గరుడపురాణమ్

బ్రహ్మాద్యా దేవతాః సర్వాః కార్యాచ్చ ప్రీతిమాప్నుయుః । దేయమేతన్మహాదానం ప్రేతోద్ధరణహేతవే ॥ ౨,౩౦.

బ్రహ్మ మొదలైన అన్ని దేవతలు కూడా ఆ దానంతో సంతోషిస్తారు. departed వ్యక్తిని పైకి తీసుకెళ్లేందుకు ఈ గొప్ప దానం ఇవ్వాలి.

చిరం వసేద్రుద్రలోకే తతో రాజా భవేదిహ । రూపవాన్సుభగో వాగ్మీ శ్రీమానతుల విక్రమః । యమలోకం వినిర్జిత్య స్వర్గం తాక్ష్య స గచ్ఛతి ॥ ౨,౩౦.

అతడు రుద్రుని లోకంలో చాలా కాలం నివసించి, తర్వాత భూమిపై రాజుగా అవతరిస్తాడు. అందగాడు, అదృష్టవంతుడు, మంచి మాటలు చెప్పేవాడు, ధనికుడు, అపరిమిత పరాక్రమం కలవాడు. యమ లోకాన్ని జయించి, తార్క్ష్యా! స్వర్గాన్ని పొందుతాడు.

గాం తిలాంశ్చ క్షితం హేమ యో దదాతి ద్విజన్మనే । తస్య జన్మార్జిర్త పాపం తత్క్షణాదేవనశ్యతి ॥ ౨,౩౦.

ఎవరైనా బ్రాహ్మణునికి గోవు, నువ్వులు, భూమి, బంగారం దానం చేస్తే, జన్మతో వచ్చిన పాపాలు ఆ క్షణంలోనే నశిస్తాయి.

తిలా గావో మహాదానం మహాపాతకనాశనమ్ । తద్ద్వయం దీయతే విప్రే నాన్యవర్ణే కదాచన ॥ ౨,౩౦.

నువ్వులు, గోవులు గొప్ప దానాలు, పెద్ద పాపాలను తొలగించేవి. ఈ రెండింటిని బ్రాహ్మణునికే ఇవ్వాలి, ఇతర వర్ణాలకు ఎప్పుడూ ఇవ్వకూడదు.

కల్పితం దీయతే దానం తిలా గావశ్చమేదినీ । అన్యేషు నైవ వర్ణేషు పోష్యవర్గే కదాచన ॥ ౨,౩౦.

నువ్వులు, గోవులు, భూమి వంటి దానాలు కేవలం బ్రాహ్మణులకు మాత్రమే ఇవ్వాలి. ఇతర వర్ణాలకు లేదా పోషించబడే వారికి ఎప్పుడూ ఇవ్వకూడదు.

పోష్యవర్గే తథా స్త్రీషు దానం దేయమకల్పితమ్ । ఆతురే వోపరాగే చ ద్వయం దానం విశిష్యతే । ఆతురే దీయతే దానం తత్కాలే చోపతిష్ఠతి ॥ ౨,౩౦.

పోషించబడే వారికి, స్త్రీలకు దానం ప్రత్యేక ఏర్పాట్లు లేకుండానే ఇవ్వొచ్చు. కానీ రోగంలో లేదా అపవిత్రతలో ఉన్నవారికి ఈ రెండు దానాలు ముఖ్యంగా చెప్పబడ్డాయి. రోగికి ఇచ్చిన దానం వెంటనే ఫలిస్తుంది.

జీవతస్తు పునర్దత్తముపతిష్ఠత్యసంస్కృతమ్ । సత్యంసత్యం పునః సత్యం యద్దత్తం వికలేన్ద్రియే ॥ ౨,౩౦.

బతికే ఉన్నప్పుడు మళ్లీ దానం చేస్తే, పూజా విధులు లేకున్నా ఫలిస్తుంది. నిజంగా, నిజంగా, మరలా నిజంగా, ఇంద్రియాలు బలహీనంగా ఉన్నప్పుడు ఇచ్చిన దానం ఫలిస్తుంది.

యచ్చాను మోదతే పుత్రస్తచ్చ దానమనన్తకమ్ । అతో దద్యాత్స పుత్రో వా యావజ్జీవత్ససౌ చిరమ్ । అతివాహస్తథా ప్రేతో భోగాంశ్చ లభతే యతః ॥ ౨,౩౦.

కొడుకు ఆనందపడే దానం ఎప్పటికీ నిలుస్తుంది. అందుకే, కొడుకే అయినా, లేదా తానే అయినా, బతికినంతకాలం దానం చేయాలి. మరణించిన తర్వాత కూడా ఆ దాన ఫలితాలు పొందుతారు.

అస్వస్థా తురకాలే తు దేహపాతే క్షితిస్థితే । దేహే తథాతివాహస్య పరతః ప్రీణనం భవేత్ ॥ ౨,౩౦.

