గరుడపురాణమ్

జ్ఞానం విప్రస్య సమ్భాషాత్పుణ్యసంకీర్తనేన చ । ప్రేతాః పాపవినిర్ముక్తాః పరం పదమవాప్నుయుః ॥ ౨,౨౨.

ఆ బ్రాహ్మణునితో సంభాషణ వల్ల, పుణ్యగుణాల్ని స్మరించడంవల్ల, ఆ ప్రేతాత్మలు పాపాలనుండి విముక్తులై, పరమపదాన్ని పొందారు.

సూత ఉవాచ । ఇదమాఖ్యానకం శ్రుత్వా కమ్పితోఽశ్వత్థపత్రవత్ । మానుషాణాం హితార్థాయ గరుడః పృష్టవాన్పునః ॥ ౨,౨౨.

సూతుడు ఇలా అన్నాడు: ఈ కథను విని, అశ్వత్థ వృక్షపు ఆకు లా వణికిపోయిన గరుడుడు, మానవుల హితార్థంగా మళ్లీ ప్రశ్నలు అడిగాడు.

శ్రీగరుడమహాపురాణమ్ ౨౩ గరుడ ఉవాచ । కిఙ్కిం కుర్వన్తి వై ప్రేతాః పిశాచత్వేవ్యవస్థితాః । వదన్తి వా కదాచిత్కిం తద్వదస్వ సురేశ్వర ॥ ౨,౨౩.

గరుడుడు ఇలా అడిగాడు: ప్రేతాత్మలు పిశాచ రూపంలో ఉన్నప్పుడు ఏమి చేస్తారు? వాళ్లు ఎప్పుడైనా మాట్లాడతారా? దయచేసి ఈ విషయం నాకు చెప్పండి, దేవేంద్రా.

శ్రీభగవానువాచ । తేషాం స్వరూపం వక్ష్యామి చిహ్నం స్వప్నం యథాతథమ్ । క్షుత్పిపాసార్దితాస్తే వై ప్రవిశేయుః స్వవేశ్మని ॥ ౨,౨౩.

శ్రీభగవంతుడు ఇలా అన్నాడు: వారి స్వరూపం, లక్షణాలు, కలలు ఎలా ఉంటాయో నేను చెప్పుతాను. ఆకలి, దాహంతో బాధపడుతూ, వారు తమ ఇళ్లలోకి ప్రవేశిస్తారు.

ప్రతిష్ఠా వాయుదేహేషు శయానాంస్తు స్వవంశజాన్ । తత్ర యచ్ఛన్తి లిఙ్గాని దర్శయన్తి ఖగేశ్వర ॥ ౨,౨౩.

వారు గాలి రూప bodies లో ఉండి, తమ సంతానాన్ని నిద్రలో ఉన్నప్పుడు దగ్గరకు వచ్చి, అక్కడ కొన్ని సంకేతాలు చూపిస్తారు, ఓ పక్షిరాజా.

స్వపుత్రస్వకలత్రాణి స్వబన్ధున్తత్ర గచ్ఛతి । హయో గజో వృషో మర్త్యోదృశ్యతే వికృతాననః ॥ ౨,౨౩.

వారు తమ పిల్లలు, భార్యలు, బంధువుల దగ్గరకు వెళ్తారు. అక్కడ గుర్రం, ఏనుగు, ఎద్దు లేదా వక్రీకృతమైన ముఖంతో మనిషి కనిపిస్తాడు.

శయానం విపరీతం తు ఆత్మానం చ విపర్యయమ్ । ఉత్థితః పశ్యతి యస్తు తద్విన్ద్యాత్ప్రేతనిర్మితమ్ ॥ ౨,౨౩.

ఒకవేళ ఎవరో నిద్రలో తాను తలకిందులుగా పడుకుని ఉన్నట్టు, లేక తాను వింతగా మారిపోయినట్టు చూస్తే, లేచి కూడా అదే అనిపిస్తే, అది ప్రేతాత్మల ప్రభావమే.

స్వప్నే నరౌ హి నిగడైర్బధ్యతే బహుధా యది । అన్నం చ యాచతే స్వప్నే కువేషః పూర్వజో మృతః ॥ ౨,౨౩.

ఒకవేళ నిద్రలో ఎవరో గొలుసులతో బంధించబడినట్టు, అన్నం కోసం అడుగుతున్నట్టు, లేదా చనిపోయిన పెద్దవాడు మురికిగా కనిపిస్తే,

స్వప్నే యో భుజ్యమానస్య గృహీత్వాన్నం పలాయతే । ఆత్మనస్తు పరో వాపి తృషార్తస్తు జలం పిబేత్ ॥ ౨,౨౩.

నిద్రలో ఎవరో తినేవారి నుండి అన్నం దొంగిలించి పారిపోతే, లేదా తానే అయినా, ఇంకొకరైనా దాహంతో నీళ్లు తాగితే,

వృషభారోహణం స్వప్నే వృషభైః సహ గచ్ఛతి । ఉత్పత్య గగనం యాతి తీర్థే యాతి క్షుధాతురః ॥ ౨,౨౩.

