గరుడపురాణమ్

బ్రహ్మణా నిర్మితం పూర్వం విష్ణునా పాలితం తదా । రుద్రః సంహారమూర్తిశ్చ నిర్మితో బ్రహ్మణా తతః ॥ ౨,౧౭.

ముందుగా బ్రహ్మదేవుడు సృష్టించాడు, ఆ తరువాత విష్ణువు సంరక్షించాడు. తర్వాత, సంహారరూపుడైన రుద్రుడు కూడా బ్రహ్మదేవుని చేతనే సృష్టించబడ్డాడు.

వాయుః సర్వగతః సృష్టః సూర్యస్తేజోభివృద్ధిమాన్ । ధర్మరాజస్తతః సృష్టశ్చిత్రగుప్తేన సంయుత) ॥ ౨,౧౭.

వాయువు అన్నిచోట్ల వ్యాపించి ఉండేలా సృష్టించబడాడు. సూర్యుడు గొప్ప తేజస్సుతో ఉద్భవించాడు. ఆ తరువాత ధర్మరాజును, అతనితో పాటు చిత్రగుప్తుని కూడా సృష్టించారు.

సృష్ట్వైతదాదికం సర్వం తపస్తేపే తు పద్మజః । గతాని బహువర్షాణి బ్రహ్మణో నాభిపఙ్కజే ॥ ౨,౧౭.

ఈ సృష్టి అంతటినీ ఆది కాలంలో సృష్టించిన తరువాత పద్మజుడు తపస్సు చేశాడు. బ్రహ్మదేవుని నాభిలోని పద్మంలో అనేక సంవత్సరాలు గడిచిపోయాయి.

యోయో హి నిర్మితః పూర్వం తత్తత్కర్మ సమాచరేత్ । కస్మింశ్చిత్సమయే తత్ర బ్రహ్మా లోకసమన్వితః ॥ ౨,౧౭.

ప్రతి జీవి ఏ పని చేయడానికి పూర్వం సృష్టించబడిందో, ఆ పనిని ఒక సమయానికి బ్రహ్మ, లోకాలతో కలిసి, అక్కడికి పంపిస్తాడు.

రుద్రో విష్ణుస్తథా ధర్మః శాసయన్తి వసున్ధరామ్ । న జానీమో వయం కిఞ్చిల్లోకకృత్యమిహోచ్యతామ్ ॥ ౨,౧౭.

రుద్రుడు, విష్ణువు, ధర్ముడు ఈ భూమిని పాలిస్తున్నారు. మనకు ఏమీ తెలియదు—ఇక్కడ లోకాల కర్తవ్యాలను వివరించండి.

ఇతి చిన్తాపరాః సర్వే దేవా విమమృశుస్తదా । సంచిన్త్య బ్రహ్మణో మన్త్రం విబుధైః ప్రేరితస్తదా ॥ ౨,౧౭.

అంతా దేవతలు ఆలోచనలో మునిగి, ఆ సమయంలో చర్చించారు. బ్రహ్మ యొక్క మంత్రాన్ని జ్ఞానులు సూచించగా, వారు ఆలోచించారు.

గృహీత్వా పుష్పపత్రాణి సోసృజద్ద్వాదశాత్మజాన్ । తేజోరాశీన్విశాలాక్షాన్బ్రహ్మణో వచనాత్తు తే ॥ ౨,౧౭.

పువ్వుల రెప్పలు తీసుకొని, బ్రహ్మ ఆజ్ఞతో, ప్రకాశవంతమైన, విశాలమైన కళ్ళు కలిగిన పన్నెండు కుమారులను సృష్టించాడు.

యోయం వదతి లోకేస్మిఞ్ఛుభం వా యది వాశుభమ్ । ప్రాపయన్తి తతః శీఘ్రం బ్రహ్మణః కర్ణగోచరమ్ ॥ ౨,౧౭.

ఈ లోకంలో ఎవరు శుభమో, అశుభమో ఏమి చెప్పినా, వారు వెంటనే బ్రహ్మ చెవికి తీసుకెళ్తారు.

దూరాచ్ఛ్రవణవిజ్ఞానం దూరాద్దర్శనగోచరమ్ । సర్వే శృణ్వన్తి యత్పక్షింస్తేనైవ శ్రవణా మతాః ॥ ౨,౧౭.

దూరం నుండీ వినగలిగే శక్తి, దూరం నుండీ చూడగలిగే శక్తి—ఏ పక్షి చెప్పినదైనా వారు వింటారు. అందుకే వారిని శ్రవణా అంటారు.

స్థిత్వా చైవ తథాకాశే జన్తూనాం చేష్టితం చ యత్ । తజ్జ్ఞాత్వా ధర్మరాజాగ్రే మృత్యుకాలే వదన్తి చ ॥ ౨,౧౭.

