గరుడపురాణమ్

లక్ష్మీయుతాన్పరిత్యజ్య మాతరం పితరం తథా । మృతం పతిమనువ్రజ్య సా చిరం సుఖమేధతే ॥ ౨,౨౬.

ధనికురాలైన తల్లి, తండ్రిని కూడా వదిలి, మరణించిన భర్తను అనుసరించిన స్త్రీ, దీర్ఘకాలంగా సుఖంగా ఉంటుంది.

దివ్యవర్షప్రమాణేన తిస్రః కోట్యోర్ఽద్ధకోటయః । తావత్కాలం వసేత్స్వర్గే నక్షత్రైః సహ సర్వదా ॥ ౨,౨౬.

మూడు కోట్లను ఒకటిన్నర కోట్ల సార్లు అయిన దివ్య సంవత్సరాల పాటు, ఆ స్త్రీ స్వర్గంలో నక్షత్రాలతో కలిసి సుఖంగా నివసిస్తుంది.

తదన్తే చరతే లోకే కులే భవతి భోగినామ్ । సా హి లబ్ధమహాప్రీతిర్భర్త్రా సహ పతివ్రతా ॥ ౨,౨౬.

ఆ తరువాత, భూమిలో తిరుగుతూ, సంపన్నుల కుటుంబంలో జన్మించి, భర్తతో కలిసి, పెద్ద ఆనందాన్ని అనుభవిస్తుంది.

ఏవం న కురుతే నారీ ధర్మోఢా పతిసంగమమ్ । జన్మజన్మని దుః ఖార్తాదుః శీలాప్రియవాదినీ ॥ ౨,౨౬.

ఇలా చేయని పెళ్లయిన స్త్రీ, జన్మ జన్మలకు బాధలు, దుఃఖాలు అనుభవిస్తూ, చెడు మాటలు మాట్లాడే స్వభావంతో ఉంటుంది.

వల్గులీ గృహసోధా వా గోధా వా ద్విముఖీ భవేత్ । స్వభర్తారం పరిత్యజ్య పరపుంసోనువర్తినీ ॥ ౨,౨౬.

తన భర్తను వదిలి, వేరొక పురుషుడిని అనుసరించిన స్త్రీ, కోతి, ఇంటి పల్లి, గోదా లేదా రెండు ముఖాలవాళ్లుగా జన్మిస్తుంది.

తస్మాత్సర్వప్రయత్నేన స్వపతిం స్త్రీ నిషేవతే । మనసా కర్మణా వాచా మృతం జీవన్తమేవ వా ॥ ౨,౨౬.

అందుచేత, స్త్రీ తన భర్తను — బ్రతికున్నా, మరణించినా — మనసుతో, చేతలతో, మాటలతో, అన్ని విధాలా సేవించాలి.

జీవమానే మృతే వాపి కిల్బిషం కురుతే తు యా । స చ వైధవ్యమాప్నోతి జన్మజన్మని దుర్భగా ॥ ౨,౨౬.

భర్త బ్రతికున్నా, మరణించినా, పాపం చేసిన స్త్రీ, జన్మ జన్మలకు వితంతువుగా, దురదృష్టవంతురాలిగా ఉంటుంది.

యద్దేవేభ్యో యత్పితృభ్యః శ్రద్ధయైవ ప్రదీయతే । తత్ఫలం భర్తృపూజాతః కుర్యాద్భర్త్రర్చనం తతః ॥ ౨,౨౬.

దేవతలకు లేదా పితృదేవతలకు భక్తితో ఇచ్చిన దానికీ, భర్తను పూజించడానికీ ఫలితం ఒకటే. అందుకే భర్తను గౌరవించాలి.

ఏవం కృతే ఖగశ్రేష్ఠ పితృలోకే చిరం వసేత్ । యావదాదిత్యచన్ద్రౌ చ తావద్దేవసమా దివి ॥ ౨,౨౬.

ఇలా చేసిన స్త్రీ, పితృలోకంలో చాలా కాలం ఉండి, సూర్యుడు, చంద్రుడు ఉన్నంతవరకు, స్వర్గంలో దేవతలతో సమానంగా ఉంటుంది.

పునశ్చిరాయుషో భూత్త్వా జాయన్తే విపులే కులే । పతివ్రతా యథా నారీ భర్తృదుఃఖం న విన్దతి ॥ ౨,౨౬.

తర్వాత, దీర్ఘాయువు కలిగి, గొప్ప కుటుంబంలో జన్మిస్తుంది. పతివ్రత అయిన స్త్రీ, భర్త బాధను అనుభవించదు.

సర్వమేతద్ధి కథితం మయా తవ ఖగేశ్వర । విశేషం కథయిష్యామి మృతస్యైవ సుఖప్రదమ్ ॥ ౨,౨౬.

