గరుడపురాణమ్

ఇతి సఞ్చిన్త్యహృదయే పక్షిన్యద్యత్ప్రయచ్ఛతి । తత్సర్వమాత్మనా భుఙ్క్తే దానం వేదవిదో విదుః ॥ ౨,౨౧.

హృదయంలో శుద్ధిగా ఆలోచించి, పక్షిరాజా, ఎవరైనా ఏదైనా దానం చేస్తే, ఆ ఫలం పూర్తిగా తానే అనుభవిస్తాడు. వేదజ్ఞులు ఇదే నిజమైన దానం అంటారు.

పున్నామనరకాద్యస్మాత్పితరం త్రాయతే సుతః । తస్మాత్పుత్త్ర ఇతి ప్రోక్త ఇహ చాపి పరత్ర చ ॥ ౨,౨౧.

పుత్ నామక నరకం నుండి తండ్రిని కాపాడే వాడు కుమారుడు. అందుకే ఇక్కడా, పరలోకంలోనూ అతడిని 'పుత్రుడు' అంటారు.

అపమృత్యుమృతౌ స్యాతాం పితరౌ కస్యచిత్ఖగ । వ్రతతీర్థావివాహాదిశ్రాద్ధం సంవత్సరం త్యజేత్ ॥ ౨,౨౧.

పక్షిరాజా, ఎవరి తల్లిదండ్రులలో ఎవరో అకాలమరణం పొందితే, ఏడాది పాటు వ్రతాలు, తీర్థయాత్రలు, వివాహాలు, శ్రాద్ధాలు చేయకుండా ఉండాలి.

స్వప్నాధ్యాయమిమం యస్తు ప్రేత లిఙ్గనిదర్శకమ్ । యః పఠేచ్ఛృణుయాద్వాపి ప్రేతచిహ్నం న పశ్యతి ॥ ౨,౨౧.

ఈ స్వప్నాధ్యాయాన్ని, అంటే ప్రేతల లక్షణాలను తెలిపే భాగాన్ని ఎవరు చదువుతారో, వినుతారో, వారికి ప్రేతల సూచనలు కనబడవు.

శ్రీగరుడమహాపురాణమ్ ౨౨ గరుడ ఉవాచ । సమ్భవన్తి కథం ప్రేతాః కేన తేషాం గతిర్భవేత్ । కీదృక్తేషాం భవేద్రూపం భోజనం కిం భవేత్ప్రభో ॥ ౨,౨౨.

గరుడుడు అడిగాడు: ప్రేతాలు ఎలా పుడుతారు? వారికి ఎలాంటి స్థితి ఉంటుంది? వారి రూపం ఎలా ఉంటుంది? వారు ఏమి తింటారు ప్రభూ?

సుప్రీతాస్తే కథం ప్రేతాః క్వ తిష్ఠన్తి సురేశ్వర । ప్రసన్నః కృపయా దేవ ప్రశ్రమేనం వదస్వ మే ॥ ౨,౨౨.

దేవదేవా, మరణించిన వారు ఎలా సంతృప్తి చెందుతారు? వారు ఎక్కడ ఉంటారు? దయతో, సహానుభూతితో, ఈ విషయం నాకు వివరంగా చెప్పండి.

శ్రీభగవానువాచ । పాపకర్మరతా యే వై పూర్వకర్మవశానుగాః । జాయన్తే తే మృతాః ప్రేతాస్తాఞ్ఛృణుష్వ వదామ్యహమ్ ॥ ౨,౨౨.

శ్రీభగవంతుడు ఇలా అన్నాడు: పాపకార్యాల్లో ఆనందించే వారు, గత కర్మల ప్రభావంతో, మరణించిన తర్వాత ప్రేతరూపంలో పుడతారు. వారి గురించి నేను చెబుతాను, విను.

వాపీకూపతడాగాంశ్చ ఆరామం సురమన్దిరమ్ । ప్రపాం సద్మ సువృక్షాంశ్చ తథా భోజనశాలికాః ॥ ౨,౨౨.

బావులు, కుళాయిలు, చెరువులు, తోటలు, దేవాలయాలు, విశ్రాంతి గృహాలు, ఇళ్ళు, అందమైన చెట్లు, అలాగే అన్నపొలాలు—

పితృపైతామహం ధర్మం కిక్రీణాతి స పాపభాక్ । మృతః ప్రేతత్వమాప్నోతి యావదాభూతసంప్లవమ్ ॥ ౨,౨౨.

తన పితృపారంపర్య ధర్మాన్ని అమ్మే పాపి, మరణించిన తర్వాత సృష్టి అంతం అయ్యే వరకు ప్రేతరూపంలో ఉంటాడు.

గోచరం గ్రామసీమాం తడాగారామగహ్వరమ్ । కర్షయన్తి చ యే లోభాత్ప్రేతాస్తే వై భవన్తి హి ॥ ౨,౨౨.

ఎవరైనా లోభంతో పశువుల మైదానం, గ్రామ సరిహద్దు, చెరువు, తోట, అడవి లాంటివి స్వాధీనం చేసుకుంటే, వారు ప్రేతలుగా మారతారు.

