గరుడపురాణమ్

గరుడ ఉవాచ । మృతే బాలే కథం కుర్యాత్పిణ్డదానాదికాః క్రియాః । గర్భేషు చ విపన్నానామాచూడాకరణాచ్ఛిశోః ॥ ౨,౨౪.

గరుడుడు అడిగాడు: చిన్నవాడు మరణిస్తే, పిండప్రదానం వంటి కర్మలు ఎలా చేయాలి? అలాగే గర్భంలోనే చనిపోయినవారికైనా, లేదా శిశువు మొదటి ముండన చేయకముందే మరణించినవారికైనా ఎలా చేయాలి?

కథం కిం కేన దాతవ్యం మృతాన్తే కో విధిః స్మృతః । గరుడోక్తమితి శ్రుత్వా విష్ణుర్వాక్యమథాబ్రవీత్ ॥ ౨,౨౪.

మరణ సమయంలో ఏమి, ఎట్లా, ఎవరు దానం చేయాలి? ఏ విధానం పాటించాలి? గరుడుని మాటలు విని, విష్ణువు ఇలా పలికాడు.

శ్రీవిష్ణురువాచ । యది గర్భో విపద్యతే స్త్రవతే వాపి యోషితః । యావన్మాసం స్థితో గర్భస్తావద్దినమశౌచకమ్ ॥ ౨,౨౪.

శ్రీమహావిష్ణువు పలికెను — ఒకవేళ గర్భం పోయినా, లేదా స్త్రీకు గర్భస్రావం జరిగినా, ఆ గర్భం ఎంత నెలలు ఉన్నదో, అంత రోజులు అపవిత్రత పాటించాలి.

తస్య కిఞ్చిన్న కర్తవ్యమాత్మనః శ్రేయ ఇచ్ఛతా । తతో జాతే విపన్నే తు ఆ చూడాకరణాచ్ఛిశోః ॥ ౨,౨౪.

తనకు మేలు కోరుకునే వాడు, అలాంటి సమయంలో ఏ కార్యమూ చేయకూడదు. కాని, బిడ్డ పుట్టి మరణిస్తే, ఆ బిడ్డకు జటాకర్మ వరకు సంస్కారాలు చేయాలి.

దుగ్ధం భోజ్యం తాశక్తి బాలానాం చ ప్రదీయతే । ఆ చూడాత్పఞ్చవర్షే తు దేహదాహో విధీయతే ॥ ౨,౨౪.

బాలులకు తమ శక్తికి తగినట్లు పాలూ, భోజనమూ ఇవ్వాలి. జటాకర్మ వరకు, లేదా ఐదు సంవత్సరాల వయస్సు వరకు, శరీరదహనం చేయాలి.

దుగ్ధం తస్య ప్రదేయం స్యాద్బాలానాం భోజనం శుభమ్ । పఞ్చవర్షాధికే ప్రేతే స్వజాతివిహితాని చ ॥ ౨,౨౪.

వారు చిన్నవారైతే పాలూ, మంచి భోజనమూ ఇవ్వాలి. ఐదు సంవత్సరాలు దాటి మరణిస్తే, తమ వర్గానికి అనుగుణంగా విధులు చేయాలి.

కుర్యాత్కర్మాణి సర్వాణి చోదకుమ్భాది పాయసమ్ । దాతవ్యం తు ఖగశ్రేష్ఠ ఋణసమ్బన్ధకస్తు సః ॥ ౨,౨౪.

అన్ని కర్మలు, నీళ్ళు పోసే కుండ, పాయసం మొదలైనవి చేయాలి. ఓ పక్షిరాజా! జన్మ ఋణం ఉన్నవాడికి ఇవన్నీ ఇవ్వాలి.

జాతస్య హి ధ్రువో మృత్యుర్ధ్రువం జన్మ మృతస్య చ । కర్తవ్యం పక్షిశార్దూల పునర్దేహక్షయాయ వై ॥ ౨,౨౪.

