గరుడపురాణమ్

పితుః పుత్త్రేణ కర్తవ్యం సపిణ్డీకరణం సదా । పుత్త్రాభావే తు పత్నీ స్యాత్పత్న్యభావే సహోదరః ॥ ౨,౨౬.

తండ్రికి సపిండీకరణం ఎప్పుడూ కొడుకు చేత చేయాలి. కొడుకు లేనప్పుడు భార్య చేయాలి. భార్య లేకపోతే అన్న చేయాలి.

భ్రాతా వా భ్రాతృపుత్త్రో వా సపిణ్డః శిష్య ఏవ వా । సపిణ్డనక్రియాం కృత్వా కుర్యాన్నాన్దీముఖం తతః ॥ ౨,౨౬.

అన్న, అన్న కుమారుడు లేదా శిష్యుడు సపిండుడైతే, వారు సపిండకర్మ చేసి, తర్వాత నాందీముఖం నిర్వహించాలి.

జ్యేష్ఠస్యైవ కనిష్ఠేన భ్రాతృపుత్త్రేణ భార్యయా । సపిణ్డీకరణం కార్యం పుత్రహీనే నరే ఖగ ॥ ౨,౨౬.

ఓ పక్షీ! కొడుకు లేని మనిషికి, చిన్న అన్న, అన్న కుమారుడు లేదా పెద్దవాడి భార్య సపిండీకరణం చేయాలి.

భ్రాతౄణామేకజాతానామేకశ్చేత్పుత్రవాన్ భవేత్ । సర్వేతే తేన పుత్రేణ పుత్రిణో మనురబ్రవీత్ ॥ ౨,౨౬.

ఒక తల్లిదండ్రుల నుంచి పుట్టిన అన్నదమ్ములలో ఒకరికి మాత్రమే కొడుకు ఉంటే, ఆ కొడుకు ద్వారా అందరికీ పుత్రసంతానం కలిగినట్లని మనువు చెప్పారు.

సర్వేషాం పుత్రహీనానాం పత్నీ కుర్యాత్సపిణ్డనమ్ । ఋత్విజా కారయేద్వాపి పురోహితమథాపి వా ॥ ౨,౨౬.

కొడుకులేని వారందరికీ భార్యే సపిండకర్మ చేయాలి. లేకపోతే, ఋత్వికులు లేదా పురోహితుడు చేయవచ్చు.

కృతచూడోపనీతశ్చ పితుః శ్రాద్ధం సమాచరేత్ । ఉచ్చారయేత్స్వధాకారం న తు వేదాక్షరాణ్యసౌ ॥ ౨,౨౬.

చూడాకర్మ, ఉపనయనం చేసినవాడు తండ్రి శ్రాద్ధం చేయాలి. స్వధా మంత్రాన్ని ఉచ్చరించాలి. కానీ వేదాక్షరాలు పలకకూడదు.

భర్త్రాదిభిస్త్రిభిః కార్యం సపిణ్డీకరణం స్త్రియాః । పితృవ్యభ్రాతృపుత్రేణ సోదరేణ కనీయసా ॥ ౨,౨౬.

స్త్రీకి, భర్త మొదలైన ముగ్గురు, పితృవ్యుడు, అన్న కుమారుడు లేదా చిన్న అన్న సపిండీకరణం చేయాలి.

అర్వాక్సంవత్సరాత్సన్ధౌ పూర్ణే సంవత్సరేఽపి వా । యే సపిణ్డీకృతాః ప్రేతాస్తేషాం న స్యాత్పృథక్క్రియా ॥ ౨,౨౬.

ఒక సంవత్సరం లోపల, సంవత్సరాంతంలో లేదా సంవత్సరం పూర్తయ్యాక, సపిండీకరణం చేసిన ప్రేతలకు వేరుగా పిండకర్మ చేయకూడదు.

సపిణ్డనే కృతే వత్స పృథక్త్వం తు విగర్హితమ్ । యస్తు కుర్యాత్పృథక్పిణ్డం పితృహా సోఽభిజాయతే ॥ ౨,౨౬.

సపిండీకరణం చేసిన తర్వాత వేరుగా చేయడం తప్పు. ఎవడు వేరుగా పిండం సమర్పిస్తే, అతడు పితృహంతకుడవుతాడు.

సపిణ్డీకరణే వృత్తే పృథక్త్వం నోపపద్యతే । పృథక్పిణ్డే కృతే పశ్చాత్పునః కుర్యాత్సపిణ్డనమ్ ॥ ౨,౨౬.

సపిండీకరణం జరిగాక వేరుగా చేయడం సరికాదు. కానీ వేరుగా పిండం సమర్పించినట్లయితే, మళ్లీ సపిండీకరణం చేయాలి.

