గరుడపురాణమ్

ఏకచిత్యాం సమారూఢౌ దమ్పతీ నిధనం గతౌ । ఏకపాకం ప్రకుర్వీత పిణ్డాన్దద్యాత్పృథక్పృథక్ ॥ ౨,౨౬.

భర్తా భార్యలు ఒకే చితిపై ఉంచి మరణిస్తే, వంట ఒక్కసారి చేయాలి. కానీ పిండాలు వేర్వేరుగా సమర్పించాలి.

ఏకాదశే వృషోత్సర్గం ప్రేతశ్రాద్ధాని షోడశ । ఘటాదిపదదానాని మహాదానాని యాని చ । వర్షం యావత్పృథక్కుర్యాత్ప్రేతస్తృప్తిం వ్రజేచ్చిరమ్ ॥ ౨,౨౬.

పదకొండవ రోజున వృషోత్సర్గం, పదహారు ప్రేతశ్రాద్ధాలు, పాత్రలు, భోజనం, ఇతర మహాదానాలు వేర్వేరుగా సంవత్సరం పాటు చేయాలి. అప్పుడు ప్రేతాత్మకు దీర్ఘకాలం తృప్తి కలుగుతుంది.

ఏకగోత్రే మృతానాం తు స్త్రియా వా పురుషస్య వా । స్థణ్డిలం చైకతః కుర్యాద్ధోమం కుర్యాత్పృథక్పృథక్ ॥ ౨,౨౬.

ఒకే గోత్రానికి చెందిన మృతులకైనా, పురుషుడు అయినా, స్త్రీ అయినా, స్థండిలాన్ని కలిపి సిద్ధం చేయాలి. కానీ హోమాలు వేర్వేరుగా చేయాలి.

ఏకాదశేఽహ్ని యచ్ఛ్రాద్ధం పృథక్పిణ్డాశ్చ భోజనమ్ । పాకైరేన పతిస్త్రీణామన్యేషాం చ విగర్హితమ్ ॥ ౨,౨౬.

పదకొండవ రోజున శ్రాద్ధం, వేర్వేరు పిండాలు, భోజనం—ఇవి భార్యలకు లేదా ఇతరులకు ఒకే వంటతో చేస్తే, అది అనుచితంగా భావించబడుతుంది.

ఏకేనైవ తు పాకేన శ్రాద్ధాని కురుతే సుతః । ఏకం తు వికిరం కుర్యాత్పిణ్డాన్దద్యద్బహూనపి । తీర్థే చాపరపక్షే వా చన్ద్రసూర్యగ్రహేఽపి వా ॥ ౨,౨౬.

కాని కుమారుడు ఒక్క వంటతో శ్రాద్ధాలు చేయవచ్చు. ఒకే వికిరం చేసి, అనేక పిండాలు సమర్పించవచ్చు. అది తీర్థంలో, అపరపక్షంలో, లేదా చంద్రసూర్య గ్రహణంలో అయినా సరే.

నారీ భర్తారమాసాద్య కుణపం దహతే యదా । అగ్నిర్దహతి గాత్రాణి ఆత్మానం నైవ పీడయేత్ ॥ ౨,౨౬.

స్త్రీ భర్త చితిపై చేరి దహనం చేస్తే, అగ్ని శరీరాన్ని కాలుస్తుంది కానీ ఆత్మకు ఎటువంటి బాధ కలగదు.

దహ్యతే ధ్మాయమానానాం ధాతూనాం హి యథా మలమ్ । తథా నారీ దహేద్దేహం హుతాశే హ్యమృతోపమే ॥ ౨,౨౬.

లోహాలను కాల్చినప్పుడు మలినాలు ఎలా పోతాయో, అలాగే స్త్రీ అమృతసమానమైన అగ్నిలో తన శరీరాన్ని కాల్చుతుంది.

దివ్యాదౌ దివ్యదేహస్తు శుద్ధో భవతి పూరుషః । తప్తతైలేన లోహేన వహ్నినా నైవ దహ్యతే ॥ ౨,౨౬.

దివ్యస్థితి ప్రారంభంలో, మనిషికి పవిత్రమైన దివ్యదేహం లభిస్తుంది. వేడి నూనె, ఇనుప, అగ్ని ఇవి అతన్ని కాల్చవు.

తథా సా పతిసంయుక్తా దహ్యతే న కదాచన । అన్తరాత్మా మృతే తస్మిన్మృతోఽప్యేకత్వమాగతః ॥ ౨,౨౬.

అలాగే, భర్తతో ఏకత్వాన్ని పొందిన స్త్రీ ఎప్పుడూ కాలిపోదు. భర్త మరణించిన తర్వాత కూడా, ఏకత్వాన్ని పొందిన ఆత్మ అంతర్లీనంగా ఉంటుంది.

భర్తృసంగం పరిత్యజ్య అన్యత్ర మ్రియతే యది । భర్తృలోకం న సా యాతి యావదాభూతసంప్లవమ్ ॥ ౨,౨౬.

