గరుడపురాణమ్

ప్రేత ఉవాచ । దేవద్రవ్యం చ బ్రహ్మస్వం స్త్రీబాలధనసఞ్చయమ్ । యే హరన్తి నృపశ్రేష్ఠ ప్రేతయోనిం వ్రజన్తి తే ॥ ౨,౨౭.

ప్రేతుడు ఇలా అన్నాడు: "రాజులలో శ్రేష్ఠుడా, దేవాలయ సంపద, బ్రాహ్మణుల ఆస్తి, స్త్రీలు, పిల్లల ధనం దోచేవారు ప్రేతయోనిలో పుడతారు."

తాపసీం చ సగోత్రాం చ అగమ్యాం యే భజన్తి హి । భవన్తి తే మహాప్రేతా అమ్బుజాని హరన్తి యే ॥ ౨,౨౭.

తపస్వినులైన తమ వంశస్త్రీలను, లేదా నిషిద్ధస్త్రీలను చేరేవారు మహాప్రేతులు అవుతారు. అలాగే, కమలాలు దొంగిలించేవారు కూడా అటువంటివారే.

ప్రవాలవజ్రహర్తారో యే చ వస్త్రాపహారకాః । తథా హిరణ్యహర్తారః సంయుగేఽసన్ముఖాగతాః ॥ ౨,౨౭.

బర్కపు వస్త్రాలు, వజ్రాయుధాలు, వస్త్రాలు, బంగారం దొంగిలించేవారు, యుద్ధంలో ఎదురుగా వచ్చి పారిపోయేవారు కూడా —

కృతఘ్నా నాస్తికా రౌద్రాస్తథా సాహసికా నరాః । పఞ్చయజ్ఞవినిర్ముక్తా మహాదానరతాశ్చ యే ॥ ౨,౨౭.

కృతఘ్నులు, నాస్తికులు, క్రూరులు, అవివేకంగా ప్రవర్తించే వారు, ఐదు యజ్ఞాల నుండి తప్పించుకున్న వారు, పెద్ద పెద్ద దానాల్లో మునిగిపోయినవారు — వీరందరూ...

స్వామిద్రోహకరా మిత్రబ్రాహ్మద్రోహకరాశ్చ యే । తీర్థపాపకరా రాజఞ్జాయన్తే ప్రేతయోనయః । ఏవమాద్యా మహారాజ జాయన్తే ప్రేతయోనయః ॥ ౨,౨౭.

తమ యజమానిని మోసం చేసే వారు, స్నేహితులను, బ్రాహ్మణులను హానిచేసే వారు, తీర్థస్థలాల్లో పాపాలు చేసే వారు, ఓ రాజా, వీరంతా ప్రేతయోనిలో పుడతారు. ఇలాంటి వారు ప్రేతయోనిలోనే పుడతారు, మహారాజా.

రాజోవాచ । కథం ముక్తా భవన్తీహ ప్రేతత్వాత్త్వం చ తేఽపి చ । కథం చాపి మయా కార్యమౌర్ధ్వదైహికమాత్మనః । విధినా కేన తత్కార్యం సర్వమేతద్వదస్వ మే ॥ ౨,౨౭.

రాజు అడిగాడు: వీరు ప్రేతత్వం నుంచి ఎలా విముక్తి పొందుతారు? నేను నా కోసం ఆర్ధ్వదేహిక కర్మలు ఎలా చేయాలి? ఏ విధంగా చేయాలి? దయచేసి అన్నీ వివరంగా చెప్పు.

ప్రేత ఉవాచ । శృణు రాజేన్ద్ర సంక్షేపాద్విధిం నారాయణాత్మకమ్ । సచ్ఛాస్త్రశ్రవణం విష్ణోః పూజా సజ్జనసంగతిః ॥ ౨,౨౭.

ప్రేతుడు చెప్పాడు: రాజేంద్రా! నారాయణుని తత్వంతో కూడిన విధానాన్ని సంక్షిప్తంగా విను. సత్యమైన శాస్త్రాలను వినడం, విష్ణువు పూజ చేయడం, సజ్జనులతో సాంగత్యం — ఇవే మార్గాలు.

ప్రేతయోనివినాశాయ భవన్తీతి మయా శ్రుతమ్ । అతో వక్ష్యామి తే విష్ణుపూజాం ప్రేతత్వనాశినీమ్ ॥ ౨,౨౭.

ఇవి ప్రేతయోని నాశనానికి కారణమవుతాయని నేను విన్నాను. అందుకే, ప్రేతత్వాన్ని తొలగించే విష్ణుపూజను నీకు వివరంగా చెబుతాను.

సువర్ణద్వయమాహృత్య మూర్తిం భూప ప్రకల్పయేత్ । నారాయణస్య దేవస్య సర్వాభరణభూషితామ్ ॥ ౨,౨౭.

రాజా! రెండు బంగారు ముక్కలు తీసుకుని, అన్ని అలంకారాలతో నారాయణుని విగ్రహాన్ని తయారు చేయించాలి.

