గరుడపురాణమ్

ఉపసంహారకస్తస్మాదేనం స్వర్గం మృతం నయ । ఇతి క్రవ్యాదమభ్యర్చ్య శరీరాహుతిమాచరేత్ ॥ ౨,౧౫.

'నీవే అంతం చేసేవాడు, కాబట్టి ఈ మరణించినవాడిని స్వర్గానికి చేర్చు.' అని క్రవ్యాదుని పూజించి, శరీరాన్ని అర్పించాలి.

అర్ధదగ్ధే తథా దేహే దద్యాదాజ్యాహుతిం తతః । లోమభ్యః స్వోతివాక్యేన కుర్యాద్ధోమం యథావిధి ॥ ౨,౧౫.

శరీరం అర్థం కాలిపిన తర్వాత, అప్పుడు నెయ్యి నైవేద్యం ఇవ్వాలి. వెంటనే, క్రమంగా, వెంట్రుకలకు కూడా హోమం చేయాలి.

చితామారోప్య తం ప్రేతం హునేదాజ్యాహుతిం తతః । యమాయ చాన్తకాయేతి మృత్యవే బ్రహ్మణే తథా ॥ ౨,౧౫.

ప్రేతాన్ని చితపై ఉంచి, తరువాత నెయ్యి నైవేద్యం చేయాలి: 'యమునికి, అంతకునికి, మృత్యువుకి, బ్రహ్మకు' అని అర్పించాలి.

జాతవేదోముకే దేయా ఏకా ప్రేతముఖే తథా । ఊర్ధ్వం తు జ్వాలయేద్వహ్నిం పూర్వభాగే చితాం పునః ॥ ౨,౧౫.

ఒక నైవేద్యం అగ్నిముఖంలో, మరొకటి ప్రేత ముఖంలో ఇవ్వాలి. తరువాత అగ్నిని పైకి వెలిగించాలి, చితను తూర్పు వైపు మళ్లీ వెలిగించాలి.

అస్మాత్త్వమధిజాతోసి త్వదయం జాయతాం పునః । అసౌ స్వర్గాయ లోకాయ స్వాహా జ్వలతి పావకః ॥ ౨,౧౫.

'ఈ అగ్నిలోనుంచి నీవు పుట్టావు; మళ్లీ నీవు పుట్టాలి. ఈ అగ్ని స్వర్గ లోకానికి వెలుగుతుండగా – స్వాహా!' అని చెప్పాలి.

ఏవమాజ్యాహుతిం దత్త్వా తిలమిశ్రాం సమన్త్రకామ్ । తతో దాహః ప్రకర్తవ్యః పుత్రేణ కిల నిశ్చితమ్ ॥ ౨,౧౫.

ఈ విధంగా మంత్రాలతో కలిపిన నువ్వులుతో కూడిన నెయ్యి ఆహుతి సమర్పించిన తరువాత, కుమారుడు తప్పక దహన కార్యాన్ని చేయాలి.

రోదితవ్యం తతో గాఢమేవం తస్య సుఖం భవేత్ । దాహస్యానన్తరం తత్ర కృత్వా సఞ్చయనక్రియామ్ ॥ ౨,౧౫.

అతని కోసం బాగా ఏడవాలి; అలా చేస్తే అతనికి ఉపశమనం కలుగుతుంది. దహనం అయిన తరువాత అక్కడ అవశేషాలను సేకరించే క్రియ చేయాలి.

ప్రేతపిణ్డం ప్రదద్యాచ్చ దాహార్తిశమనం ఖగ । తావద్భూతాః ప్రతీక్షన్తే తం ప్రేతం బాన్ధవార్థినమ్ ॥ ౨,౧౫.

పితృకార్యానికి నువ్వులతో చేసిన పిండం సమర్పించాలి, అది మరణించినవారి బాధను తగ్గిస్తుంది. ఆ వరకు ఆత్మలు బంధువుల కోసం ఎదురు చూస్తూ ఉంటాయి.

దాహస్యానన్తరం కార్యం పుత్రైః స్నానం సచైలకమ్ । తిలోదకం తతో దద్యాన్నామగోత్రేణ తిష్ఠతు ॥ ౨,౧౫.

దహనం అయిన తరువాత కుమారులు వస్త్రాలతో కూడి స్నానం చేయాలి. తరువాత వారి పేరు, గోత్రాన్ని పలుకుతూ నువ్వుల నీళ్లు సమర్పించాలి.

తతో జనపదైః సర్వైర్దాతవ్యా కరతాలికా । విష్ణుర్విష్ణురితి బ్రూయాద్గుణైః ప్రేతముదీరయేత్ ॥ ౨,౧౫.

