గరుడపురాణమ్

ప్రాప్తం సుకృతినం దృష్ట్వా స్థానాచ్చ లతి సూర్యజః । ఏష మే మణ్డలం భిత్త్వా బ్రహ్మలోకం ప్రయాస్యతి ॥ ౨,౧౯.

సత్కర్ములు చేసినవాడు వచ్చినప్పుడు, సూర్యుని కుమారుడు తన స్థానం విడిచిపోతాడు. 'ఇతడు నా లోకాన్ని దాటి బ్రహ్మలోకానికి వెళ్తాడు' అని అంటాడు.

దానేన సులభో ధర్మో యమమార్గః సుఖావహః । ఏష మార్గో విశాలోఽత్ర న కేనాప్య నుగమ్యతే । దానపుణ్యం వినా వత్స న గచ్ఛేద్ధర్మమన్దిరమ్ ॥ ౨,౧౯.

దానంతో ధర్మాన్ని సులభంగా పొందవచ్చు. యముని మార్గం సుఖాన్ని ఇస్తుంది. ఈ మార్గం విశాలంగా ఉన్నా, దానపుణ్యం లేనివారు దాన్ని అనుసరించరు. దానపుణ్యం లేకుండా, బిడ్డా, ధర్మాలయానికి చేరుకోలేరు.

తస్మిన్మార్గే తు రౌద్రే వై భీషణా యమకిఙ్కరాః । ఏకైకస్య పురస్యాగ్రే తిష్ఠత్యేకసహస్రకమ్ ॥ ౨,౧౯.

ఆ భయంకరమైన మార్గంలో, యముని భయానక సేవకులు ఉంటారు. ప్రతి నగర ద్వారానికి వెయ్యిమంది చొప్పున నిలబడతారు.

పచన్తి పాపినం ప్రాప్య ఉదకే యాతనాకరాః । గృహ్ణన్తి మాసమాసాన్తే పాదశేషం తు తద్భవేత్ ॥ ౨,౧౯.

పాపిని పట్టుకుని, యాతనాదాయకులు నీటిలో ఉడికిస్తారు. ప్రతి నెల చివరికి, అతని పాదం కొంత భాగం మాత్రమే మిగిలి ఉంటుంది.

ఔర్ధ్వదైహికదానాని యైర్న దత్తాని కాశ్యప । మహాకష్టేన తే యాన్తి తస్మాద్దేయాని శక్తితః । అదత్త్వా పశువద్యాన్తి గృహీతో వన్ధబన్ధనైః ॥ ౨,౧౯.

కాశ్యపా, ఎవరు ఉత్తరక్రియ దానాలు ఇవ్వకపోతే, వారు తీవ్రమైన కష్టాలతో వెళ్తారు. అందుకే, తమ శక్తికి తగినట్టు ఇవ్వాలి. ఇవ్వకపోతే, వారు జంతువుల్లా బంధించి, తాడులతో లాక్కెళ్లబడతారు.

ఏవం కృతేన సమ్పశ్యేత్స నరః భూతకర్మణా । దైవికీం పైతృకీం యోనిం మానుషీం వాథ నారకీమ్ ॥ ౨,౧౯.

ఇలా చేసిన పనుల ఫలితంగా, మనిషి దేవతలలో, పితృదేవతలలో, మానవ జన్మలో లేదా నరకయోనిలో పుడతాడు.

ధర్మరాజస్య వచనాన్ముక్తిర్భవతి వా తతః । మానుష్యం తత్త్వతః ప్రాప్య స పుత్త్రః పుత్త్రతాం వ్రజేత్ ॥ ౨,౧౯.

ధర్మరాజు ఆజ్ఞతో ముక్తి లభించవచ్చు; లేకపోతే నిజంగా మానవ జన్మను పొందినవాడు, కుమారుడై కుమారత్వాన్ని పొందుతాడు.

యథాయథా కృతం కర్మ తాన్తాం యోనిం వ్రజేన్నరః । తత్తథైవ చ భుఞ్జానో విచరేత్సర్వలోకగః ॥ ౨,౧౯.

ఎలా చేసిన పుణ్యపాపాలు ఉంటాయో, అటువంటి యోనిలో మనిషి పుడతాడు; ఆ అనుభవాలను అనుభవిస్తూ అన్ని లోకాలలో తిరుగుతాడు.

అశాశ్వతం పరిజ్ఞాయ సర్వలోకోత్తరం సుఖమ్ । యదా భవతి మానుష్యం తదా ధర్మం సమాచరేత్ ॥ ౨,౧౯.

ఈ లోకంలోని సుఖాలు నశ్వరమని తెలుసుకుని, మానవ జన్మ లభించినప్పుడు ధర్మాన్ని ఆచరించాలి.

కృమయో భస్మ విష్ఠా వా దేహానాం ప్రకృతిః సదా । అన్ధకూపే మహారౌద్రే దీపహస్తః పాతేత్తు వై ॥ ౨,౧౯.