పుట్టినవాడికి మరణం తప్పదు, మరణించినవాడికి మళ్లీ జననం తప్పదు. అందుకే, ఓ పక్షిశార్దూలా! శరీర నాశనానికి సంస్కారాలు తప్పక చేయాలి.

తస్మై యద్రోచతే దేయమదత్త్వా నిర్ధనే కులే । స్వల్పాయుర్నిర్ధనో భూత్వా రతిభక్తివివర్జితః ॥ ౨,౨౪.

తనకు నచ్చినదాన్ని ఇవ్వాలి. దానం చేయకపోతే, ఆ కుటుంబంలో వాడి ఆయుష్షు తక్కువై, దరిద్రుడై, ఆనందం, భక్తి లేకుండా పోతాడు.

పునర్జన్మాప్నుయాన్మర్త్యస్తస్మాద్దేయమృతే శిశోః । పురాణే గీయతే గాథా సర్వథా ప్రతిభాతి మే ॥ ౨,౨౪.

శిశువు కోసం దానం చేయకపోతే, మానవుడు మళ్లీ జన్మిస్తాడు. ఇది పురాణాలలో చెప్పబడింది; నాకు ఇది స్పష్టంగా తెలుసు.

మిష్టాన్నం భోజనం దేయం దానే శక్తిస్తు దుర్లభా । భోజ్యే భోజనశక్తిశ్చ రతిశక్తిర్వరస్త్రియః ॥ ౨,౨౪.

తీపి అన్నం ఇవ్వాలి, కానీ దానం చేయగల శక్తి అరుదుగా లభిస్తుంది. భోజనంలో తినే శక్తి ఉంటుంది, సతీస్త్రీలో ఆనందించే శక్తి ఉంటుంది.

విభవే దానశక్తిశ్చ నాల్పస్య తపసః ఫలమ్ । దానాద్భోగానవాప్నోతి సౌఖ్యం తీర్థస్య సేవనాత్ । సుభాషణాన్మృతో యస్తు స విద్వాన్ధర్మవిత్తమః ॥ ౨,౨౪.

ధనవంతుడికి దానం చేసే శక్తి ఉంటుంది; పేదవాడికి తపస్సు ఫలం ఉండదు. దానంతో అనుభవాలు, తీర్థయాత్రతో సుఖం, మంచి మాటలతో మరణించినవాడు జ్ఞానవంతుడై ధర్మవేత్తగా అవతరిస్తాడు.

అదత్తదానాచ్చ భవేద్దరిద్రో దరిద్రభావాచ్చ కరోతిపాపమ్ । పాపప్రభావాన్నరకం ప్రయాతి పునర్దరిద్రః పునరేవ పాపీ ॥ ౨,౨౪.

ఇవ్వాల్సిన దానం ఇవ్వకపోతే దరిద్రుడు అవుతాడు; దరిద్రత వల్ల పాపం చేస్తాడు; పాప ప్రభావంతో నరకానికి పోయి, మళ్లీ దరిద్రుడై, మళ్లీ పాపి అవుతాడు.

శ్రీగరుడమహాపురాణమ్ ౨౫ శ్రీవిష్ణురువాచ । అతః పరం ప్రవక్ష్యామి పురుషస్త్రీ వినిర్ణయమ్ । జీవన్వాపి మృతో వాపి పఞ్చవర్షాధికోఽపి వా ॥ ౨,౨౫.

శ్రీమహావిష్ణువు పలికెను — ఇప్పుడు పురుషులు, స్త్రీలు, వారు బ్రతికున్నా, మరణించినా, ఐదు సంవత్సరాలు దాటి ఉన్నా, వారికి సంబంధించిన నియమాలు వివరంగా చెబుతాను.

