గరుడపురాణమ్

హస్తాభ్యాముద్ధృతైర్దర్భైస్తోయేన ప్రోక్షయేద్భువమ్ । మృత్యుకాలే క్షిపేద్దర్భానాతురస్య కరద్వయే ॥ ౨,౨౯.

రెండు చేతులతో దర్భ పట్టుకుని, నీటిని భూమిపై చల్లాలి. మరణ సమయంలో, ఆతురుని రెండు చేతుల్లో దర్భ పెట్టాలి.

దర్భేషు క్షిప్యతే యోఽసౌ దభస్తు పరివేష్టితః । విష్ణులోకం స వై యాతి మన్త్రహీనోఽపి మానవః ॥ ౨,౨౯.

దర్భ మీద ఉంచబడినవాడు లేదా దర్భతో చుట్టబడినవాడు, మంత్రాలు లేకపోయినా, విష్ణు లోకానికి చేరుతాడు.

దర్భమూలీగతో భూమౌ దర్భపాణిస్తు యో మృతః । ప్రాయశ్చిత్తవిశుద్ధోఽసౌ సంసారేపారసాగరే ॥ ౨,౨౯.

దర్భ మూలం భూమిని తాకుతూ మరణించినవాడు, లేదా చేతిలో దర్భతో మరణించినవాడు, ప్రాయశ్చిత్తంతో పవిత్రుడై, సంసారసాగరాన్ని దాటి పోతాడు.

గోమయేనోపలిప్తే తు దర్భస్యాస్తరణే స్థితః । తత్ర దత్తేన దానేన సర్వం పాపం వ్యపోహతి ॥ ౨,౨౯.

గోమయంతో పూసిన నేలపై దర్భ గడ్డి పరచి, అందులో నిలబడి దానం చేస్తే, ఆ దానంతో అన్ని పాపాలు తొలగిపోతాయి.

లవణం తద్రసం దివ్యం సర్వకామప్రదం నృణామ్ । యస్మాదన్నరసాః సర్వే నోత్కటా లవణం వినా ॥ ౨,౨౯.

ఉప్పు తనదైన రుచితో ఉన్నది, అది మనుషులకు అన్ని కోరికలు నెరవేర్చుతుంది. ఎందుకంటే అన్నం రుచి పూర్తిగా రావాలంటే ఉప్పు తప్పనిసరి.

పితౄణాం చ ప్రియం భవ్యం తస్మాత్స్వర్గప్రదం భవేత్ । విష్ణుదేహసముద్భూతో యతోఽయం లవణో రసః ॥ ౨,౨౯.

ఉప్పు పితృదేవతలకు ఇష్టమైనది, శుభమైనది. అందువల్ల అది స్వర్గాన్ని ప్రసాదిస్తుంది. ఎందుకంటే ఈ ఉప్పు రుచి విష్ణువు శరీరంలో నుండే పుట్టింది.

విశేషాల్లవణం దానం తేన శంసన్తి యోగినః । బ్రాహ్మణ క్షత్త్రియవిశాం స్త్రీణాం శూద్రజనస్య చ ॥ ౨,౨౯.

అందుకే యోగులు ఉప్పు దానాన్ని ముఖ్యంగా బ్రాహ్మణులు, క్షత్రియులు, వైశ్యులు, స్త్రీలు, శూద్రులకు ఎంతో ప్రశంసిస్తారు.

ఆతురాణాం యదా ప్రాణాః ప్రయాన్తి వసుధాతలే । లవణం తు తదా దేయం ద్బారస్యోద్ధాటనం దివః ॥ ౨,౨౯.

ఈ భూమిపై రోగుల ప్రాణాలు విడిచే వేళ, అప్పుడే ఉప్పు దానం చేయాలి. అది స్వర్గ ద్వారం తెరుస్తుంది.

శ్రీగరుడమహాపురాణమ్ ౩౦ శ్రీకృష్ణ ఉవాచ । శృణు తార్క్ష్య పరం గుహ్యం దానానాం దానముత్తమమ్ । పరమం సర్వదానానాం పరం గోప్యం దివౌకసామ్ ॥ ౨,౩౦.

శ్రీకృష్ణుడు ఇలా అన్నాడు: తార్క్ష్యా! దానాలన్నిటిలో అత్యంత గొప్పదైన, పరమ రహస్యమైన దానాన్ని నేను చెబుతాను. ఇది దేవతలకూ అత్యంత గోప్యమైనది.

దేయమేకం మహాదానం కార్పాసం చోత్తమోత్తమమ్ । యేన దత్తేన ప్రీయన్తే భూర్భువః స్వరితి క్రమాత్ ॥ ౨,౩౦.

ఒకే ఒక్క గొప్ప దానం, అంటే ఉత్తమమైన పత్తి దానం చేయాలి. దాన్ని ఇచ్చినవారికి భూ లోకం, భువర్ లోకం, స్వర్గ లోకం వరుసగా సంతోషిస్తాయి.

