గరుడపురాణమ్

దానం ప్రేతఘటం నామ సర్వాశుభవినాశనమ్ । దుర్లభం సర్వలోకానాం దుర్గతిక్షయకారకమ్ ॥ ౨,౨౭.

ప్రేతకుండం అనే దానం అన్ని దుష్ఫలితాలను తొలగిస్తుంది. ఇది అన్ని లోకాలలో అరుదైనది, దుర్గతిని తొలగించేది.

సన్తప్తహాటకమయం తు ఘటం విధాయ బ్రహ్మోశకేశవయుతం సహ లోకపాలైః । క్షీరాజ్యపూర్ణవివరం ప్రణిపత్య భక్త్యా విప్రాయ దేహి తవ దానశతైః కిమన్యైః ॥ ౨,౨౭.

శుద్ధమైన బంగారంతో ఒక కుండిని తయారు చేసి, దానిపై బ్రహ్మ, ఈశ్వరుడు, కేశవుడు మరియు లోకపాలుల గుర్తులు అలంకరించాలి. ఆ కుండిని పాలతో, నెయ్యితో నింపి, భక్తితో నమస్కరించి, ఒక బ్రాహ్మణుడికి దానం చేయాలి. మరెందుకు వందలాది ఇతర దానాలు అవసరం?

బ్రహ్మా మధ్యే తథా విష్ణుః శఙ్కరః శఙ్కరోఽవ్యయః । ప్రాచ్యాదిషు చ తత్కణ్ఠే లోకపాలాన్క్రమేణ తు ॥ ౨,౨౭.

ఆ కుండిలో మధ్యలో బ్రహ్మను, తరువాత విష్ణువును, అనంతుడు అయిన శివునిని ఉంచాలి. వారి మెడల చుట్టూ, తూర్పు మొదలైన దిక్కుల్లో, లోకపాలులను క్రమంగా ఏర్పాటు చేయాలి.

సమ్పూజ్య విధివద్రాజన్ధూపైః కుసుమచన్దనైః । తతో దుగ్ధాజ్యసహితం ఘటం దేయం హిరణ్మయమ్ ॥ ౨,౨౭.

రాజా! ధూపం, పువ్వులు, గంధంతో యథావిధిగా పూజ చేసి, ఆ బంగారు కుండిని పాలూ నెయ్యితో నింపి దానం చేయాలి.

సర్వదానాధికఞ్చైతన్మహాపాతకనాశనమ్ । కర్తవ్యం శ్రద్ధయా రాజన్ప్రేతత్వవినివృత్తయే ॥ ౨,౨౭.

ఇది అన్ని దానాలకన్నా గొప్పది, మహాపాతకాలను నశింపజేస్తుంది. ప్రేతత్వం పోవడానికి, రాజా! దీన్ని విశ్వాసంతో చేయాలి.

శ్రీభాగవానువాచ । ఏవం సంజల్షతస్తస్య ప్రేతేన నియతాత్మనః । సేనాజగామానుపదం హస్త్యశ్వరథసంకులా ॥ ౨,౨౭.

శ్రీభగవంతుడు ఇలా అన్నాడు: అతడు మాట్లాడుతుండగా, నియమిత మనస్సుతో ఉన్న ఆ ప్రేతుని వెనుక, ఏనుగులు, గుఱ్ఱాలు, రథాలతో నిండిన సైన్యం క్రమంగా వెళ్ళింది.

తతో బలే సమాయాతే దత్త్వా రాజ్ఞే మహామణిమ్ । నమస్కృత్య పునః ప్రార్థ్య ప్రేతోఽదర్శనమీయివాన్ ॥ ౨,౨౭.

అప్పుడు ఆ సైన్యం వచ్చిన తరువాత, ఆ ప్రేతుడు రాజుకు గొప్ప రత్నాన్ని ఇచ్చి, నమస్కరించి, మరలా అభ్యర్థించి, కనబడకుండా వెళ్లిపోయాడు.

తస్మాద్వనాద్వినిష్క్రమ్య రాజాపి స్వపురం యయౌ । స్వపురం స సమాసాద్య సర్వం తత్ప్రేతభాషితమ్ ॥ ౨,౨౭.

ఆ అడవిని విడిచి, రాజు తన పట్టణానికి వెళ్లాడు. పట్టణానికి చేరుకున్నాక, ఆ ప్రేతుడు చెప్పినదాన్ని అన్నిటినీ చేశాడు.

చకార విధివత్పక్షిన్నౌర్ధ్వదేహాదికం విధిమ్ । తస్య పుణ్యప్రదానేన ప్రేతో ముక్తో దివం యయౌ ॥ ౨,౨౭.

పక్షుల కోసం, ఇతరుల కోసం చేయాల్సిన ఉత్తమ క్రియలను యథావిధిగా చేసి, ఆ పుణ్యఫలాన్ని ఇచ్చి, ఆ ప్రేతుడు విముక్తి పొంది స్వర్గానికి వెళ్లాడు.