పూర్ణే తు పఞ్చమే వర్షే పుమాంశ్చైవ ప్రతిష్ఠితః । సర్వైన్ద్రియాణి జానాతి రూపారూపవిపర్యయౌ ॥ ౨,౨౫.

ఐదవ సంవత్సరం పూర్తయిన తర్వాత, బాలుడు స్థిరంగా అవుతాడు. అతడు అన్ని ఇంద్రియాలను, రూపం, అరూపం మధ్య తేడాను తెలుసుకుంటాడు.

పూర్వకర్మవిపాకేన ప్రాణినాం వధబన్ధనమ్ । విప్రాదీనన్త్యజాన్సర్వాన్పాపం మారయతి ధ్రువమ్ ॥ ౨,౨౫.

మునుపటి కర్మ ఫలితంగా, ప్రాణులకు హింస, బంధనం కలుగుతాయి. బ్రాహ్మణుడి నుండి అంత్యజుడివరకు అందరినీ పాపం నాశనం చేస్తుంది.

గర్భే నష్టే క్రియా నాస్తి దుగ్ధం దేయం మృతే శిశౌ । పరం చ పాయసం క్షీరం దద్యాద్వలవిపత్తితః ॥ ౨,౨౫.

గర్భం పోయినప్పుడు ఎలాంటి కర్మలు చేయవలసిన అవసరం లేదు. శిశువు మరణిస్తే పాలివ్వాలి; చిన్నవాడు మరణిస్తే పాయసం లేదా పాలు ఇవ్వాలి.

ఏకాదశాహం ద్వాదశాహం వృషం వృషవిధిం వినా । మహాదానవిహీనం చ కుమారే కృత్యమాదిశేత్ ॥ ౨,౨౫.

పదకొండో లేదా పన్నెండో రోజున, వృషభం లేకుండా, వృషభ సంస్కారం లేకుండా, పెద్ద దానాలు లేకుండా, బాలుడికి చేయవలసిన విధులు చేయాలి.

కుమారాణాం చైవ బాలానాం భోజనం వస్త్రవేష్టనమ్ । బాలే వా తరుణే వృద్ధే ఘటో భవతి వై మృతే ॥ ౨,౨౫.

బాలులకు, చిన్నవారికి భోజనం, వస్త్రాలు ఇవ్వాలి. మరణించినవాడు చిన్నవాడైనా, యువకుడైనా, వృద్ధుడైనా, నీళ్ళు పోసే కుండ సంస్కారం చేయాలి.

భూమౌ వినిః క్షిపేద్బాలం ద్విమాసోనం ద్వివార్షికమ్ । తతః పరం ఖగశ్రేష్ఠ దేహదాహో విధోయతే ॥ ౨,౨౫.

భూమిపై రెండు నెలలు లేదా రెండు సంవత్సరాలు వయస్సు ఉన్న బిడ్డను ఉంచాలి; ఆ తరువాత, ఓ పక్షిరాజా, శరీరాన్ని దహనం చేయడం ఆచరించాలి.

శిశురా దన్తజననాద్బాలః స్యాద్యావదాశిఖమ్ । కథ్యతే సర్వశాస్త్రేషు కుమారో మౌఞ్జిబన్ధనాత్ ॥ ౨,౨౫.

పిల్లవాడు పళ్ళు రావడం వరకు, జటా పెరగడం వరకు పిల్లగా పిలుస్తారు; అన్ని శాస్త్రాలలో, మౌంజీబంధనం జరిగిన తరువాత యువకుడిగా పిలుస్తారు.

శూద్రాదీనాం కథం కుర్యాత్సంశయో మౌఞ్జివర్జనాత్ । గర్భాచ్చ నవమం హిత్వా శిశురామాసషోడశమ్ ॥ ౨,౨౫.

శూద్రులు మరియు ఇతరులకు మౌంజీబంధనం లేకపోవడంతో ఎలా చేయాలో సందేహం కలుగుతుంది; గర్భంలో తొమ్మిదో నెల తర్వాత, పిల్లవాడిగా పదహారు నెలలు వరకు పరిగణించాలి.

