గరుడపురాణమ్

తిలైర్దర్భైశ్చ భూమ్యాం వై కుటీ ధాతుమతీ భవేత్ । పఞ్చరత్నాని వక్త్రే తు యేన జీవః ప్రరోహతి ॥ ౨,౨౯.

నువ్వులుతో, దర్భతో భూమిని పవిత్రం చేయాలి; లోహాలతో ఒక కుడిసె కట్టాలి. ఐదు రత్నాలు నోటిలో పెట్టితే ఆత్మ పైకి ఎక్కుతుంది.

లిప్యాత్తు గోమయైర్భూమిం తిలాన్దర్భాంశ్చ నిః క్షిపేత్ । తస్యామేవాతురో ముక్తః సర్వం దహతి పాతకమ్ ॥ ౨,౨౯.

భూమిని గోమయంతో పూసి, నువ్వులు, దర్భలు చల్లి ఉంచాలి. అక్కడ మరణించేవాడు విడిచిపెట్టినప్పుడు, అతని పాపాలన్నీ నశిస్తాయి.

దర్భమూలీనయేత్స్వర్గం సంస్థితం నాత్ర సంశయః । దర్భాంస్తత్ర హి యే భూమ్యాం తిలయుక్తాన సంశయః ॥ ౨,౨౯.

దర్భను అడుగున పెట్టితే, మరణించినవాడు తప్పక స్వర్గాన్ని పొందుతాడు. దర్భ, నువ్వులు భూమిపై ఉంచితే, ఎలాంటి సందేహం లేదు.

సర్వత్ర వసుధా పూతా యత్ర లేపో న విద్యతే । యత్ర లేపః స్థితస్తత్ర పునర్లేపేన శుధ్యతి ॥ ౨,౨౯.

భూమిని ఎక్కడ పూత లేకుండా ఉంచితే అక్కడ పవిత్రత ఉంటుంది. పూత ఉన్నచోట, మళ్లీ పూతతో శుద్ధి చేయాలి.

యాతుధానాః పిశాచాశ్చ రాక్షసాః క్రూరకర్మిణః । అలిప్తే ఆతురం ముక్తం విశన్త్యేతే న సంశయః ॥ ౨,౨౯.

పూత లేకుండా, రక్షణ లేకుండా ఉన్న మరణించేవారిలో రాక్షసులు, పిశాచులు, క్రూరమైన దయ్యాలు ప్రవేశిస్తారు — ఇందులో సందేహం లేదు.

నిత్యహోమం తథా శ్రాద్ధం విప్రాణాం పాదశోధనమ్ । మణ్డలేన వినా భూమ్యాం కుర్వన్త్యేతచ్చ నిష్ఫలమ్ ॥ ౨,౨౯.

ప్రతి రోజు హోమం చేయడం, పితృకర్మలు నిర్వహించడం, బ్రాహ్మణుల పాదాలను కడగడం — ఇవన్నీ భూమిపై మండలం లేకుండా చేస్తే ఫలితం ఉండదు.

ఆతురో ముచ్యతే నైవ మణ్డలేన వినా భువి । బ్రహ్మా రుద్రశ్చ విష్ణుశ్చ శ్రీర్హుతాశన ఏవ చ । మణ్డలే చోపతిష్ఠన్తస్తస్మాత్కుర్వీత మణ్డలమ్ ॥ ౨,౨౯.

ఒకరు అనారోగ్యంతో ఉన్నప్పుడు మండలం లేకుండా భూమిపై చేయబడితే విముక్తి కలగదు. బ్రహ్మ, రుద్రుడు, విష్ణువు, లక్ష్మీ, అగ్ని — వీరందరూ మండలంలో ఉంటారు. అందుకే తప్పక మండలం చేయాలి.

అన్యథా మ్రియతే యస్తు బాలో వృద్ధో యువాపి వా । యోన్యన్తరం స వై గచ్ఛేత్క్రీడతే వాయునా సహ ॥ ౨,౨౯.

ఇలా చేయకపోతే, ఎవరైనా — చిన్నవాడు, వృద్ధుడు, యువకుడు అయినా — మరణిస్తే, వేరే గర్భంలోకి వెళ్తాడు లేదా గాలిలో తిరుగుతూ ఉంటాడు.

మిశ్రితం లోహతామ్రం తు తథైవ జన్మ జాయతే । తస్మైవం వాయుభూతస్య న శ్రాద్ధం నోదక క్రియా ॥ ౨,౨౯.

ఇనుము, తామ్రం కలిసినప్పుడు కొత్త జన్మ ఏర్పడినట్లే, గాలిలా మారిపోయినవారికి శ్రాద్ధం చేయడం, నీరు సమర్పించడం కూడా సరిగ్గా కాదు.

మమ స్వేదసముద్భూతాస్తిలాస్తార్క్ష్య పవిత్రకాః । అసురా దానవా దైత్యాస్తృప్యన్తి తిలదానతః ॥ ౨,౨౯.