సపిణ్డీకరణం కృత్వా ఏకోద్దిష్టం కరోతి యః । ఆత్మానం చ తథా ప్రేతం స నయేద్దమశాసనమ్ ॥ ౨,౨౬.

సపిండీకరణం చేసిన తరువాత ఎవడు ఒక్కొక్కరికి పిండదానం చేస్తే, అతడూ, ప్రేతాత్మ కూడా శిక్షాభూమికి పోతారు.

వర్షం యావక్త్రియా కార్యా నామగోత్రేణ ధీమతా । ఘటాది భోజనం నిత్యం పదదానాని యాని చ । సపిణ్డీకరణే వృత్తే ఏకస్యైవ తు దాపయేత్ ॥ ౨,౨౬.

ఒక సంవత్సరం పాటు, జ్ఞానవంతుడు పేరు, గోత్రంతో కూడిన కర్మలు చేయాలి. ప్రతి రోజు భోజనం, నీరు, పాత్రలు వంటి దానాలు ఇవ్వాలి. సపిండీకరణం అయ్యాక, ఒక్కరికి మాత్రమే ఈ దానాలు చేయాలి.

అన్నం పానీయసహితం సంఖ్యాం కృత్వాబ్దికస్య చ । దాతవ్యం బ్రాహ్మణే పక్షిఞ్జలపూర్ణఘటాదికమ్ ॥ ౨,౨౬.

వార్షిక శ్రాద్ధానికి అనుగుణంగా, అన్నం, నీటితో కలిపి, పక్షులు నింపిన పాత్రలు మొదలైనవి బ్రాహ్మణుడికి ఇవ్వాలి.

పిణ్డాన్తే తస్య సకలా వర్షవృత్తిః స్వశక్తితః । దివ్యదేహో విమానస్థః సుఖం యాతి యమాలయమ్ ॥ ౨,౨౬.

పిండప్రదానం పూర్తయ్యాక, ఆ departed వ్యక్తి సంవత్సరం పాటు తన శక్తికి అనుగుణంగా, దివ్యదేహాన్ని పొంది, విమానంలో యమలోకం వైపు సుఖంగా వెళ్తాడు.

జీవమానే చ పితరి న హి పుత్త్రే సపిణ్డతా । స్త్రీణాం సపిణ్డనం నాస్తి తథా భర్తరి జీవతి ॥ ౨,౨౬.

తండ్రి బ్రతికుండగా, కుమారుడు సపిండుడు కాడు. అలాగే, భర్త బ్రతికుండగా, స్త్రీకి సపిండ సంబంధం ఉండదు.

హుతాశం యా సమారూఢా చతుర్థేఽహ్ని పతివ్రతా । తస్యా భర్తృదినే కార్యం వృషోత్సర్గాదికం చ యత్ ॥ ౨,౨౬.

పతివ్రత అయిన భార్య, నాల్గవ రోజున అగ్నిలో చేరితే, ఆమె భర్త మరణదినాన వృషోత్సర్గాది కర్మలు చేయాలి.

పుత్త్రికా పతిగోత్రా స్యాదధస్తాత్పుత్రజన్మనః । పుత్రోత్పత్తేః పరస్తాత్సా పితృగోత్రం వ్రజేత్పునః ॥ ౨,౨౬.

కుమార్తె, కుమారుడు పుట్టకముందు భర్త గోత్రంలో ఉంటుంది. కుమారుడు పుట్టిన తర్వాత, మళ్లీ తండ్రి గోత్రంలోకి వెళ్తుంది.

పతిపత్న్యోః సదైకత్వం హుతాశం యాధిరోహతి । పుత్రేణైవ పృథక్శ్రాద్ధం క్షయాఖ్యే తస్య వాసరే ॥ ౨,౨౬.

భార్య అగ్నిలో చేరినప్పుడు, భర్తతో ఏకత్వాన్ని పొందుతుంది. క్షయ నామ సంవత్సరం రోజున, కుమారుడు ఆమెకు ప్రత్యేక శ్రాద్ధం చేయాలి.

అపుత్త్రౌ చేన్మృతౌ స్యాతామేకచిత్యాం సమేఽహని । పృథక్శ్రాద్ధాని కుర్వీత సాపిడ్యం పతినా సహ ॥ ౨,౨౬.

ఇద్దరూ పిల్లలు లేకుండా ఒకే రోజున మరణించి, ఒకే చితిపై ఉంచితే, శ్రాద్ధాలు వేర్వేరుగా చేయాలి. కానీ పిండప్రదానం భర్తతో కలిపి చేయాలి.

పృథక్పృథక్చ పిణ్డేన దమ్పతీ పతినా సహ । న లిప్యతే మహాదోషైరేతత్సత్యం వచో మమ ॥ ౨,౨౬.

భర్తా భార్యలకు వేర్వేరు పిండాలు సమర్పించినా, భర్తతో కలిపి చేసినా, ఎలాంటి పెద్ద దోషాలు కలుగవు. ఇది నా నిజమైన మాట.