బాలశ్చాథ పరఞ్జ్ఞేయ ఆమాససప్తవింశతి । ఆ పఞ్చ వర్షాత్కౌమారః పౌగణ్డో నవహాంయనః ॥ ౨,౨౫.

పక్షిరాజా, పిల్లవాడు ఇరవై ఏడు నెలలు వరకు పరిగణించాలి; బాల్యం ఐదు సంవత్సరాలు వరకు ఉంటుంది, పౌగండం తొమ్మిది సంవత్సరాలు వరకు ఉంటుంది.

కిశోరః షోడశాబ్దః స్యాత్తతో యౌవనమాదిశేత్ । మృతోఽపి పఞ్చమే వర్షే అవృతః సవృతోఽపి వా ॥ ౨,౨౫.

కిశోరుడు పదహారు సంవత్సరాలు వయస్సు కలిగి ఉంటాడు; ఆ తరువాత యౌవనం ప్రారంభమవుతుంది. ఐదు సంవత్సరాలలో మరణించినవారికి, whether samskaram జరిగినా లేకపోయినా, ఇదే వర్తిస్తుంది.

పూర్వోక్తమేవ కర్తవ్యమీహతే దశపిణ్డకమ్ । స్వల్పకర్మప్రసఙ్గాచ్చ స్వల్పాద్విషయబన్ధనాత్ ॥ ౨,౨౫.

ముందు చెప్పిన విధంగా, దశ పిండాలు సమర్పించడం సహా, అన్ని కర్మలు చేయాలి; చిన్న వయస్సు, చిన్న ప్రపంచ సంబంధాలు ఉన్నందున, చిన్న కర్మలు సరిపోతాయి.

స్వల్షాద్వపుషి వస్త్రాచ్చ క్రియాం స్వల్పామపీచ్ఛతి । యావదుపచయో జన్తుర్యావద్విషయవేష్టితః ॥ ౨,౨౫.

చిన్న శరీరం, చిన్న వస్త్రం ఉన్నందున, చిన్న కర్మలు మాత్రమే చేయాలి; జీవి పెరుగుతున్నంత వరకు, ప్రపంచ సంబంధాలు ఉన్నంత వరకు, చిన్న కర్మలు సరిపోతాయి.

యద్యద్యస్యోపజీవ్యం స్యాత్తత్తద్దేయమిహేచ్ఛతి । బ్రహ్మబీజోద్భవాః పుత్రా దేవర్షోణాం చ వల్లభాః ॥ ౨,౨౫.

ప్రతి ఒక్కరికి అవసరమైనది ఏదైతే ఉంటే, అదే ఇక్కడ ఇవ్వాలి; బ్రహ్మబీజం నుండి పుట్టిన కుమారులు దేవతలకు, ఋషులకు ఎంతో ప్రియమైనవారు.

యమేన యమదూతైశ్చ శాస్యన్తే నిశ్చితం ఖగ । బాలో వృద్ధో యుబా వాపి ఘటమిచ్ఛన్తి దేహినః ॥ ౨,౨౫.

యముడు మరియు యమదూతలు తప్పకుండా నియంత్రిస్తారు, ఓ పక్షిరాజా; పిల్లవాడు, వృద్ధుడు, యువకుడు అయినా, శరీరధారులు ఐక్యాన్ని కోరుకుంటారు.

సుఖం దుః ఖం సదా వేత్తి దేహీ వై సర్వగస్త్విహ । పరిత్యజ్య తదాత్మానం జీర్ణాం త్వచమివోరగః ॥ ౨,౨౫.

ఇక్కడ శరీరధారి ఎప్పుడూ సుఖం, దుఃఖం అనుభవిస్తాడు; పాము పాత చర్మాన్ని వదిలినట్లుగా, తనను తాను విడిచిపెడతాడు.