తర్వాత గ్రామంలోని అందరూ చేతులు కొట్టి, 'విష్ణు, విష్ణు' అని పలకాలి. మరణించినవారిని మంచి లక్షణాలతో స్మరించాలి.

జనాః సర్వే సమాస్తస్య గృహమాగత్య సర్వశః । ద్వారస్య దక్షిణే భాగే గోమయం గౌరసర్షపాన్ ॥ ౨,౧౫.

అందరూ కలిసి అతని ఇంటికి వచ్చి, తలుపు దక్షిణ భాగంలో ఆవు పేడ, పసుపు ఆవాలు పెట్టాలి.

నిధాయ వరుణం దేవమన్తర్ధాయ స్వవేశ్మని । భక్షయేన్నిమ్బపత్రాణి ఘృతం ప్రాశ్య గృహం వ్రజేత్ ॥ ౨,౧౫.

వారు ఇంట్లో వరుణ దేవుని ప్రతిష్ఠించి, నిమ్మ ఆకులు తిని, నెయ్యి రుచి చూసి, ఇంట్లోకి ప్రవేశించాలి.

కేచిద్దుగ్ధేన సిఞ్చన్తి చితాస్థానం ఖగేశ్వర । అశ్రుపాతం న కుర్వీత దద్యాదస్మై జలాఞ్జలీన్ ॥ ౨,౧౫.

కొంతమంది చితి స్థలానికి పాలు చల్లుతారు. కన్నీరు కారనివ్వకుండా, అతనికి నీళ్లు సమర్పించాలి.

శ్లేష్మాశ్రు బాన్ధవైర్ముక్తం ప్రేతో భుఙ్క్తే యతోఽవశః । అతో న రోదితవ్యం హి క్రియాః కార్యాః స్వశక్తితః ॥ ౨,౧౫.

బంధువులు కార్చిన కన్నీరు, శ్లేష్మం మరణించినవారు బలవంతంగా అనుభవిస్తారు. అందుకే ఏడవకూడదు; ప్రతి ఒక్కరూ తమ శక్తికి తగిన విధంగా కార్యాలు చేయాలి.

దుగ్ధం చ మృన్మయే పాత్రే తోయం దద్యాద్దినత్రయమ్ । సూర్యే చాస్తం గతే తార్క్ష్య వలభ్యాం చత్వరేఽపి వా ॥ ౨,౧౫.

మూడు రోజుల పాటు మట్టి పాత్రలో పాలు, నీళ్లు సూర్యుడు అస్తమించిన తరువాత, తలుపు దగ్గర లేదా మైదానంలో సమర్పించాలి.

బద్ధః సంమూఢహృదయో దేహమిచ్ఛన్కృతానుగః । శ్మశానం చత్వరం గేహం వీక్షన్యామ్యైః స నీయతే ॥ ౨,౧౫.

దేహానికి మమకారం, పూర్వకర్మలకు ఆసక్తితో, మనసు మబ్బుగా ఉండి, యమదూతలు అతన్ని శ్మశానానికి, తలుపు దగ్గరకి లేదా ఇంటికి తీసుకెళ్తారు.

గర్తే పిణ్డా దశాహం చ దాతవ్యాశ్చ దినేదినే । జలాఞ్జలీః ప్రదాతవ్యాః ప్రేతముద్దిశ్య నిత్యశః ॥ ౨,౧౫.

పది రోజుల పాటు ప్రతి రోజు గోతిలో పిండాలు సమర్పించాలి. మరణించినవారిని ఉద్దేశించి ప్రతిరోజూ నీళ్లు సమర్పించాలి.

తావద్వృద్ధిశ్చ కర్తవ్యా యావత్పిణ్డం దశాహికమ్ । పుత్త్రేణ హి క్రియా కార్యా భార్యయా తదభావతః ॥ ౨,౧౫.

పది రోజుల పిండదానం పూర్తయ్యే వరకు పెంపు (వృద్ధి) చేయాలి. ఈ కార్యాలు కుమారుడు చేయాలి; కుమారుడు లేనప్పుడు భార్య చేయాలి.

తదభావే చ శిష్యేణ తదభావే సహోదరః । శ్మశానే చాన్యతీర్థే వా జలం పిణ్డం చ దాపయేత్ ॥ ౨,౧౫.

భార్య లేనప్పుడు శిష్యుడు, అతడూ లేనప్పుడు సోదరుడు ఈ కార్యాలు చేయాలి. శ్మశానంలో లేదా ఇతర తీర్థంలో నీళ్లు, పిండాలు సమర్పించాలి.

