గరుడపురాణమ్

సంక్రాన్తీనాం సహస్రాణి సూర్యపర్వశతాని చ । దత్త్వా యత్ఫలమాప్నోతి తద్వై నీలవిసర్జనే ॥ ౨,౧౪.

వెయ్యి సంక్రాంతులు, వంద సూర్య పర్వదినాలలో దానం చేసిన ఫలం ఎంత ఉంటుందో, అదే ఫలం నీలం ఎద్దును విడిచినవారికి లభిస్తుంది.

వత్సతర్యః ప్రదాతవ్యా బ్రాహ్మణేభ్యః పదాని చ । తిలపాత్రాణి దేయాని శివభక్తద్విజేషు చ ॥ ౨,౧౪.

పిల్లదూడలు, ఆవులను బ్రాహ్మణులకు ఇవ్వాలి. అలాగే, పాదరక్షల జంటలు కూడా ఇవ్వాలి. శివభక్తులైన బ్రాహ్మణులకు నువ్వుల పాత్రలు కూడా దానం చేయాలి.

ఉమామహేశ్వరం చైకం పరిధాప్య ప్రిదాపయేత్ । అతసీపుష్పసఙ్కాశం పీతవాససమచ్యుతమ్ ॥ ౨,౧౪.

ఒక ఉమామహేశ్వరుని విగ్రహాన్ని పసుపు రంగు వస్త్రాలతో అలంకరించి, అది అక్షయంగా ఉండేలా దానం చేయాలి.

యే నమస్యన్తి గోవిన్దం న తేషాం విద్యతే భయమ్ । ప్రేతత్వాన్మోక్షమిచ్ఛన్తో యే కరిష్యన్తి సత్క్రియామ్ ॥ ౨,౧౪.

గోవిందుని భక్తిగా నమస్కరించే వారికి ఎలాంటి భయం ఉండదు. మరణానంతరం మోక్షం కోరేవారు, యోగ్యమైన క్రియలు నిర్వహిస్తే, వారు మోక్షాన్ని పొందుతారు.

యాస్యన్తి తే పరాంల్లోకానితి సత్యం వచో మమ । ఏతత్తే సర్వమాఖ్యాతం మయా చైవోర్ధ్వదైహికమ్ ॥ ౨,౧౪.

వారు పరమ లోకాలను చేరుతారు — ఇది నా నిజమైన మాట. మరణానంతర క్రియల గురించి నేను నీకు అన్నీ వివరంగా చెప్పాను.

యచ్ఛ్రుత్వా సర్వపాపేభ్యో ముచ్యతే నాత్ర సంశయః । శ్రుత్వా మహాత్మ్యమతులం గరుడో హర్షమాగతః । మానుషాణాం హితార్థాయ పునః ప్రపచ్ఛకేశవమ్ ॥ ౨,౧౪.

ఇవి వినినవాడు అన్ని పాపాల నుండి విముక్తి పొందుతాడు — ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు. ఈ అపూర్వమైన మహిమను విని, గరుత్మంతుడు ఆనందంతో నిండిపోయి, మానవుల హితార్థంగా మళ్లీ కేశవుని అడిగాడు.

శ్రీగరుడమహాపురాణమ్ ౧౫ గరుడ ఉవాచ । బగవన్బ్రూహి మే సర్వం యమలోకస్య నిర్ణయమ్ । జన్తోః ప్రయాణమారభ్య మాహాత్మ్యం వర్త్మవిస్తరమ్ ॥ ౨,౧౫.

గరుత్మంతుడు ఇలా అడిగాడు: ప్రభూ, యమలోకంలో జరిగే నిర్ణయాన్ని, ప్రాణి ప్రయాణం మొదలుకొని దాని మహిమ, ఆ మార్గ విశాలతను నాకు పూర్తిగా వివరించండి.

శ్రీభగవానువాచ । శృణు తార్క్ష్య ప్రవక్ష్యామి యమమార్గస్య నిర్ణయమ్ । ప్రయాణకాని సర్వాణి నగరాణి చ షోడశ ॥ ౨,౧౫.

శ్రీమహావిష్ణువు ఇలా పలికాడు: తార్క్ష్యా, విను. నేను యమపథంలో జరిగే విషయాలను, ఆ ప్రయాణ దశలను, పదహారు నగరాల వివరాలను నీకు చెప్పబోతున్నాను.

షాడశీతిసహస్రాణి యోజనానాం ప్రమాణతః । యమలోకస్య చోర్ధ్వం వై అన్తరా మానుషస్య చ ॥ ౨,౧౫.

యమలోకానికి, మానవ లోకానికి మధ్య ఎనభై ఆరు వేల యోజనాల దూరం ఉంది.

కుకృతం దుష్కృతం వాపి భుక్త్వా లోకే యథార్జితమ్ । కర్మయోగాద్యదా కశ్చిద్వ్యాధిరుత్పద్యతే ఖగ ॥ ౨,౧౫.

