గరుడపురాణమ్

యజ్వా దానపతిః శ్రీమాన్బ్రహ్మణ్యః సాధుసంమతః । శీలాచారగుణోపేతో దయాదాక్షిణ్యసంయుతః ॥ ౨,౨౭.

ఆ రాజు యజ్ఞాలు చేసేవాడు, దానంలో ముందుండేవాడు, ఐశ్వర్యవంతుడు, బ్రాహ్మణులను గౌరవించేవాడు, సద్బుద్ధిగలవారందరికీ ప్రీతిపాత్రుడు, మంచి స్వభావం, మంచి ఆచారం కలవాడు, దయతో, దాతృత్వంతో ఉండేవాడు.

ప్రజాః పాలయతే నిత్యం పుత్రానివ మహాబలః । క్షత్త్రధర్మరతో నిత్యం స దణ్డ్యాన్దణ్డయన్నృపః ॥ ౨,౨౭.

ఆ మహాబలుడు తన ప్రజలను ఎప్పుడూ తన పిల్లలలా కాపాడేవాడు. క్షత్రియ ధర్మాన్ని నిత్యం పాటించేవాడు, తప్పు చేసినవారికి తగిన శిక్ష విధించేవాడు.

స కదాచిన్మహాబాహుః ససైన్యోమృగయాం గతః । వనం వివేశ గహనం నానావృక్షసమన్వితమ్ ॥ ౨,౨౭.

ఒకసారి ఆ మహాబాహువు తన సైన్యంతో కలిసి వేటకు వెళ్లాడు. అనేక రకాల చెట్లు ఉన్న దట్టమైన అడవిలోకి ప్రవేశించాడు.

శార్దూలశతసంజుష్టం నానాపక్షినినాదితమ్ । వనమధ్యే తదా రాజా మృగం దూరాదపశ్యత ॥ ౨,౨౭.

ఆ అడవిలో వందలాది పులులు ఉండేవి,色色 పక్షుల కేకలతో మారుమోగేది. ఆ అడవి మధ్యలో రాజు దూరంగా ఒక జింకను చూశాడు.

తేన విద్ధో మృగోఽతీవ బాణేన సుదృఢేన చ । బాణమాదాయ తం తస్య స వనేఽదర్శనం యయౌ ॥ ౨,౨౭.

బలమైన బాణంతో కొట్టబడిన ఆ జింక, ఆ బాణాన్ని తీసుకుని అడవిలో కనిపించకుండా పోయింది.

కక్షే తచ్ఛోణితస్త్రావాత్స రాజానుజగామ తమ్ । తతో మృగప్రసఙ్గేన వనమన్యద్వివేశ సః ॥ ౨,౨౭.

ఆ జింక రక్తపు ముద్రను అనుసరిస్తూ రాజు వెళ్ళాడు. అలా వెంబడిస్తూ మరో అడవి భాగంలోకి ప్రవేశించాడు.

క్షుత్క్షామకణ్ఠో నృపతిః శ్రమసన్తాపమూర్ఛితః । జలస్థానం సమాసాద్య సాశ్వ ఏవావగాహత ॥ ౨,౨౭.

ఆ రాజు ఆకలితో, దప్పితో గొంతు ఎండిపోయి, అలసటతో, వేడితో మూర్చిపోయి, నీరు ఉన్న చోటికి చేరి, గుర్రం మీదే నీటిలోకి దిగాడు.

పీత్వా తదు దకం శీతం పద్మగన్ధాధివాసితమ్ । తత ఉత్తీర్య సలిలాద్విమలాద్బభ్రువాహనః ॥ ౨,౨౭.

అతడు ఆ చల్లని, తామర పరిమళంతో పరిమళించిన నీటిని తాగి, ఆ స్వచ్ఛమైన నీటిలోంచి బయటకు వచ్చాడు.

న్యగ్రోధవృక్షమాసాద్య శీతచ్ఛాయం మనోహరమ్ । మహావిటపినం హృద్యం పక్షిసఙ్ఘాతనాదితమ్ ॥ ౨,౨౭.

తర్వాత అతడు చల్లని నీడనిచ్చే, విస్తారమైన కొమ్మలతో, పక్షుల కిలకిలలతో మారుమోగే, అందమైన ఒక మర్రిచెట్టు వద్దకు వచ్చాడు.

వనస్య తస్య సర్వస్య కేతుభూతమివోచ్ఛ్రితమ్ । తం మహాతరుమాసాద్య నిషసాద మహీపతిః ॥ ౨,౨౭.

ఆ గొప్ప చెట్టు ఆ అడవిలో అందరికీ గుర్తుగా ఎత్తుగా నిలిచింది. ఆ చెట్టు దగ్గరకు వచ్చి రాజు కింద కూర్చున్నాడు.