పీతవస్త్రయుగాచ్ఛన్నాం చన్దనాగురుచర్చితామ్ । స్నాపయేద్వివిధైస్తోయైరధివాస్య యజేత్తతః ॥ ౨,౨౭.

ఆ విగ్రహాన్ని రెండు పసుపు వస్త్రాలతో కప్పి, గంధం, అగరువుతో పూసి, వివిధ రకాల నీళ్లతో స్నానం చేయించి, శుద్ధి చేసి, పూజించాలి.

పూర్వే తు శ్రీధరం దేవం దక్షిణే మధుసూదనమ్ । పశ్చిమే వానమం దేవముత్తరే చ గదాధరమ్ ॥ ౨,౨౭.

తూర్పున శ్రీధరుని, దక్షిణ దిశలో మధుసూదనుని, పడమట వైపు వానముని, ఉత్తర దిశలో గదాధరుని పూజించాలి.

మధ్యే పితామహం పూజ్య తథా దేవం మహేశ్వరమ్ । పూజయేచ్చ విధానేన గన్ధపుష్పాదిభిః పృథక్ ॥ ౨,౨౭.

మధ్యలో పితామహుని, అలాగే మహేశ్వరుని పూజించాలి. ప్రతి దేవునికి వేర్వేరుగా గంధం, పువ్వులు మొదలైనవి సమర్పించి, విధిగా పూజ చేయాలి.

తతః ప్రదక్షిణీకృత్య అగ్నౌ సన్తర్ప్య దేవతాః । ఘృతేన దధ్నా క్షీరేణ విశ్వాన్దేవాంస్తథా నృప ॥ ౨,౨౭.

తర్వాత, ప్రదక్షిణ చేసి, అగ్నిలో దేవతలకు నైవేద్యం సమర్పించాలి. నెయ్యి, పెరుగు, పాలతో దేవతలను సంతృప్తిపర్చాలి, ఓ రాజా! అలాగే అన్ని దేవతలకూ చేయాలి.

తతః స్నాతో వినీతాత్మా యజమానః సమాహితః । నారాయణాగ్రే విధివత్స్వక్రియామౌర్ధ్వదైహికీమ్ ॥ ౨,౨౭.

తర్వాత, స్నానం చేసి, మనస్సు నిశ్చలంగా ఉంచి, యజమాని నారాయణుని ముందు తన ఆర్ధ్వదేహిక కర్మను సక్రమంగా చేయాలి.

ఆరభేత వినీతాత్మా క్రోధలోభవివర్జితః । శ్రాద్ధాని కుర్యాత్సర్వాణి వృషస్యోత్సర్జనం తథా ॥ ౨,౨౭.

వినయంతో, కోపం, లోభం లేకుండా, అన్ని శ్రాద్ధకర్మలు, వృషభాన్ని విడిచిపెట్టు కార్యక్రమాన్ని కూడా చేయాలి.

త్రయోదశానాం విప్రాణాం వస్త్రచ్ఛత్రాణ్యుపానహౌ । అఙ్గులీయకముక్తాని భాజనాసనభోజనైః ॥ ౨,౨౭.

పదమూడు బ్రాహ్మణులకు వస్త్రాలు, గొడుగులు, చెప్పులు, ఉంగరాలు, ముత్యాలు, పాత్రలు, ఆసనాలు, భోజనం ఇవ్వాలి.

సాన్నాశ్చ సోదకా దేయా ఘటాః ప్రేతహితాయ వై । శయ్యాదానమథో దత్త్వా ఘటం ప్రేతస్య నిర్వపేత్ ॥ ౨,౨౭.

అన్నం, నీళ్లు, ప్రేతునికి ఉపయోగపడే మట్టికుండలు ఇవ్వాలి. మంచాన్ని ఇచ్చిన తర్వాత, ప్రేతుని కోసం కుండను స్థాపించాలి.

నారాయణేతి సన్నామ సంపుటస్థం సమర్చయేత్ । ఏవం కృత్వాథ విధివచ్ఛుభాశుభఫలం లభేత్ ॥ ౨,౨౭.

'నారాయణ' అనే నామాన్ని ఆ కుండలో పెట్టి పూజించాలి. ఇలా సక్రమంగా చేసినవాడు శుభఫలితాలు, అశుభఫలితాలు రెండింటినీ పొందుతాడు.

రాజోవాచ । కథం ప్రేతఘటం కుర్యాద్దద్యాత్కేన విధానతః । బ్రూహి సర్వానుకమ్పార్థం ఘటం ప్రేతవిముక్తిదమ్ ॥ ౨,౨౭.

రాజు అడిగాడు: ప్రేతకుండను ఎలా తయారు చేసి, ఎలా ఇవ్వాలి? ఏ విధంగా చేయాలి? ప్రేతత్వ విముక్తి కోసం ఆ కుండ గురించి దయచేసి వివరంగా చెప్పు.

ప్రేత ఉవాచ । సాధు పృష్టం మహారాజ కథయామి నిబోధ తే । ప్రేతత్వం న భవేద్యేన దానేన సుదృఢేన చ ॥ ౨,౨౭.

