గరుడపురాణమ్

స్వవాచా వదతే యస్తు గోవృషద్విజావాజిషు । లిఙ్గే గజే తథా దేవే భూతే ప్రేతే నిశాచరే ॥ ౨,౨౩.

నిద్రలో ఎవరో ఆవులు, ఎద్దులు, బ్రాహ్మణులు, గుర్రాలు, ఏనుగులు, దేవతలు, భూతాలు, ప్రేతాలు, రాత్రిపూట సంచరించే వారు గురించి మాట్లాడితే,

స్వప్నమధ్యే తు పక్షీన్ద్ర ప్రేతలిఙ్గాన్యనేకధా । స్వకలత్రం స్వబన్ధుం వా స్వసుతం స్వపతిం విభుమ్ । విద్యమానం మృతం పశ్యేత్ప్రేతదోషేణ నిశ్చితమ్ ॥ ౨,౨౩.

ఓ పక్షిరాజా, నిద్రలో అనేక ప్రేతల లక్షణాలు కనిపిస్తే, లేదా తన భార్యను, బంధువులను, కుమారుడిని, భర్తను — వారు బ్రతికినవారైనా, చనిపోయినవారైనా — చూస్తే, అది ప్రేతల ప్రభావమే.

యాచతే యః పరం స్వప్నే క్షుత్తృడ్భ్యాం చ పరిప్లుతః । తీర్థే గత్వా దహేత్పిణ్డాన్ప్రేతదౌషైర్న సంశయః ॥ ౨,౨౩.

నిద్రలో ఎవరో మరొకరిని ఆకలి, దాహంతో బాధపడుతూ అన్నం అడిగితే, లేదా తీర్థయాత్రకు వెళ్లి పిండాలను కాల్చితే, అది తప్పకుండా ప్రేతల దోషమే.

నిర్గచ్ఛేద్వా గృహాద్వాపి స్వప్నే పుత్రస్తథా పశుః । పితా భ్రాతా కలత్రం చ ప్రేతదోషైస్తు పశ్యతి ॥ ౨,౨౩.

నిద్రలో కుమారుడు, పశువు, తండ్రి, అన్న, భార్య ఇల్లు వదిలి వెళ్ళినట్టు కనబడితే, అది ప్రేతదోషం వల్లే.

చిహ్నాన్యేతాని పక్షీన్ద్ర ప్రాయశ్చిత్తం నివేదయేత్ । కృత్వా స్నానం గృహే తీర్థే శ్రీవృక్షే తర్పణం జలైః ॥ ౨,౨౩.

ఓ పక్షిరాజా, ఇవే ప్రేతల సంకేతాలు. వాటికి పరిహారం చేయాలి. ఇంట్లో లేదా తీర్థంలో స్నానం చేసి, పవిత్ర వృక్షం దగ్గర నీళ్లతో తర్పణం చేయాలి.

కృష్ణధాన్యాని పూజాం చ ప్రదద్యాద్వేదపారగే । హోమం కుర్యాద్యథాశక్తి సమ్పూర్ణం వాచయేత్సుధీః ॥ ౨,౨౩.

వేదాలు నేర్చుకున్నవారికి నల్ల ధాన్యాలు ఇచ్చి, పూజ చేసి, తన శక్తికి తగినంత హోమం జరిపి, ఆ క్రియ అంతటినీ పండితుడు చదివించాలి.

ఏతద్ధి శ్రద్ధయా యస్తు ప్రేతలిఙ్గనిదర్శనమ్ । పఠతే శృణుతే వాపి ప్రేతచిహ్నం వినశ్యతి ॥ ౨,౨౩.

ఈ ప్రేతలక్షణాల వివరాన్ని ఎవరు భక్తితో చదువుతారో, వినుతారో, వారిలో మరణ సూచనలు అంతా పోతాయి.

శ్రీగరుడమహాపురాణమ్ ౨౪ గరుడ ఉవాచ । నాకాలే మ్రియతే కశ్చిదితి వేదానుశాసనమ్ । కస్మాన్మృత్యుమవాప్నోతి రాజా వా శ్రోత్రియోపి వా ॥ ౨,౨౪.

గరుడుడు ఇలా అడిగాడు: ఎవ్వరూ కాలానికి ముందే చనిపోవరు అని వేదాలు చెబుతున్నాయి. అయితే రాజు అయినా, పండితుడు అయినా ఎందుకు మరణాన్ని పొందుతారు?

యదుక్తం బ్రాహ్మణా పూర్వమనృతం తద్ధి దృశ్యతే । వేదైరుక్తం తు యద్వాక్యం శతం జీవతి మానుషే ॥ ౨,౨౪.

బ్రాహ్మణులు ముందుగా చెప్పింది అబద్ధంగా కనిపిస్తోంది. వేదాలు చెప్పిన మాట ప్రకారం మనిషి వంద సంవత్సరాలు బతుకుతాడు.

జీవన్తి మానుషే లోకే సర్వే వర్ణా ద్విజాతయః । అన్త్యజామ్లేచ్ఛజాశ్చైవ ఖణ్డే భారతసంజ్ఞకే ॥ ౨,౨౪.