అస్వస్థతలో లేదా మరణ సమయానికి, శరీరం భూమిపై ఉన్నప్పుడు, ఆ దానం departed వ్యక్తికి సంతృప్తిని ఇస్తుంది.

పఙ్గావన్ధే చ కాణే చ హ్యర్ధోన్మీలితలోచనే । తిలేషు దర్భాన్సంస్తీర్య దానముక్తం తదక్షయమ్ ॥ ౨,౩౦.

కాళ్లు లేని వారికి, చూపు లేని వారికి, ఒక కన్ను ఉన్నవారికి, లేదా కళ్ళు సగం తెరిచినవారికి, దర్భపై నువ్వులు ఉంచి దానం చేస్తే, ఆ దానం ఎప్పటికీ నశించదు.

తిలా లౌహం హిరణ్యఞ్చ కార్పాసం లవణం తథా । సప్తధాన్యం క్షితిర్గావ ఏకైకం పావనం స్మృతమ్ ॥ ౨,౩౦.

నువ్వులు, ఇనుము, బంగారం, పత్తి, ఉప్పు, ఏడు రకాల ధాన్యాలు, భూమి, గోవులు — వీటిలో ఒక్కొక్కటి పవిత్రతను ఇస్తాయని భావిస్తారు.

లోహదానాద్యమస్తుష్యేద్ధర్మ రాజస్తిలార్పణాత్ । లవణే దీయమానే తు న భయం విద్యతే యమాత్ ॥ ౨,౩౦.

ఇనుము వంటి వస్తువులను లేదా నువ్వులను దానం చేస్తే ధర్మరాజు సంతోషిస్తాడు. ఉప్పు ఇచ్చినప్పుడు యమునుండి భయం ఉండదు.

కర్పాసస్య తు దానేన న భూతేభ్యో భయం భవేత్ । తారయన్తి నరం గావస్త్రివిధాశ్చైవ పాతకాత్ ॥ ౨,౩౦.

పత్తి దానం వల్ల భూతాల నుంచి భయం ఉండదు. మూడు రకాల గోవులు మనిషిని పాపాల నుంచి రక్షిస్తాయి.

హేమదానాత్సుఖం స్వర్గే భూమిదానాన్నృపో భవేత్ । హేమభూమిప్రదానాచ్చ న పీడా నరకే భవేత్ ॥ ౨,౩౦.

బంగారం ఇచ్చినవాడు స్వర్గంలో సుఖాన్ని పొందుతాడు. భూమిని ఇచ్చినవాడు రాజుగా అవుతాడు. బంగారం, భూమి రెండింటినీ ఇచ్చినవాడికి నరకంలో బాధ ఉండదు.

సర్వేఽపి యమదూతాశ్చ యమరూపా విభీషణాః । సర్వే తే వరదా యాన్తి సప్తధాన్యేన ప్రీణితాః ॥ ౨,౩౦.

యముని దూతలు అందరూ భయంకరమైన యముని రూపంలో ఉన్నా, ఏడు ధాన్యాలను ఇచ్చి సంతృప్తిపరిచినప్పుడు వారు వరాలిచ్చేవారుగా మారిపోతారు.

విష్ణోః స్మరణమాత్రేణ ప్రాప్యతే పరమా గతిః । ఏతత్తే సర్వమాఖ్యాతం మర్త్యైర్యా గతిరాప్యతే ॥ ౨,౩౦.

విష్ణువును ఒక్కసారి స్మరించినా పరమమైన స్థితిని పొందవచ్చు. మానవులు చేరే మార్గం ఇదే అని నీకు అన్నీ వివరించాను.

తస్మాత్పుత్రం ప్రశంసన్తి దదాతి పితురాజ్ఞయా । భూమిష్ఠం పితరం దృష్ట్వా హ్యర్ధోన్మీలితలోచనమ్ ॥ ౨,౩౦.

కాబట్టి, తండ్రి ఆజ్ఞతో, నేలపై పడుకుని కన్నులు అరచేత తెరిచిన తండ్రిని చూసి దానం చేసే కుమారుని అందరూ ప్రశంసిస్తారు.

తస్మిన్ కాలే సుతో యస్తు సర్వదానాని దాపయేత్ । గయాశ్రాద్ధాద్విశిష్యేత స పుత్రః కులనన్దనః ॥ ౨,౩౦.

ఆ సమయంలో, అన్ని దానాలు చేయించే కుమారుడు గయాశ్రాద్ధానికంటే గొప్పవాడవుతాడు. అలాంటి కుమారుడు కుటుంబానికి ఆనందంగా ఉంటాడు.

స్వస్థానాచ్చలితశ్చాసౌ వికలస్య పితుస్తదా । పుత్రైర్యత్నేన కర్తవ్యా పితరం తారయన్తి తే ॥ ౨,౩౦.

తండ్రి జ్ఞానం కోల్పోయి తన స్థలం విడిచిపోతే, కుమారులు శ్రద్ధగా ఆ క్రియలు చేయాలి. వారు తండ్రిని రక్షిస్తారు.