ఓ పక్షీరాజా! ఇవన్నీ నీకు నేను చెప్పాను. ఇక ఇప్పుడు, మరణించినవారికి సుఖాన్ని కలిగించేది వివరంగా చెబుతాను.

ద్వాదశాహే కృతం సర్వం వర్షం యావత్సపిణ్డనమ్ । పునః కుర్యాత్సదా నిత్యం ఘటాన్నం ప్రతిమాసికమ్ ॥ ౨,౨౬.

పన్నెండు రోజున జరిగే కార్యాలు, సంవత్సరాంతం వరకు చేసే శ్రాద్ధం — ఇవన్నీ ప్రతి నెలా, అన్నం, నీళ్ళతో మళ్లీ చేయాలి.

కృతస్య కరణం నాస్తి ప్రేతకార్యాదృతే ఖగ । యః కరోతి నరః కశ్చిత్కృత్పూర్వం వినశ్యతి ॥ ౨,౨౬.

ఓ పక్షీశ్వరా! మృతులకు చేసే కార్యాలు తప్ప, ఇప్పటికే చేసిన పనులను మళ్లీ చేయడంలో ప్రయోజనం లేదు. ఎవరు మళ్లీ చేస్తే, వారు నష్టపోతారు.

మృతస్యైవ పునః కుర్యాత్ప్రేతోఽక్షయ్యమవాప్నుయాత్ । ప్రతిమాసం ఘటా దేయా సోదనా జలపూరితాః ॥ ౨,౨౬.

మరణించినవారికే మళ్లీ కార్యాలు చేయాలి. అలా చేస్తే, వారికి అక్షయమైన ఫలం లభిస్తుంది. ప్రతి నెలా, నీళ్ళతో నిండిన గడలను సమర్పించాలి.

అర్వాక్చ వృద్ధేః కరణాచ్చ తార్క్ష్య సపిణ్డనం యః కురుతే హి పుత్రః । తథాపి మాసం ప్రతిపిణ్డమేకమన్నం చ కుమ్భం సజలం చ దద్యాత్ ॥ ౨,౨౬.

తండ్రి వృద్ధాప్యానంతరం లేదా నిర్ణీత కాలం తరువాత సపిండకర్మ చేసినా, ప్రతి నెలా ఒక పిండం అన్నం, ఒక నీళ్ళతో నిండిన గడను ఇవ్వాలి.

శ్రీగరుడమహాపురాణమ్ ౨౭ తార్క్ష్య ఉవాచ । కథం ప్రేతా వసన్త్యత్ర కీదృగ్రూపా భవన్తి తే । మహాప్రేతాః పిశాచాశ్చ కైఃకైః కర్మఫలైర్విభో । సర్వేషామనుకమ్పార్థం బ్రూహి మే మధుసూదన ॥ ౨,౨౭.

తార్క్ష్యుడు అడిగాడు: ఇక్కడ ప్రేతాత్మలు ఎలా ఉంటారు? అవి ఏ రూపాల్లో కనిపిస్తాయి? మహాప్రేతాలు, పిశాచులు ఎలాంటి కర్మఫలాలతో అవుతారు? అందరికీ దయతో చెప్పండి, ఓ మధుసూదనా!

ప్రేతత్వాన్ముచ్యతే యేన దానేన చ శుభే న చ । తన్మే కథయ దేవేశ మమ చేదిచ్ఛసి ప్రియమ్ ॥ ౨,౨౭.

ప్రేతత్వం నుండి ఏ దానంతో, ఏ శుభకార్యంతో విముక్తి కలుగుతుంది? అది నాకు చెప్పండి, ఓ దేవేశ్వరా! నాకు దయచేయాలనుకుంటే.

శ్రీకృష్ణ ఉవాచ । సాధు పృష్టం త్వయా తార్క్ష్య మానుషాణాం హితాయ వై । శృణుచావహితో భూత్వా యద్వచ్మి ప్రేతలక్షణమ్ ॥ ౨,౨౭.

శ్రీకృష్ణుడు ఇలా అన్నాడు: తార్క్ష్యా, నువ్వు మనుషుల మేలుకోసం మంచి ప్రశ్న అడిగావు. ఇప్పుడు నేను ప్రేతల లక్షణాల గురించి చెప్పబోతున్నాను, నీవు శ్రద్ధగా విను.

గుహ్యద్గుహ్యతరం హ్యేతన్నాఖ్యేయం యస్య కస్యచిత్ । భక్తస్త్వం హి మహాబాహో తేన తే కథయామ్యహమ్ ॥ ౨,౨౭.

ఇది చాలా రహస్యమైన విషయం, ఎవరికైనా చెప్పదగినది కాదు. కానీ నువ్వు భక్తుడివి, బలవంతుడివి కాబట్టి నీకు నేను చెప్పుతున్నాను.

