గరుడపురాణమ్

దీపమన్నం జలం వస్త్రం యత్కిఞ్చిద్వస్తు దీయతే । ప్రేతశబ్దేన తద్దేయం మృస్యానన్దదాయకమ్ ॥ ౨,౧౫.

దీపం, అన్నం, నీరు, వస్త్రం లేదా ఏదైనా వస్తువు ఇచ్చినప్పుడు 'ప్రేత' అని చెప్పాలి. అలా ఇస్తే departed ఆత్మకు ఆనందం కలుగుతుంది.

త్రయోదశేఽహ్ని స ప్రేతో నీయతే చ మహాపథే । పిణ్డజం దేహమాశ్రిత్య దివా నక్తం బుభుక్షితః ॥ ౨,౧౫.

పదమూడవ రోజున ప్రేతాత్మ పిండాలతో ఏర్పడిన శరీరాన్ని ధరించి, పగలు రాత్రి ఆకలితో, మహా మార్గంలో నడిపించబడతాడు.

శీతోష్ణశఙ్కుక్రవ్యాదవహ్నిమార్గస్తు పాపినామ్ । క్షుధా తృష్ణాత్మికా చైవ సవ్వ సౌమ్యం కృతాత్మనామ్ ॥ ౨,౧౫.

పాపులకు ఆ మార్గం చలి, వేడి, కత్తిపీలలు, క్రూర జంతువులు, అగ్ని, ఆకలి, దాహంతో నిండినదిగా ఉంటుంది. ధర్మవంతులకు ఆ మార్గం మృదువుగా ఉంటుంది.

మార్గే చైతాని దుః ఖాని అసిపత్రవనాన్వితే । క్షుత్పిపాసార్దితో నిత్యం యమదృతైః ప్రపీడితః ॥ ౨,౧౫.

ఆ మార్గంలో కత్తిపత్రి అడవులతో కూడిన ఎన్నో బాధలు ఉంటాయి. ఎప్పుడూ ఆకలి, దాహంతో బాధపడుతూ, యమదూతల చేత హింసించబడతాడు.

అహన్యహని వై ప్రేతో యోజనానాం శతద్వయమ్ । చత్వారింశత్తథా సప్త అహోరాత్రేణ గచ్ఛతి ॥ ౨,౧౫.

ప్రతిరోజూ ప్రేతాత్మ ఒక రాత్రి, ఒక పగలు కలిపి రెండు వందల నలభై ఏడు యోజనాలు ప్రయాణిస్తుంది.

గృహీతో యమపాశైశ్చ హాహేతి రుదితే తు సః । స్వగృహం తు పరిత్యజ్య యామ్యం పురమనువ్రజేత్ ॥ ౨,౧౫.

యమపాశాలతో పట్టుబడి, 'హాయో' అని ఏడుస్తూ, తన ఇంటిని వదిలి, యమపురి దారి వెంబడి వెళ్తాడు.

క్రమేణ యాతి స ప్రేతః పురం యామ్యం శుభాశుభమ్ । అతీత్య తానితాన్యేవ మార్గే పురవరాణి చ ॥ ౨,౧౫.

ఆత్మ క్రమంగా శుభమైనా, అశుభమైనా యమపురికి చేరుతుంది. మార్గమధ్యంలో ఉన్న వివిధ పట్టణాలను దాటి వెళ్తాడు.

యామ్యం సౌరిపురం నగేన్ద్రభవనం గన్ధర్వశైలాగమౌ । క్రోఞ్చం క్రూరపురం విచిత్రభవనం బహ్వాపదం దుః ఖదమ్ ॥ ౨,౧౫.

యమపురి, సూర్యపురి, పర్వతాధిపతి నివాసం, గంధర్వశైలం, క్రౌంచం, క్రూరపురి, విచిత్రమైన ఇళ్ళతో కూడిన పట్టణం, ఎన్నో అపాయాలు, బాధలు ఉన్నవి.