కిం దత్తైర్బహుభిర్దానైః పితురన్త్యేష్టిమాచరేత్ । అశ్వమేధో మహాయజ్ఞః కలాం నార్హతి షోడశీమ్ ॥ ౨,౩౦.

తండ్రి అంత్యక్రియలు చేయకపోతే ఎన్నో దానాలు చేసినా ప్రయోజనం లేదు. అశ్వమేధ యాగం కూడా దాని పదహారు వంతు భాగానికి కూడా సమానం కాదు.

ధర్మాత్మా స ను పుత్రో వైదేవైరపి సుపూజ్యతే । దాపయేద్యస్తు దానాని హ్యాతురం పితరం భువి ॥ ౨,౩౦.

భూమిపై అనారోగ్యంతో ఉన్న తండ్రికోసం దానాలు చేయించే కుమారుడు నిజమైన ధర్మాత్ముడు. అతన్ని వేదాలు కూడా గొప్పగా గౌరవిస్తాయి.

లోహదానఞ్చ దాతవ్యం భూమియుక్తేన పాణినా । యమం భీమఞ్చ నాప్నోతి న గచ్ఛేత్తస్య వేశ్మని ॥ ౨,౩౦.

ఇనుము దానం భూమిని తాకే చేతితో ఇవ్వాలి. అప్పుడు భయంకరమైన యముని ఎదుర్కొనాల్సిన అవసరం ఉండదు, అతని లోకానికి వెళ్లాల్సిన అవసరం కూడా ఉండదు.

కుఠారో ముసలో దణ్డః ఖడ్గశ్చ చ్ఛురికా తథా । ఏతాని యమహస్తేషు దృశ్యాని పాపకర్మిణామ్ ॥ ౨,౩౦.

కర్ర, ముసలం, దండం, ఖడ్గం, కత్తి—ఇవి పాపకారులు యముని చేతుల్లో కనిపిస్తాయి.

తస్మాల్లోహస్య దానన్తు బ్రాహ్మణాయాతురో దదేత్ । యమాయుధానాం సన్తుష్ట్యై దానమేతదుదాహృతమ్ ॥ ౨,౩౦.

కాబట్టి, అనారోగ్యంతో ఉన్నవాడు బ్రాహ్మణునికి ఇనుము ఇవ్వాలి. యముని ఆయుధాలు సంతోషించేందుకు ఈ దానం చెప్పబడింది.

గర్భస్థాః శిశవో యే చ యువానః స్థవిరాస్తథా । ఏభిర్దానవిశేషైస్తు నిర్దహేయుః స్వపాతకమ్ ॥ ౨,౩౦.

గర్భంలో ఉన్నవారు, యువకులు, వృద్ధులు—వారు ఈ ప్రత్యేకమైన దానాల వల్ల తమ పాపాలను తగలబెట్టవచ్చు.

ఛురిణః శ్యామశబలౌ షణ్డామర్కా ఉదుమ్బరాః । శబలా శ్యామదూతా యే లోహదానేన ప్రీణితాః ॥ ౨,౩౦.

నల్లగా ఉన్నవారు, మచ్చలున్నవారు, శక్తిలేని వారు, సూర్యరహితులు, ఉదుంబర వృక్షాలు, అలాగే నల్లగా, మచ్చలుగా ఉన్న దూతలు—ఇవన్నీ ఇనుము దానంతో సంతోషిస్తాయి.

పుత్రాః పౌత్రాస్తథా బన్ధుః సగోత్రాః సుహహృదస్తథా । దదతే నాతురే దానం బ్రహ్మఘ్నైస్తు సమా హి తే ॥ ౨,౩౦.

కుమారులు, మనవులు, బంధువులు, ఒకే వంశానికి చెందినవారు, స్నేహితులు—వారు అనారోగ్యంతో ఉన్నవారి కోసం దానం చేయకపోతే, బ్రహ్మహత్య చేసినవారితో సమానంగా పరిగణించబడతారు.

పఞ్చత్వే భూమియుక్తస్య శృణు తస్య చ యా గతిః । అతివాహః పునః ప్రేతోవర్షోర్ధ్వం సుకృతం లభేత్ ॥ ౨,౩౦.

భూమిని తాకుతూ మరణించినవాడి గతి ఏమిటో విను. అతడు ఒక సంవత్సరం ప్రేతరూపంలో భారాన్ని మోయాలి, తర్వాత సత్కార్యఫలం పొందుతాడు.

అగ్నిత్రయం త్రయో లోకాస్త్రయో వేదాస్త్రయోఽమరాః । కాలత్రయం త్రిసన్ధ్యం చ త్రయో వర్ణాస్త్రిశక్తయః ॥ ౨,౩౦.

మూడు అగ్నులు, మూడు లోకాలు, మూడు వేదాలు, మూడు అమరులు, మూడు కాలాలు, మూడు సంధ్యలు, మూడు వర్ణాలు, మూడు శక్తులు ఉన్నాయి.