గరుడపురాణమ్

జనాః సర్వే సమాస్తస్య గృహమాగత్య సర్వశః । ద్వారస్య దక్షిణే భాగే గోమయం గౌరసర్షపాన్ ॥ ౨,౧౫.

అందరూ కలిసి అతని ఇంటికి వచ్చి, తలుపు దక్షిణ భాగంలో ఆవు పేడ, పసుపు ఆవాలు పెట్టాలి.

నిధాయ వరుణం దేవమన్తర్ధాయ స్వవేశ్మని । భక్షయేన్నిమ్బపత్రాణి ఘృతం ప్రాశ్య గృహం వ్రజేత్ ॥ ౨,౧౫.

వారు ఇంట్లో వరుణ దేవుని ప్రతిష్ఠించి, నిమ్మ ఆకులు తిని, నెయ్యి రుచి చూసి, ఇంట్లోకి ప్రవేశించాలి.

కేచిద్దుగ్ధేన సిఞ్చన్తి చితాస్థానం ఖగేశ్వర । అశ్రుపాతం న కుర్వీత దద్యాదస్మై జలాఞ్జలీన్ ॥ ౨,౧౫.

కొంతమంది చితి స్థలానికి పాలు చల్లుతారు. కన్నీరు కారనివ్వకుండా, అతనికి నీళ్లు సమర్పించాలి.

శ్లేష్మాశ్రు బాన్ధవైర్ముక్తం ప్రేతో భుఙ్క్తే యతోఽవశః । అతో న రోదితవ్యం హి క్రియాః కార్యాః స్వశక్తితః ॥ ౨,౧౫.

బంధువులు కార్చిన కన్నీరు, శ్లేష్మం మరణించినవారు బలవంతంగా అనుభవిస్తారు. అందుకే ఏడవకూడదు; ప్రతి ఒక్కరూ తమ శక్తికి తగిన విధంగా కార్యాలు చేయాలి.

దుగ్ధం చ మృన్మయే పాత్రే తోయం దద్యాద్దినత్రయమ్ । సూర్యే చాస్తం గతే తార్క్ష్య వలభ్యాం చత్వరేఽపి వా ॥ ౨,౧౫.

మూడు రోజుల పాటు మట్టి పాత్రలో పాలు, నీళ్లు సూర్యుడు అస్తమించిన తరువాత, తలుపు దగ్గర లేదా మైదానంలో సమర్పించాలి.

బద్ధః సంమూఢహృదయో దేహమిచ్ఛన్కృతానుగః । శ్మశానం చత్వరం గేహం వీక్షన్యామ్యైః స నీయతే ॥ ౨,౧౫.

దేహానికి మమకారం, పూర్వకర్మలకు ఆసక్తితో, మనసు మబ్బుగా ఉండి, యమదూతలు అతన్ని శ్మశానానికి, తలుపు దగ్గరకి లేదా ఇంటికి తీసుకెళ్తారు.

గర్తే పిణ్డా దశాహం చ దాతవ్యాశ్చ దినేదినే । జలాఞ్జలీః ప్రదాతవ్యాః ప్రేతముద్దిశ్య నిత్యశః ॥ ౨,౧౫.

పది రోజుల పాటు ప్రతి రోజు గోతిలో పిండాలు సమర్పించాలి. మరణించినవారిని ఉద్దేశించి ప్రతిరోజూ నీళ్లు సమర్పించాలి.

తావద్వృద్ధిశ్చ కర్తవ్యా యావత్పిణ్డం దశాహికమ్ । పుత్త్రేణ హి క్రియా కార్యా భార్యయా తదభావతః ॥ ౨,౧౫.

పది రోజుల పిండదానం పూర్తయ్యే వరకు పెంపు (వృద్ధి) చేయాలి. ఈ కార్యాలు కుమారుడు చేయాలి; కుమారుడు లేనప్పుడు భార్య చేయాలి.

తదభావే చ శిష్యేణ తదభావే సహోదరః । శ్మశానే చాన్యతీర్థే వా జలం పిణ్డం చ దాపయేత్ ॥ ౨,౧౫.

భార్య లేనప్పుడు శిష్యుడు, అతడూ లేనప్పుడు సోదరుడు ఈ కార్యాలు చేయాలి. శ్మశానంలో లేదా ఇతర తీర్థంలో నీళ్లు, పిండాలు సమర్పించాలి.

ఓదనాని చ సక్తూంశ్చ శాకమూలఫలాదినా । ప్రథమేఽహని యద్దద్యాత్తద్దద్యాదుత్తరేఽహని ॥ ౨,౧౫.