నానాక్రన్దపురం సుతప్రభవనం రౌద్రం పయోవర్షణం శీతాఢ్యం బహుధర్మభీతభవనం యామ్యం పురం చాగ్రతః ॥ ౨,౧౫.

విభిన్నమైన ఏడుపులతో కూడిన నగరం, కుమారుల నివాసం, ఉగ్రమైన నగరం, జలవర్షం పడే నగరం, చలితో నిండిన నగరం, ధర్మాన్ని భయపడే వారు ఉన్న నగరం, ముందుగా యమపురి.

త్రయోదశేఽహ్ని స ప్రేతో గృహీతో యమకిఙ్కరైః । తస్మిన్మార్గే బ్రజత్యేకో గృహీత ఇవ మర్కటః ॥ ౨,౧౫.

పదమూడవ రోజున యమదూతలు ప్రేతాత్మను పట్టుకుంటారు. ఆ మార్గంలో అతడు ఒంటరిగా, పట్టు పడిన కోతి లాగా వెళ్తాడు.

తథవ స వ్రజన్మార్గే పుత్రపుత్రేతి చ బ్రువన్ । హాహేతి క్రన్దతే నిత్యం కీదృశం తు మయా కృతమ్ ॥ ౨,౧౫.

అలా ఆ మార్గంలో నడుస్తూ, 'బిడ్డా! బిడ్డా!' అని పిలుస్తూ, ఎప్పుడూ 'హాయో!' అని ఏడుస్తూ, 'నేను ఏమి చేసాను?' అని విచారిస్తాడు.

మానుష్యం లభ్యతే కస్మాదితి బ్రూతే ప్రసర్పతి । మహతా పుణ్యయోగేన మానుష్యం జన్మ లభ్యతే ॥ ౨,౧౫.

మనిషిగా పుట్టడం ఎందుకు జరుగుతుందో అడుగుతాడు. గొప్ప పుణ్యఫలంతో మాత్రమే మనిషి జన్మ లభిస్తుంది.

న తత్ప్రాప్య ప్రదత్తం హి యాచకేభ్యః స్వకం ధనమ్ । పరాధీనం తదభవదితి బ్రూతే (రౌతి) సగద్గదః ॥ ౨,౧౫.

మనిషిగా పుట్టాక, తన సొంత ధనాన్ని అడిగినవారికి ఇవ్వలేదు. ఇప్పుడు అది తన చేతిలో లేకుండా పోయిందని, తడబడుతూ బాధతో అంటాడు.

కిఙ్కరైః పీడ్యతేఽత్యర్థం స్మరతే పూర్వదైహికమ్ ॥ ౨,౧౫.

యమదూతలు అతన్ని చాలా బాధిస్తారు. అప్పుడతను తన మునుపటి శరీరాన్ని గుర్తు చేసుకుంటాడు.

సుఖస్య దుః ఖస్య న కోపి దాతా పరో దదాతీతి కుబుద్ధిరేషా । పురా కృతం కర్మ సదైవ భుజ్యతే దేహిన్క్వచిన్నిస్తర యత్త్వయా కృతమ్ ॥ ౨,౧౫.

సంతోషం, దుఃఖం ఎవరు ఇస్తారు అనేది తప్పు భావన. గతంలో చేసిన పాపపుణ్య ఫలితాలు ఎక్కడ ఉన్నా అనుభవించాల్సిందే.

మయా న దత్తం న హుతం హుతాశనే తపో న తప్తం హిమశైలగహ్వరే । న సేవితం గాఙ్గమహో మహాజలం దేహిన్క్వచిన్నిస్తర యత్త్వయా కృతమ్ ॥ ౨,౧౫.

నేను దానం చేయలేదు, అగ్నికి హోమం చేయలేదు, మంచు కొండల్లో తపస్సు చేయలేదు, గంగానదిని సేవించలేదు. ఏ శరీరంలో ఉన్నా, నీవు చేసిన పనుల ఫలితాన్ని అనుభవించాల్సిందే.

