గరుడపురాణమ్

పదదానాని కుర్వీత శ్రద్ధాభక్తిసమన్వితః । తిలపాత్రాణి కుర్వీత సప్త పఞ్చ యథాక్రమమ్ ॥ ౨,౧౪.

శ్రద్ధ, భక్తితో పాదరక్షలు దానం చేయాలి. తిలపాత్రలు ఏడు, ఐదు లేదా అవసరమైనన్ని సమర్పించాలి.

బ్రాహ్మణాన్ భోజయేత్పశ్చాదేకాం గాం చ ప్రదాపయేత్ । వృషం హి శన్నోదేవీతి వేదోక్తవిధినా తతః ॥ ౨,౧౪.

తర్వాత బ్రాహ్మణులను భోజనం పెట్టి, ఒక ఆవును దానం చేయాలి. ఆ తరువాత వేదోక్తి విధానంతో 'శన్నో దేవీ' మంత్రాన్ని పలుకుతూ వృషభాన్ని దానం చేయాలి.

చతసృభిర్వత్సతరీభిః పరిణయనమాచరేత్ । వామే చక్రం ప్రదాతవ్యం త్రిశూలం దక్షిణే తథా ॥ ౨,౧౪.

నాలుగు దూడలతో ఊరేగింపు చేయాలి. ఎడమవైపు చక్రాన్ని, కుడివైపు త్రిశూలాన్ని ఇవ్వాలి.

మూల్యం దద్యాద్వృషస్యాపి తం వృషం చ విసర్జయేత్ । ఏకోద్దిష్టవిధానేన స్వాహాకారేణ వుద్ధిమాన్ ॥ ౨,౧౪.

ఒకడు ఆ ఎద్దుకు తగిన ధర చెల్లించి, ఆ ఎద్దును విడిచిపెట్టాలి. ఒక్కరికి అర్పించునట్లు, 'స్వాహా' మంత్రంతో యజ్ఞాన్ని నిర్వహించాలి.

కుర్యాదేకాదశాహం చ ద్వాదశాహం చ యత్నతః । సపిణ్డీకరణాదర్వాక్కుర్యాచ్ఛ్రాద్ధాని షోడశ ॥ ౨,౧౪.

పదకొండు రోజులు, పన్నెండు రోజులు శ్రద్ధను శ్రద్ధగా చేయాలి. ఆ తరువాత సపిండీకరణ సహా పదహారు శ్రద్ధలు క్రమంగా నిర్వహించాలి.

బ్రాహ్మణాన్ భోజయిత్వా తు పదదానాని దాపయేత్ । కాపోసోపరి సంస్థాప్య తామ్రపాత్రే తథాచ్యుతమ్ ॥ ౨,౧౪.

బ్రాహ్మణులను భోజనం పెట్టిన తరువాత, పాదపీఠాలు దానం చేయాలి. వాటిని కలప పలకపై పెట్టి, తామ్రపాత్రలు కూడా తగిన విధంగా ఇవ్వాలి.

వస్త్రేణాచ్ఛాద్య తత్రస్థమర్ఘం దద్యాచ్ఛుభైః ఫలైః । నావమిక్షుమయీం కృత్వా పట్టసూత్రేణ వేష్టయేత్ ॥ ౨,౧౪.

అక్కడ ఉన్నదాన్ని వస్త్రంతో కప్పి, శుభ్రమైన పండ్లతో అర్ఘ్యం సమర్పించాలి. చెక్కరకట్టతో నావను తయారు చేసి, పట్టుతో కట్టాలి.

కాంస్యపాత్రే ఘృతం స్థాప్య వైతరణ్యా నిమిత్తతః । నావారోహణం కుర్యాత్పూజయేద్గరుడధ్వజమ్ ॥ ౨,౧౪.

వైతరణి నదిని దాటి పోవడానికి కాంస్య పాత్రలో నెయ్యి పెట్టాలి. ఆ నావ ఎక్కే క్రియను చేసి, గరుడధ్వజాన్ని పూజించాలి.

ఆత్మవిత్తానుసారేణ తచ్చ దానమనన్తకమ్ । భవసాగరమగ్నానాం శోకతాపార్తిదుః ఖినామ్ ॥ ౨,౧౪.

తన శక్తికి తగినంతగా ఆ అనంతమైన దానాన్ని ఇవ్వాలి. భవసాగరంలో మునిగిన, శోకంతో, బాధతో ఉన్నవారికి అది ఉపకరిస్తుంది.

ధర్మప్లవవిహీనానాం తారకో హి జనార్దనః । తిలా లోహం హిరణ్యం చ కార్పాసం లవణం తథా ॥ ౨,౧౪.

ధర్మరూపమైన తుపాకి లేని వారికి జనార్దనుడు రక్షకుడు. నువ్వులు, ఇనుప, బంగారం, పత్తి, ఉప్పు ఇవన్నీ కూడా దానం చేయాలి.