భారతదేశంలో అన్ని వర్ణాలవారు, ద్విజాతులు, అంత్యజులు, మలిచ్చులు — అందరూ ఈ మానవ లోకంలో జీవిస్తున్నారు.

న దృశ్యతే కలౌ తచ్చ కస్మాద్దేవ సమాదిశ । (ఆధానాన్మృత్యుమాప్నోతి బాలో వా స్థవిరో యుబా ॥ ౨,౨౪.

కలియుగంలో ఇది కనిపించడం లేదు. దేవా! ఎందుకు ఇలా జరుగుతోంది? (పిల్లవాడు, వృద్ధుడు, యువకుడు అయినా, ఆధ్యాత్మిక దిక్ష సమయంలో మరణం వస్తోంది.)

సధనో నిర్ధనో వాపి సుకుమారః సురూపవాన్ । అవిద్వాంశ్చైవ విద్వాంశ్చ బ్రాహ్మణస్త్వితరో జనః ॥ ౨,౨౪.

ధనవంతుడైనా, పేదవాడైనా, సున్నితమైనవాడైనా, అందగాడైనా, అజ్ఞానివైనా, జ్ఞానివైనా, బ్రాహ్మణుడైనా, ఇతరులైనా —

తపోరతో యోగశీలో మహాజ్ఞానీ చ యో నరః । సర్వజ్ఞానరతః శ్రీమాన్ధర్మాత్మాతులవిక్రమః ॥ ౨,౨౪.

తపస్సులో నిమగ్నుడైనా, యోగంలో నిపుణుడైనా, మహాజ్ఞానుడైనా, అన్ని విద్యల్లో నిమగ్నుడైనా, ధనికుడైనా, ధార్మికుడైనా, అపూర్వ పరాక్రమశాలి అయినా —

) సర్వమేతదశషేణ జాయతే వసుధాతలే । కస్మాన్మృత్యుమవాప్నోతి రాజా వా శ్రోత్రియోఽపి వా ॥ ౨,౨౪.

ఈ అన్నీ భూమిపై పుట్టినవే. అయినా రాజు అయినా, పండితుడు అయినా ఎందుకు మరణాన్ని పొందుతారు?

శ్రీభగవానువాచ । సాధుసాధు మహాప్రాజ్ఞ యస్త్వం భక్తోఽసి మే ప్రియః । శ్రూయతాం వచనం గుహ్యం నానాదేశవినాశనమ్ ॥ ౨,౨౪.

శ్రీహరి ఇలా అన్నాడు: మహాజ్ఞాని! నీవు మంచి ప్రశ్న అడిగావు. నీవు నాకు భక్తుడవు, ప్రియుడవు. అన్ని దురదృష్టాలను తొలగించే ఈ రహస్యమైన మాటను విను.

విధాతృవిహితో మృత్యుః శీఘ్రమాదాయ గచ్ఛతి । తతో వక్ష్యామి పక్షీన్ద్ర కాశ్యపేయ మహాద్యుతే ॥ ౨,౨౪.

సృష్టికర్త నిర్ణయించిన మరణం త్వరగా ప్రాణాన్ని తీసుకుపోతుంది. అందుకే, పక్షిరాజా, కశ్యపునందనా, గొప్ప తేజస్సుతో ఉన్నవాడా, నేను వివరంగా చెబుతాను.

మానుషః శతజీవీతి పురా వేదేన భాషితమ్ । వికర్మణః ప్రభావేణ శీఘ్రం చాపి వినశ్యతి ॥ ౨,౨౪.

వేదంలో ముందు మనిషి వంద సంవత్సరాలు బతుకుతాడని చెప్పబడింది. కానీ చెడు పనుల ప్రభావంతో త్వరగా నశించిపోతాడు.

వేదానభ్యసనేనైవ కులాచారం న సేవతే । ఆలస్యాత్కర్మణాం త్యాగో నిషిద్ధేఽప్యాదరః సదా ॥ ౨,౨౪.

వేదాలు చదవకపోవడం, కుటుంబ ఆచారాలు పాటించకపోవడం, ఆలస్యంతో పనులు వదిలేయడం, నిషిద్ధమైన వాటికి ఎప్పుడూ గౌరవం చూపడం వల్ల —

యత్ర తత్ర గృహేఽశ్రాతి పరక్షేత్రరతస్తథా । ఏతైరన్యైర్మహాదోషైర్జాయతే చాయుషః క్షయః ॥ ౨,౨౪.

ఎక్కడైనా ఇల్లు ఉండడం, పరాయివారి పొలంలో ఆనందపడడం, ఇవి ఇతర పెద్ద తప్పులతో కలసి ఆయుష్షు తగ్గిపోతుంది.

అశ్రద్దధానమశుచిం నాస్తికం త్యక్తమఙ్గలమ్ । పరద్రోహానృతరం బ్రాహ్మణం యత (మ) మన్దిరమ్ ॥ ౨,౨౪.