దేహానికి ఎప్పుడూ పురుగులు, బూడిద, మలమే స్వభావం. అంధకారమైన భయంకరమైన గుంతలో, దీపం చేతిలో ఉన్నా పడిపోవచ్చు.

మహాపుణ్యప్రభావేణ మానుష్యం జన్మ లభ్యతే । యస్తత్ప్రాప్య చరేద్ధర్మం స గచ్ఛేత్పరమాం గతిమ్ ॥ ౨,౧౯.

మహాపుణ్యఫలంతో మానవ జన్మ లభిస్తుంది. ఆ జన్మను పొంది ధర్మాన్ని ఆచరించినవాడు పరమగతిని పొందుతాడు.

అపి జానన్వృథా ధర్మం దుః ఖమాయాతి యాతి చ ॥ ౨,౧౯.

ధర్మాన్ని తెలిసినా వృథాగా ఉంచితే, బాధతో వచ్చిపోతూ తిరుగుతాడు.

జాతీశతేన లభతే కిల మానుషత్వం తత్రాపి దుర్లభతరం ఖగ భో ద్విజత్వమ్ । యస్తత్ర పాలయతి లాలయతి వ్రతాని తస్యామృతం భవతి హస్తగతం ప్రసాదాత్ ॥ ౨,౧౯.

వంద జన్మల తరువాత మానవత్వం లభించవచ్చు; అందులోనూ, పక్షిరాజా, ద్విజత్వం మరింత దుర్లభం. అక్కడ వ్రతాలను పాటిస్తూ, ప్రేమగా చూసుకునే వారికి, దయవల్ల అమృతం చేతిలో పెట్టినట్లుగా లభిస్తుంది.

శ్రీగరుడమహాపురాణమ్ ౨౦ గరుడ ఉవాచ । యే కేచిత్ప్రేతరూపేణ కుత్ర వాసం లభన్తి తే । ప్రేతలోకాద్వినిర్ముక్తాః కథం కుత్ర వ్రజన్తి తే ॥ ౨,౨౦.

గరుడుడు అడిగాడు: ప్రేతరూపంలో ఎక్కడో నివసించే వారు, ప్రేతలోకాన్ని విడిచిన తరువాత ఎలా, ఎక్కడికి వెళ్తారు?

చతుర్యుక్తాశీతి లక్షైర్నరకైః పర్యుపాసితాః । యమేన రక్షితాస్తత్ర భూతైశ్చైవ సహస్రశః ॥ ౨,౨౦.

అరవై నాలుగు లక్షల నరకాలలో చుట్టుముట్టబడి, అక్కడ యముడు మరియు వేలాది భూతాలు వారిని కాపాడుతుంటారు.

విచరన్తి కథం లోకే నరకాచ్చ వినిర్గతాః । గరుడోదీరితం శ్రుత్వా లక్ష్మీనాథోఽబ్రవీదిదమ్ ॥ ౨,౨౦.

నరకాన్ని విడిచినవారు లోకంలో ఎలా తిరుగుతారు? గరుడుని ప్రశ్న విని లక్ష్మీపతి ఇలా చెప్పాడు.

శ్రీకృష్ణ ఉవాచ । పక్షిరాజ శృణుష్వ త్వం యత్ర ప్రేతాశ్చరన్తి వై । పరార్థదారగ్రహణాచ్ఛ (బ) లాద్ద్రోహాన్నిశాచరాః ॥ ౨,౨౦.

శ్రీకృష్ణుడు చెప్పాడు: పక్షిరాజా! ఎక్కడ ప్రేతాలు తిరుగుతారో విను. పరాయిదారి, దొంగతనం, ద్రోహం వలన రాత్రిపూట తిరిగే ప్రేతాలు అవుతారు.

తథైవ సర్వపాపిష్ఠః స్వాత్మజాన్వేషణే రతాః । విచరన్త్యశరీరాస్తే క్షుప్తిపాసార్దితా భృశమ్ ॥ ౨,౨౦.

అలాగే, అత్యంత పాపులు తమ సంతానాన్ని వెతకడంలో మునిగిపోయి, ఆకలి దప్పితో తీవ్రంగా బాధపడుతూ, దేహం లేకుండా తిరుగుతారు.

బన్దీగృహవి నిర్ముక్తా యేభ్యో నశ్యన్తి జన్తవః । తే వ్యవస్యన్తి చ ప్రేతా వధోపాయం చ బన్ధుషు ॥ ౨,౨౦.

బందీగృహం నుంచి విడుదలై, ఎవరి వల్ల ప్రాణులు నశించారో, ఆ ప్రేతాలు బంధువులను నశింపజేయాలని ప్రయత్నిస్తారు.

పితృద్వదారాణి రున్ధన్తి తన్మార్గోచ్ఛేదకాస్తథా । పితృభా గాన్విగృహ్ణన్తి పాన్థేభ్యస్తస్కరా ఇవ ॥ ౨,౨౦.