న నిత్యదానం న గావాహ్నికం కృతం న వేదదానం న చ శాస్త్రపుస్తకమ్ । పురా నదృష్టం న చ సేవితోఽధ్వా దేహిన్క్వచిన్నిస్తర యత్త్వయా కృతమ్ ॥ ౨,౧౫.

నేను ప్రతిరోజూ దానం చేయలేదు, ఆవులకు సేవ చేయలేదు, వేదాలు లేదా శాస్త్రాలు ఇవ్వలేదు, పవిత్ర మార్గాలను చూడలేదు. ఏ శరీరంలో ఉన్నా, నీవు చేసిన పనుల ఫలితాన్ని అనుభవించాల్సిందే.

జలాశయో నైవ కృతో హి నిర్జలే మనుష్యహేతోః పశుపక్షిహేతవే । గోతృప్తిహేతోర్న కృతం హి గోచరం దేహిన్క్వచిన్నస్తర యత్త్వయా కృతమ్ ॥ ౨,౧౫.

నీటి లేని చోట నీటి చెరువు నిర్మించలేదు, మనుషులకో, జంతువులకో, పక్షులకో ఉపయోగపడేలా చేయలేదు. ఆవులకు మేతను కూడా ఇవ్వలేదు. ఏ శరీరంలో ఉన్నా, నీవు చేసిన పనుల ఫలితాన్ని అనుభవించాల్సిందే.

మయా న భుక్తం పతిసఙ్గసౌఖ్యం వహ్నిప్రవేశో న కృతో మృతే సతి । తస్మిన్మృతే తద్వ్రతపాలనం వా దేహిన్క్వచిన్నిస్తర యత్త్వయా కృతమ్ ॥ ౨,౧౫.

భర్తతో కలిసిన ఆనందాన్ని అనుభవించలేదు, భర్త మరణించిన తర్వాత అగ్నిలో ప్రవేశించలేదు, అతని మరణం తర్వాత వ్రతాన్ని పాటించలేదు. ఏ శరీరంలో ఉన్నా, నీవు చేసిన పనుల ఫలితాన్ని అనుభవించాల్సిందే.

మాసోపవాసైర్న విశోషితం వపుశ్చాన్ద్రాయణైర్వా నియమైశ్చ సంహతైః । నారీశరీరం బహుదుః ఖభాజనం లబ్ధం మయా పూర్వకృతైర్వికర్మభిః ॥ ౨,౧౫.

నెలవారీ ఉపవాసాలతో, చంద్రాయణ వ్రతాలతో, ఇతర కఠిన నియమాలతో నా శరీరాన్ని క్షీణింపజేయలేదు. గత జన్మలో చేసిన పాపాల వల్లనే నేను ఎన్నో బాధలకు గురిచేసే స్త్రీ శరీరాన్ని పొందాను.

ఉక్తాని వాచ్యాని మయా నరాణామతః శృణుష్వావహితోఽపి పక్షిన్ । స్త్రీణాం శరీరం ప్రతిలభ్య దేహీ బ్రవీతి కర్మాణి కృతాని పూర్వమ్ ॥ ౨,౧౫.

పురుషులు చెప్పిన మాటలు చెప్పబడ్డాయి. ఇప్పుడు, పక్షిరాజా, శ్రద్ధగా విను. స్త్రీ శరీరం పొందిన తర్వాత, ఆత్మ గత జన్మలో చేసిన పనులను గుర్తు చేసుకుంటుంది.

శ్రీగరుడమహాపురాణమ్ ౧౬ శ్రీభగవానువాచ । ఏవం విలపతస్తస్య ప్రేతస్యైవం ఖగేశ్వర । క్రన్దమానస్య నితరాం పీడితస్య చ కిఙ్కరైః ॥ ౨,౧౬.

