గరుడపురాణమ్

సర్వవిఘ్నాని సన్త్యజ్య ముక్త్యుపాయం కరోతి యః । తస్య కర్మఫలం సాధు ప్రేతవృత్తిశ్చ శాశ్వతీ ॥ ౨,౨౧.

ఎవరైనా అన్ని అడ్డంకులను వదిలిపెట్టి ముక్తికి మార్గం అనుసరిస్తే, అతనికి మంచి ఫలితం లభిస్తుంది. ప్రేతాత్మ స్థితి శాశ్వతంగా మారుతుంది.

స భవేత్తేన ముక్తస్తు దత్తం శ్రేయస్కరం పరమ్ । స్వయం తృప్యతి భోః పక్షిన్యస్యోద్దేశేన దీయతే ॥ ౨,౨౧.

దాంతో అతడు ముక్తి పొందుతాడు. అత్యుత్తమమైన శుభదానం అందించబడుతుంది. ఆ దానం ఎవరి కోసం చేస్తారో, వారు తృప్తి చెందుతారు, ఓ పక్షిరాజా.

శృణు సత్యమిదం తార్క్ష్య యద్దదాతి భునక్తి సః । ఆత్మానం శ్రేయసా యుఞ్జ్యాత్ప్రేతస్తృప్తిం చిరం వ్రజేత్ ॥ ౨,౨౧.

ఓ తార్క్ష్యా, ఈ సత్యాన్ని విను: ఎవరు యిచ్చి, అనుభవిస్తారో, వారు తమను తాము శుభానికి అర్పించాలి. అప్పుడు ప్రేతాత్మలు చాలా కాలం తృప్తిగా ఉంటారు.

తే తృప్తాః శుభమిచ్ఛన్తి నిజబన్ధుషు సర్వదా । అజ్ఞాతయస్తు యే దుష్టాః పీడయన్తి స్వవంశజాన్ ॥ ౨,౨౧.

తృప్తి చెందినవారు ఎప్పుడూ తమ బంధువులకు శుభం కోరుకుంటారు. కానీ తెలియని, దుష్టమైన ప్రేతాత్మలు తమ వంశస్థులను బాధిస్తారు.

నివారయన్తి తృప్తాస్తే జాయమానానుకమ్పకాః । పశ్చాత్తే ముక్తిమాయన్తి కాలే ప్రాప్తే స్వపుత్రతః । సదా బన్ధుషు యచ్ఛన్తి వృద్ధిమృద్ధిం ఖగాధిప ॥ ౨,౨౧.

తృప్తి చెందినవారు పుట్టే వారికి అడ్డుపడుతూ, కరుణ చూపుతారు. తరువాత, సమయం వచ్చినప్పుడు, తమ కుమారుల ద్వారా ముక్తిని పొందుతారు. ఎప్పుడూ బంధువులకు అభివృద్ధి, ఐశ్వర్యాన్ని ప్రసాదిస్తారు, ఓ పక్షిరాజా.

దర్శనాద్భాషణాద్యస్తు చేష్టాతః పీడనాద్గతిమ్ । న ప్రాపయతి మూఢాత్మా ప్రేతశాపైః స లిప్యతే ॥ ౨,౨౧.

కాని, ఎవరు చూపు, మాట, చర్య లేదా బాధ ద్వారా వారి ప్రగతికి సహాయపడకపోతే, వారు ప్రేతశాపాలకు లోనవుతారు.

అపుత్రకోఽపశుశ్చైవ దరిద్రో వ్యాధితస్తథా । వృత్తిహీనశ్చ హీనశ్చ భవేజ్జన్మనిజన్మని ॥ ౨,౨౧.

అటువంటి వారు ప్రతి జన్మలో కుమారులు లేకుండా, పశువులు లేకుండా, దారిద్ర్యంతో, వ్యాధులతో, జీవనోపాధి లేకుండా, లోపాలతో ఉండిపోతారు.

ఏవం బ్రువన్తి తే ప్రేతాః పునర్యాభ్యం సమాశ్రితాః । తత్రస్థానాం భవేన్ముక్తిః స్వకాలే కర్మసంక్షయే ॥ ౨,౨౧.

ఇలా మాట్లాడే వారు, మళ్లీ నీ ఆశ్రయాన్ని పొందిన వారు, అక్కడి నుండి తగిన సమయంలో, తమ పూర్వ కర్మలు పూర్తయిన తర్వాత విముక్తి పొందుతారు.

గరుడ ఉవాచ । నామ గోత్రం న దృశ్యేత ప్రతీతిర్నైవ జాయతే । కేచిద్వదన్తి దైవజ్ఞాః పీడాం ప్రేతసముద్భవామ్ ॥ ౨,౨౧.

గరుడుడు అడిగాడు: పేరు, వంశం కనిపించవు; నిశ్చయం కూడా కలగదు. కొంతమంది జ్యోతిష్కులు ఈ బాధ పితృదేవతల వల్లే వస్తుందని అంటారు.

న స్వప్నశ్చైష్టితం నైవ దర్శనం న కదాచన । కిం కర్తవ్యం సురశ్రేష్ఠ తత్ర మే బ్రూహి నిశ్చితమ్ ॥ ౨,౨౧.

