గరుడపురాణమ్

మిష్టాన్నం భోజనం దేయం దానే శక్తిస్తు దుర్లభా । భోజ్యే భోజనశక్తిశ్చ రతిశక్తిర్వరస్త్రియః ॥ ౨,౨౪.

తీపి అన్నం ఇవ్వాలి, కానీ దానం చేయగల శక్తి అరుదుగా లభిస్తుంది. భోజనంలో తినే శక్తి ఉంటుంది, సతీస్త్రీలో ఆనందించే శక్తి ఉంటుంది.

విభవే దానశక్తిశ్చ నాల్పస్య తపసః ఫలమ్ । దానాద్భోగానవాప్నోతి సౌఖ్యం తీర్థస్య సేవనాత్ । సుభాషణాన్మృతో యస్తు స విద్వాన్ధర్మవిత్తమః ॥ ౨,౨౪.

ధనవంతుడికి దానం చేసే శక్తి ఉంటుంది; పేదవాడికి తపస్సు ఫలం ఉండదు. దానంతో అనుభవాలు, తీర్థయాత్రతో సుఖం, మంచి మాటలతో మరణించినవాడు జ్ఞానవంతుడై ధర్మవేత్తగా అవతరిస్తాడు.

అదత్తదానాచ్చ భవేద్దరిద్రో దరిద్రభావాచ్చ కరోతిపాపమ్ । పాపప్రభావాన్నరకం ప్రయాతి పునర్దరిద్రః పునరేవ పాపీ ॥ ౨,౨౪.

ఇవ్వాల్సిన దానం ఇవ్వకపోతే దరిద్రుడు అవుతాడు; దరిద్రత వల్ల పాపం చేస్తాడు; పాప ప్రభావంతో నరకానికి పోయి, మళ్లీ దరిద్రుడై, మళ్లీ పాపి అవుతాడు.

శ్రీగరుడమహాపురాణమ్ ౨౫ శ్రీవిష్ణురువాచ । అతః పరం ప్రవక్ష్యామి పురుషస్త్రీ వినిర్ణయమ్ । జీవన్వాపి మృతో వాపి పఞ్చవర్షాధికోఽపి వా ॥ ౨,౨౫.

శ్రీమహావిష్ణువు పలికెను — ఇప్పుడు పురుషులు, స్త్రీలు, వారు బ్రతికున్నా, మరణించినా, ఐదు సంవత్సరాలు దాటి ఉన్నా, వారికి సంబంధించిన నియమాలు వివరంగా చెబుతాను.

పూర్ణే తు పఞ్చమే వర్షే పుమాంశ్చైవ ప్రతిష్ఠితః । సర్వైన్ద్రియాణి జానాతి రూపారూపవిపర్యయౌ ॥ ౨,౨౫.

ఐదవ సంవత్సరం పూర్తయిన తర్వాత, బాలుడు స్థిరంగా అవుతాడు. అతడు అన్ని ఇంద్రియాలను, రూపం, అరూపం మధ్య తేడాను తెలుసుకుంటాడు.

పూర్వకర్మవిపాకేన ప్రాణినాం వధబన్ధనమ్ । విప్రాదీనన్త్యజాన్సర్వాన్పాపం మారయతి ధ్రువమ్ ॥ ౨,౨౫.

మునుపటి కర్మ ఫలితంగా, ప్రాణులకు హింస, బంధనం కలుగుతాయి. బ్రాహ్మణుడి నుండి అంత్యజుడివరకు అందరినీ పాపం నాశనం చేస్తుంది.

గర్భే నష్టే క్రియా నాస్తి దుగ్ధం దేయం మృతే శిశౌ । పరం చ పాయసం క్షీరం దద్యాద్వలవిపత్తితః ॥ ౨,౨౫.

గర్భం పోయినప్పుడు ఎలాంటి కర్మలు చేయవలసిన అవసరం లేదు. శిశువు మరణిస్తే పాలివ్వాలి; చిన్నవాడు మరణిస్తే పాయసం లేదా పాలు ఇవ్వాలి.

ఏకాదశాహం ద్వాదశాహం వృషం వృషవిధిం వినా । మహాదానవిహీనం చ కుమారే కృత్యమాదిశేత్ ॥ ౨,౨౫.

పదకొండో లేదా పన్నెండో రోజున, వృషభం లేకుండా, వృషభ సంస్కారం లేకుండా, పెద్ద దానాలు లేకుండా, బాలుడికి చేయవలసిన విధులు చేయాలి.

కుమారాణాం చైవ బాలానాం భోజనం వస్త్రవేష్టనమ్ । బాలే వా తరుణే వృద్ధే ఘటో భవతి వై మృతే ॥ ౨,౨౫.

బాలులకు, చిన్నవారికి భోజనం, వస్త్రాలు ఇవ్వాలి. మరణించినవాడు చిన్నవాడైనా, యువకుడైనా, వృద్ధుడైనా, నీళ్ళు పోసే కుండ సంస్కారం చేయాలి.

భూమౌ వినిః క్షిపేద్బాలం ద్విమాసోనం ద్వివార్షికమ్ । తతః పరం ఖగశ్రేష్ఠ దేహదాహో విధోయతే ॥ ౨,౨౫.