ఈ లోకంలో ప్రతి ఒక్కరు చేసిన మంచి లేదా చెడు పనుల ఫలితాన్ని అనుభవించిన తరువాత, కర్మప్రభావంతో ఎవరికైనా వ్యాధి కలుగుతుంది, ఓ పక్షిరాజా.

నిమిత్తమాత్రం సర్వేషాం కృతకర్మానుసారతః । యస్య యో విహితో మృత్యుః స తం ధ్రువమవాప్నుయాత్ ॥ ౨,౧౫.

ప్రతి ఒక్కరు తమ చేసిన పనుల ఫలితాన్ని అనుసరించి కేవలం ఒక కారణంగా ఉంటారు. ఎవరికైతే మరణం నిర్ణయించబడిందో, వారు తప్పకుండా దానిని పొందుతారు.

కర్మయోగాద్యదా దేహీ ముఞ్చత్యత్ర నిజం వపుః । తదా భూమిగతం కుర్యాద్గోమయేనోపలిప్య చ ॥ ౨,౧౫.

కర్మప్రభావంతో జీవుడు తన శరీరం విడిచినప్పుడు, ఆ శరీరాన్ని నేలపై ఉంచి, ఆవు పేడతో పూత వేయాలి.

తిలాన్దర్భాన్వికీర్యాథ ముఖే స్వర్ణం వినిః క్షిపేత్ । తులసీంసన్నిధౌ కృత్వా శాలగ్రామశిలాం తథా ॥ ౨,౧౫.

నువ్వులు, దర్భ గడ్డి చల్లాలి. బంగారాన్ని నోరులో పెట్టాలి. తులసిని దగ్గర ఉంచాలి, అలాగే శాలగ్రామ శిలను కూడా ఉంచాలి.

సేతు (ఏవం) సామాదిసూక్తైస్తు మరణం ముక్తిదాయకమ్ । శలాకాస్వర్ణవిక్షపైః ప్రతప్రాణిగృహేషుచ ॥ ౨,౧౫.

సామవేదం మొదలైన మంత్రాలతో మరణాన్ని ముక్తిదాయకంగా చేయాలి. మరణించినవారి ఇంట్లో బంగారు కడ్డీలను చల్లాలి.

ఏకా వక్త్రే తు దాతవ్యా ఘ్రాణయుగ్మే తథా పునః । అక్ష్ణోశ్చ కర్ణయోశ్చైవ ద్వేద్వే దేయే యథాక్రమమ్ ॥ ౨,౧౫.

ఒక వస్తువును నోరులో పెట్టాలి. మళ్లీ రెండు ముక్కలను ముక్కులో పెట్టాలి. రెండు రెండు చొప్పున కళ్లకు, చెవులకు కూడా పెట్టాలి.

అథ లిఙ్గే తథా చైకా త్వేకాం బ్రహ్మాణ్డకేక్షిపేత్ । కరయుగ్మే చ కణ్ఠే చ తులసీం చ ప్రదాపయేత్ ॥ ౨,౧౫.

తర్వాత, ఒకటి లింగానికి, మరొకటి తలపై (బ్రహ్మరంధ్రం) వద్ద పెట్టాలి. రెండు చేతులకు, మెడకు తులసిని పెట్టాలి.

వస్త్రయుగ్మం చ దాతవ్యం కఙ్కుమైశ్చాక్షతైర్యజేత్ । పుష్పమాలాయుతం కుర్యాదన్యద్వారేణ సన్నయేత్ ॥ ౨,౧౫.

వస్త్రాల జంటను ఇవ్వాలి. కుంకుమ, అక్షతలతో పూజ చేయాలి. పుష్పమాల వేసి, ఇతర దానాలను ద్వారం వద్ద ఉంచాలి.

పుత్రస్తు బాన్ధవైః సార్ధం విప్రస్తు పురవాసిభిః । పితుః ప్రేతం స్వయం పుత్రః స్కన్ధమారోప్య బాన్ధవైః ॥ ౨,౧౫.

కొడుకు బంధువులతో కలిసి, పురోహితుడు పట్టణవాసులతో కలిసి తండ్రి శవాన్ని మోసుకెళ్లాలి. కొడుకు స్వయంగా బంధువుల సహాయంతో శవాన్ని భుజంపై మోసుకోవాలి.

గత్వా శ్మశానదేశే తు ప్రాడ్ముఖశ్చోత్తరాముఖమ్ । అదగ్ధపూర్వా యా భూమిశ్చితాం తత్రైవ కారయేత్ ॥ ౨,౧౫.

శ్మశానానికి వెళ్లిన తర్వాత, తూర్పు లేదా ఉత్తర దిశగా ఎదురుగా ఉండాలి. ముందుగా కాల్చని భూమిలోనే చితిని సిద్ధం చేయాలి.

శ్రీఖణ్డతులసీకాష్ఠసమిత్పాలాశసంభృతామ్ । వికలేన్ద్రియసఙ్ఘాతే చైతన్యే జడతాం గతే ॥ ౨,౧౫.