సప్తధాన్యం క్షితిర్గావో హ్యేకైకం పావనం స్మృతమ్ । తిలపాత్రాణి కుర్వీత శయ్యాదానం చ దాపయేత్ ॥ ౨,౧౪.

ఏడు రకాల ధాన్యాలు, భూమి, ఆవులు—ప్రతి ఒక్కటి పవిత్రతను ఇస్తాయని చెప్పబడింది. నువ్వుల పాత్రలు సమర్పించి, మంచాన్ని కూడా దానం చేయాలి.

దీనానాథవిశిష్టేభ్యో దద్యాచ్ఛక్త్యా చ దక్షిణామ్ । ఏవం యః కురుతే తార్క్ష్య పుత్రవానప్యపుత్రవాన్ ॥ ౨,౧౪.

బాధపడే వారికి, అనాథలకు, గౌరవనీయులకు తన శక్తికి తగినంతగా దక్షిణా ఇవ్వాలి. ఎవడు ఇలా చేస్తాడో, తార్క్ష్యా, అతనికి పిల్లలు ఉన్నా లేకపోయినా—

స సిద్ధిం సమవాప్నోతి యథా తే బ్రహ్మచారిణః । నిత్యం నైమిత్తికం కుర్యాద్యావజ్జీవతి మానవః ॥ ౨,౧౪.

అతడు బ్రహ్మచారులు పొందే సిద్ధిని పొందుతాడు. మానవుడు జీవితాంతం ప్రతిరోజూ, సందర్భానుసారంగా కర్మలు చేయాలి.

యః కశ్చిత్క్రియతే ధర్మస్తత్ఫలం చాక్షయం భవేత్ । తీర్థయాత్రావ్రతాదీనాం శ్రాద్ధం సంవత్సరస్య హి ॥ ౨,౧౪.

ఎవరైనా ధర్మకార్యాన్ని చేస్తే, దాని ఫలం ఎప్పటికీ తగ్గదు. తీర్థయాత్రలు, వ్రతాలు వంటివాటిలో, సంవత్సరానికి ఒకసారి చేసే శ్రద్ధ ముఖ్యమైనది.

దేవతానాం గురూణాం చ మాతాపిత్రోస్తథైవ చ । పుణ్యం దేయం ప్రయత్నేన ప్రత్యహం వర్ధతే ఖగ ॥ ౨,౧౪.

దేవతలకు, గురువులకు, తల్లి తండ్రులకు కూడా శ్రద్ధగా పుణ్యం ఇవ్వాలి. అది ప్రతిరోజూ పెరుగుతుందని, ఓ పక్షీ, తెలుసుకో.

అస్మిన్యజ్ఞేః హియః కశ్చిద్భూరిదానం ప్రయచ్ఛతి । తత్తస్య చాక్షయం సర్వం వేదికాయాం యథా కిల ॥ ౨,౧౪.

ఈ యజ్ఞంలో ఎవరైనా విరివిగా దానం చేస్తే, ఆ దానం అతనికి ఎప్పటికీ తగ్గదు. యజ్ఞవేదికపై ఉన్నదిలా అది నిలుస్తుంది.

యథా పూజ్యతమా లోకే యతయో బ్రహ్మచారిణః । తథైవ ప్రతిపూజ్యన్తే లోకే సర్వే చ నిత్యశః ॥ ౨,౧౪.

ఎలా యతులు, బ్రహ్మచారులు లోకంలో అత్యంత గౌరవించబడతారో, అలాగే ఇలాంటి వారు ఎప్పుడూ అందరికీ గౌరవం పొందుతారు.

వరదోఽహం సదా తస్య చతుర్వక్త్రస్తథా హరః । తే యాన్తి పరమాంల్లోకానితి సత్యం వచో మమ ॥ ౨,౧౪.

నేను ఎప్పుడూ అతనికి వరాలు ఇచ్చేవాడిని. బ్రహ్మదేవుడు, హరుడు కూడా అలాగే. వారు పరమ లోకాలను పొందుతారు—ఇది నా నిజమైన మాట.

ఉత్సృష్టో వృషభో యత్ర పిబత్యపో జలాశయే । శృఙ్గేణాలిఖతే వాపి భూమిం నిత్యం ప్రహర్షితః ॥ ౨,౧౪.

విడిచిన ఎద్దు ఎక్కడ చెరువులో నీరు తాగినా, లేదా తన కొమ్ముతో భూమిని ఆనందంగా కొరికి గుర్తు పెట్టినా—

పితౄణామన్నపానం చ ప్రభూతముపతిష్ఠతి । పౌర్ణమాస్యామమాయాం వా తిలపాత్రాణి దాపయేత్ ॥ ౨,౧౪.