పొంగిన అన్నం, పిండి పదార్థాలు, కూరగాయలు, కందులు, పండ్లు మొదలైనవి మొదటి రోజున ఇచ్చినట్లే, తరువాతి రోజుల్లో కూడా ఇవ్వాలి.

దినాని దశ పిణ్డాంశ్చ కుర్వన్త్యత్ర సుతాదయః । ప్రత్యహం తే విభజ్యన్తే చతుర్భాగాః ఖగేశ్వర ॥ ౨,౧౫.

పది రోజుల పాటు కుమారులు మొదలైన వారు పిండాలు తయారు చేస్తారు. ప్రతి రోజు అవి నాలుగు భాగాలుగా విభజించబడతాయి.

భాగద్వయం తు దేహార్థం ప్రీతిదం భూతపఞ్చకే । తృతీయం యమదూతానాం చతుర్థం చోపజీవ్యతి ॥ ౨,౧౫.

ఆ నాలుగు భాగాల్లో రెండు భాగాలు శరీరానికి, భూతపంజరానికి తృప్తి కలిగించడానికి, మూడవది యమదూతలకు, నాలుగవది జీవనానికి ఇవ్వాలి.

అహోరాత్రైస్తు నవభిః ప్రేతో నిష్పత్తిమాప్నుయాత్ । జన్తోర్నిష్పన్నదేహస్య దశమే వలవత్క్షుధా ॥ ౨,౧౫.

తొమ్మిది రాత్రి పగళ్ళలో ఆత్మకు శరీర నిర్మాణం పూర్తవుతుంది. పది రోజున ఆకలి బలంగా కలుగుతుంది.

న విధిర్నైవ మన్త్రశ్చ న స్వధావాహనాశిషః । నామ గోత్రం సముచ్చార్య యద్దత్తం తద్దశాహికమ్ ॥ ౨,౧౫.

విధులు, మంత్రాలు, స్వధా అర్పణలు, ఆశీర్వాదాలు ఇవేవీ కాకుండా, పేరును, గోత్రాన్ని ఉచ్చరించి ఇచ్చిన దానం మాత్రమే పది రోజులు నిలుస్తుంది.

దగ్ధే దేహే పునర్దేహమేవముత్పద్యతే ఖగ । ప్రథమేఽహని యః పిణ్డస్తేన మూర్ధా ప్రజాయతే ॥ ౨,౧౫.

శరీరం దహించాక, పక్షీ! కొత్త శరీరం ఏర్పడుతుంది. మొదటి రోజున ఇచ్చిన పిండంతో తల ఏర్పడుతుంది.

గ్రీవా స్కన్ధౌ ద్వితీయే చ తృతీయే హృదయం భవేత్ । చతుర్థేన భవేత్పృష్ఠం పఞ్చమే నాభిరేవ చ ॥ ౨,౧౫.

రెండవ రోజున మెడ, భుజాలు; మూడవ రోజున హృదయం; నాలుగవ రోజున వెన్నెముక; ఐదవ రోజున నాభి ఏర్పడతాయి.

షట్సప్తమే కటీ గుహ్యమృరూ చాప్యష్టమే తథా । తాలూ పాదౌ చ నవమే దశమేఽహ్ని క్షుధా భవేత్ ॥ ౨,౧౫.

ఆరవ, ఏడవ రోజుల్లో నడుము, రహస్యాంగాలు; ఎనిమిదవ రోజున తొడలు; తొమ్మిదవ రోజున నోరు, కాళ్లు; పదవ రోజున ఆకలి కలుగుతుంది.

దేహం ప్రాప్తః క్షుధావిష్టో గృహే ద్వారే చ తిష్ఠతి । దశమేఽహని యః పిణ్డస్తం దద్యాదామిషేణ తు ॥ ౨,౧౫.

శరీరం పొంది, ఆకలితో బాధపడుతూ, ఇంటి తలుపు వద్ద నిలుస్తాడు. పదవ రోజున మాంసంతో కూడిన పిండం ఇవ్వాలి.

యతో దేహే సముత్పన్నే ప్రేతోఽతీవ క్షుధాన్వితః । అతస్త్వామిషబాహ్యేన క్షుధా తస్య న నశ్యతి ॥ ౨,౧౫.

శరీరం ఏర్పడిన తర్వాత అతడు తీవ్రమైన ఆకలితో బాధపడతాడు. అందుకే మాంసం లేకుండా ఇచ్చిన పిండంతో అతడి ఆకలి తీరదు.

ఏకాదశే ద్వాదశాహే ప్రేతో భుఙ్క్తే దినద్వయమ్ । యోషితః పురుషాస్యాపి ప్రేతశబ్దం సముచ్చరేత్ ॥ ౨,౧౫.