ప్రేతుడు చెప్పాడు: మహారాజా! నీవు మంచి ప్రశ్న అడిగావు. ప్రేతత్వం కలగకుండా ఉండేందుకు ఏ దానం చేయాలో నేను చెబుతాను, విను.

దానం ప్రేతఘటం నామ సర్వాశుభవినాశనమ్ । దుర్లభం సర్వలోకానాం దుర్గతిక్షయకారకమ్ ॥ ౨,౨౭.

ప్రేతకుండం అనే దానం అన్ని దుష్ఫలితాలను తొలగిస్తుంది. ఇది అన్ని లోకాలలో అరుదైనది, దుర్గతిని తొలగించేది.

సన్తప్తహాటకమయం తు ఘటం విధాయ బ్రహ్మోశకేశవయుతం సహ లోకపాలైః । క్షీరాజ్యపూర్ణవివరం ప్రణిపత్య భక్త్యా విప్రాయ దేహి తవ దానశతైః కిమన్యైః ॥ ౨,౨౭.

శుద్ధమైన బంగారంతో ఒక కుండిని తయారు చేసి, దానిపై బ్రహ్మ, ఈశ్వరుడు, కేశవుడు మరియు లోకపాలుల గుర్తులు అలంకరించాలి. ఆ కుండిని పాలతో, నెయ్యితో నింపి, భక్తితో నమస్కరించి, ఒక బ్రాహ్మణుడికి దానం చేయాలి. మరెందుకు వందలాది ఇతర దానాలు అవసరం?

బ్రహ్మా మధ్యే తథా విష్ణుః శఙ్కరః శఙ్కరోఽవ్యయః । ప్రాచ్యాదిషు చ తత్కణ్ఠే లోకపాలాన్క్రమేణ తు ॥ ౨,౨౭.

ఆ కుండిలో మధ్యలో బ్రహ్మను, తరువాత విష్ణువును, అనంతుడు అయిన శివునిని ఉంచాలి. వారి మెడల చుట్టూ, తూర్పు మొదలైన దిక్కుల్లో, లోకపాలులను క్రమంగా ఏర్పాటు చేయాలి.

సమ్పూజ్య విధివద్రాజన్ధూపైః కుసుమచన్దనైః । తతో దుగ్ధాజ్యసహితం ఘటం దేయం హిరణ్మయమ్ ॥ ౨,౨౭.

రాజా! ధూపం, పువ్వులు, గంధంతో యథావిధిగా పూజ చేసి, ఆ బంగారు కుండిని పాలూ నెయ్యితో నింపి దానం చేయాలి.

సర్వదానాధికఞ్చైతన్మహాపాతకనాశనమ్ । కర్తవ్యం శ్రద్ధయా రాజన్ప్రేతత్వవినివృత్తయే ॥ ౨,౨౭.

ఇది అన్ని దానాలకన్నా గొప్పది, మహాపాతకాలను నశింపజేస్తుంది. ప్రేతత్వం పోవడానికి, రాజా! దీన్ని విశ్వాసంతో చేయాలి.

శ్రీభాగవానువాచ । ఏవం సంజల్షతస్తస్య ప్రేతేన నియతాత్మనః । సేనాజగామానుపదం హస్త్యశ్వరథసంకులా ॥ ౨,౨౭.

శ్రీభగవంతుడు ఇలా అన్నాడు: అతడు మాట్లాడుతుండగా, నియమిత మనస్సుతో ఉన్న ఆ ప్రేతుని వెనుక, ఏనుగులు, గుఱ్ఱాలు, రథాలతో నిండిన సైన్యం క్రమంగా వెళ్ళింది.

తతో బలే సమాయాతే దత్త్వా రాజ్ఞే మహామణిమ్ । నమస్కృత్య పునః ప్రార్థ్య ప్రేతోఽదర్శనమీయివాన్ ॥ ౨,౨౭.

అప్పుడు ఆ సైన్యం వచ్చిన తరువాత, ఆ ప్రేతుడు రాజుకు గొప్ప రత్నాన్ని ఇచ్చి, నమస్కరించి, మరలా అభ్యర్థించి, కనబడకుండా వెళ్లిపోయాడు.

తస్మాద్వనాద్వినిష్క్రమ్య రాజాపి స్వపురం యయౌ । స్వపురం స సమాసాద్య సర్వం తత్ప్రేతభాషితమ్ ॥ ౨,౨౭.

ఆ అడవిని విడిచి, రాజు తన పట్టణానికి వెళ్లాడు. పట్టణానికి చేరుకున్నాక, ఆ ప్రేతుడు చెప్పినదాన్ని అన్నిటినీ చేశాడు.

చకార విధివత్పక్షిన్నౌర్ధ్వదేహాదికం విధిమ్ । తస్య పుణ్యప్రదానేన ప్రేతో ముక్తో దివం యయౌ ॥ ౨,౨౭.

పక్షుల కోసం, ఇతరుల కోసం చేయాల్సిన ఉత్తమ క్రియలను యథావిధిగా చేసి, ఆ పుణ్యఫలాన్ని ఇచ్చి, ఆ ప్రేతుడు విముక్తి పొంది స్వర్గానికి వెళ్లాడు.