గరుడపురాణమ్

సప్తధాన్యం క్షితిర్గావో హ్యేకైకం పావనం స్మృతమ్ । తిలపాత్రాణి కుర్వీత శయ్యాదానం చ దాపయేత్ ॥ ౨,౧౪.

ఏడు రకాల ధాన్యాలు, భూమి, ఆవులు—ప్రతి ఒక్కటి పవిత్రతను ఇస్తాయని చెప్పబడింది. నువ్వుల పాత్రలు సమర్పించి, మంచాన్ని కూడా దానం చేయాలి.

దీనానాథవిశిష్టేభ్యో దద్యాచ్ఛక్త్యా చ దక్షిణామ్ । ఏవం యః కురుతే తార్క్ష్య పుత్రవానప్యపుత్రవాన్ ॥ ౨,౧౪.

బాధపడే వారికి, అనాథలకు, గౌరవనీయులకు తన శక్తికి తగినంతగా దక్షిణా ఇవ్వాలి. ఎవడు ఇలా చేస్తాడో, తార్క్ష్యా, అతనికి పిల్లలు ఉన్నా లేకపోయినా—

స సిద్ధిం సమవాప్నోతి యథా తే బ్రహ్మచారిణః । నిత్యం నైమిత్తికం కుర్యాద్యావజ్జీవతి మానవః ॥ ౨,౧౪.

అతడు బ్రహ్మచారులు పొందే సిద్ధిని పొందుతాడు. మానవుడు జీవితాంతం ప్రతిరోజూ, సందర్భానుసారంగా కర్మలు చేయాలి.

యః కశ్చిత్క్రియతే ధర్మస్తత్ఫలం చాక్షయం భవేత్ । తీర్థయాత్రావ్రతాదీనాం శ్రాద్ధం సంవత్సరస్య హి ॥ ౨,౧౪.

ఎవరైనా ధర్మకార్యాన్ని చేస్తే, దాని ఫలం ఎప్పటికీ తగ్గదు. తీర్థయాత్రలు, వ్రతాలు వంటివాటిలో, సంవత్సరానికి ఒకసారి చేసే శ్రద్ధ ముఖ్యమైనది.

దేవతానాం గురూణాం చ మాతాపిత్రోస్తథైవ చ । పుణ్యం దేయం ప్రయత్నేన ప్రత్యహం వర్ధతే ఖగ ॥ ౨,౧౪.

దేవతలకు, గురువులకు, తల్లి తండ్రులకు కూడా శ్రద్ధగా పుణ్యం ఇవ్వాలి. అది ప్రతిరోజూ పెరుగుతుందని, ఓ పక్షీ, తెలుసుకో.

అస్మిన్యజ్ఞేః హియః కశ్చిద్భూరిదానం ప్రయచ్ఛతి । తత్తస్య చాక్షయం సర్వం వేదికాయాం యథా కిల ॥ ౨,౧౪.

ఈ యజ్ఞంలో ఎవరైనా విరివిగా దానం చేస్తే, ఆ దానం అతనికి ఎప్పటికీ తగ్గదు. యజ్ఞవేదికపై ఉన్నదిలా అది నిలుస్తుంది.

యథా పూజ్యతమా లోకే యతయో బ్రహ్మచారిణః । తథైవ ప్రతిపూజ్యన్తే లోకే సర్వే చ నిత్యశః ॥ ౨,౧౪.

ఎలా యతులు, బ్రహ్మచారులు లోకంలో అత్యంత గౌరవించబడతారో, అలాగే ఇలాంటి వారు ఎప్పుడూ అందరికీ గౌరవం పొందుతారు.

వరదోఽహం సదా తస్య చతుర్వక్త్రస్తథా హరః । తే యాన్తి పరమాంల్లోకానితి సత్యం వచో మమ ॥ ౨,౧౪.

నేను ఎప్పుడూ అతనికి వరాలు ఇచ్చేవాడిని. బ్రహ్మదేవుడు, హరుడు కూడా అలాగే. వారు పరమ లోకాలను పొందుతారు—ఇది నా నిజమైన మాట.

ఉత్సృష్టో వృషభో యత్ర పిబత్యపో జలాశయే । శృఙ్గేణాలిఖతే వాపి భూమిం నిత్యం ప్రహర్షితః ॥ ౨,౧౪.

విడిచిన ఎద్దు ఎక్కడ చెరువులో నీరు తాగినా, లేదా తన కొమ్ముతో భూమిని ఆనందంగా కొరికి గుర్తు పెట్టినా—

పితౄణామన్నపానం చ ప్రభూతముపతిష్ఠతి । పౌర్ణమాస్యామమాయాం వా తిలపాత్రాణి దాపయేత్ ॥ ౨,౧౪.

అక్కడ పితృదేవతలకు విరివిగా అన్నం, నీరు లభిస్తుంది. పౌర్ణమి, అమావాస్య రోజున నువ్వుల పాత్రలు సమర్పించాలి.