ఆకాశంలో నిలబడి, జీవులు చేసే పనులన్నీ తెలుసుకొని, మరణ సమయంలో ధర్మరాజు ముందు వాటిని తెలియజేస్తారు.

ధర్మం చార్థం చ కామం చ మోక్షం చ కథయన్తి తే । ఏకో హి ధర్మమార్గశ్చ ద్వితీయశ్చార్థమార్గకః ॥ ౨,౧౭.

వారు ధర్మం, అర్థం, కామం, మోక్షం గురించి చెబుతారు. ఒకరు ధర్మ మార్గాన్ని, రెండవవాడు అర్థ మార్గాన్ని అనుసరిస్తాడు.

అపరః కామమార్గశ్చ మోక్షమార్గశ్చతుర్థకః । ఉత్తమా ధమమార్గేణ వైనతేయ ప్రయాన్తి హి ॥ ౨,౧౭.

ఇంకొకరు కామ మార్గాన్ని, నాలుగవవాడు మోక్ష మార్గాన్ని అనుసరిస్తాడు. ఉత్తములు ధర్మ మార్గంలోనే ప్రయాణిస్తారు, ఓ వైనతేయ.

అర్థదాతా విమానైస్తు అశ్వైః కామప్రదాయకః । హంసయుక్తవిమానైశ్చ మోక్షాకాఙ్క్షీ విసర్పతి ॥ ౨,౧౭.

ధనాన్ని ఇచ్చేవారు గుర్రాలు కలిగిన విమానాల్లో ప్రయాణిస్తారు; కోరికలను తీరుస్తేవారు హంసలతో కూడిన విమానాల్లో కదలిపోతారు; మోక్షాన్ని కోరేవారు ఎగిరిపోతారు.

ఇతరః పాదచారేణ త్వసిపత్రవనాని చ । పాషాణైః కణ్టకైః క్లిష్టః పాశబద్ధోఽథ యాతి వై ॥ ౨,౧౭.

ఇతరులు కాలినడకన, కత్తిపత్రల అడవులలో, రాళ్లు ముల్లు తగిలి బాధపడుతూ, బందీలై ముందుకు సాగుతారు.

యః కశ్చిన్మానుషే లోకే శ్రవణాన్పూజయేదిహ । వర్ధన్యా జలపాత్రేమ పక్వాన్నపరిపూర్ణయా ॥ ౨,౧౭.

మనుష్య లోకంలో ఎవరు ఇక్కడ శ్రవణలను అభివృద్ధికి నీళ్ళ పాత్రతో, వండిన అన్నంతో నిండిన పాత్రతో పూజిస్తారో,

శ్రవణాన్పూజయేత్తత్ర మయా సహ ఖగేశ్వర । తస్యాహం తత్ప్రదాస్యామి యత్సురైరపి దుర్లభమ్ ॥ ౨,౧౭.

అక్కడ నన్ను తోడుగా ఉంచి శ్రవణలను పూజిస్తే, ఓ పక్షిరాజా, దేవతలకు కూడా దుర్లభమైన దానిని నేను అతనికి ఇస్తాను.

సంభోజ్య బ్రాహ్మణాన్ భక్త్యా త్వేకాదశ శుభాఞ్ఛుచీన్ । ద్వాదశం సకలత్రం చ మమ ప్రీత్యై ప్రపూజయేత్ ॥ ౨,౧౭.

పది ఒకటి పవిత్రమైన, శుభమైన బ్రాహ్మణులను భక్తితో భోజనం పెట్టించి, పన్నెండవవారిని భార్యతో కలిసి నా ఆనందార్థం పూజించాలి.

దేవైః సర్వైశ్చ సంపూజ్య స్వర్గం యాన్తి సుఖేప్సయా । తైః పూజితైరహ తుష్టశ్చిత్రగుప్తేన ధర్మరాట్ ॥ ౨,౧౭.

అందరు దేవతలు పూజించినప్పుడు, వారు సుఖాన్ని కోరుతూ స్వర్గానికి వెళ్తారు. వారు పూజించినప్పుడు నేను సంతోషిస్తాను, ధర్మరాజు చిత్రగుప్తుడితో సంతోషించినట్టు.

తైస్తుష్టైర్మత్పురం యాన్తి లోకా ధర్మపారాయణాః । శ్రవణానాం చ మాహాత్మ్యముత్పత్తిం చేష్టితం శుభమ్ ॥ ౨,౧౭.

వారు సంతోషించినపుడు, ధర్మానికి నిబద్ధులైన వారు నా లోకానికి చేరుకుంటారు. శ్రవణల మహిమ, ఆవిర్భావం, శుభకార్యాలు,

శృణోతి పక్షిశార్దూల స చ పాపైర్న లిప్యతే । ఇహ లోకే సుఖం భుక్త్వా స్వర్గలోకే మహీయతే ॥ ౨,౧౭.