నిద్రలో ఎద్దుపై ఎక్కినట్టు, ఎద్దులతో కలిసి వెళ్ళినట్టు, ఆకాశంలో ఎగిరినట్టు, లేదా ఆకలితో బాధపడుతూ తీర్థయాత్రకు వెళ్ళినట్టు కనబడితే,

స్వవాచా వదతే యస్తు గోవృషద్విజావాజిషు । లిఙ్గే గజే తథా దేవే భూతే ప్రేతే నిశాచరే ॥ ౨,౨౩.

నిద్రలో ఎవరో ఆవులు, ఎద్దులు, బ్రాహ్మణులు, గుర్రాలు, ఏనుగులు, దేవతలు, భూతాలు, ప్రేతాలు, రాత్రిపూట సంచరించే వారు గురించి మాట్లాడితే,

స్వప్నమధ్యే తు పక్షీన్ద్ర ప్రేతలిఙ్గాన్యనేకధా । స్వకలత్రం స్వబన్ధుం వా స్వసుతం స్వపతిం విభుమ్ । విద్యమానం మృతం పశ్యేత్ప్రేతదోషేణ నిశ్చితమ్ ॥ ౨,౨౩.

ఓ పక్షిరాజా, నిద్రలో అనేక ప్రేతల లక్షణాలు కనిపిస్తే, లేదా తన భార్యను, బంధువులను, కుమారుడిని, భర్తను — వారు బ్రతికినవారైనా, చనిపోయినవారైనా — చూస్తే, అది ప్రేతల ప్రభావమే.

యాచతే యః పరం స్వప్నే క్షుత్తృడ్భ్యాం చ పరిప్లుతః । తీర్థే గత్వా దహేత్పిణ్డాన్ప్రేతదౌషైర్న సంశయః ॥ ౨,౨౩.

నిద్రలో ఎవరో మరొకరిని ఆకలి, దాహంతో బాధపడుతూ అన్నం అడిగితే, లేదా తీర్థయాత్రకు వెళ్లి పిండాలను కాల్చితే, అది తప్పకుండా ప్రేతల దోషమే.

నిర్గచ్ఛేద్వా గృహాద్వాపి స్వప్నే పుత్రస్తథా పశుః । పితా భ్రాతా కలత్రం చ ప్రేతదోషైస్తు పశ్యతి ॥ ౨,౨౩.

నిద్రలో కుమారుడు, పశువు, తండ్రి, అన్న, భార్య ఇల్లు వదిలి వెళ్ళినట్టు కనబడితే, అది ప్రేతదోషం వల్లే.

చిహ్నాన్యేతాని పక్షీన్ద్ర ప్రాయశ్చిత్తం నివేదయేత్ । కృత్వా స్నానం గృహే తీర్థే శ్రీవృక్షే తర్పణం జలైః ॥ ౨,౨౩.

ఓ పక్షిరాజా, ఇవే ప్రేతల సంకేతాలు. వాటికి పరిహారం చేయాలి. ఇంట్లో లేదా తీర్థంలో స్నానం చేసి, పవిత్ర వృక్షం దగ్గర నీళ్లతో తర్పణం చేయాలి.

కృష్ణధాన్యాని పూజాం చ ప్రదద్యాద్వేదపారగే । హోమం కుర్యాద్యథాశక్తి సమ్పూర్ణం వాచయేత్సుధీః ॥ ౨,౨౩.

వేదాలు నేర్చుకున్నవారికి నల్ల ధాన్యాలు ఇచ్చి, పూజ చేసి, తన శక్తికి తగినంత హోమం జరిపి, ఆ క్రియ అంతటినీ పండితుడు చదివించాలి.

ఏతద్ధి శ్రద్ధయా యస్తు ప్రేతలిఙ్గనిదర్శనమ్ । పఠతే శృణుతే వాపి ప్రేతచిహ్నం వినశ్యతి ॥ ౨,౨౩.

ఈ ప్రేతలక్షణాల వివరాన్ని ఎవరు భక్తితో చదువుతారో, వినుతారో, వారిలో మరణ సూచనలు అంతా పోతాయి.

శ్రీగరుడమహాపురాణమ్ ౨౪ గరుడ ఉవాచ । నాకాలే మ్రియతే కశ్చిదితి వేదానుశాసనమ్ । కస్మాన్మృత్యుమవాప్నోతి రాజా వా శ్రోత్రియోపి వా ॥ ౨,౨౪.

గరుడుడు ఇలా అడిగాడు: ఎవ్వరూ కాలానికి ముందే చనిపోవరు అని వేదాలు చెబుతున్నాయి. అయితే రాజు అయినా, పండితుడు అయినా ఎందుకు మరణాన్ని పొందుతారు?

యదుక్తం బ్రాహ్మణా పూర్వమనృతం తద్ధి దృశ్యతే । వేదైరుక్తం తు యద్వాక్యం శతం జీవతి మానుషే ॥ ౨,౨౪.