తార్క్ష్యా! నా చెమటతో పుట్టిన నువ్వులు పవిత్రమైనవి. నువ్వులు దానం చేయడం వల్ల అసురులు, దానవులు, దైత్యులు తృప్తి చెందుతారు.

తిలాః శ్వేతాస్తిలాః కృష్ణాస్తిలా గోమూత్రసన్నిభాః । తే మే దహన్తు పాపాని శరీరేణ కృతాని చ ॥ ౨,౨౯.

తెల్ల నువ్వులు, నల్ల నువ్వులు, ఆవు మూత్రంలా కనిపించే నువ్వులు — ఇవన్నీ నా శరీరంతో చేసిన పాపాలను కాల్చిపోనివేయాలి.

ఏక ఏవ తిలద్రోణో హేమద్రోణతిలైః సమః । తర్పణే దానహోమే చ దత్తో భవతి చాక్షయః ॥ ౨,౨౯.

ఒక కొలత నువ్వులు, బంగారు కొలతతో సమానమైన ఫలితాన్ని ఇస్తాయి. ఇవి తర్పణం, దానం, హోమంలో ఇచ్చినప్పుడు అవి ఎప్పటికీ తగ్గవు.

దర్భా మల్లోమసమ్భూతాస్తిలాః స్వేదసముద్భవాః । తృప్తాః స్యుర్దేవతా దానైః శ్రాద్ధేన పితరస్తథా । ప్రయోగవిధినా బ్రహ్మా విశ్వఞ్చాప్యుపజీవనాత్ ॥ ౨,౨౯.

మల్లుని వెంట్రుకలతో పుట్టిన దర్భ, చెమటతో ఏర్పడిన నువ్వులు — వీటిని సరిగా దానం చేస్తే దేవతలు, పితృదేవతలు, బ్రహ్మ కూడా తృప్తి చెందుతారు.

సవ్యయజ్ఞోపవీతేన బ్రహ్మాద్యాస్తృప్తిమాన్పుయుః । అపసవ్యేన తృప్యన్తి పితరో దివిదేవతాః ॥ ౨,౨౯.

యజ్ఞోపవీతాన్ని కుడివైపు వేసుకుంటే బ్రహ్మ మొదలైన దేవతలు తృప్తి చెందుతారు; ఎడమవైపు వేసుకుంటే పితృదేవతలు, లోకదేవతలు సంతోషిస్తారు.

అపసవ్యాదితో బ్రహ్మా దర్భమధ్యే తు కేశవః । దర్భాగ్రే శఙ్కరం విద్యాత్త్రయో దేవాః [https://vedastudy.yolasite.com/kusha1.php కుశే] స్థితాః ॥ ౨,౨౯.

దర్భకు ఎడమవైపు బ్రహ్మ ఉంటాడు, మధ్యలో కేశవుడు, దర్భ చివర్లో శంకరుడు ఉంటాడు. ఈ ముగ్గురు దేవతలు దర్భలో నివసిస్తారు.

విప్రా మన్త్రాః కుశా వహ్నిస్తులసీ చ ఖగేశ్వర । నైతే నిర్మాల్యతాం యాన్తి క్రియమాణాః పునః పునః ॥ ౨,౨౯.

పక్షీరాజా! బ్రాహ్మణులు, మంత్రాలు, దర్భ, అగ్ని, తులసి — వీటిని సరిగ్గా పునఃపునః ఉపయోగించినా అవి అపవిత్రం కావు.

కుశాః పిణ్డేషు నిర్మాల్యాః బ్రాహ్మణాః ప్రేతభోజనే । మన్త్రాః శూద్రేషు పతితాశ్చితాయాశ్చ హుతాశనః ॥ ౨,౨౯.

పిండప్రదానంలో దర్భ అపవిత్రమవుతుంది; బ్రాహ్మణులు ప్రేతభోజనం చేస్తే అపవిత్రత వస్తుంది; మంత్రాలు శూద్రులు పలికితే అపవిత్రమవుతాయి; అగ్ని చితిలో ఉంటే అపవిత్రమవుతుంది.

తులసీ బ్రాహ్మణా గావో విష్ణురేకాదశీ ఖగ । పఞ్చ ప్రవహణాన్యేవ భవాబ్ధౌ మజ్జతాం సతామ్ ॥ ౨,౨౯.

తులసి, బ్రాహ్మణులు, ఆవులు, విష్ణువు, ఏకాదశి — ఈ ఐదు, సంసారసాగరంలో మునిగిపోతున్న సద్జనులకు పడవలవంటివి.

విష్ణురేకాదశీ గీతా తులసీవిప్రధేనవః । అపారే దుర్గసంకారే షట్పదీ ముక్తిదాయినీ ॥ ౨,౨౯.

విష్ణువు, ఏకాదశి, గీత, తులసి, బ్రాహ్మణులు, ఆవులు — ఈ ఆరు, దాటి పోలేని కష్టమైన మార్గంలో ముక్తిని ప్రసాదిస్తాయి.