సంక్రాన్తీనాం సహస్రాణి సూర్యపర్వశతాని చ । దత్త్వా యత్ఫలమాప్నోతి తద్వై నీలవిసర్జనే ॥ ౨,౧౪.

వెయ్యి సంక్రాంతులు, వంద సూర్య పర్వదినాలలో దానం చేసిన ఫలం ఎంత ఉంటుందో, అదే ఫలం నీలం ఎద్దును విడిచినవారికి లభిస్తుంది.

వత్సతర్యః ప్రదాతవ్యా బ్రాహ్మణేభ్యః పదాని చ । తిలపాత్రాణి దేయాని శివభక్తద్విజేషు చ ॥ ౨,౧౪.

పిల్లదూడలు, ఆవులను బ్రాహ్మణులకు ఇవ్వాలి. అలాగే, పాదరక్షల జంటలు కూడా ఇవ్వాలి. శివభక్తులైన బ్రాహ్మణులకు నువ్వుల పాత్రలు కూడా దానం చేయాలి.

ఉమామహేశ్వరం చైకం పరిధాప్య ప్రిదాపయేత్ । అతసీపుష్పసఙ్కాశం పీతవాససమచ్యుతమ్ ॥ ౨,౧౪.

ఒక ఉమామహేశ్వరుని విగ్రహాన్ని పసుపు రంగు వస్త్రాలతో అలంకరించి, అది అక్షయంగా ఉండేలా దానం చేయాలి.

యే నమస్యన్తి గోవిన్దం న తేషాం విద్యతే భయమ్ । ప్రేతత్వాన్మోక్షమిచ్ఛన్తో యే కరిష్యన్తి సత్క్రియామ్ ॥ ౨,౧౪.

గోవిందుని భక్తిగా నమస్కరించే వారికి ఎలాంటి భయం ఉండదు. మరణానంతరం మోక్షం కోరేవారు, యోగ్యమైన క్రియలు నిర్వహిస్తే, వారు మోక్షాన్ని పొందుతారు.

యాస్యన్తి తే పరాంల్లోకానితి సత్యం వచో మమ । ఏతత్తే సర్వమాఖ్యాతం మయా చైవోర్ధ్వదైహికమ్ ॥ ౨,౧౪.

వారు పరమ లోకాలను చేరుతారు — ఇది నా నిజమైన మాట. మరణానంతర క్రియల గురించి నేను నీకు అన్నీ వివరంగా చెప్పాను.

యచ్ఛ్రుత్వా సర్వపాపేభ్యో ముచ్యతే నాత్ర సంశయః । శ్రుత్వా మహాత్మ్యమతులం గరుడో హర్షమాగతః । మానుషాణాం హితార్థాయ పునః ప్రపచ్ఛకేశవమ్ ॥ ౨,౧౪.

ఇవి వినినవాడు అన్ని పాపాల నుండి విముక్తి పొందుతాడు — ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు. ఈ అపూర్వమైన మహిమను విని, గరుత్మంతుడు ఆనందంతో నిండిపోయి, మానవుల హితార్థంగా మళ్లీ కేశవుని అడిగాడు.

శ్రీగరుడమహాపురాణమ్ ౧౫ గరుడ ఉవాచ । బగవన్బ్రూహి మే సర్వం యమలోకస్య నిర్ణయమ్ । జన్తోః ప్రయాణమారభ్య మాహాత్మ్యం వర్త్మవిస్తరమ్ ॥ ౨,౧౫.

గరుత్మంతుడు ఇలా అడిగాడు: ప్రభూ, యమలోకంలో జరిగే నిర్ణయాన్ని, ప్రాణి ప్రయాణం మొదలుకొని దాని మహిమ, ఆ మార్గ విశాలతను నాకు పూర్తిగా వివరించండి.

శ్రీభగవానువాచ । శృణు తార్క్ష్య ప్రవక్ష్యామి యమమార్గస్య నిర్ణయమ్ । ప్రయాణకాని సర్వాణి నగరాణి చ షోడశ ॥ ౨,౧౫.

శ్రీమహావిష్ణువు ఇలా పలికాడు: తార్క్ష్యా, విను. నేను యమపథంలో జరిగే విషయాలను, ఆ ప్రయాణ దశలను, పదహారు నగరాల వివరాలను నీకు చెప్పబోతున్నాను.

షాడశీతిసహస్రాణి యోజనానాం ప్రమాణతః । యమలోకస్య చోర్ధ్వం వై అన్తరా మానుషస్య చ ॥ ౨,౧౫.

యమలోకానికి, మానవ లోకానికి మధ్య ఎనభై ఆరు వేల యోజనాల దూరం ఉంది.

కుకృతం దుష్కృతం వాపి భుక్త్వా లోకే యథార్జితమ్ । కర్మయోగాద్యదా కశ్చిద్వ్యాధిరుత్పద్యతే ఖగ ॥ ౨,౧౫.