అథ ప్రేతం దదర్శాసౌ క్షుత్తృష్ణావ్యాకులేన్ద్రియమ్ । ఉత్కచం మలినం కుబ్జం (రూక్షం) నిర్మాంసం భీమదర్శనమ్ ॥ ౨,౨౭.

అక్కడ అతడు ఒక ప్రేతాన్ని చూశాడు. అది ఆకలి, దప్పితో ఇంద్రియాలు కలవరపడి, జుట్టు గజిబిజిగా, మురికిగా, వంకరగా, ఎముకలు బయటపడేలా, భయంకరంగా కనిపించింది.

స్నాయుబద్ధాస్థిచరణం ధావమానమితస్తతః । అన్యైశ్చ బహుభిః ప్రేతైః సమన్తాత్పరివారితమ్ ॥ ౨,౨౭.

దాని కాళ్లు స్నాయులతో ఎముకలతో కూడి, అది ఇక్కడ అక్కడ పరుగెడుతూ, చుట్టూ ఇంకా చాలా ప్రేతలతో ముట్టడి చేయబడింది.

తం దృష్ట్వా వికృతం ఘోరం విస్మితో బభ్రువాహనః । ప్రేతోఽపి దృష్ట్వా తాం ఘోరామటవీమాగతం నృపమ్ ॥ ౨,౨౭.

ఆ భయంకరమైన, వికారమైన ప్రేతాన్ని చూసి బభ్రువాహనుడు ఆశ్చర్యపోయాడు. ఆ ప్రేతం కూడా ఆ భయానక అడవిలోకి వచ్చిన రాజును చూసింది.

తదా హృష్టమనా భూత్వా తస్యాన్తికముపాగతః । అబ్రవీత్స తదా తార్క్ష్య ప్రేతరాజో నృపం వచః ॥ ౨,౨౭.

అప్పుడు ప్రేతరాజు ఆనందంతో రాజు దగ్గరకు వచ్చి, తార్క్ష్యా, అతనితో ఇలా అన్నాడు.

ప్రేతభావో మయా త్యక్తః ప్రాప్తోఽస్మి పరమాం గతిమ్ । త్వత్సంయోగాన్మహాబాహో నాస్తిధన్యతరో మమ ॥ ౨,౨౭.

ప్రేత స్థితిని నేను వదిలేశాను, పరమమైన స్థితిని పొందాను. నీను కలవడం వల్ల, మహాబాహువా, నాకంటే అదృష్టవంతుడు మరొకడు లేడు.

నృపతిరువాచ । కృష్ణవర్ణః కరాలాస్యస్త్వం ప్రేత ఇవ లక్ష్యసే । కథయస్వ మమ ప్రీత్యా యథైవం చాసి తత్త్వతః ॥ ౨,౨౭.

రాజు ఇలా అడిగాడు: "నీ చర్మం నలుపుగా ఉంది, ముఖం భయంకరంగా ఉంది, నీవు ప్రేతంలా కనిపిస్తున్నావు. నాకు Dayతో నిజంగా నీవెవరో, ఇలా ఎందుకు ఉన్నావో చెప్పు."

తథా పృష్టః స వై రాజ్ఞా ప్రోవాచ సకలం స్వకమ్ ॥ ౨,౨౭.

రాజు ఇలా అడిగినప్పుడు, అతడు తన సంగతి మొత్తం చెప్పాడు.

ప్రేత ఉవాచ । కథయామి నృపశ్రేష్ఠ సర్వమేవాదితస్తవ । ప్రేతత్వే కారణం శ్రుత్వా దయాం కర్తుం మమార్హసి ॥ ౨,౨౭.

ప్రేతుడు ఇలా అన్నాడు: "రాజులలో శ్రేష్ఠుడా, నీకు మొదటి నుంచే నా సంగతి మొత్తం చెబుతాను. నేను ప్రేతుడిగా మారడానికి కారణం వినిపించిన తరువాత, నాపై దయ చూపాలి."

వైదిశం నామ నగరం సర్వసమ్పత్సమన్వితమ్ । నానాజనపదాకీర్ణం నానారత్నసమాకులమ్ । నానాపుణ్యసమాయుక్తం నానావృక్షసమాకులమ్ ॥ ౨,౨౭.

వైదిశం అనే నగరం ఉంది. అక్కడ అన్ని సంపదలు ఉన్నాయి, అనేక ప్రాంతాల ప్రజలు అక్కడ నివసిస్తున్నారు, రకరకాల రత్నాలు, పుణ్యాలు, చెట్లు అక్కడ సమృద్ధిగా ఉన్నాయి.