ఏకచిత్యాం సమారూఢౌ దమ్పతీ నిధనం గతౌ । ఏకపాకం ప్రకుర్వీత పిణ్డాన్దద్యాత్పృథక్పృథక్ ॥ ౨,౨౬.

భర్తా భార్యలు ఒకే చితిపై ఉంచి మరణిస్తే, వంట ఒక్కసారి చేయాలి. కానీ పిండాలు వేర్వేరుగా సమర్పించాలి.

ఏకాదశే వృషోత్సర్గం ప్రేతశ్రాద్ధాని షోడశ । ఘటాదిపదదానాని మహాదానాని యాని చ । వర్షం యావత్పృథక్కుర్యాత్ప్రేతస్తృప్తిం వ్రజేచ్చిరమ్ ॥ ౨,౨౬.

పదకొండవ రోజున వృషోత్సర్గం, పదహారు ప్రేతశ్రాద్ధాలు, పాత్రలు, భోజనం, ఇతర మహాదానాలు వేర్వేరుగా సంవత్సరం పాటు చేయాలి. అప్పుడు ప్రేతాత్మకు దీర్ఘకాలం తృప్తి కలుగుతుంది.

ఏకగోత్రే మృతానాం తు స్త్రియా వా పురుషస్య వా । స్థణ్డిలం చైకతః కుర్యాద్ధోమం కుర్యాత్పృథక్పృథక్ ॥ ౨,౨౬.

ఒకే గోత్రానికి చెందిన మృతులకైనా, పురుషుడు అయినా, స్త్రీ అయినా, స్థండిలాన్ని కలిపి సిద్ధం చేయాలి. కానీ హోమాలు వేర్వేరుగా చేయాలి.

ఏకాదశేఽహ్ని యచ్ఛ్రాద్ధం పృథక్పిణ్డాశ్చ భోజనమ్ । పాకైరేన పతిస్త్రీణామన్యేషాం చ విగర్హితమ్ ॥ ౨,౨౬.

పదకొండవ రోజున శ్రాద్ధం, వేర్వేరు పిండాలు, భోజనం—ఇవి భార్యలకు లేదా ఇతరులకు ఒకే వంటతో చేస్తే, అది అనుచితంగా భావించబడుతుంది.

ఏకేనైవ తు పాకేన శ్రాద్ధాని కురుతే సుతః । ఏకం తు వికిరం కుర్యాత్పిణ్డాన్దద్యద్బహూనపి । తీర్థే చాపరపక్షే వా చన్ద్రసూర్యగ్రహేఽపి వా ॥ ౨,౨౬.

కాని కుమారుడు ఒక్క వంటతో శ్రాద్ధాలు చేయవచ్చు. ఒకే వికిరం చేసి, అనేక పిండాలు సమర్పించవచ్చు. అది తీర్థంలో, అపరపక్షంలో, లేదా చంద్రసూర్య గ్రహణంలో అయినా సరే.

నారీ భర్తారమాసాద్య కుణపం దహతే యదా । అగ్నిర్దహతి గాత్రాణి ఆత్మానం నైవ పీడయేత్ ॥ ౨,౨౬.

స్త్రీ భర్త చితిపై చేరి దహనం చేస్తే, అగ్ని శరీరాన్ని కాలుస్తుంది కానీ ఆత్మకు ఎటువంటి బాధ కలగదు.

దహ్యతే ధ్మాయమానానాం ధాతూనాం హి యథా మలమ్ । తథా నారీ దహేద్దేహం హుతాశే హ్యమృతోపమే ॥ ౨,౨౬.

లోహాలను కాల్చినప్పుడు మలినాలు ఎలా పోతాయో, అలాగే స్త్రీ అమృతసమానమైన అగ్నిలో తన శరీరాన్ని కాల్చుతుంది.

దివ్యాదౌ దివ్యదేహస్తు శుద్ధో భవతి పూరుషః । తప్తతైలేన లోహేన వహ్నినా నైవ దహ్యతే ॥ ౨,౨౬.

దివ్యస్థితి ప్రారంభంలో, మనిషికి పవిత్రమైన దివ్యదేహం లభిస్తుంది. వేడి నూనె, ఇనుప, అగ్ని ఇవి అతన్ని కాల్చవు.

తథా సా పతిసంయుక్తా దహ్యతే న కదాచన । అన్తరాత్మా మృతే తస్మిన్మృతోఽప్యేకత్వమాగతః ॥ ౨,౨౬.

అలాగే, భర్తతో ఏకత్వాన్ని పొందిన స్త్రీ ఎప్పుడూ కాలిపోదు. భర్త మరణించిన తర్వాత కూడా, ఏకత్వాన్ని పొందిన ఆత్మ అంతర్లీనంగా ఉంటుంది.