ఓదనాని చ సక్తూంశ్చ శాకమూలఫలాదినా । ప్రథమేఽహని యద్దద్యాత్తద్దద్యాదుత్తరేఽహని ॥ ౨,౧౫.

పొంగిన అన్నం, పిండి పదార్థాలు, కూరగాయలు, కందులు, పండ్లు మొదలైనవి మొదటి రోజున ఇచ్చినట్లే, తరువాతి రోజుల్లో కూడా ఇవ్వాలి.

దినాని దశ పిణ్డాంశ్చ కుర్వన్త్యత్ర సుతాదయః । ప్రత్యహం తే విభజ్యన్తే చతుర్భాగాః ఖగేశ్వర ॥ ౨,౧౫.

పది రోజుల పాటు కుమారులు మొదలైన వారు పిండాలు తయారు చేస్తారు. ప్రతి రోజు అవి నాలుగు భాగాలుగా విభజించబడతాయి.

భాగద్వయం తు దేహార్థం ప్రీతిదం భూతపఞ్చకే । తృతీయం యమదూతానాం చతుర్థం చోపజీవ్యతి ॥ ౨,౧౫.

ఆ నాలుగు భాగాల్లో రెండు భాగాలు శరీరానికి, భూతపంజరానికి తృప్తి కలిగించడానికి, మూడవది యమదూతలకు, నాలుగవది జీవనానికి ఇవ్వాలి.

అహోరాత్రైస్తు నవభిః ప్రేతో నిష్పత్తిమాప్నుయాత్ । జన్తోర్నిష్పన్నదేహస్య దశమే వలవత్క్షుధా ॥ ౨,౧౫.

తొమ్మిది రాత్రి పగళ్ళలో ఆత్మకు శరీర నిర్మాణం పూర్తవుతుంది. పది రోజున ఆకలి బలంగా కలుగుతుంది.

న విధిర్నైవ మన్త్రశ్చ న స్వధావాహనాశిషః । నామ గోత్రం సముచ్చార్య యద్దత్తం తద్దశాహికమ్ ॥ ౨,౧౫.

విధులు, మంత్రాలు, స్వధా అర్పణలు, ఆశీర్వాదాలు ఇవేవీ కాకుండా, పేరును, గోత్రాన్ని ఉచ్చరించి ఇచ్చిన దానం మాత్రమే పది రోజులు నిలుస్తుంది.

దగ్ధే దేహే పునర్దేహమేవముత్పద్యతే ఖగ । ప్రథమేఽహని యః పిణ్డస్తేన మూర్ధా ప్రజాయతే ॥ ౨,౧౫.

శరీరం దహించాక, పక్షీ! కొత్త శరీరం ఏర్పడుతుంది. మొదటి రోజున ఇచ్చిన పిండంతో తల ఏర్పడుతుంది.

గ్రీవా స్కన్ధౌ ద్వితీయే చ తృతీయే హృదయం భవేత్ । చతుర్థేన భవేత్పృష్ఠం పఞ్చమే నాభిరేవ చ ॥ ౨,౧౫.

రెండవ రోజున మెడ, భుజాలు; మూడవ రోజున హృదయం; నాలుగవ రోజున వెన్నెముక; ఐదవ రోజున నాభి ఏర్పడతాయి.

షట్సప్తమే కటీ గుహ్యమృరూ చాప్యష్టమే తథా । తాలూ పాదౌ చ నవమే దశమేఽహ్ని క్షుధా భవేత్ ॥ ౨,౧౫.

ఆరవ, ఏడవ రోజుల్లో నడుము, రహస్యాంగాలు; ఎనిమిదవ రోజున తొడలు; తొమ్మిదవ రోజున నోరు, కాళ్లు; పదవ రోజున ఆకలి కలుగుతుంది.

దేహం ప్రాప్తః క్షుధావిష్టో గృహే ద్వారే చ తిష్ఠతి । దశమేఽహని యః పిణ్డస్తం దద్యాదామిషేణ తు ॥ ౨,౧౫.

శరీరం పొంది, ఆకలితో బాధపడుతూ, ఇంటి తలుపు వద్ద నిలుస్తాడు. పదవ రోజున మాంసంతో కూడిన పిండం ఇవ్వాలి.

యతో దేహే సముత్పన్నే ప్రేతోఽతీవ క్షుధాన్వితః । అతస్త్వామిషబాహ్యేన క్షుధా తస్య న నశ్యతి ॥ ౨,౧౫.

శరీరం ఏర్పడిన తర్వాత అతడు తీవ్రమైన ఆకలితో బాధపడతాడు. అందుకే మాంసం లేకుండా ఇచ్చిన పిండంతో అతడి ఆకలి తీరదు.