శ్రాద్ధేన పరదత్తేన గతః ప్రేతోఽపి సద్గతిమ్ । కిం పునః పుత్రదత్తేన పితా యాతీతి చాత్భుతమ్ ॥ ౨,౨౭.

ఇతరులు చేసిన శ్రాద్ధం వల్ల కూడా ఆ ప్రేతుడు మంచి స్థితిని పొందాడు. మరి తన కుమారుడు చేసిన దానంతో తండ్రికి ఎంత గొప్ప ఫలం కలుగుతుందో చూడండి, ఇది నిజంగా ఆశ్చర్యకరం.

ఇతిహాసమిమం పుణ్యం శృణోతి శ్రావయేచ్చ యః । న తౌ ప్రేతత్వమాయాతః పాపాచారయుతావపి ॥ ౨,౨౭.

ఈ పవిత్రమైన కథను ఎవరైనా వినినా, విన్నవారికి చెప్పినా, వారు ఎంత పాపాచారంలో ఉన్నా ప్రేతత్వం రాదు.

శ్రీగరుడమహాపురాణమ్ ౨౮ గరుడ ఉవాచ । సర్వేపామనుకమ్పార్థం బ్రూహి మే మధుసూదన । ప్రేతత్వాన్ముచ్యతే యేన దానేన సుకృతేన వా ॥ ౨,౨౮.

గరుత్మంతుడు ఇలా అడిగాడు: మధుసూదనా! అందరికీ దయ చూపే ఉద్దేశంతో, ప్రేతత్వం నుండి విముక్తి పొందేందుకు ఏ దానం లేదా సత్కర్మ చేయాలో చెప్పు.

శృకృష్ణ ఉవాచ । శృణు దానం ప్రవక్ష్యామి సర్వాశు భవినాశనమ్ । సన్తప్తహాటకమయం ఘటకం విధాయ బ్రహ్మేశకేశవయుతం సహ లోకపాలైః । క్షీరాజ్యపూర్ణవివిరం ప్రణిపత్య భక్త్యా విప్రాయ దేహి తవ దానశతైః కిమన్యైః ॥ ౨,౨౮.

గరుడ ఉవాచ । కిమేత్కథితం దేవ విస్తరేణ వదస్వ మే । ఆముష్మికీం క్రీయాం దేవ ఉత్క్రాన్తిసమయాదను ॥ ౨,౨౮.

గరుత్మంతుడు అడిగాడు: దేవా! మీరు చెప్పింది ఏమిటో వివరంగా చెప్పండి. ఈ లోకం విడిచిపోతున్న సమయంలో చేసే ఆ క్రియ ఏమిటో వివరించండి.

సంసారే సాధు మే నాథ బ్రూహి కృత్యం జనార్దన । యథా కార్యా నరైః సమ్యక్క్రియా చైవౌర్ధ్వదైహికీ ॥ ౨,౨౮.

ఈ లోకంలో, జనార్దనా! మనుషులు ఉత్తమంగా ఉత్తరక్రియలు చేయడానికి ఏమి చేయాలో నాకు చెప్పండి.

కథం ప్రేతా మహాకాయా రౌద్రరూపా భయానకాః । కమ్భవన్తి సురశ్రేష్ఠ కర్మభిః కైః శుభాశుభైః ॥ ౨,౨౮.

దేవతలలో శ్రేష్ఠుడా! పెద్ద శరీరాలతో, భయంకరంగా, ఉగ్రరూపంతో ఉన్న ప్రేతులు ఎలా కలుగుతారు? ఏ మంచి లేదా చెడు కార్యాల వలన అవి ఉత్పన్నమవుతాయి?

పిశాచాః సమ్భవన్తీహ కస్యేదం కర్మణః ఫలమ్ । తన్మే కథయ దేవేశ అహమిచ్ఛామి వేదితుమ్ ॥ ౨,౨౮.

ఈ లోకంలో పిశాచులు ఎలా పుడతారు? ఎవరి కర్మ ఫలితంగా అవి కలుగుతాయి? దేవేశా! దయచేసి నాకు చెప్పు, తెలుసుకోవాలని ఉంది.

భూమ్యాం ప్రక్షిప్యతే కస్మాత్పఞ్చరత్నం కుతో ముఖే । అధస్తాచ్చ తిలా దర్భాః పాదౌ యామ్యాం వ్యవస్థితాః ॥ ౨,౨౮.

భూమిపై ఐదు రత్నాలను ఎందుకు ఉంచుతారు? అవి నోటిలో ఎందుకు పెడతారు? పాదాల దగ్గర, దక్షిణ దిశలో, తిలలు, దర్భలు ఎందుకు పెడతారు?

కిమర్థం మణ్డలం భూమౌ గోమయేనోపలిప్యతే । కిమర్థం స్మర్యతే విష్ణుః విష్ణుసూక్తఞ్చ పఠ్యతే ॥ ౨,౨౮.