ఎప్పుడూ కలలు రావడం లేదు, ఏదైనా కదలిక లేదు, దర్శనం కూడా లేదు. దేవతలలో శ్రేష్ఠుడా, అలాంటి సమయంలో ఏమి చేయాలి? నాకు స్పష్టంగా చెప్పు.

శ్రీభగవానువాచ । సత్యం వాప్యనృతం వాపి వదన్తి క్షితిదేవతాః । తదా సఞ్చిన్త్య హృదయే సత్యమేతద్ద్విజేరితమ్ ॥ ౨,౨౧.

శ్రీభగవంతుడు పలికాడు: భూమిపై దేవతలు నిజమైనదైనా, అబద్ధమైనదైనా మాట్లాడవచ్చు. అయినా, మనసులో ఆలోచించి, ద్విజులు చెప్పినది నిజమేనని నమ్మాలి.

భావభక్తిం పురస్కృత్య పితృభక్తిపరాయణః । కృత్వా కృష్ణబలిం చైవ పురశ్చరణ పూర్వకమ్ ॥ ౨,౨౧.

భక్తితో, మనసు నిండా పితృదేవతల పట్ల ఆరాధనతో, ముందుగా కృష్ణునికి బలి ఇచ్చి, అవసరమైన విధులు నిర్వహించాలి.

జపహోమైస్తథా దానైః ప్రకుర్యాద్దేహసోధనమ్ । కృతేన తేన విఘ్నాని వినశ్యన్తి ఖగేశ్వర ॥ ౨,౨౧.

జపం, హోమం, దానం వంటివాటితో శరీరాన్ని పవిత్రం చేసుకోవాలి. ఇలా చేస్తే, గరుడా, అన్ని ఆటంకాలు తొలగిపోతాయి.

భూతప్రేతపిశాచైర్వా స చేదన్యైః ప్రపీడ్యతే । పిత్రుద్దేశేన వై కుర్యాన్నారాయణబలిం తదా । విముక్తః సర్వపీడాభ్య ఇతి సత్యం వచో మమ ॥ ౨,౨౧.

భూతాలు, ప్రేతాలు, పిశాచాలు లేదా ఇతరులు బాధ పెడితే, పితృదేవతల కోసం నారాయణునికి బలి ఇవ్వాలి. అప్పుడు అన్ని బాధల నుండి విముక్తి కలుగుతుంది — ఇది నా నిజమైన మాట.

పితృపీడా భవేద్యత్ర కృత్యైరన్యైర్న ముచ్యతే । తస్మాత్సర్వప్రయత్నేన పితృభక్తిపరో భవేత్ ॥ ౨,౨౧.

పితృదేవతల వల్ల కలిగే బాధను ఇతర మార్గాలతో తొలగించలేకపోతే, అన్ని ప్రయత్నాలతో పితృభక్తి కలిగి ఉండాలి.

నవమే దశమే వర్షే పిక్షుద్దేశేన వై పుమాన్ । గాయత్త్రీమయుతం జప్త్వా దశాంశేన చ హోమయేత్ ॥ ౨,౨౧.

తొమ్మిదో లేదా పదో సంవత్సరంలో, పితృదేవతల కోసం పురుషుడు గాయత్రీ మంత్రాన్ని పది వేలు సార్లు జపించి, దాని పదవ భాగాన్ని హోమం చేయాలి.

కృత్వా కృష్ణబలిం పూర్వం వృషోత్సర్గాదికాః క్రియాః । సర్వోపద్రవహీనస్తు సర్వసౌఖ్యమవాప్నుయాత్ । ఉత్తమం లోకమాప్నోతి జ్ఞాతిప్రాధాన్యమేవ చ ॥ ౨,౨౧.

ముందుగా కృష్ణునికి బలి ఇచ్చి, వృషోత్సర్గాది కర్మలు చేసినవాడు, అన్ని కష్టాలు తొలగి, సంపూర్ణ సుఖాన్ని పొందుతాడు. ఉత్తమ లోకాన్ని చేరి, బంధువులలో ప్రాధాన్యతను పొందుతాడు.

పితృమా తృసమం లోకే నాస్త్యన్యద్దైవతం పరమ్ । తస్మాత్సర్వప్రయత్నేన పూజయేత్పితరౌ సదా ॥ ౨,౨౧.

ఈ లోకంలో పితృదేవతలకు మించిన దేవత మరొకటి లేదు. అందుకే, అన్ని ప్రయత్నాలతో ఎప్పుడూ తల్లిదండ్రులను పూజించాలి.

హితానాముపదేష్టా హి ప్రత్యక్షం దైవతం పితా । అన్యా యా దేవతా లోకే న దేహప్రభవో హి తాః ॥ ౨,౨౧.

తండ్రి మంచి మార్గదర్శకుడు, ప్రత్యక్ష దేవత. ఈ లోకంలో ఉన్న ఇతర దేవతలు శరీరానికి మూలకారణం కావు.