తండ్రి భార్యలను, అలాగే తమ మార్గాన్ని అడ్డుకునేవారిని అడ్డుకుంటారు; పితృధనాన్ని ప్రయాణికుల నుంచి దొంగిలించే దొంగల్లా తీసుకుంటారు.

స్వం వేశ్మ పునరాగత్య మిత్రస్థానే విశన్తి తే । తత్ర స్థితా నిరీక్షన్తే రోగశోకాదిబన్ధనాః ॥ ౨,౨౦.

తమ ఇంటికి మళ్లీ వచ్చి, మిత్రుల దగ్గరికి వెళ్తారు; అక్కడ ఉండి, వ్యాధి, దుఃఖం వంటి బంధనాలతో బంధించబడి చూస్తూ ఉంటారు.

పీడయన్తి జ్వరీభూయ ఏకాన్తరమిషేణ తు । తృతీయకజ్వరా భూత్వా శీతవాతాదిపీడయా ॥ ౨,౨౦.

వారు జ్వరంగా మారి, కొంత భోజనంతో బాధ పెడతారు; మూడవ జ్వరంగా మారి, చలి, గాలి వంటి బాధలతో బాధిస్తారు.

అన్యాంశ్చ వివిధాన్రోగాఞ్ఛిరోఽర్తిం చ విషూచికామ్ । చిన్త యన్తి సదా తేషాముచ్ఛిష్టాదిస్థలస్థితాః ॥ ౨,౨౦.

ఇతర రకమైన వ్యాధులు, తలనొప్పి, విషూచిక వంటి వ్యాధులను కలిగిస్తారు; ఎప్పుడూ అవశేషాలు ఉన్న చోట ఉండి వారిని బాధిస్తారు.

ఆత్మజానాం ఛలాల్లోకా భూతసఙ్ఘైశ్చ రక్షితాః । పిబన్తి తే చ పానీయం భోజనోచ్ఛిష్టయోజితమ్ ॥ ౨,౨౦.

తమ పిల్లల మోసంతో, భూతగణాల కాపాడుతో, జనులు తినిపదార్థాల మిగతా భాగం కలిపిన నీళ్లు తాగుతారు.

ఏవం ప్రేతాః ప్రవర్తన్తే నానాదోషైర్వికర్మిణః ॥ ౨,౨౦.

ఇలా పాపకర్మలు చేసిన వారు, అనేక దోషాలతో కూడిన ప్రేతాత్మలుగా ప్రవర్తిస్తారు.

గరుడ ఉవాచ । కథం కుర్వన్తి తే ప్రేతాః కేన రూపేణ కస్య కిమ్ । జ్ఞాయతే కేన విధినా జల్పన్తి న వదన్తి వా ॥ ౨,౨౦.

గరుడుడు అడిగాడు: ఆ ప్రేతాత్మలు ఎలా ప్రవర్తిస్తారు? ఏ రూపంలో, ఎవరి కోసం, ఏ విధంగా వారికి తెలిసిపోతుంది? వారు ఎలా మాట్లాడతారు లేదా మౌనంగా ఉంటారు?

ఏనం ఛిన్ధి మనోమోహం మమ చేదిచ్ఛసి ప్రియమ్ । కలికాలే హృషీకేశ ప్రేతత్వం జాయతే బహు ॥ ౨,౨౦.

నా మనసులో ఉన్న ఈ సందేహాన్ని తొలగించు, నీవు నన్ను సంతోషపెట్టాలనుకుంటే. కలియుగంలో, హృషీకేశా, ప్రేతాత్మ స్థితి చాలా ఎక్కువగా కలుగుతుంది.

శ్రీవిష్ణురువాచ । స్వకులం పీడయేత్పేతః పరచ్ఛిద్రేణ పీడయేత్ । జీవన్స దృశ్యతే స్నేహీ మృతో దుష్టత్వమాప్నుయాత్ ॥ ౨,౨౦.

శ్రీ విష్ణువు పలికాడు: ప్రేతాత్మ తన కుటుంబాన్ని బాధించవచ్చు లేదా ఇతరుల లోపాల వల్ల వారిని బాధించవచ్చు. బ్రతికున్నప్పుడు అతడు ప్రేమగా కనిపిస్తాడు, మరణించిన తర్వాత దుష్టత్వాన్ని పొందుతాడు.

రుద్రజాపీ ధర్మరతో దేవతాతిథిపూజకః । సత్యవాక్ప్రియవాదీ చ న ప్రేతైః స హి పీడ్యతే ॥ ౨,౨౦.

రుద్ర పారాయణం చేసేవాడు, ధర్మంలో నిష్ట ఉన్నవాడు, దేవతలు మరియు అతిథులను పూజించేవాడు, సత్యవాది, మధురంగా మాట్లాడేవాడు—అతడు ప్రేతాత్మల బాధకు గురి కావడు.