భూమిపై గోమయంతో వృత్తాన్ని ఎందుకు పూస్తారు? విష్ణువును ఎందుకు స్మరిస్తారు? విష్ణుసూక్తాన్ని ఎందుకు పఠిస్తారు?

కిమర్థం పుత్రపుత్రాశ్చ తస్య తిష్ఠన్తి చాగ్రతః । కిమర్థం దీపదానఞ్చ కిమర్థం విష్ణుపూజనమ్ ॥ ౨,౨౮.

ఆయన కుమారులు, మనవళ్లు ముందుగా ఎందుకు నిలబడతారు? దీపాలను ఎందుకు వెలిగిస్తారు? విష్ణువు పూజను ఎందుకు చేస్తారు?

కిమర్థమాతురో దానం దదాతి ద్విజపుఙ్గవే । బన్ధూన్మిత్రాణ్యమిత్రాంశ్చ క్షమాపయతి తత్కథమ్ ॥ ౨,౨౮.

ఒక రోగి ఎందుకు బ్రాహ్మణులకు దానం ఇస్తాడు? బంధువులు, మిత్రులు, శత్రువులను ఎందుకు క్షమించమని అడుగుతాడు? అది ఎలా జరుగుతుంది?

తిలా లోహం హిరణ్యం చ కార్పాసం లవణం తథా । సప్తధాన్యం క్షితిర్గావో దీయతే కేన హే తునా ॥ ౨,౨౮.

ఎందుకు నువ్వులు, ఇనుము, బంగారం, పత్తి, ఉప్పు, ఏడు రకాల ధాన్యాలు, భూమి, ఆవులు దానం చేస్తారు? ఇవి ఎవరు ఇస్తారు?

కథం చ మ్రియతే జన్తుర్మృతస్య చ కుతో గతిః । అతివాహశరీరం చ కథం విశ్రమతే తదా ॥ ౨,౨౮.

ప్రాణి ఎలా చనిపోతుంది? చనిపోయినవారికి ఎక్కడికి పోతారు? ఆ సమయంలో సూక్ష్మదేహం ఎలా విశ్రాంతి పొందుతుంది?

శంవ స్కన్ధే వహేత్పుత్రో వహ్నిదాతా చ పౌత్రకః । కిమర్థం దేవ దేవేశ ఆజ్యేనాభ్యఞ్జనం కుతః ॥ ౨,౨౮.

శవాన్ని కుమారుడు భుజంపై ఎందుకు మోస్తాడు? మనవడు అగ్ని ఎందుకు ఇస్తాడు? దేవదేవా, శరీరానికి నెయ్యి ఎందుకు పట్టిస్తారు?

యమసూక్తం కిమర్థం చ ఉదీచీం దిశమాహరేత్ । పానీయమేకవస్త్రేణ సూర్యబిమ్బనిరీక్షణమ్ ॥ ౨,౨౮.

యమసూక్తాన్ని ఎందుకు చదువుతారు? ఉత్తర దిక్కు ఎందుకు పిలుస్తారు? ఒక్క వస్త్రంతో నీళ్లు ఎందుకు ఇస్తారు? సూర్యుడిని ఎందుకు చూస్తారు?

యవసర్షపదూర్వాశ్చపాషాణే నిమ్బచర్వణమ్ । వస్త్రం నరశ్చ నారీ చ విదధ్యాదధరోత్తరమ్ ॥ ౨,౨౮.

యవలు, ఆవాలు, దర్భ గడ్డి రాయిపై ఎందుకు పెడతారు? వేప ఆకులు ఎందుకు నమిలుతారు? పురుషుడు, స్త్రీ దిగువ, పై వస్త్రాలు ఎందుకు ధరించాలి?

అన్నాద్యం గృహమాగత్య భోక్తవ్యం గోత్రిభిః సహ । నవకాని చ పిణ్డాని కిమర్థం వితరేత్సుతః ॥ ౨,౨౮.

ఇంటి వద్ద బంధువులతో కలిసి అన్నం, తినుబండారాలు ఎందుకు తినాలి? కుమారుడు తొమ్మిది పిండాలు ఎందుకు పెడతాడు?

కిమర్థం చత్వరే దుగ్ధం పాత్రే పక్వే చ మృన్మయే । కాష్ఠత్రయం గుణే బద్ధ్వా కృత్వా రాత్రౌ చతుష్పథే ॥ ౨,౨౮.

చౌరస్తాలో మట్టి పాత్రలో పాలు ఎందుకు పెడతారు? మూడు ముక్కల కట్టెలను కట్టి రాత్రి నలుబై దారుల మలుపులో ఎందుకు పెడతారు?

నిశాయాం దీయతే దీపో యావదబ్దం దినేదినే । దాహోదకం కిమర్థం చ సంవాదః స్వజనైః సహ ॥ ౨,౨౮.

ఒక సంవత్సరం పాటు ప్రతిరోజూ రాత్రి దీపం ఎందుకు వెలిగిస్తారు? నీళ్లు ఎందుకు ఇస్తారు? తనవారితో మాట్లాడటం ఎందుకు జరుగుతుంది?