చణ్డాలాదుదకాత్సర్పాద్బ్రాహ్మణాద్బైద్యుతాగ్నితః । దంష్ట్రిభ్యశ్చ పశుభ్యశ్చ మరణం పాపకర్మిణామ్ ॥ ౨,౨౨.

చండాలుడు, నీరు, పాము, బ్రాహ్మణుడు, మెరుపు, పంజాలు ఉన్న జంతువులు లేదా మృగాల చేత మరణించేవారు పాపకర్మచేత చేసినవారు.

ఉద్బన్ధనమృతా యే చ విషశస్త్రహతాశ్చ యే । ఆత్మోపఘాతినో యే చ విషూచ్యాదిహతాస్తథా ॥ ౨,౨౨.

దూకుడు, విషం, ఆయుధాలు వల్ల చనిపోయినవారు, తామే తమను తాము చంపుకున్నవారు, లేదా విసూచిక వంటి వ్యాధుల వల్ల మరణించినవారు—

మహారోగైర్మృతా యే చ పాపరోగైశ్చ దస్యుభిః । అసంస్కృతప్రమీతా యే విహితాచారవర్జితాః ॥ ౨,౨౨.

భారీ వ్యాధులు, పాపకరమైన వ్యాధులు, దొంగల చేత మరణించినవారు, శుద్ధికర్మలు జరపని వారు, నియమాలను పాటించని వారు—

వృషోత్సర్గాదిలుప్తాశ్చలుప్తమాసికపిణ్డకాః । యస్యానయతి శూద్రోగ్నిం తృణకాష్ఠహవీంషి సః ॥ ౨,౨౨.

వృషోత్సర్గాది కారణంగా అంత్యక్రియలు నిలిపివేయబడినవారు, మాసిక పిండప్రదానం చేయని వారు, శూద్రుడు అగ్ని తేవని వారు, తృణం లేదా కట్టెలతో హవనం చేయని వారు—

పతనాత్పర్వతానాం చ భిత్తిపాతేన యే మృతాః । రజస్వలాదిదోషైశ్చ న చ భూమౌ మతాశ్చ యే ॥ ౨,౨౨.

పర్వతాలపై నుంచి పడిపోయి మరణించినవారు, గోడ కూలి చనిపోయినవారు, రజస్వలాదుల దోషాల వల్ల మరణించినవారు, భూమిలో సమాధి చేయని వారు—

అన్తరిక్షే మృతా యే చ విష్ణుస్మరణవర్జితాః । సూతకైః శ్వాదిసంపర్కైః ప్రేతభావా ఇహ క్షితౌ ॥ ౨,౨౨.

ఆకాశంలో మరణించినవారు, విష్ణువు స్మరణ చేయని వారు, సూతకులు, కుక్కల వంటి అపవిత్రులతో సంబంధం ఉన్నవారు—ఇలాంటి వారు భూమిపై ప్రేతలుగా మారతారు.

ఏవమాదిభిరన్యైశ్చ కుమృత్యువశగాశ్చ యే । తే సర్వే ప్రేతయోనిస్థా విచరన్తి మరుస్థలే ॥ ౨,౨౨.

ఇలాంటి అనుచిత మరణాల వల్ల, అలాగే మరికొన్ని కారణాలతో, అకాల మరణానికి గురైనవారు అందరూ ఎడారిలో ప్రేతరూపంలో సంచరిస్తారు.

మాతరం భగినీం భార్యాం స్నుషాం దుహితరం తథా । అదృష్టదోషాం త్యజతి స ప్రేతో జాయతేధ్రువమ్ ॥ ౨,౨౨.

తల్లి, అక్కచెల్లెళ్లు, భార్య, కోడలు, కుమార్తె—వీరిలో ఎవ్వరైనా తప్పు చేయని వారు అయినా వదిలిపెట్టినవాడు తప్పకుండా ప్రేతుడవుతాడు.

భ్రాతృధ్రుగ్బ్రహ్మహా గోఘ్నః సురాపో గురుతల్పగః । హేమక్షౌమహరస్తార్క్ష్య స వై ప్రేతత్వమాప్నుయాత్ ॥ ౨,౨౨.

తమ్ముడిని మోసం చేసినవాడు, బ్రాహ్మణ హత్య చేసినవాడు, ఆవును చంపినవాడు, మద్యం సేవించినవాడు, గురుపత్నిని అపహరించినవాడు, బంగారం లేదా వస్త్రం దొంగిలించినవాడు, తార్క్ష్యా, అతడు ప్రేతుడవుతాడు.

న్యాసాపహర్తా మిత్రధ్రుక్పరదారరతస్తథా । విశ్వాసఘాతీ క్రూరస్తు స ప్రేతో జాయతే ధ్రువమ్ ॥ ౨,౨౨.

నిక్షేపాన్ని దొంగిలించినవాడు, మిత్రుడిని మోసం చేసినవాడు, పరస్త్రీతో సంభోగించినవాడు, విశ్వాసాన్ని ద్రోహించినవాడు, క్రూరుడైనవాడు—అతడు తప్పకుండా ప్రేతుడవుతాడు.