తత్రాహం న్యవసం భూయో దేవార్చనరతః సదా । వైశ్యో జాత్యా సుదేవోఽహం నామ్నా విదితమస్తు తే ॥ ౨,౨౭.

అక్కడ నేను చాలా కాలం నివసించాను. ఎప్పుడూ దేవతల పూజలో నిమగ్నంగా ఉండేవాడిని. నా వృత్తి వాణిజ్యం, నా పేరు సుదేవుడు అని నీకు తెలిసి ఉండాలి.

హవ్యేన తర్పితా దేవాః కవ్యేన పితరస్తథా । వివిధైర్దానయోగైశ్చ విప్రాః సన్తర్పితా మయా ॥ ౨,౨౭.

నేను హవిస్సులతో దేవతలను, కవ్యాలతో పితృదేవతలను, వివిధ దానాలతో బ్రాహ్మణులను సంతృప్తిపర్చాను.

ఆవాహాశ్చ వివాహాశ్చ మయా వై సునివేశితాః । దీనానాథవిశిష్టేభ్యో మయా దత్తమనేకధా ॥ ౨,౨౭.

ఆహ్వానాలు, వివాహాలు నేను సరిగా నిర్వహించాను. దరిద్రులు, అనాథలు, గొప్పవారికి ఎన్నో సార్లు దానం చేశాను.

తత్సర్వం విఫలం తాత మమ దైవాదుపాగతమ్ । యథా మే నిష్ఫలం జాతం సుకృతం తద్వదామి తే ॥ ౨,౨౭.

అయ్యా, ఇవన్నీ నా దురదృష్టం వల్ల ఫలితం లేకుండా పోయాయి. నా సత్కార్యాలు ఎలా వ్యర్థమయ్యాయో నీకు చెబుతాను.

న మేఽస్తి సన్తతిస్తాత న సుహృన్న చ బాన్ధవః । న చ మిత్రం హి మే తాదృగ్యః కుర్యాదౌర్ధ్వదైహికమ్ ॥ ౨,౨౭.

నాకు సంతానం లేదు, స్నేహితుడు లేదు, బంధువు కూడా లేరు. నా కోసం అంత్యక్రియలు చేసే వారు ఎవరూ లేరు.

ప్రేతత్వం సుస్థిరం తేన మమ జాతం నృపోత్తమ । ఏకాదశం త్రిపక్షం చ షాణ్మాసికమథాబ్దికమ్ । ప్రతిమాస్యాని చాన్యాని ఏవం శ్రాద్ధాని షోడశ ॥ ౨,౨౭.

కాబట్టి, రాజులలో శ్రేష్ఠుడా, నా ప్రేతత్వం స్థిరంగా మారింది. ఏకాదశి, పక్షం, ఆరు నెలలు, సంవత్సరం, ప్రతి నెల జరిగే శ్రాద్ధాలు కలిపి పదహారు రకాల అంత్యక్రియలు ఉన్నాయి.

యస్యైతాని న దీయన్తే ప్రేతశ్రాద్ధాని భూపతే । ప్రేతత్వం సుస్థిరం తస్య దత్తైః శ్రాద్ధశతైరపి ॥ ౨,౨౭.

రాజా, వీటిని ఎవరికైనా చేయకపోతే, వందలాది శ్రాద్ధాలు చేసినా వారి ప్రేతత్వం పోదు.

ఏవం జ్ఞాత్వా మహారాజ ప్రేతత్వాదుద్ధరస్వ మామ్ । వర్ణానాం చాపి సర్వేషాం రాజా బన్ధురిహోచ్యతే ॥ ౨,౨౭.

ఇది తెలుసుకుని, మహారాజా, నన్ను ఈ ప్రేతత్వం నుండి విడిపించు. అన్ని వర్ణాలకు రాజు బంధువుగా ఇక్కడ చెప్పబడతాడు.

తన్మాం తారయ రాజేన్ద్ర మణిరత్నం దదామి తే । యథా మమ శుభావాప్తిర్భవేన్నృపవరోత్తమ ॥ ౨,౨౭.

అందుకే, రాజేంద్రుడా, నన్ను రక్షించు. నేను నీకు ఒక మణిరత్నాన్ని ఇస్తాను. నన్ను మళ్లీ మేలు దిశగా నడిపించు, రాజులలో శ్రేష్ఠుడా.

తథా కార్యం మహాబాహో కృపా యది మయీష్యతే । ఆత్మనశ్చ కురు క్షిప్రం సర్వమేవౌర్ధ్వేదైహికమ్ ॥ ౨,౨౭.

మహాబాహువా, నాపై నీకు దయ ఉంటే, నీవు తక్షణమే నా కోసం అన్ని అంత్యక్రియలు స్వయంగా చేయాలి.