భూమిపై రెండు నెలలు లేదా రెండు సంవత్సరాలు వయస్సు ఉన్న బిడ్డను ఉంచాలి; ఆ తరువాత, ఓ పక్షిరాజా, శరీరాన్ని దహనం చేయడం ఆచరించాలి.

శిశురా దన్తజననాద్బాలః స్యాద్యావదాశిఖమ్ । కథ్యతే సర్వశాస్త్రేషు కుమారో మౌఞ్జిబన్ధనాత్ ॥ ౨,౨౫.

పిల్లవాడు పళ్ళు రావడం వరకు, జటా పెరగడం వరకు పిల్లగా పిలుస్తారు; అన్ని శాస్త్రాలలో, మౌంజీబంధనం జరిగిన తరువాత యువకుడిగా పిలుస్తారు.

శూద్రాదీనాం కథం కుర్యాత్సంశయో మౌఞ్జివర్జనాత్ । గర్భాచ్చ నవమం హిత్వా శిశురామాసషోడశమ్ ॥ ౨,౨౫.

శూద్రులు మరియు ఇతరులకు మౌంజీబంధనం లేకపోవడంతో ఎలా చేయాలో సందేహం కలుగుతుంది; గర్భంలో తొమ్మిదో నెల తర్వాత, పిల్లవాడిగా పదహారు నెలలు వరకు పరిగణించాలి.

బాలశ్చాథ పరఞ్జ్ఞేయ ఆమాససప్తవింశతి । ఆ పఞ్చ వర్షాత్కౌమారః పౌగణ్డో నవహాంయనః ॥ ౨,౨౫.

పక్షిరాజా, పిల్లవాడు ఇరవై ఏడు నెలలు వరకు పరిగణించాలి; బాల్యం ఐదు సంవత్సరాలు వరకు ఉంటుంది, పౌగండం తొమ్మిది సంవత్సరాలు వరకు ఉంటుంది.

కిశోరః షోడశాబ్దః స్యాత్తతో యౌవనమాదిశేత్ । మృతోఽపి పఞ్చమే వర్షే అవృతః సవృతోఽపి వా ॥ ౨,౨౫.

కిశోరుడు పదహారు సంవత్సరాలు వయస్సు కలిగి ఉంటాడు; ఆ తరువాత యౌవనం ప్రారంభమవుతుంది. ఐదు సంవత్సరాలలో మరణించినవారికి, whether samskaram జరిగినా లేకపోయినా, ఇదే వర్తిస్తుంది.

పూర్వోక్తమేవ కర్తవ్యమీహతే దశపిణ్డకమ్ । స్వల్పకర్మప్రసఙ్గాచ్చ స్వల్పాద్విషయబన్ధనాత్ ॥ ౨,౨౫.

ముందు చెప్పిన విధంగా, దశ పిండాలు సమర్పించడం సహా, అన్ని కర్మలు చేయాలి; చిన్న వయస్సు, చిన్న ప్రపంచ సంబంధాలు ఉన్నందున, చిన్న కర్మలు సరిపోతాయి.

స్వల్షాద్వపుషి వస్త్రాచ్చ క్రియాం స్వల్పామపీచ్ఛతి । యావదుపచయో జన్తుర్యావద్విషయవేష్టితః ॥ ౨,౨౫.

చిన్న శరీరం, చిన్న వస్త్రం ఉన్నందున, చిన్న కర్మలు మాత్రమే చేయాలి; జీవి పెరుగుతున్నంత వరకు, ప్రపంచ సంబంధాలు ఉన్నంత వరకు, చిన్న కర్మలు సరిపోతాయి.

యద్యద్యస్యోపజీవ్యం స్యాత్తత్తద్దేయమిహేచ్ఛతి । బ్రహ్మబీజోద్భవాః పుత్రా దేవర్షోణాం చ వల్లభాః ॥ ౨,౨౫.

ప్రతి ఒక్కరికి అవసరమైనది ఏదైతే ఉంటే, అదే ఇక్కడ ఇవ్వాలి; బ్రహ్మబీజం నుండి పుట్టిన కుమారులు దేవతలకు, ఋషులకు ఎంతో ప్రియమైనవారు.

యమేన యమదూతైశ్చ శాస్యన్తే నిశ్చితం ఖగ । బాలో వృద్ధో యుబా వాపి ఘటమిచ్ఛన్తి దేహినః ॥ ౨,౨౫.

యముడు మరియు యమదూతలు తప్పకుండా నియంత్రిస్తారు, ఓ పక్షిరాజా; పిల్లవాడు, వృద్ధుడు, యువకుడు అయినా, శరీరధారులు ఐక్యాన్ని కోరుకుంటారు.

సుఖం దుః ఖం సదా వేత్తి దేహీ వై సర్వగస్త్విహ । పరిత్యజ్య తదాత్మానం జీర్ణాం త్వచమివోరగః ॥ ౨,౨౫.

ఇక్కడ శరీరధారి ఎప్పుడూ సుఖం, దుఃఖం అనుభవిస్తాడు; పాము పాత చర్మాన్ని వదిలినట్లుగా, తనను తాను విడిచిపెడతాడు.