అక్కడ పితృదేవతలకు విరివిగా అన్నం, నీరు లభిస్తుంది. పౌర్ణమి, అమావాస్య రోజున నువ్వుల పాత్రలు సమర్పించాలి.

సంక్రాన్తీనాం సహస్రాణి సూర్యపర్వశతాని చ । దత్త్వా యత్ఫలమాప్నోతి తద్వై నీలవిసర్జనే ॥ ౨,౧౪.

వెయ్యి సంక్రాంతులు, వంద సూర్య పర్వదినాలలో దానం చేసిన ఫలం ఎంత ఉంటుందో, అదే ఫలం నీలం ఎద్దును విడిచినవారికి లభిస్తుంది.

వత్సతర్యః ప్రదాతవ్యా బ్రాహ్మణేభ్యః పదాని చ । తిలపాత్రాణి దేయాని శివభక్తద్విజేషు చ ॥ ౨,౧౪.

పిల్లదూడలు, ఆవులను బ్రాహ్మణులకు ఇవ్వాలి. అలాగే, పాదరక్షల జంటలు కూడా ఇవ్వాలి. శివభక్తులైన బ్రాహ్మణులకు నువ్వుల పాత్రలు కూడా దానం చేయాలి.

ఉమామహేశ్వరం చైకం పరిధాప్య ప్రిదాపయేత్ । అతసీపుష్పసఙ్కాశం పీతవాససమచ్యుతమ్ ॥ ౨,౧౪.

ఒక ఉమామహేశ్వరుని విగ్రహాన్ని పసుపు రంగు వస్త్రాలతో అలంకరించి, అది అక్షయంగా ఉండేలా దానం చేయాలి.

యే నమస్యన్తి గోవిన్దం న తేషాం విద్యతే భయమ్ । ప్రేతత్వాన్మోక్షమిచ్ఛన్తో యే కరిష్యన్తి సత్క్రియామ్ ॥ ౨,౧౪.

గోవిందుని భక్తిగా నమస్కరించే వారికి ఎలాంటి భయం ఉండదు. మరణానంతరం మోక్షం కోరేవారు, యోగ్యమైన క్రియలు నిర్వహిస్తే, వారు మోక్షాన్ని పొందుతారు.

యాస్యన్తి తే పరాంల్లోకానితి సత్యం వచో మమ । ఏతత్తే సర్వమాఖ్యాతం మయా చైవోర్ధ్వదైహికమ్ ॥ ౨,౧౪.

వారు పరమ లోకాలను చేరుతారు — ఇది నా నిజమైన మాట. మరణానంతర క్రియల గురించి నేను నీకు అన్నీ వివరంగా చెప్పాను.

యచ్ఛ్రుత్వా సర్వపాపేభ్యో ముచ్యతే నాత్ర సంశయః । శ్రుత్వా మహాత్మ్యమతులం గరుడో హర్షమాగతః । మానుషాణాం హితార్థాయ పునః ప్రపచ్ఛకేశవమ్ ॥ ౨,౧౪.

ఇవి వినినవాడు అన్ని పాపాల నుండి విముక్తి పొందుతాడు — ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు. ఈ అపూర్వమైన మహిమను విని, గరుత్మంతుడు ఆనందంతో నిండిపోయి, మానవుల హితార్థంగా మళ్లీ కేశవుని అడిగాడు.

శ్రీగరుడమహాపురాణమ్ ౧౫ గరుడ ఉవాచ । బగవన్బ్రూహి మే సర్వం యమలోకస్య నిర్ణయమ్ । జన్తోః ప్రయాణమారభ్య మాహాత్మ్యం వర్త్మవిస్తరమ్ ॥ ౨,౧౫.

గరుత్మంతుడు ఇలా అడిగాడు: ప్రభూ, యమలోకంలో జరిగే నిర్ణయాన్ని, ప్రాణి ప్రయాణం మొదలుకొని దాని మహిమ, ఆ మార్గ విశాలతను నాకు పూర్తిగా వివరించండి.

శ్రీభగవానువాచ । శృణు తార్క్ష్య ప్రవక్ష్యామి యమమార్గస్య నిర్ణయమ్ । ప్రయాణకాని సర్వాణి నగరాణి చ షోడశ ॥ ౨,౧౫.

శ్రీమహావిష్ణువు ఇలా పలికాడు: తార్క్ష్యా, విను. నేను యమపథంలో జరిగే విషయాలను, ఆ ప్రయాణ దశలను, పదహారు నగరాల వివరాలను నీకు చెప్పబోతున్నాను.

షాడశీతిసహస్రాణి యోజనానాం ప్రమాణతః । యమలోకస్య చోర్ధ్వం వై అన్తరా మానుషస్య చ ॥ ౨,౧౫.

యమలోకానికి, మానవ లోకానికి మధ్య ఎనభై ఆరు వేల యోజనాల దూరం ఉంది.