బ్రహ్మాద్యా దేవతాః సర్వాః కార్యాచ్చ ప్రీతిమాప్నుయుః । దేయమేతన్మహాదానం ప్రేతోద్ధరణహేతవే ॥ ౨,౩౦.

బ్రహ్మ మొదలైన అన్ని దేవతలు కూడా ఆ దానంతో సంతోషిస్తారు. departed వ్యక్తిని పైకి తీసుకెళ్లేందుకు ఈ గొప్ప దానం ఇవ్వాలి.

చిరం వసేద్రుద్రలోకే తతో రాజా భవేదిహ । రూపవాన్సుభగో వాగ్మీ శ్రీమానతుల విక్రమః । యమలోకం వినిర్జిత్య స్వర్గం తాక్ష్య స గచ్ఛతి ॥ ౨,౩౦.

అతడు రుద్రుని లోకంలో చాలా కాలం నివసించి, తర్వాత భూమిపై రాజుగా అవతరిస్తాడు. అందగాడు, అదృష్టవంతుడు, మంచి మాటలు చెప్పేవాడు, ధనికుడు, అపరిమిత పరాక్రమం కలవాడు. యమ లోకాన్ని జయించి, తార్క్ష్యా! స్వర్గాన్ని పొందుతాడు.

గాం తిలాంశ్చ క్షితం హేమ యో దదాతి ద్విజన్మనే । తస్య జన్మార్జిర్త పాపం తత్క్షణాదేవనశ్యతి ॥ ౨,౩౦.

ఎవరైనా బ్రాహ్మణునికి గోవు, నువ్వులు, భూమి, బంగారం దానం చేస్తే, జన్మతో వచ్చిన పాపాలు ఆ క్షణంలోనే నశిస్తాయి.

తిలా గావో మహాదానం మహాపాతకనాశనమ్ । తద్ద్వయం దీయతే విప్రే నాన్యవర్ణే కదాచన ॥ ౨,౩౦.

నువ్వులు, గోవులు గొప్ప దానాలు, పెద్ద పాపాలను తొలగించేవి. ఈ రెండింటిని బ్రాహ్మణునికే ఇవ్వాలి, ఇతర వర్ణాలకు ఎప్పుడూ ఇవ్వకూడదు.

కల్పితం దీయతే దానం తిలా గావశ్చమేదినీ । అన్యేషు నైవ వర్ణేషు పోష్యవర్గే కదాచన ॥ ౨,౩౦.

నువ్వులు, గోవులు, భూమి వంటి దానాలు కేవలం బ్రాహ్మణులకు మాత్రమే ఇవ్వాలి. ఇతర వర్ణాలకు లేదా పోషించబడే వారికి ఎప్పుడూ ఇవ్వకూడదు.

పోష్యవర్గే తథా స్త్రీషు దానం దేయమకల్పితమ్ । ఆతురే వోపరాగే చ ద్వయం దానం విశిష్యతే । ఆతురే దీయతే దానం తత్కాలే చోపతిష్ఠతి ॥ ౨,౩౦.

పోషించబడే వారికి, స్త్రీలకు దానం ప్రత్యేక ఏర్పాట్లు లేకుండానే ఇవ్వొచ్చు. కానీ రోగంలో లేదా అపవిత్రతలో ఉన్నవారికి ఈ రెండు దానాలు ముఖ్యంగా చెప్పబడ్డాయి. రోగికి ఇచ్చిన దానం వెంటనే ఫలిస్తుంది.

జీవతస్తు పునర్దత్తముపతిష్ఠత్యసంస్కృతమ్ । సత్యంసత్యం పునః సత్యం యద్దత్తం వికలేన్ద్రియే ॥ ౨,౩౦.

బతికే ఉన్నప్పుడు మళ్లీ దానం చేస్తే, పూజా విధులు లేకున్నా ఫలిస్తుంది. నిజంగా, నిజంగా, మరలా నిజంగా, ఇంద్రియాలు బలహీనంగా ఉన్నప్పుడు ఇచ్చిన దానం ఫలిస్తుంది.

యచ్చాను మోదతే పుత్రస్తచ్చ దానమనన్తకమ్ । అతో దద్యాత్స పుత్రో వా యావజ్జీవత్ససౌ చిరమ్ । అతివాహస్తథా ప్రేతో భోగాంశ్చ లభతే యతః ॥ ౨,౩౦.

కొడుకు ఆనందపడే దానం ఎప్పటికీ నిలుస్తుంది. అందుకే, కొడుకే అయినా, లేదా తానే అయినా, బతికినంతకాలం దానం చేయాలి. మరణించిన తర్వాత కూడా ఆ దాన ఫలితాలు పొందుతారు.

అస్వస్థా తురకాలే తు దేహపాతే క్షితిస్థితే । దేహే తథాతివాహస్య పరతః ప్రీణనం భవేత్ ॥ ౨,౩౦.