భర్తను వదిలి, ఎక్కడైనా మరణించిన స్త్రీ, భర్తతో కలసి ఉండే లోకాన్ని, సృష్టి అంతం అయ్యే వరకు పొందదు.

లక్ష్మీయుతాన్పరిత్యజ్య మాతరం పితరం తథా । మృతం పతిమనువ్రజ్య సా చిరం సుఖమేధతే ॥ ౨,౨౬.

ధనికురాలైన తల్లి, తండ్రిని కూడా వదిలి, మరణించిన భర్తను అనుసరించిన స్త్రీ, దీర్ఘకాలంగా సుఖంగా ఉంటుంది.

దివ్యవర్షప్రమాణేన తిస్రః కోట్యోర్ఽద్ధకోటయః । తావత్కాలం వసేత్స్వర్గే నక్షత్రైః సహ సర్వదా ॥ ౨,౨౬.

మూడు కోట్లను ఒకటిన్నర కోట్ల సార్లు అయిన దివ్య సంవత్సరాల పాటు, ఆ స్త్రీ స్వర్గంలో నక్షత్రాలతో కలిసి సుఖంగా నివసిస్తుంది.

తదన్తే చరతే లోకే కులే భవతి భోగినామ్ । సా హి లబ్ధమహాప్రీతిర్భర్త్రా సహ పతివ్రతా ॥ ౨,౨౬.

ఆ తరువాత, భూమిలో తిరుగుతూ, సంపన్నుల కుటుంబంలో జన్మించి, భర్తతో కలిసి, పెద్ద ఆనందాన్ని అనుభవిస్తుంది.

ఏవం న కురుతే నారీ ధర్మోఢా పతిసంగమమ్ । జన్మజన్మని దుః ఖార్తాదుః శీలాప్రియవాదినీ ॥ ౨,౨౬.

ఇలా చేయని పెళ్లయిన స్త్రీ, జన్మ జన్మలకు బాధలు, దుఃఖాలు అనుభవిస్తూ, చెడు మాటలు మాట్లాడే స్వభావంతో ఉంటుంది.

వల్గులీ గృహసోధా వా గోధా వా ద్విముఖీ భవేత్ । స్వభర్తారం పరిత్యజ్య పరపుంసోనువర్తినీ ॥ ౨,౨౬.

తన భర్తను వదిలి, వేరొక పురుషుడిని అనుసరించిన స్త్రీ, కోతి, ఇంటి పల్లి, గోదా లేదా రెండు ముఖాలవాళ్లుగా జన్మిస్తుంది.

తస్మాత్సర్వప్రయత్నేన స్వపతిం స్త్రీ నిషేవతే । మనసా కర్మణా వాచా మృతం జీవన్తమేవ వా ॥ ౨,౨౬.

అందుచేత, స్త్రీ తన భర్తను — బ్రతికున్నా, మరణించినా — మనసుతో, చేతలతో, మాటలతో, అన్ని విధాలా సేవించాలి.

జీవమానే మృతే వాపి కిల్బిషం కురుతే తు యా । స చ వైధవ్యమాప్నోతి జన్మజన్మని దుర్భగా ॥ ౨,౨౬.

భర్త బ్రతికున్నా, మరణించినా, పాపం చేసిన స్త్రీ, జన్మ జన్మలకు వితంతువుగా, దురదృష్టవంతురాలిగా ఉంటుంది.

యద్దేవేభ్యో యత్పితృభ్యః శ్రద్ధయైవ ప్రదీయతే । తత్ఫలం భర్తృపూజాతః కుర్యాద్భర్త్రర్చనం తతః ॥ ౨,౨౬.

దేవతలకు లేదా పితృదేవతలకు భక్తితో ఇచ్చిన దానికీ, భర్తను పూజించడానికీ ఫలితం ఒకటే. అందుకే భర్తను గౌరవించాలి.

ఏవం కృతే ఖగశ్రేష్ఠ పితృలోకే చిరం వసేత్ । యావదాదిత్యచన్ద్రౌ చ తావద్దేవసమా దివి ॥ ౨,౨౬.

ఇలా చేసిన స్త్రీ, పితృలోకంలో చాలా కాలం ఉండి, సూర్యుడు, చంద్రుడు ఉన్నంతవరకు, స్వర్గంలో దేవతలతో సమానంగా ఉంటుంది.

పునశ్చిరాయుషో భూత్త్వా జాయన్తే విపులే కులే । పతివ్రతా యథా నారీ భర్తృదుఃఖం న విన్దతి ॥ ౨,౨౬.

తర్వాత, దీర్ఘాయువు కలిగి, గొప్ప కుటుంబంలో జన్మిస్తుంది. పతివ్రత అయిన స్త్రీ, భర్త బాధను అనుభవించదు.