అఙ్గుష్ఠమాత్రః పురుషో వాయుభృతః క్షుధాన్వితః । తస్మాద్దేయాని దానాని మృతే బాలే సునిశ్చితమ్ ॥ ౨,౨౫.

అంగుళం పరిమాణంలో ఉన్న పురుషుడు, గాలి ఆధారంగా, ఆకలితో ఉండి, పిల్లవాడు మరణించినప్పుడు తప్పకుండా దానం చేయాలి.

జన్మతః పఞ్చ వర్షాణి భుఙ్క్తే దత్తమసంస్కృతమ్ । పఞ్చవర్షాధికే బాలే విపత్తిర్యది జాయతే ॥ ౨,౨౫.

పుట్టిన దగ్గర నుండి ఐదు సంవత్సరాలు వరకు, సంస్కారం లేకుండా ఇచ్చినదాన్ని అనుభవిస్తాడు; ఐదు సంవత్సరాలు దాటి పిల్లవాడు మరణిస్తే, కష్టాలు కలుగుతాయి.

వృషోత్సర్గాదికం కర్మ సపిణ్డీకరణం వినా । ద్వాదశే హని సమ్ప్రాప్తే కుర్యాచ్ఛ్రాద్ధాని షోడశ ॥ ౨,౨౫.

వృషోత్సర్గం వంటి కర్మలు, సపిండీకరణం తప్ప, చేయాలి; పన్నెండో రోజు వచ్చినప్పుడు, పదహారు శ్రాద్ధాలు చేయాలి.

పాయసేన గుడేనాపి పిణ్డాన్దద్యాద్యథాక్రమమ్ । ఉదకుమ్భప్రదానం చ పద (ఉప) దానాని యాని చ ॥ ౨,౨౫.

పాయసం లేదా బెల్లంతో పిండాలు క్రమంగా సమర్పించాలి; నీటి కుంభాలు మరియు ఇతర దానాలు కూడా ఇవ్వాలి.

భోజనాని ద్విజే దద్యాన్మహాదానాది శక్తితః । దీపదానాది యత్కిఞ్చిత్పఞ్చవర్షాధికే సదా ॥ ౨,౨౫.

ద్విజులకు భోజనం ఇవ్వాలి, శక్తి మేరకు మహాదానాలు చేయాలి; ఐదు సంవత్సరాలు దాటి ఎప్పుడైనా దీపాలు వంటి చిన్న దానాలు కూడా ఇవ్వాలి.

కర్తవ్యం చ ఖగశ్రేష్ఠ వ్రతాత్ప్రాక్ప్రేతతృప్తయే । యదా నక్రియతే సర్వం ముద్గలత్వం స గచ్ఛతి ॥ ౨,౨౫.

ఓ పక్షిరాజా, వ్రతానికి ముందు, ప్రేతాత్మలకు తృప్తి కోసం కర్మలు చేయాలి; ఏమీ చేయకపోతే, ముద్గలుని స్థితిని పొందుతాడు.

వ్రతాత్ప్రాఙ్గేవ దేయం తు తతః పితృగణస్య చ । స్వాహాకారేణ వై కుర్యాదేకోద్దిష్టాని షోడశ ॥ ౨,౨౫.

వ్రతానికి ముందు దానాలు ఇవ్వాలి, తరువాత పితృగణులకు కూడా; స్వాహా మంత్రంతో పదహారు కర్మలు చేయాలి.

ఋజుదర్భైస్తిలైః శుక్లైః ప్రాచీనావీతి నిశ్చితమ్ । అపసవ్యం చ కర్తవ్యం కృతే యాన్తి పరాం గతిమ్ ॥ ౨,౨౫.

నేరుగా ఉన్న దర్భాలతో, తెల్ల నువ్వులతో, తూర్పు వైపు వస్త్రాన్ని ఉంచి, అపసవ్యంగా కర్మలు చేయాలి; పూర్తయ్యాక, వారు ఉత్తమ గతి పొందుతారు.

పునశ్చిరాయుషో భూత్వా జాయన్తే స్వకులే ధ్రువమ్ । సర్వసౌఖ్యప్రదః పుత్రః పిత్రోః ప్రీతివివర్ధనః ॥ ౨,౨౫.

మళ్ళీ దీర్ఘాయుష్మంతుడిగా తన ఇంట్లోనే పుట్టుతాడు. కుమారుడు తల్లిదండ్రులకు అన్ని సుఖాలు ఇస్తాడు, వారి ప్రేమను పెంచుతాడు.

ఆకాశమేకం హి యథా చన్ద్రాదిత్యౌ యథైకతః । ఘటాదిషు పృథక్సర్వం పశ్య రూపం చ తత్సమమ్ ॥ ౨,౨౫.

ఒకటే ఆకాశం ఉండేలా, అందులో చంద్రుడు, సూర్యుడు కలిసినట్టు, గడలు మొదలైన వాటిలో రూపాలు వేర్వేరు కనిపించినా, వాటి అసలు తత్వం ఒకటే అని చూడాలి.