గరుడపురాణమ్

కుమారీం బ్రాహ్మణానాం తు వివాహయతి శక్తితః । విద్యాదోఽభయదశ్చైవ న ప్రేతో జాయతే నరః ॥ ౨,౨౨.

తన శక్తికి తగినంతగా బ్రాహ్మణులకు కన్యాదానం చేసి, విద్యను పంచి, భయాన్ని తొలగించినవాడు పితృదేవతగా మారడు.

శూద్రాన్నేన తు భుక్తేన జఠరస్థేన యో మృతః । దుర్మృత్యునా మృతో యశ్చ స ప్రేతో జాయతే నరః ॥ ౨,౨౨.

శూద్రుల ఆహారం తిని, అది కడుపులో ఉండగానే మరణించినవాడు, లేదా దుర్మరణం పొందినవాడు పితృదేవతగా మారతాడు.

అయాజ్యయాజకశ్చైవ యాజ్యానాం చ వివర్జకః । కారుభిశ్చ రతో నిత్యం స ప్రేతో జాయతే నరః ॥ ౨,౨౨.

అర్హులుకాని వారికి యాగాలు చేసి, అర్హులైనవారికి చేయకుండా, ఎప్పుడూ వృత్తిదారులతో మమేకమై ఉండేవాడు పితృదేవతగా మారతాడు.

కృత్వా మద్యపసమ్పర్కం మద్యపస్త్రీనిషేవణమ్ । అజ్ఞానాద్భక్షయన్మాంసం స ప్రేతో జాయతే నరః ॥ ౨,౨౨.

మద్యం తాగేవాళ్లతో స్నేహం చేసి, మద్యం తాగే మహిళలతో మమేకమై, తెలియక మాంసం తినేవాడు పితృదేవతగా మారతాడు.

దేవద్రవ్యం చ బ్రహ్మస్వం గురుద్రవ్యం తథైవ చ । కన్యాం దదాతి శుల్కేన స ప్రేతో జాయతే నరః ॥ ౨,౨౨.

దేవతలకు, బ్రాహ్మణులకు, గురువులకు చెందిన వస్తువులను దానం చేసి, కన్యను ముడుపుతో ఇచ్చినవాడు పితృదేవతగా మారతాడు.

మాతరం భగినీం భార్యాం స్నుషాం దుహితరం తథాః । అదృష్టదోషాస్త్యజతి స ప్రేతో జాదృ ॥ ౨,౨౨.

తల్లి, అక్క, భార్య, కోడలు, కుమార్తెకు తప్పు లేకపోయినా వదిలేసినవాడు పితృదేవతగా మారతాడు.

న్యాసాపహర్తా మిత్రధ్రుక్పరదారరతః సదా । విశ్వాసఘాతీ కూటశ్చ స ప్రేదృ ॥ ౨,౨౨.

నమ్మకంగా పెట్టిన దానిని దొంగిలించి, మిత్రులను మోసం చేసి, ఎప్పుడూ పరస్త్రీతో మమేకమై, విశ్వాసాన్ని ద్రోహించి, మోసపూరితంగా ఉండేవాడు పితృదేవతగా మారతాడు.

భ్రాతృధ్రుగ్బ్రహ్మహా గోఘ్నః సురాపో గురుతల్పగః । కులమార్గం పరిత్యజ్య హ్యనృతోక్తౌ సదా రతః । హర్తా హేమ్నశ్చ భూమేశ్చ స ప్రేదృ ॥ ౨,౨౨.

తమ్ముడిని మోసం చేసేవాడు, బ్రాహ్మణ హంతకుడు, ఆవు చంపినవాడు, మద్యపానం చేసేవాడు, గురువు భార్యను అపహరించినవాడు, తన వంశ పరంపర మార్గాన్ని వదిలేసినవాడు, ఎప్పుడూ అబద్ధం చెప్పే వాడు, బంగారం లేదా భూమిని దొంగిలించినవాడు — ఇలాంటి వారు ప్రేతాత్మలుగా మారుతారు.

భీష్మ ఉవాచ । ఏవం బ్రువతి వై విప్రే ఆకాశే దున్దుభిస్వనః । అపతత్పుష్పవర్షం చ దేవర్ముక్తం ద్విజోపరి ॥ ౨,౨౨.

భీష్ముడు ఇలా అన్నాడు: ఆ బ్రాహ్మణుడు ఇలా చెప్పిన వెంటనే, ఆకాశంలో దుండుభి మేళాలు మోగాయి, దేవతలు పుష్పవర్షం కురిపించారు.

పఞ్చ దేవవిమానాని ప్రేతానామాగతాని వై । స్వర్గం గతా విమానైస్తే దివ్యైః సంపృచ్ఛ్య తం మునిమ్ ॥ ౨,౨౨.

అప్పుడే ఐదు దివ్య విమానాలు ప్రేతాత్మల కోసం వచ్చాయి. అవి ఎక్కి, ఆ ప్రేతాత్మలు ఆ మునికి నమస్కరించి, ఆకాశంలోకి వెళ్లి స్వర్గాన్ని చేరుకున్నారు.