భక్తి లేని, అపవిత్రమైన, దేవుడిని నమ్మని, మంగళం వదిలిన, ఇతరులకు హాని చేసే, అబద్ధం చెప్పే బ్రాహ్మణుడి ఇంటికి వెళ్లకూడదు.

అరక్షితారం రాజానం నిత్యం ధర్మవివర్జితమ్ । క్రూరం వ్యసనినం మూర్ఖం వేదవాదబహిష్కృతమ్ । ప్రజాపీడనకర్తారం రాజానం యమశాసనమ్ ॥ ౨,౨౪.

ప్రజలను కాపాడని, ఎప్పుడూ ధర్మాన్ని వదిలిన, క్రూరమైన, దురాచారానికి అలవాటుపడిన, మూర్ఖుడు, వేదపఠనానికి దూరమైన, ప్రజలను బాధించే రాజు — అలాంటి రాజు యమధర్మరాజు అధికారంలో ఉంటాడు.

ప్రాపయన్తి వశం మృత్యోస్తతో యాతి చ యాతనామ్ । స్వకర్మాణి పరిత్యజ్య ముఖ్యవృత్తాని యాని చ ॥ ౨,౨౪.

ఇలా వారు మరణానికి లోనై, బాధలు అనుభవిస్తారు. తమ కర్తవ్యాలను, ముఖ్యమైన వృత్తులను వదిలేసినవారు ఇలా అవుతారు.

పరకర్మరతో నిత్యం యమలోకం స గచ్ఛతి । శూద్రః కరోతిః యత్కిఞ్చిద్విజశుశ్రూషణం వినా ॥ ౨,౨౪.

ఎవరైనా ఎప్పుడూ పరాయివారి పనుల్లో నిమగ్నమై ఉంటే వారు యమలోకానికి వెళ్తారు. శూద్రుడు ద్విజులకు సేవ చేయకుండా ఏదైనా చేస్తే —

ఉత్తమాధమమధ్యే వా యమలోకే స పచ్యతే । స్నానం దానం జపో హోమో స్వాధ్యాయో దవర్తాచ్చనమ్ ॥ ౨,౨౪.

యమలోకంలో ఉన్నవారికి, వారు ఎంత గొప్పవారైనా, మధ్యస్థులైనా, లేక తక్కువవారైనా, అక్కడ నరకయాతన తప్పదు. అక్కడ స్నానం, దానం, జపం, హోమం, స్వాధ్యాయం వంటి పుణ్యకార్యాలు ఏవీ చేయలేవు.

యస్మిన్దినే న సేవ్యన్తే స వృథా దివసో నృణామ్ । అనిత్యమధ్రువం దేహమనాధారం రసోద్భవమ్ ॥ ౨,౨౪.

ఈ పుణ్యకార్యాలు చేయని రోజు మనుషులకు వృథా అవుతుంది. మన శరీరం శాశ్వతమైనది కాదు, నిలకడ కూడా లేదు, ఆధారం లేని దానిది, రసంతో పుట్టింది.

అన్నోదకమయే దేహే గుణానేతాన్వదామ్యహమ్ । యత్ప్రాతః సంస్కృతం సాయం నూనమన్నం వినశ్యతి ॥ ౨,౨౪.

ఈ అన్నం, నీటితో ఏర్పడిన శరీరంలో ఉన్న లక్షణాలు నేను చెబుతున్నాను. ఉదయాన్నే తయారైన అన్నం, సాయంత్రానికి తప్పకుండా పాడవుతుంది.

తదీయరససమ్పుష్టకాయే కా బత నిత్యతా । గతం జ్ఞాత్వా తు పక్షీన్ద్ర వపురర్ధం స్వకర్మభిః ॥ ౨,౨౪.

శరీరాన్ని పోషించే రసంతో పెరిగిన ఈ దేహానికి శాశ్వతత్వం ఎలా ఉంటుంది? ఈ విషయాన్ని తెలుసుకున్నవాడు, పక్షీరాజా, తన కర్మల వల్ల శరీరం అర్థం పోయినదిగా భావిస్తాడు.

నరః పాపవినాశాయ కుర్వీత పరమౌషధమ్ । దేహః కిమన్నదాతుః స్విన్నిషేక్తుర్మాతురేవ వా ॥ ౨,౨౪.

పాపాలను నాశనం చేయడానికి మనిషి గొప్ప ఔషధాన్ని ప్రయత్నించాలి. అన్నం ఇచ్చేవారి, బీజం వేసేవారి, లేదా తల్లిదేవి శరీరానికి ఏమి విలువ?

ఉభయోర్వా ప్రభోర్వాపి బాలనోగ్నేః శునోఽపి వా । కస్తత్ర పరమో యజ్ఞః కృమివిడ్భస్మసంజ్ఞకే ॥ ౨,౨౪.

రెండు తల్లిదండ్రులదైనా, ఏదైనా ప్రభువు అయినా, చిన్న అగ్నికి అయినా, కుక్కకైనా, పురుగు, మలము, బూడిద అనే పేర్లతో ఉన్న వాటిలో, అక్కడ గొప్ప యజ్ఞం ఏమిటి?