శరీరమేవ జన్తూనాం స్వర్గమోక్షైకసాధనమ్ । దేహో దత్తో హి యేనైవం కోఽన్యః పూజ్యతమస్తతః ॥ ౨,౨౧.

ప్రాణులకు శరీరమే స్వర్గం, మోక్షానికి ఒకే మార్గం. ఆ శరీరాన్ని ఇచ్చింది తల్లిదండ్రులే కాబట్టి, వారికంటే పూజించదగినవారు మరొకరు లేరు.

ఇతి సఞ్చిన్త్యహృదయే పక్షిన్యద్యత్ప్రయచ్ఛతి । తత్సర్వమాత్మనా భుఙ్క్తే దానం వేదవిదో విదుః ॥ ౨,౨౧.

హృదయంలో శుద్ధిగా ఆలోచించి, పక్షిరాజా, ఎవరైనా ఏదైనా దానం చేస్తే, ఆ ఫలం పూర్తిగా తానే అనుభవిస్తాడు. వేదజ్ఞులు ఇదే నిజమైన దానం అంటారు.

పున్నామనరకాద్యస్మాత్పితరం త్రాయతే సుతః । తస్మాత్పుత్త్ర ఇతి ప్రోక్త ఇహ చాపి పరత్ర చ ॥ ౨,౨౧.

పుత్ నామక నరకం నుండి తండ్రిని కాపాడే వాడు కుమారుడు. అందుకే ఇక్కడా, పరలోకంలోనూ అతడిని 'పుత్రుడు' అంటారు.

అపమృత్యుమృతౌ స్యాతాం పితరౌ కస్యచిత్ఖగ । వ్రతతీర్థావివాహాదిశ్రాద్ధం సంవత్సరం త్యజేత్ ॥ ౨,౨౧.

పక్షిరాజా, ఎవరి తల్లిదండ్రులలో ఎవరో అకాలమరణం పొందితే, ఏడాది పాటు వ్రతాలు, తీర్థయాత్రలు, వివాహాలు, శ్రాద్ధాలు చేయకుండా ఉండాలి.

స్వప్నాధ్యాయమిమం యస్తు ప్రేత లిఙ్గనిదర్శకమ్ । యః పఠేచ్ఛృణుయాద్వాపి ప్రేతచిహ్నం న పశ్యతి ॥ ౨,౨౧.

ఈ స్వప్నాధ్యాయాన్ని, అంటే ప్రేతల లక్షణాలను తెలిపే భాగాన్ని ఎవరు చదువుతారో, వినుతారో, వారికి ప్రేతల సూచనలు కనబడవు.

శ్రీగరుడమహాపురాణమ్ ౨౨ గరుడ ఉవాచ । సమ్భవన్తి కథం ప్రేతాః కేన తేషాం గతిర్భవేత్ । కీదృక్తేషాం భవేద్రూపం భోజనం కిం భవేత్ప్రభో ॥ ౨,౨౨.

గరుడుడు అడిగాడు: ప్రేతాలు ఎలా పుడుతారు? వారికి ఎలాంటి స్థితి ఉంటుంది? వారి రూపం ఎలా ఉంటుంది? వారు ఏమి తింటారు ప్రభూ?

సుప్రీతాస్తే కథం ప్రేతాః క్వ తిష్ఠన్తి సురేశ్వర । ప్రసన్నః కృపయా దేవ ప్రశ్రమేనం వదస్వ మే ॥ ౨,౨౨.

దేవదేవా, మరణించిన వారు ఎలా సంతృప్తి చెందుతారు? వారు ఎక్కడ ఉంటారు? దయతో, సహానుభూతితో, ఈ విషయం నాకు వివరంగా చెప్పండి.

శ్రీభగవానువాచ । పాపకర్మరతా యే వై పూర్వకర్మవశానుగాః । జాయన్తే తే మృతాః ప్రేతాస్తాఞ్ఛృణుష్వ వదామ్యహమ్ ॥ ౨,౨౨.

శ్రీభగవంతుడు ఇలా అన్నాడు: పాపకార్యాల్లో ఆనందించే వారు, గత కర్మల ప్రభావంతో, మరణించిన తర్వాత ప్రేతరూపంలో పుడతారు. వారి గురించి నేను చెబుతాను, విను.

వాపీకూపతడాగాంశ్చ ఆరామం సురమన్దిరమ్ । ప్రపాం సద్మ సువృక్షాంశ్చ తథా భోజనశాలికాః ॥ ౨,౨౨.

బావులు, కుళాయిలు, చెరువులు, తోటలు, దేవాలయాలు, విశ్రాంతి గృహాలు, ఇళ్ళు, అందమైన చెట్లు, అలాగే అన్నపొలాలు—

పితృపైతామహం ధర్మం కిక్రీణాతి స పాపభాక్ । మృతః ప్రేతత్వమాప్నోతి యావదాభూతసంప్లవమ్ ॥ ౨,౨౨.

తన పితృపారంపర్య ధర్మాన్ని అమ్మే పాపి, మరణించిన తర్వాత సృష్టి అంతం అయ్యే వరకు ప్రేతరూపంలో ఉంటాడు.