బ్రాహ్మణులు ముందుగా చెప్పింది అబద్ధంగా కనిపిస్తోంది. వేదాలు చెప్పిన మాట ప్రకారం మనిషి వంద సంవత్సరాలు బతుకుతాడు.

జీవన్తి మానుషే లోకే సర్వే వర్ణా ద్విజాతయః । అన్త్యజామ్లేచ్ఛజాశ్చైవ ఖణ్డే భారతసంజ్ఞకే ॥ ౨,౨౪.

భారతదేశంలో అన్ని వర్ణాలవారు, ద్విజాతులు, అంత్యజులు, మలిచ్చులు — అందరూ ఈ మానవ లోకంలో జీవిస్తున్నారు.

న దృశ్యతే కలౌ తచ్చ కస్మాద్దేవ సమాదిశ । (ఆధానాన్మృత్యుమాప్నోతి బాలో వా స్థవిరో యుబా ॥ ౨,౨౪.

కలియుగంలో ఇది కనిపించడం లేదు. దేవా! ఎందుకు ఇలా జరుగుతోంది? (పిల్లవాడు, వృద్ధుడు, యువకుడు అయినా, ఆధ్యాత్మిక దిక్ష సమయంలో మరణం వస్తోంది.)

సధనో నిర్ధనో వాపి సుకుమారః సురూపవాన్ । అవిద్వాంశ్చైవ విద్వాంశ్చ బ్రాహ్మణస్త్వితరో జనః ॥ ౨,౨౪.

ధనవంతుడైనా, పేదవాడైనా, సున్నితమైనవాడైనా, అందగాడైనా, అజ్ఞానివైనా, జ్ఞానివైనా, బ్రాహ్మణుడైనా, ఇతరులైనా —

తపోరతో యోగశీలో మహాజ్ఞానీ చ యో నరః । సర్వజ్ఞానరతః శ్రీమాన్ధర్మాత్మాతులవిక్రమః ॥ ౨,౨౪.

తపస్సులో నిమగ్నుడైనా, యోగంలో నిపుణుడైనా, మహాజ్ఞానుడైనా, అన్ని విద్యల్లో నిమగ్నుడైనా, ధనికుడైనా, ధార్మికుడైనా, అపూర్వ పరాక్రమశాలి అయినా —

) సర్వమేతదశషేణ జాయతే వసుధాతలే । కస్మాన్మృత్యుమవాప్నోతి రాజా వా శ్రోత్రియోఽపి వా ॥ ౨,౨౪.

ఈ అన్నీ భూమిపై పుట్టినవే. అయినా రాజు అయినా, పండితుడు అయినా ఎందుకు మరణాన్ని పొందుతారు?

శ్రీభగవానువాచ । సాధుసాధు మహాప్రాజ్ఞ యస్త్వం భక్తోఽసి మే ప్రియః । శ్రూయతాం వచనం గుహ్యం నానాదేశవినాశనమ్ ॥ ౨,౨౪.

శ్రీహరి ఇలా అన్నాడు: మహాజ్ఞాని! నీవు మంచి ప్రశ్న అడిగావు. నీవు నాకు భక్తుడవు, ప్రియుడవు. అన్ని దురదృష్టాలను తొలగించే ఈ రహస్యమైన మాటను విను.

విధాతృవిహితో మృత్యుః శీఘ్రమాదాయ గచ్ఛతి । తతో వక్ష్యామి పక్షీన్ద్ర కాశ్యపేయ మహాద్యుతే ॥ ౨,౨౪.

సృష్టికర్త నిర్ణయించిన మరణం త్వరగా ప్రాణాన్ని తీసుకుపోతుంది. అందుకే, పక్షిరాజా, కశ్యపునందనా, గొప్ప తేజస్సుతో ఉన్నవాడా, నేను వివరంగా చెబుతాను.

మానుషః శతజీవీతి పురా వేదేన భాషితమ్ । వికర్మణః ప్రభావేణ శీఘ్రం చాపి వినశ్యతి ॥ ౨,౨౪.

వేదంలో ముందు మనిషి వంద సంవత్సరాలు బతుకుతాడని చెప్పబడింది. కానీ చెడు పనుల ప్రభావంతో త్వరగా నశించిపోతాడు.

వేదానభ్యసనేనైవ కులాచారం న సేవతే । ఆలస్యాత్కర్మణాం త్యాగో నిషిద్ధేఽప్యాదరః సదా ॥ ౨,౨౪.

వేదాలు చదవకపోవడం, కుటుంబ ఆచారాలు పాటించకపోవడం, ఆలస్యంతో పనులు వదిలేయడం, నిషిద్ధమైన వాటికి ఎప్పుడూ గౌరవం చూపడం వల్ల —

యత్ర తత్ర గృహేఽశ్రాతి పరక్షేత్రరతస్తథా । ఏతైరన్యైర్మహాదోషైర్జాయతే చాయుషః క్షయః ॥ ౨,౨౪.

ఎక్కడైనా ఇల్లు ఉండడం, పరాయివారి పొలంలో ఆనందపడడం, ఇవి ఇతర పెద్ద తప్పులతో కలసి ఆయుష్షు తగ్గిపోతుంది.