అస్వస్థతలో లేదా మరణ సమయానికి, శరీరం భూమిపై ఉన్నప్పుడు, ఆ దానం departed వ్యక్తికి సంతృప్తిని ఇస్తుంది.

పఙ్గావన్ధే చ కాణే చ హ్యర్ధోన్మీలితలోచనే । తిలేషు దర్భాన్సంస్తీర్య దానముక్తం తదక్షయమ్ ॥ ౨,౩౦.

కాళ్లు లేని వారికి, చూపు లేని వారికి, ఒక కన్ను ఉన్నవారికి, లేదా కళ్ళు సగం తెరిచినవారికి, దర్భపై నువ్వులు ఉంచి దానం చేస్తే, ఆ దానం ఎప్పటికీ నశించదు.

తిలా లౌహం హిరణ్యఞ్చ కార్పాసం లవణం తథా । సప్తధాన్యం క్షితిర్గావ ఏకైకం పావనం స్మృతమ్ ॥ ౨,౩౦.

నువ్వులు, ఇనుము, బంగారం, పత్తి, ఉప్పు, ఏడు రకాల ధాన్యాలు, భూమి, గోవులు — వీటిలో ఒక్కొక్కటి పవిత్రతను ఇస్తాయని భావిస్తారు.

లోహదానాద్యమస్తుష్యేద్ధర్మ రాజస్తిలార్పణాత్ । లవణే దీయమానే తు న భయం విద్యతే యమాత్ ॥ ౨,౩౦.

ఇనుము వంటి వస్తువులను లేదా నువ్వులను దానం చేస్తే ధర్మరాజు సంతోషిస్తాడు. ఉప్పు ఇచ్చినప్పుడు యమునుండి భయం ఉండదు.

కర్పాసస్య తు దానేన న భూతేభ్యో భయం భవేత్ । తారయన్తి నరం గావస్త్రివిధాశ్చైవ పాతకాత్ ॥ ౨,౩౦.

పత్తి దానం వల్ల భూతాల నుంచి భయం ఉండదు. మూడు రకాల గోవులు మనిషిని పాపాల నుంచి రక్షిస్తాయి.

హేమదానాత్సుఖం స్వర్గే భూమిదానాన్నృపో భవేత్ । హేమభూమిప్రదానాచ్చ న పీడా నరకే భవేత్ ॥ ౨,౩౦.

బంగారం ఇచ్చినవాడు స్వర్గంలో సుఖాన్ని పొందుతాడు. భూమిని ఇచ్చినవాడు రాజుగా అవుతాడు. బంగారం, భూమి రెండింటినీ ఇచ్చినవాడికి నరకంలో బాధ ఉండదు.

సర్వేఽపి యమదూతాశ్చ యమరూపా విభీషణాః । సర్వే తే వరదా యాన్తి సప్తధాన్యేన ప్రీణితాః ॥ ౨,౩౦.

యముని దూతలు అందరూ భయంకరమైన యముని రూపంలో ఉన్నా, ఏడు ధాన్యాలను ఇచ్చి సంతృప్తిపరిచినప్పుడు వారు వరాలిచ్చేవారుగా మారిపోతారు.

విష్ణోః స్మరణమాత్రేణ ప్రాప్యతే పరమా గతిః । ఏతత్తే సర్వమాఖ్యాతం మర్త్యైర్యా గతిరాప్యతే ॥ ౨,౩౦.

విష్ణువును ఒక్కసారి స్మరించినా పరమమైన స్థితిని పొందవచ్చు. మానవులు చేరే మార్గం ఇదే అని నీకు అన్నీ వివరించాను.

తస్మాత్పుత్రం ప్రశంసన్తి దదాతి పితురాజ్ఞయా । భూమిష్ఠం పితరం దృష్ట్వా హ్యర్ధోన్మీలితలోచనమ్ ॥ ౨,౩౦.

కాబట్టి, తండ్రి ఆజ్ఞతో, నేలపై పడుకుని కన్నులు అరచేత తెరిచిన తండ్రిని చూసి దానం చేసే కుమారుని అందరూ ప్రశంసిస్తారు.

తస్మిన్ కాలే సుతో యస్తు సర్వదానాని దాపయేత్ । గయాశ్రాద్ధాద్విశిష్యేత స పుత్రః కులనన్దనః ॥ ౨,౩౦.

ఆ సమయంలో, అన్ని దానాలు చేయించే కుమారుడు గయాశ్రాద్ధానికంటే గొప్పవాడవుతాడు. అలాంటి కుమారుడు కుటుంబానికి ఆనందంగా ఉంటాడు.

స్వస్థానాచ్చలితశ్చాసౌ వికలస్య పితుస్తదా । పుత్రైర్యత్నేన కర్తవ్యా పితరం తారయన్తి తే ॥ ౨,౩౦.

తండ్రి జ్ఞానం కోల్పోయి తన స్థలం విడిచిపోతే, కుమారులు శ్రద్ధగా ఆ క్రియలు చేయాలి. వారు తండ్రిని రక్షిస్తారు.