సర్వమేతద్ధి కథితం మయా తవ ఖగేశ్వర । విశేషం కథయిష్యామి మృతస్యైవ సుఖప్రదమ్ ॥ ౨,౨౬.

ఓ పక్షీరాజా! ఇవన్నీ నీకు నేను చెప్పాను. ఇక ఇప్పుడు, మరణించినవారికి సుఖాన్ని కలిగించేది వివరంగా చెబుతాను.

ద్వాదశాహే కృతం సర్వం వర్షం యావత్సపిణ్డనమ్ । పునః కుర్యాత్సదా నిత్యం ఘటాన్నం ప్రతిమాసికమ్ ॥ ౨,౨౬.

పన్నెండు రోజున జరిగే కార్యాలు, సంవత్సరాంతం వరకు చేసే శ్రాద్ధం — ఇవన్నీ ప్రతి నెలా, అన్నం, నీళ్ళతో మళ్లీ చేయాలి.

కృతస్య కరణం నాస్తి ప్రేతకార్యాదృతే ఖగ । యః కరోతి నరః కశ్చిత్కృత్పూర్వం వినశ్యతి ॥ ౨,౨౬.

ఓ పక్షీశ్వరా! మృతులకు చేసే కార్యాలు తప్ప, ఇప్పటికే చేసిన పనులను మళ్లీ చేయడంలో ప్రయోజనం లేదు. ఎవరు మళ్లీ చేస్తే, వారు నష్టపోతారు.

మృతస్యైవ పునః కుర్యాత్ప్రేతోఽక్షయ్యమవాప్నుయాత్ । ప్రతిమాసం ఘటా దేయా సోదనా జలపూరితాః ॥ ౨,౨౬.

మరణించినవారికే మళ్లీ కార్యాలు చేయాలి. అలా చేస్తే, వారికి అక్షయమైన ఫలం లభిస్తుంది. ప్రతి నెలా, నీళ్ళతో నిండిన గడలను సమర్పించాలి.

అర్వాక్చ వృద్ధేః కరణాచ్చ తార్క్ష్య సపిణ్డనం యః కురుతే హి పుత్రః । తథాపి మాసం ప్రతిపిణ్డమేకమన్నం చ కుమ్భం సజలం చ దద్యాత్ ॥ ౨,౨౬.

తండ్రి వృద్ధాప్యానంతరం లేదా నిర్ణీత కాలం తరువాత సపిండకర్మ చేసినా, ప్రతి నెలా ఒక పిండం అన్నం, ఒక నీళ్ళతో నిండిన గడను ఇవ్వాలి.

శ్రీగరుడమహాపురాణమ్ ౨౭ తార్క్ష్య ఉవాచ । కథం ప్రేతా వసన్త్యత్ర కీదృగ్రూపా భవన్తి తే । మహాప్రేతాః పిశాచాశ్చ కైఃకైః కర్మఫలైర్విభో । సర్వేషామనుకమ్పార్థం బ్రూహి మే మధుసూదన ॥ ౨,౨౭.

తార్క్ష్యుడు అడిగాడు: ఇక్కడ ప్రేతాత్మలు ఎలా ఉంటారు? అవి ఏ రూపాల్లో కనిపిస్తాయి? మహాప్రేతాలు, పిశాచులు ఎలాంటి కర్మఫలాలతో అవుతారు? అందరికీ దయతో చెప్పండి, ఓ మధుసూదనా!

ప్రేతత్వాన్ముచ్యతే యేన దానేన చ శుభే న చ । తన్మే కథయ దేవేశ మమ చేదిచ్ఛసి ప్రియమ్ ॥ ౨,౨౭.

ప్రేతత్వం నుండి ఏ దానంతో, ఏ శుభకార్యంతో విముక్తి కలుగుతుంది? అది నాకు చెప్పండి, ఓ దేవేశ్వరా! నాకు దయచేయాలనుకుంటే.

శ్రీకృష్ణ ఉవాచ । సాధు పృష్టం త్వయా తార్క్ష్య మానుషాణాం హితాయ వై । శృణుచావహితో భూత్వా యద్వచ్మి ప్రేతలక్షణమ్ ॥ ౨,౨౭.

శ్రీకృష్ణుడు ఇలా అన్నాడు: తార్క్ష్యా, నువ్వు మనుషుల మేలుకోసం మంచి ప్రశ్న అడిగావు. ఇప్పుడు నేను ప్రేతల లక్షణాల గురించి చెప్పబోతున్నాను, నీవు శ్రద్ధగా విను.

గుహ్యద్గుహ్యతరం హ్యేతన్నాఖ్యేయం యస్య కస్యచిత్ । భక్తస్త్వం హి మహాబాహో తేన తే కథయామ్యహమ్ ॥ ౨,౨౭.

ఇది చాలా రహస్యమైన విషయం, ఎవరికైనా చెప్పదగినది కాదు. కానీ నువ్వు భక్తుడివి, బలవంతుడివి కాబట్టి నీకు నేను చెప్పుతున్నాను.