ఈ లోకంలో ప్రతి ఒక్కరు చేసిన మంచి లేదా చెడు పనుల ఫలితాన్ని అనుభవించిన తరువాత, కర్మప్రభావంతో ఎవరికైనా వ్యాధి కలుగుతుంది, ఓ పక్షిరాజా.

నిమిత్తమాత్రం సర్వేషాం కృతకర్మానుసారతః । యస్య యో విహితో మృత్యుః స తం ధ్రువమవాప్నుయాత్ ॥ ౨,౧౫.

ప్రతి ఒక్కరు తమ చేసిన పనుల ఫలితాన్ని అనుసరించి కేవలం ఒక కారణంగా ఉంటారు. ఎవరికైతే మరణం నిర్ణయించబడిందో, వారు తప్పకుండా దానిని పొందుతారు.

కర్మయోగాద్యదా దేహీ ముఞ్చత్యత్ర నిజం వపుః । తదా భూమిగతం కుర్యాద్గోమయేనోపలిప్య చ ॥ ౨,౧౫.

కర్మప్రభావంతో జీవుడు తన శరీరం విడిచినప్పుడు, ఆ శరీరాన్ని నేలపై ఉంచి, ఆవు పేడతో పూత వేయాలి.

తిలాన్దర్భాన్వికీర్యాథ ముఖే స్వర్ణం వినిః క్షిపేత్ । తులసీంసన్నిధౌ కృత్వా శాలగ్రామశిలాం తథా ॥ ౨,౧౫.

నువ్వులు, దర్భ గడ్డి చల్లాలి. బంగారాన్ని నోరులో పెట్టాలి. తులసిని దగ్గర ఉంచాలి, అలాగే శాలగ్రామ శిలను కూడా ఉంచాలి.

సేతు (ఏవం) సామాదిసూక్తైస్తు మరణం ముక్తిదాయకమ్ । శలాకాస్వర్ణవిక్షపైః ప్రతప్రాణిగృహేషుచ ॥ ౨,౧౫.

సామవేదం మొదలైన మంత్రాలతో మరణాన్ని ముక్తిదాయకంగా చేయాలి. మరణించినవారి ఇంట్లో బంగారు కడ్డీలను చల్లాలి.

ఏకా వక్త్రే తు దాతవ్యా ఘ్రాణయుగ్మే తథా పునః । అక్ష్ణోశ్చ కర్ణయోశ్చైవ ద్వేద్వే దేయే యథాక్రమమ్ ॥ ౨,౧౫.

ఒక వస్తువును నోరులో పెట్టాలి. మళ్లీ రెండు ముక్కలను ముక్కులో పెట్టాలి. రెండు రెండు చొప్పున కళ్లకు, చెవులకు కూడా పెట్టాలి.

అథ లిఙ్గే తథా చైకా త్వేకాం బ్రహ్మాణ్డకేక్షిపేత్ । కరయుగ్మే చ కణ్ఠే చ తులసీం చ ప్రదాపయేత్ ॥ ౨,౧౫.

తర్వాత, ఒకటి లింగానికి, మరొకటి తలపై (బ్రహ్మరంధ్రం) వద్ద పెట్టాలి. రెండు చేతులకు, మెడకు తులసిని పెట్టాలి.

వస్త్రయుగ్మం చ దాతవ్యం కఙ్కుమైశ్చాక్షతైర్యజేత్ । పుష్పమాలాయుతం కుర్యాదన్యద్వారేణ సన్నయేత్ ॥ ౨,౧౫.

వస్త్రాల జంటను ఇవ్వాలి. కుంకుమ, అక్షతలతో పూజ చేయాలి. పుష్పమాల వేసి, ఇతర దానాలను ద్వారం వద్ద ఉంచాలి.

పుత్రస్తు బాన్ధవైః సార్ధం విప్రస్తు పురవాసిభిః । పితుః ప్రేతం స్వయం పుత్రః స్కన్ధమారోప్య బాన్ధవైః ॥ ౨,౧౫.

కొడుకు బంధువులతో కలిసి, పురోహితుడు పట్టణవాసులతో కలిసి తండ్రి శవాన్ని మోసుకెళ్లాలి. కొడుకు స్వయంగా బంధువుల సహాయంతో శవాన్ని భుజంపై మోసుకోవాలి.

గత్వా శ్మశానదేశే తు ప్రాడ్ముఖశ్చోత్తరాముఖమ్ । అదగ్ధపూర్వా యా భూమిశ్చితాం తత్రైవ కారయేత్ ॥ ౨,౧౫.

శ్మశానానికి వెళ్లిన తర్వాత, తూర్పు లేదా ఉత్తర దిశగా ఎదురుగా ఉండాలి. ముందుగా కాల్చని భూమిలోనే చితిని సిద్ధం చేయాలి.