ఓ పక్షిశార్దూలా, వీటిని విన్నవాడు పాపాలకు లోనవడు కాదు. ఈ లోకంలో సుఖంగా జీవించి, స్వర్గంలో ఘనత పొందుతాడు.

శ్రీగరుడమహాపురాణమ్ ౧౮ శ్రీకృష్ణ ఉవాచ । శ్రవణానాం వచః శ్రుత్వా క్షణం ధ్యాత్వా పునస్తతః । యత్కృతం తు మనుష్యైశ్చపుణ్యం పాపమహర్నిశమ్ ॥ ౨,౧౮.

శ్రీకృష్ణుడు ఇలా అన్నాడు: శ్రవణల మాటలు విని, క్షణం ధ్యానం చేసి, మళ్లీ, మనుషులు రాత్రింబవళ్ళు చేసే పుణ్యమూ పాపమూ గురించి చెబుతాను.

తత్సర్వం చ పరిజ్ఞాయ చిత్రగుప్తో నివేదయేత్ । చిత్రగుప్తస్తతః సర్వం కర్మ తస్మై వదత్యథ ॥ ౨,౧౮.

అన్ని విషయాలు పూర్తిగా తెలుసుకొని, చిత్రగుప్తుడు వాటిని నివేదిస్తాడు. ఆ తరువాత, అతడు చేసిన అన్ని పనులను చిత్రగుప్తుడు చెప్పి వివరిస్తాడు.

వాచైవ యత్కృతం కర్మ కృతం చైవ తు కాయికమ్ । మానసం చ తథా కర్మ కృతం భుఙ్క్తే శుభాశుభమ్ ॥ ౨,౧౮.

మన మాటతో చేసిన పనులు, శరీరంతో చేసిన పనులు, అలాగే మనసుతో చేసిన పనులు — ఇవన్నీ ఫలితాన్ని అనుభవించాల్సిందే. అవి మేలైనవైనా, చెడ్డవైనా అనుభవించాలి.

ఏవం తే కథితస్తార్క్ష్య ప్రేతమార్గస్య నిర్ణయః । విశ్రాన్తి దాని సర్వాణి స్థానాని కథితాని తే ॥ ౨,౧౮.

తార్క్ష్యా! departed ఆత్మలు వెళ్ళే మార్గంలో జరిగే విషయాలన్నీ నీకు వివరించాను. ఆ మార్గంలో విశ్రాంతి తీసుకునే అన్ని చోట్లను కూడా నీకు చెప్పాను.

తముద్దిశ్య దదాత్యన్నం సుఖం యాతి మహాధ్వని । దివా రాత్రౌ తముద్దిశ్య స్థానే దీపప్రదో భవేత్ ॥ ౨,౧౮.

ఆత్మ కోసం అన్నం సమర్పిస్తే, అతడు ఆ మహా ప్రయాణంలో సుఖంగా వెళ్తాడు. పగలు అయినా, రాత్రి అయినా, ఆ స్థలంలో అతని పేరుతో దీపం వెలిగించాలి.

అన్ధకారే మహాఘోరే శ్వపూర్ణే లక్ష్యవర్జితే । దీప్తేఽధ్వని చ తే యాన్తి దీపో దత్తశ్చ యైర్నరైః ॥ ౨,౧౮.

భయంకరమైన చీకటిలో, కుక్కలతో నిండిన, గుర్తించదగిన గుర్తులు లేని చోట, అలాగే ప్రకాశవంతమైన మార్గంలో, దీపం సమర్పించినవారి వల్ల అతడు ముందుకు సాగుతాడు.

కార్తికే చ చతుర్దశ్యాం దీపదానం సుఖాయ వై । అథ వక్ష్యామి సంక్షేపాద్యమమార్గస్య నిష్కృతిమ్ ॥ ౨,౧౮.

కార్తీక మాసంలో పద్నాలుగవ రోజున దీపం సమర్పిస్తే నిజంగా సుఖం కలుగుతుంది. ఇప్పుడు యమపథంలో పాప పరిహారం గురించి సంక్షిప్తంగా చెబుతాను.

వృషోత్సర్గస్య పుణ్యేన పితృలోకం స గచ్ఛతి । ఏకాదశాహపిణ్డేన శుద్ధదేహో భవేత్తతః ॥ ౨,౧౮.

వృషభాన్ని విడిచిపెట్టిన పుణ్యంతో పితృలోకాన్ని చేరుతాడు. పదకొండవ రోజున పిండం సమర్పిస్తే, అతని దేహం పవిత్రమవుతుంది.

ఉదకుమ్భప్రదానేన కిఙ్కరాస్తృప్తిమాప్నుయుః ॥ ౨,౧౮.

నీటి కుండ సమర్పిస్తే, యముని సేవకులు తృప్తి పొందుతారు.