జ్ఞానం విప్రస్య సమ్భాషాత్పుణ్యసంకీర్తనేన చ । ప్రేతాః పాపవినిర్ముక్తాః పరం పదమవాప్నుయుః ॥ ౨,౨౨.

ఆ బ్రాహ్మణునితో సంభాషణ వల్ల, పుణ్యగుణాల్ని స్మరించడంవల్ల, ఆ ప్రేతాత్మలు పాపాలనుండి విముక్తులై, పరమపదాన్ని పొందారు.

సూత ఉవాచ । ఇదమాఖ్యానకం శ్రుత్వా కమ్పితోఽశ్వత్థపత్రవత్ । మానుషాణాం హితార్థాయ గరుడః పృష్టవాన్పునః ॥ ౨,౨౨.

సూతుడు ఇలా అన్నాడు: ఈ కథను విని, అశ్వత్థ వృక్షపు ఆకు లా వణికిపోయిన గరుడుడు, మానవుల హితార్థంగా మళ్లీ ప్రశ్నలు అడిగాడు.

శ్రీగరుడమహాపురాణమ్ ౨౩ గరుడ ఉవాచ । కిఙ్కిం కుర్వన్తి వై ప్రేతాః పిశాచత్వేవ్యవస్థితాః । వదన్తి వా కదాచిత్కిం తద్వదస్వ సురేశ్వర ॥ ౨,౨౩.

గరుడుడు ఇలా అడిగాడు: ప్రేతాత్మలు పిశాచ రూపంలో ఉన్నప్పుడు ఏమి చేస్తారు? వాళ్లు ఎప్పుడైనా మాట్లాడతారా? దయచేసి ఈ విషయం నాకు చెప్పండి, దేవేంద్రా.

శ్రీభగవానువాచ । తేషాం స్వరూపం వక్ష్యామి చిహ్నం స్వప్నం యథాతథమ్ । క్షుత్పిపాసార్దితాస్తే వై ప్రవిశేయుః స్వవేశ్మని ॥ ౨,౨౩.

శ్రీభగవంతుడు ఇలా అన్నాడు: వారి స్వరూపం, లక్షణాలు, కలలు ఎలా ఉంటాయో నేను చెప్పుతాను. ఆకలి, దాహంతో బాధపడుతూ, వారు తమ ఇళ్లలోకి ప్రవేశిస్తారు.

ప్రతిష్ఠా వాయుదేహేషు శయానాంస్తు స్వవంశజాన్ । తత్ర యచ్ఛన్తి లిఙ్గాని దర్శయన్తి ఖగేశ్వర ॥ ౨,౨౩.

వారు గాలి రూప bodies లో ఉండి, తమ సంతానాన్ని నిద్రలో ఉన్నప్పుడు దగ్గరకు వచ్చి, అక్కడ కొన్ని సంకేతాలు చూపిస్తారు, ఓ పక్షిరాజా.

స్వపుత్రస్వకలత్రాణి స్వబన్ధున్తత్ర గచ్ఛతి । హయో గజో వృషో మర్త్యోదృశ్యతే వికృతాననః ॥ ౨,౨౩.

వారు తమ పిల్లలు, భార్యలు, బంధువుల దగ్గరకు వెళ్తారు. అక్కడ గుర్రం, ఏనుగు, ఎద్దు లేదా వక్రీకృతమైన ముఖంతో మనిషి కనిపిస్తాడు.

శయానం విపరీతం తు ఆత్మానం చ విపర్యయమ్ । ఉత్థితః పశ్యతి యస్తు తద్విన్ద్యాత్ప్రేతనిర్మితమ్ ॥ ౨,౨౩.

ఒకవేళ ఎవరో నిద్రలో తాను తలకిందులుగా పడుకుని ఉన్నట్టు, లేక తాను వింతగా మారిపోయినట్టు చూస్తే, లేచి కూడా అదే అనిపిస్తే, అది ప్రేతాత్మల ప్రభావమే.

స్వప్నే నరౌ హి నిగడైర్బధ్యతే బహుధా యది । అన్నం చ యాచతే స్వప్నే కువేషః పూర్వజో మృతః ॥ ౨,౨౩.

ఒకవేళ నిద్రలో ఎవరో గొలుసులతో బంధించబడినట్టు, అన్నం కోసం అడుగుతున్నట్టు, లేదా చనిపోయిన పెద్దవాడు మురికిగా కనిపిస్తే,

స్వప్నే యో భుజ్యమానస్య గృహీత్వాన్నం పలాయతే । ఆత్మనస్తు పరో వాపి తృషార్తస్తు జలం పిబేత్ ॥ ౨,౨౩.

నిద్రలో ఎవరో తినేవారి నుండి అన్నం దొంగిలించి పారిపోతే, లేదా తానే అయినా, ఇంకొకరైనా దాహంతో నీళ్లు తాగితే,

వృషభారోహణం స్వప్నే వృషభైః సహ గచ్ఛతి । ఉత్పత్య గగనం యాతి తీర్థే యాతి క్షుధాతురః ॥ ౨,౨౩.