శ్రీహరి ఇలా అన్నాడు: పక్షిరాజా! ఆ ప్రేతాత్మ ఇలా విలపిస్తూ, యమదూతలు అతన్ని తీవ్రముగా బాధిస్తూ, అతను గట్టిగా ఏడుస్తూ ఉండగా—

సప్తదశ దినాన్యేకో వాయుమార్గే వికృష్యతే । అష్టాదశే త్వహోరాత్రే పూర్వం యామ్యపురం వ్రజేత్ ॥ ౨,౧౬.

పదిహేడు రోజులు వాయుమార్గంలో అతన్ని లాగుతూ తీసుకెళ్తారు. పదెనిమిదవ రోజు, రాత్రి కలిపి, మొదటగా యమపురిని చేరుకుంటాడు.

తస్మిన్పురవరే రమ్యే ప్రేతానాం చ గణో మహాన్ । పుష్పభద్రా నదీ తత్రన్యగ్రోధః ప్రియదర్శనః ॥ ౨,౧౬.

ఆ అందమైన యమపురిలో అనేక ప్రేతాత్మలు ఉంటారు. అక్కడ పుష్పభద్ర అనే నది ప్రవహిస్తుంది, ఒక అందమైన మర్రిచెట్టు కూడా ఉంది.

పురే స తత్ర విశ్రామం ప్రాప్యతే యమకిఙ్కరైః । జాయాపుత్రాదికం సౌఖ్యం స్మరేత్తత్ర సుదుః ఖితః ॥ ౨,౧౬.

ఆ పట్టణంలో యమదూతలు అతనికి కొంత విశ్రాంతిని ఇస్తారు. అయితే అతను భారంగా భార్య, పిల్లలు, ఇతరుల ఆనందాన్ని గుర్తు చేసుకుని బాధపడతాడు.

రుదతే కరుణైర్వాక్యై స్తృషార్తః శ్రమపీడితః । స్వధనం స్వకలత్రాణి గృహం పుత్రాః సుఖాని చ ॥ ౨,౧౬.

అతడు దాహంతో, అలసటతో బాధపడుతూ, హృదయాన్ని కలచివేసే మాటలతో ఏడుస్తూ, తన ధనం, భార్య, ఇల్లు, పిల్లలు, సుఖాలు అన్నింటికీ తాపత్రయపడతాడు.

భృత్యమిత్రాణి చాన్యచ్చ సర్వం శోచతి వై తదా । క్షుధార్తస్య పురే తస్మిన్కిఙ్కరైస్తస్య చోచ్యతే ॥ ౨,౧౬.

తన సేవకులు, స్నేహితులు, మిగతా అన్నింటినీ కూడా తలచి బాధపడతాడు. ఆ పట్టణంలో ఆకలితో బాధపడుతూ ఉండగా, యమదూతలు అతనితో ఇలా అంటారు.

కిఙ్కరా ఊచుః । క్వ ధనం క్వ సుతా జాయా క్వ గృహం క్వ త్వమీదృశః । స్వకర్మోపార్జితం భుఙ్క్ష్వ చిరం గచ్ఛ మహాపథే ॥ ౨,౧౬.

యమదూతలు ఇలా అన్నారు: నీ ధనం ఎక్కడ? నీ పిల్లలు, భార్య, ఇల్లు ఎక్కడ? నువ్వు ఇలా ఎందుకు ఉన్నావు? నీవు చేసిన పనుల ఫలితాన్ని అనుభవించు, దీర్ఘంగా ఈ మహాపథంలో సాగిపో.

జానాసి శంబలవశం బలమధ్వగానాం నో శంబలః ప్రయతతే పరలోకపాన్థ । గన్తవ్యమస్తి తవ నిశ్చితమేవ తేన మార్గేణ యత్ర భవతః క్రయవిక్రయౌ న ॥ ౨,౧౬.

నీవు యమదండం శక్తిని తెలుసా? పరలోక యాత్రికుడికి దండం పట్టేవాడు తోడుగా రాడు. నీవు తప్పనిసరిగా ఆ మార్గంలోనే వెళ్లాలి. అక్కడ నీకు కొనుగోలు, అమ్మకం ఏమీ ఉండవు.