పదకొండవ, పన్నెండవ రోజుల్లో ప్రేతాత్మ రెండు రోజులు భోజనం చేస్తుంది. స్త్రీలు, పురుషులు ఎవరికైనా 'ప్రేత' అనే పదాన్ని పలకాలి.

దీపమన్నం జలం వస్త్రం యత్కిఞ్చిద్వస్తు దీయతే । ప్రేతశబ్దేన తద్దేయం మృస్యానన్దదాయకమ్ ॥ ౨,౧౫.

దీపం, అన్నం, నీరు, వస్త్రం లేదా ఏదైనా వస్తువు ఇచ్చినప్పుడు 'ప్రేత' అని చెప్పాలి. అలా ఇస్తే departed ఆత్మకు ఆనందం కలుగుతుంది.

త్రయోదశేఽహ్ని స ప్రేతో నీయతే చ మహాపథే । పిణ్డజం దేహమాశ్రిత్య దివా నక్తం బుభుక్షితః ॥ ౨,౧౫.

పదమూడవ రోజున ప్రేతాత్మ పిండాలతో ఏర్పడిన శరీరాన్ని ధరించి, పగలు రాత్రి ఆకలితో, మహా మార్గంలో నడిపించబడతాడు.

శీతోష్ణశఙ్కుక్రవ్యాదవహ్నిమార్గస్తు పాపినామ్ । క్షుధా తృష్ణాత్మికా చైవ సవ్వ సౌమ్యం కృతాత్మనామ్ ॥ ౨,౧౫.

పాపులకు ఆ మార్గం చలి, వేడి, కత్తిపీలలు, క్రూర జంతువులు, అగ్ని, ఆకలి, దాహంతో నిండినదిగా ఉంటుంది. ధర్మవంతులకు ఆ మార్గం మృదువుగా ఉంటుంది.

మార్గే చైతాని దుః ఖాని అసిపత్రవనాన్వితే । క్షుత్పిపాసార్దితో నిత్యం యమదృతైః ప్రపీడితః ॥ ౨,౧౫.

ఆ మార్గంలో కత్తిపత్రి అడవులతో కూడిన ఎన్నో బాధలు ఉంటాయి. ఎప్పుడూ ఆకలి, దాహంతో బాధపడుతూ, యమదూతల చేత హింసించబడతాడు.

అహన్యహని వై ప్రేతో యోజనానాం శతద్వయమ్ । చత్వారింశత్తథా సప్త అహోరాత్రేణ గచ్ఛతి ॥ ౨,౧౫.

ప్రతిరోజూ ప్రేతాత్మ ఒక రాత్రి, ఒక పగలు కలిపి రెండు వందల నలభై ఏడు యోజనాలు ప్రయాణిస్తుంది.

గృహీతో యమపాశైశ్చ హాహేతి రుదితే తు సః । స్వగృహం తు పరిత్యజ్య యామ్యం పురమనువ్రజేత్ ॥ ౨,౧౫.

యమపాశాలతో పట్టుబడి, 'హాయో' అని ఏడుస్తూ, తన ఇంటిని వదిలి, యమపురి దారి వెంబడి వెళ్తాడు.

క్రమేణ యాతి స ప్రేతః పురం యామ్యం శుభాశుభమ్ । అతీత్య తానితాన్యేవ మార్గే పురవరాణి చ ॥ ౨,౧౫.

ఆత్మ క్రమంగా శుభమైనా, అశుభమైనా యమపురికి చేరుతుంది. మార్గమధ్యంలో ఉన్న వివిధ పట్టణాలను దాటి వెళ్తాడు.

యామ్యం సౌరిపురం నగేన్ద్రభవనం గన్ధర్వశైలాగమౌ । క్రోఞ్చం క్రూరపురం విచిత్రభవనం బహ్వాపదం దుః ఖదమ్ ॥ ౨,౧౫.

యమపురి, సూర్యపురి, పర్వతాధిపతి నివాసం, గంధర్వశైలం, క్రౌంచం, క్రూరపురి, విచిత్రమైన ఇళ్ళతో కూడిన పట్టణం, ఎన్నో అపాయాలు, బాధలు ఉన్నవి.

నానాక్రన్దపురం సుతప్రభవనం రౌద్రం పయోవర్షణం శీతాఢ్యం బహుధర్మభీతభవనం యామ్యం పురం చాగ్రతః ॥ ౨,౧౫.

విభిన్నమైన ఏడుపులతో కూడిన నగరం, కుమారుల నివాసం, ఉగ్రమైన నగరం, జలవర్షం పడే నగరం, చలితో నిండిన నగరం, ధర్మాన్ని భయపడే వారు ఉన్న నగరం, ముందుగా యమపురి.