నిద్రలో ఎద్దుపై ఎక్కినట్టు, ఎద్దులతో కలిసి వెళ్ళినట్టు, ఆకాశంలో ఎగిరినట్టు, లేదా ఆకలితో బాధపడుతూ తీర్థయాత్రకు వెళ్ళినట్టు కనబడితే,

స్వవాచా వదతే యస్తు గోవృషద్విజావాజిషు । లిఙ్గే గజే తథా దేవే భూతే ప్రేతే నిశాచరే ॥ ౨,౨౩.

నిద్రలో ఎవరో ఆవులు, ఎద్దులు, బ్రాహ్మణులు, గుర్రాలు, ఏనుగులు, దేవతలు, భూతాలు, ప్రేతాలు, రాత్రిపూట సంచరించే వారు గురించి మాట్లాడితే,

స్వప్నమధ్యే తు పక్షీన్ద్ర ప్రేతలిఙ్గాన్యనేకధా । స్వకలత్రం స్వబన్ధుం వా స్వసుతం స్వపతిం విభుమ్ । విద్యమానం మృతం పశ్యేత్ప్రేతదోషేణ నిశ్చితమ్ ॥ ౨,౨౩.

ఓ పక్షిరాజా, నిద్రలో అనేక ప్రేతల లక్షణాలు కనిపిస్తే, లేదా తన భార్యను, బంధువులను, కుమారుడిని, భర్తను — వారు బ్రతికినవారైనా, చనిపోయినవారైనా — చూస్తే, అది ప్రేతల ప్రభావమే.

యాచతే యః పరం స్వప్నే క్షుత్తృడ్భ్యాం చ పరిప్లుతః । తీర్థే గత్వా దహేత్పిణ్డాన్ప్రేతదౌషైర్న సంశయః ॥ ౨,౨౩.

నిద్రలో ఎవరో మరొకరిని ఆకలి, దాహంతో బాధపడుతూ అన్నం అడిగితే, లేదా తీర్థయాత్రకు వెళ్లి పిండాలను కాల్చితే, అది తప్పకుండా ప్రేతల దోషమే.

నిర్గచ్ఛేద్వా గృహాద్వాపి స్వప్నే పుత్రస్తథా పశుః । పితా భ్రాతా కలత్రం చ ప్రేతదోషైస్తు పశ్యతి ॥ ౨,౨౩.

నిద్రలో కుమారుడు, పశువు, తండ్రి, అన్న, భార్య ఇల్లు వదిలి వెళ్ళినట్టు కనబడితే, అది ప్రేతదోషం వల్లే.

చిహ్నాన్యేతాని పక్షీన్ద్ర ప్రాయశ్చిత్తం నివేదయేత్ । కృత్వా స్నానం గృహే తీర్థే శ్రీవృక్షే తర్పణం జలైః ॥ ౨,౨౩.

ఓ పక్షిరాజా, ఇవే ప్రేతల సంకేతాలు. వాటికి పరిహారం చేయాలి. ఇంట్లో లేదా తీర్థంలో స్నానం చేసి, పవిత్ర వృక్షం దగ్గర నీళ్లతో తర్పణం చేయాలి.

కృష్ణధాన్యాని పూజాం చ ప్రదద్యాద్వేదపారగే । హోమం కుర్యాద్యథాశక్తి సమ్పూర్ణం వాచయేత్సుధీః ॥ ౨,౨౩.

వేదాలు నేర్చుకున్నవారికి నల్ల ధాన్యాలు ఇచ్చి, పూజ చేసి, తన శక్తికి తగినంత హోమం జరిపి, ఆ క్రియ అంతటినీ పండితుడు చదివించాలి.

ఏతద్ధి శ్రద్ధయా యస్తు ప్రేతలిఙ్గనిదర్శనమ్ । పఠతే శృణుతే వాపి ప్రేతచిహ్నం వినశ్యతి ॥ ౨,౨౩.

ఈ ప్రేతలక్షణాల వివరాన్ని ఎవరు భక్తితో చదువుతారో, వినుతారో, వారిలో మరణ సూచనలు అంతా పోతాయి.

శ్రీగరుడమహాపురాణమ్ ౨౪ గరుడ ఉవాచ । నాకాలే మ్రియతే కశ్చిదితి వేదానుశాసనమ్ । కస్మాన్మృత్యుమవాప్నోతి రాజా వా శ్రోత్రియోపి వా ॥ ౨,౨౪.

గరుడుడు ఇలా అడిగాడు: ఎవ్వరూ కాలానికి ముందే చనిపోవరు అని వేదాలు చెబుతున్నాయి. అయితే రాజు అయినా, పండితుడు అయినా ఎందుకు మరణాన్ని పొందుతారు?

యదుక్తం బ్రాహ్మణా పూర్వమనృతం తద్ధి దృశ్యతే । వేదైరుక్తం తు యద్వాక్యం శతం జీవతి మానుషే ॥ ౨,౨౪.

బ్రాహ్మణులు ముందుగా చెప్పింది అబద్ధంగా కనిపిస్తోంది. వేదాలు చెప్పిన మాట ప్రకారం మనిషి వంద సంవత్సరాలు బతుకుతాడు.