కులమార్గాంశ్చ సన్త్యజ్య పరధర్మరతస్తథా । విద్యావృత్తవిహీనశ్చ స ప్రేతో జాయతేధ్రువమ్ ॥ ౨,౨౨.

తన వంశ మార్గాన్ని వదిలిపెట్టి, పరధర్మంలో ఆనందించేవాడు, విద్యా, ఉపాధి లేని వాడు—అతడు తప్పకుండా ప్రేతుడవుతాడు.

అత్రైవోదాహరన్తీమమితిహాసం పురాతనమ్ । యుధిష్ఠిరస్య సంవాదం భీష్మేణ సహ సువ్రత । తదహం కథయిష్యామి యచ్ఛ్రుత్వా సౌఖ్యమాప్నుయాత్ ॥ ౨,౨౨.

ఇక్కడ ఒక పురాతన కథను ఉదాహరిస్తారు. అది యుధిష్ఠిరుడు, భీష్ముడు ఇద్దరి సంభాషణ. దానిని నేను చెబుతాను. దాన్ని వినితే సుఖం కలుగుతుంది.

యుధిష్ఠిర ఉవాచ । కేన కర్మవిపాకేన ప్రేతత్వముపజాయతే । కేన వా ముచ్యతే కస్మాత్తన్మే బ్రూహి పితామహ । యచ్ఛ్రుత్వా న పునర్మోహమేవం యాస్యా మి సువ్రత ॥ ౨,౨౨.

యుధిష్ఠిరుడు అన్నాడు: ఏ కర్మఫలంతో ప్రేతత్వం వస్తుంది? దానినుండి ఎలా విముక్తి కలుగుతుంది? దయచేసి నాన్నగారు, ఇది నాకు చెప్పండి. నేను వినిన తర్వాత మళ్లీ మాయలో పడకూడదు.

భీష్మ ఉవాచ । యేనైవ జాయతే ప్రేతో యేనైవ స విముచ్యతే । ప్రాప్నోతి నరకం ఘోరం దుస్తరం దైవతైరపి ॥ ౨,౨౨.

భీష్ముడు ఇలా అన్నాడు: ఒకడు ప్రేతయోనిలో పుట్టడానికి కారణమైనదే, అతడు ఆ స్థితి నుంచి విముక్తి పొందడానికి కూడా కారణం. లేకపోతే, ఆ మనిషి దేవతలకు కూడా దాటి వెళ్లలేని భయంకరమైన నరకాన్ని పొందుతాడు.

సతతం శ్రవణాద్యస్య పుణ్యశ్రవణకీర్తనాత్ । మానవా విప్రముచ్యన్తే ఆపన్నాః ప్రేతయోనిషు ॥ ౨,౨౨.

ఎవరిని గురించి సతతంగా వినడం, పఠించడం జరుగుతుందో, వారి పుణ్యకథలను వినడం వల్ల మనుషులు ప్రేతయోనిలో పడిపోవడం నుంచి విముక్తి పొందుతారు.

శ్రూయతే హి పురా వత్స బ్రాహ్మణః శంసితవ్రతః । నామ్నా సన్తప్తకః ఖ్యాత స్తపోర్ఽథే వనమాశ్రితః ॥ ౨,౨౨.

పూర్వకాలంలో, ఓ ప్రియమైనవాడా, శ్రద్ధగా వ్రతాలు పాటించే సంతప్తకుడు అనే బ్రాహ్మణుడు austerity కోసం అడవిలో నివసించాడని విన్నాము.

స్వాధ్యాయయుక్తో హోమేన యో (యా) గయుక్తో దయాన్వితః । యజన్స సకలాన్యజ్ఞాన్యుక్త్యా కాలం చ విక్షిపన్ ॥ ౨,౨౨.

ఆయన నిత్యం స్వాధ్యాయంలో, హోమంలో నిమగ్నుడై, దయతో ఉండి, అన్ని యజ్ఞాలను యథావిధిగా నిర్వహిస్తూ, కాలాన్ని గడిపేవాడు.

బ్రహామచర్యసమాయుక్తో యుక్తస్తపసి మార్దవే । పరలోకభయోపేతః సత్యశౌచైశ్చ నిర్మలః ॥ ౨,౨౨.

బ్రహ్మచర్యాన్ని పాటిస్తూ, మృదువైన తపస్సులో స్థిరంగా ఉండి, పరలోక భయంతో, సత్యం, శౌచం ద్వారా పవిత్రుడిగా జీవించేవాడు.

యుక్తోఽహి గురువాక్యేన యుక్తశ్చాతిథిపూజనే । ఆత్మయోగే సదోద్యుక్తః సర్వద్వన్ద్వవివర్జితః ॥ ౨,౨౨.

గురువు మాటకు లోబడుతూ, అతిథులను గౌరవించడంలో నిమగ్నుడై, ఎప్పుడూ ఆత్మ నియమంలో తపించేవాడు. అన్ని ద్వంద్వాలను దాటి ఉండేవాడు.