చందనపు దుంగలు, తులసి, దర్భ, సమిత్, పాలాశం వంటివి కూడబెట్టినప్పుడు, ఇంద్రియాలు బలహీనమై, మనస్సు మూర్ఖత్వానికి లోనయ్యే వేళ—

ప్రచలన్తి తతః ప్రాణా యామ్యైర్నికటవర్తిభిః । ఏకీభూతం జగత్పశ్యేద్దైవీ దృష్టిః ప్రజాయతే ॥ ౨,౧౫.

అప్పుడు ప్రాణాలు, యముని సేవకులతో కలిసి, బయలుదేరిపోతాయి; ఆ సమయంలో దివ్యమైన దృష్టి కలిగి, ఈ లోకాన్ని ఒక్కటిగా చూస్తారు.

బీభత్సం దారుణం రూపం ప్రణైః కణ్ఠం సమాశ్రితైః । ఫేనముద్గిరతే కోపి ముఖం లాలాకులం భవేత్ ॥ ౨,౧౫.

అప్పుడు భయంకరమైన, భయానకమైన రూపం కనబడుతుంది; ప్రాణాలు గొంతులో నిలిచిపోవడంతో నోటిలో నురుగు రావడం, లాలాజలం పొంగిపోవడం జరుగుతుంది.

దురాత్మానశ్చ తాడ్యన్తే కిఙ్కరైః పాశబన్ధనైః । సుఖేన కృతినస్తత్ర నీయన్తే నాకనాయకైః ॥ ౨,౧౫.

దుష్టులను యముని సేవకులు గొయ్యి కట్టులతో కొడతారు; ధర్మవంతులను దేవతా నాయకులు సుఖంగా తీసుకెళ్తారు.

దుః ఖేన పాపినో యాన్తి యమమార్గే చ దుర్గమే । యమశ్చతుర్భుజో భూత్వా శఙ్ఖచక్రగదాదిభృత్ ॥ ౨,౧౫.

పాపులు యముని దారిలో కష్టపడి వెళ్తారు; యముడు నాలుగు చేతులతో, శంఖం, చక్రం, గదా మొదలైన ఆయుధాలు పట్టుకుని కనిపిస్తాడు.

పుణ్యకర్మరతాన్సమ్యక్శుభాన్మిత్రవదాచరేత్ । ఆహూయ పాపినః సర్వాన్యమో దణ్డేన రజ్జయేత్ ॥ ౨,౧౫.

పుణ్యకార్యాలలో నిమగ్నమైనవారిని యముడు మిత్రుల్లా ప్రేమగా చూసుకుంటాడు; పాపులను మాత్రం పిలిచి, దండంతో అదుపులో పెడతాడు.

ప్రలయామ్బుదనిర్ఘోషస్త్వఞ్జనాద్రిసమప్రభః । మహిషస్థో దురారాధ్యో విద్యుత్తేజః సమద్యుతిః ॥ ౨,౧౫.

యముని గర్జన మేఘం మోగినట్టు వినిపిస్తుంది; ఆయన రంగు అంజన పర్వతంలా నలుపు; మహిషంపై కూర్చుంటాడు; ఆయన్ని సులభంగా ప్రసన్నం చేసుకోలేరు; ఆయన తేజస్సు మెరుపు వలె ప్రకాశిస్తుంది.

యోజనత్రయవిస్తారదేహో రౌద్రోఽతిభీషణః । లోహదణ్డధరో భీమః పాశపాణిర్దురాకృతిః ॥ ౨,౧౫.

యముని శరీరం మూడు యోజనాల పొడవుగా విస్తరించి, భయంకరంగా, భయానకంగా ఉంటుంది; ఆయన చేతిలో ఇనుప దండం, మరో చేతిలో పాశం, రూపం కూడా భయపెట్టేలా ఉంటుంది.

వక్రనేత్రోఽతిభయదో దర్శనం యాతి పాపినామ్ । అఙ్గుష్ఠమాత్రః పురుషో హాహా కుర్వన్ కలేవరాత్ ॥ ౨,౧౫.

యముని వంకర కళ్ళు పాపులకు చూసినప్పుడు తీవ్రమైన భయం కలిగిస్తాయి; thumb పరిమాణంలో మారిన ఆత్మ, శరీరం విడిచేటప్పుడు 'హా హా' అని అరుస్తూ బయలుదేరుతుంది.

తదైవ నీయతే దూతైర్యామ్యైర్వోక్షన్స్వకం గృహమ్ । నిర్విచేష్టం శరీరం తు ప్రాణైర్ముక్తం జుగుప్సితమ్ ॥ ౨,౧౫.

ఆ సమయంలో యముని దూతలు అతడిని తన ఇంటిని వదిలించి తీసుకెళ్తారు; ప్రాణాలు విడిచిన శరీరం చనిపోయి, అందరికీ అసహ్యంగా మారిపోతుంది.