఆహారం, నువ్వులు, పదమూడు నీటి కుండలు, ఉంగరం, బట్టల జంటను దానం చేస్తే, అతడు పరమ గతి పొందుతాడు.

యోఽశ్వం నావం గజం వాపి బ్రాహ్మణే ప్రతిపాదయేత్ । స మహిమ్నోఽనుసారేణ తత్తత్సుఖముపాశ్నుతే ॥ ౨,౩౧.

ఏవైనా గుర్రం, పడవ, ఏనుగు బ్రాహ్మణునికి దానం చేసినవాడు, దానానికి తగినంత గొప్పదనాన్ని అనుసరించి సుఖాన్ని అనుభవిస్తాడు.

నానాలోకాన్ విచరతి మహిషీఞ్చ దదాతి యః । యమపుత్త్రస్య యా మాతా మహిషీ సుగతిప్రదా ॥ ౨,౩౧.

మహిషాలను దానం చేసినవాడు అనేక లోకాల్లో సంచరిస్తాడు; యముని కుమారుని తల్లి మహిషిగా దానం చేయబడితే, మంచి గమనం కలుగుతుంది.

తామ్బూలం కుసుమం దేయం యామ్యానాం హర్షవర్ధనమ్ । తేన సమ్ప్రీణితాః సర్వే తస్మిన్ క్లేశం న కుర్వతే ॥ ౨,౩౧.

తాంబూలం, పువ్వులు, ఇతర బహుమతులు యముని సేవకులకు ఆనందాన్ని పెంచేందుకు ఇవ్వాలి; వారు సంతోషపడితే, ఆ వ్యక్తికి బాధను కలిగించరు.

గోభూతిలహిరణ్యాని దానాన్యాహుః స్వశక్తితః ॥ ౨,౩౧.

గోవులు, భూమి, బంగారం — ఇవి తన శక్తికి అనుగుణంగా దానం చేయాలని చెప్పారు.

మృతోద్దేశేన యో యద్యాజ్జలపాత్రఞ్చ మృన్మయమ్ । ఉదపాత్రసహస్రస్య ఫలమాప్నోతి మానవః ॥ ౨,౩౧.

మరణించినవారి కోసం మట్టి నీటి కుండను దానం చేసినవాడు, వెయ్యి నీటి కుండలు దానం చేసిన ఫలితాన్ని పొందుతాడు.

యమదూతా మహారౌద్రాః కరాలాః కృష్ణపిఙ్గలాః । న భీషయన్తి తం యామ్యా వస్త్రదానే కృతే సతి ॥ ౨,౩౧.

యముని దూతలు భయంకరంగా, నల్లగా, పింగళంగా ఉన్నా, యముని సేవకులకు బట్టలు దానం చేసినవారిని భయపెట్టరు.

మార్గే హి గచ్ఛమానస్తు తృష్ణార్తః శ్రమపీడితః । ఘటాన్నదానయోగేన సుఖీ భవతి నిశ్చితమ్ ॥ ౨,౩౧.

పథంలో ప్రయాణిస్తున్నవాడు దాహంతో, అలసటతో బాధపడుతున్నప్పుడు, నీటి కుండను దానం చేయడం వల్ల అతడు ఖచ్చితంగా సంతోషంగా ఉంటాడు.

శయ్యా దక్షిణయా యుక్తా ఆయుధామ్బరసంయుతా । హైమశ్రీపతినా యుక్తా దేయా విప్రాయ శర్మణే । తథా ప్రేతత్వముక్తోఽసౌ మోదతే సహ దైవతైః ॥ ౨,౩౧.

దక్షిణ దిశతో, ఆయుధాలు, బట్టలతో, బంగారంతో అలంకరించిన పడకను బ్రాహ్మణునికి శుభానికి దానం చేయాలి; అలా, పేతత్వం నుంచి విముక్తి పొందినవాడు దేవతలతో కలిసి ఆనందిస్తాడు.

ఏతత్తే కథితం తార్క్ష్య దానమన్త్యేష్టికర్మజమ్ । అధునా కథయిష్యేఽహమన్యదేహప్రవేశనమ్ ॥ ౨,౩౧.

తార్క్ష్యా, అంత్యేష్టి కర్మకు సంబంధించిన దానాలను నేను వివరించాను; ఇప్పుడు మరొక శరీరంలో ప్రవేశించడについて చెప్పబోతున్నాను.

జాతస్య మృత్యులోకే వై ప్రాణినో మరణం ధ్రువమ్ । మృతిః కుర్యాత్స్వధర్మేణ యాస్యతశ్చ పరన్తప ॥ ౨,౩౧.

ఈ మానవ లోకంలో జన్మించినవారికి మరణం తప్పనిసరి; ప్రతి ఒక్కరూ తన ధర్మాన్ని అనుసరించి మరణించి, ఆ తరువాత వెళ్లాలి, శత్రువులను తుడిచివేసే వాడా.

పూర్వకాలే మృతానాఞ్చ ప్రాణినాఞ్చ ఖగేశ్వర । సూక్ష్మోభూత్వా త్వసౌ వాయుర్నిర్గచ్ఛత్యాస్యమణ్డలాత్ ॥ ౨,౩౧.

పూర్వ కాలంలో, ఖగేశ్వరా, ప్రాణులు మరణించినప్పుడు, ప్రాణవాయువు సూక్ష్మంగా మారి, నోటి ద్వారా బయటకు వెళ్తుంది.

నవద్వారై రోమభిశ్చ జనానాం తాలురన్ధ్రకే । పాపిష్ఠానామపానేన జీవో నిష్క్రామతి ధ్రువమ్ ॥ ౨,౩౧.

తొమ్మిది ద్వారాలు, రోమాలు, తాలువు రంధ్రం ద్వారా, పాపిష్టుల జీవుడు అపాన మార్గంలో ఖచ్చితంగా బయటకు వెళ్తాడు.

శరీరఞ్చ పతేత్పశ్చాన్నిర్గతే మరుతీశ్వరే । వాతాహతః పతత్యేవ నిరాధారో యథా ద్రుమః ॥ ౨,౩౧.

ప్రాణవాయువు బయటకు వెళ్లిన తరువాత, శరీరం పడిపోతుంది; గాలి తాకిన చెట్టు ఎలా ఆధారం లేకుండా పడిపోతుందో, అలాగే పడిపోతుంది.