పురా త్రేతాయుగే తాత రాజాసీద్బభ్రువాహనః । మహోదయపురే రమ్యే ధర్మనిష్ఠో మహాబలః ॥ ౨,౨౭.

పూర్వం త్రేతాయుగంలో, ప్రియమైనవాడా, మహోదయ అనే అందమైన నగరంలో బభ్రువాహనుడు అనే రాజు ఉండేవాడు. అతడు ధర్మంలో స్థిరంగా, గొప్ప బలంతో పాలించేవాడు.

యజ్వా దానపతిః శ్రీమాన్బ్రహ్మణ్యః సాధుసంమతః । శీలాచారగుణోపేతో దయాదాక్షిణ్యసంయుతః ॥ ౨,౨౭.

ఆ రాజు యజ్ఞాలు చేసేవాడు, దానంలో ముందుండేవాడు, ఐశ్వర్యవంతుడు, బ్రాహ్మణులను గౌరవించేవాడు, సద్బుద్ధిగలవారందరికీ ప్రీతిపాత్రుడు, మంచి స్వభావం, మంచి ఆచారం కలవాడు, దయతో, దాతృత్వంతో ఉండేవాడు.

ప్రజాః పాలయతే నిత్యం పుత్రానివ మహాబలః । క్షత్త్రధర్మరతో నిత్యం స దణ్డ్యాన్దణ్డయన్నృపః ॥ ౨,౨౭.

ఆ మహాబలుడు తన ప్రజలను ఎప్పుడూ తన పిల్లలలా కాపాడేవాడు. క్షత్రియ ధర్మాన్ని నిత్యం పాటించేవాడు, తప్పు చేసినవారికి తగిన శిక్ష విధించేవాడు.

స కదాచిన్మహాబాహుః ససైన్యోమృగయాం గతః । వనం వివేశ గహనం నానావృక్షసమన్వితమ్ ॥ ౨,౨౭.

ఒకసారి ఆ మహాబాహువు తన సైన్యంతో కలిసి వేటకు వెళ్లాడు. అనేక రకాల చెట్లు ఉన్న దట్టమైన అడవిలోకి ప్రవేశించాడు.

శార్దూలశతసంజుష్టం నానాపక్షినినాదితమ్ । వనమధ్యే తదా రాజా మృగం దూరాదపశ్యత ॥ ౨,౨౭.

ఆ అడవిలో వందలాది పులులు ఉండేవి,色色 పక్షుల కేకలతో మారుమోగేది. ఆ అడవి మధ్యలో రాజు దూరంగా ఒక జింకను చూశాడు.

తేన విద్ధో మృగోఽతీవ బాణేన సుదృఢేన చ । బాణమాదాయ తం తస్య స వనేఽదర్శనం యయౌ ॥ ౨,౨౭.

బలమైన బాణంతో కొట్టబడిన ఆ జింక, ఆ బాణాన్ని తీసుకుని అడవిలో కనిపించకుండా పోయింది.

కక్షే తచ్ఛోణితస్త్రావాత్స రాజానుజగామ తమ్ । తతో మృగప్రసఙ్గేన వనమన్యద్వివేశ సః ॥ ౨,౨౭.

ఆ జింక రక్తపు ముద్రను అనుసరిస్తూ రాజు వెళ్ళాడు. అలా వెంబడిస్తూ మరో అడవి భాగంలోకి ప్రవేశించాడు.

క్షుత్క్షామకణ్ఠో నృపతిః శ్రమసన్తాపమూర్ఛితః । జలస్థానం సమాసాద్య సాశ్వ ఏవావగాహత ॥ ౨,౨౭.

ఆ రాజు ఆకలితో, దప్పితో గొంతు ఎండిపోయి, అలసటతో, వేడితో మూర్చిపోయి, నీరు ఉన్న చోటికి చేరి, గుర్రం మీదే నీటిలోకి దిగాడు.

పీత్వా తదు దకం శీతం పద్మగన్ధాధివాసితమ్ । తత ఉత్తీర్య సలిలాద్విమలాద్బభ్రువాహనః ॥ ౨,౨౭.

అతడు ఆ చల్లని, తామర పరిమళంతో పరిమళించిన నీటిని తాగి, ఆ స్వచ్ఛమైన నీటిలోంచి బయటకు వచ్చాడు.

న్యగ్రోధవృక్షమాసాద్య శీతచ్ఛాయం మనోహరమ్ । మహావిటపినం హృద్యం పక్షిసఙ్ఘాతనాదితమ్ ॥ ౨,౨౭.

తర్వాత అతడు చల్లని నీడనిచ్చే, విస్తారమైన కొమ్మలతో, పక్షుల కిలకిలలతో మారుమోగే, అందమైన ఒక మర్రిచెట్టు వద్దకు వచ్చాడు.