$ తిలాః పవిత్రాస్త్రివిధా దర్భాశ్చ తులసీదాలమ్ । నివారయన్తి చైతాని దుర్గతిం యాన్తమాతురమ్ ॥ ౨,౨౯.

మూడు విధాలుగా పవిత్రమైన నువ్వులు, దర్భ, తులసి ఆకులు — ఇవి చెడ్డ స్థితిలోకి వెళ్తున్నవారికి దుఃఖాన్ని నివారిస్తాయి.

హస్తాభ్యాముద్ధృతైర్దర్భైస్తోయేన ప్రోక్షయేద్భువమ్ । మృత్యుకాలే క్షిపేద్దర్భానాతురస్య కరద్వయే ॥ ౨,౨౯.

రెండు చేతులతో దర్భ పట్టుకుని, నీటిని భూమిపై చల్లాలి. మరణ సమయంలో, ఆతురుని రెండు చేతుల్లో దర్భ పెట్టాలి.

దర్భేషు క్షిప్యతే యోఽసౌ దభస్తు పరివేష్టితః । విష్ణులోకం స వై యాతి మన్త్రహీనోఽపి మానవః ॥ ౨,౨౯.

దర్భ మీద ఉంచబడినవాడు లేదా దర్భతో చుట్టబడినవాడు, మంత్రాలు లేకపోయినా, విష్ణు లోకానికి చేరుతాడు.

దర్భమూలీగతో భూమౌ దర్భపాణిస్తు యో మృతః । ప్రాయశ్చిత్తవిశుద్ధోఽసౌ సంసారేపారసాగరే ॥ ౨,౨౯.

దర్భ మూలం భూమిని తాకుతూ మరణించినవాడు, లేదా చేతిలో దర్భతో మరణించినవాడు, ప్రాయశ్చిత్తంతో పవిత్రుడై, సంసారసాగరాన్ని దాటి పోతాడు.

గోమయేనోపలిప్తే తు దర్భస్యాస్తరణే స్థితః । తత్ర దత్తేన దానేన సర్వం పాపం వ్యపోహతి ॥ ౨,౨౯.

గోమయంతో పూసిన నేలపై దర్భ గడ్డి పరచి, అందులో నిలబడి దానం చేస్తే, ఆ దానంతో అన్ని పాపాలు తొలగిపోతాయి.

లవణం తద్రసం దివ్యం సర్వకామప్రదం నృణామ్ । యస్మాదన్నరసాః సర్వే నోత్కటా లవణం వినా ॥ ౨,౨౯.

ఉప్పు తనదైన రుచితో ఉన్నది, అది మనుషులకు అన్ని కోరికలు నెరవేర్చుతుంది. ఎందుకంటే అన్నం రుచి పూర్తిగా రావాలంటే ఉప్పు తప్పనిసరి.

పితౄణాం చ ప్రియం భవ్యం తస్మాత్స్వర్గప్రదం భవేత్ । విష్ణుదేహసముద్భూతో యతోఽయం లవణో రసః ॥ ౨,౨౯.

ఉప్పు పితృదేవతలకు ఇష్టమైనది, శుభమైనది. అందువల్ల అది స్వర్గాన్ని ప్రసాదిస్తుంది. ఎందుకంటే ఈ ఉప్పు రుచి విష్ణువు శరీరంలో నుండే పుట్టింది.

విశేషాల్లవణం దానం తేన శంసన్తి యోగినః । బ్రాహ్మణ క్షత్త్రియవిశాం స్త్రీణాం శూద్రజనస్య చ ॥ ౨,౨౯.

అందుకే యోగులు ఉప్పు దానాన్ని ముఖ్యంగా బ్రాహ్మణులు, క్షత్రియులు, వైశ్యులు, స్త్రీలు, శూద్రులకు ఎంతో ప్రశంసిస్తారు.

ఆతురాణాం యదా ప్రాణాః ప్రయాన్తి వసుధాతలే । లవణం తు తదా దేయం ద్బారస్యోద్ధాటనం దివః ॥ ౨,౨౯.

ఈ భూమిపై రోగుల ప్రాణాలు విడిచే వేళ, అప్పుడే ఉప్పు దానం చేయాలి. అది స్వర్గ ద్వారం తెరుస్తుంది.

శ్రీగరుడమహాపురాణమ్ ౩౦ శ్రీకృష్ణ ఉవాచ । శృణు తార్క్ష్య పరం గుహ్యం దానానాం దానముత్తమమ్ । పరమం సర్వదానానాం పరం గోప్యం దివౌకసామ్ ॥ ౨,౩౦.

శ్రీకృష్ణుడు ఇలా అన్నాడు: తార్క్ష్యా! దానాలన్నిటిలో అత్యంత గొప్పదైన, పరమ రహస్యమైన దానాన్ని నేను చెబుతాను. ఇది దేవతలకూ అత్యంత గోప్యమైనది.