గరుడపురాణమ్

యాని కాని చ దానాని స్వయం దత్తాని మానవైః । తానితాని చ సర్వాణి తూపతిష్ఠన్తి చాగ్రతః ॥ ౨,౧౩.

మనుషులు స్వయంగా ఇచ్చిన దానాలు అన్నీ వారికి ముందుగా నిలబడతాయి.

వ్యఞ్జనాని విచిత్రాణి భక్ష్యభోజ్యాని యాని చ । స్వహస్తేన ప్రదత్తాని దేహాన్తే చాక్షయం ఫలమ్ ॥ ౨,౧౩.

వివిధ రకాల వంటకాలు, తినుబండారాలు, ఏదైనా స్వహస్తంతో ఇచ్చినవి, శరీరం విడిచిన తర్వాత అక్షయ ఫలితాన్ని ఇస్తాయి.

గోభూహిరణ్యవాసాంసి భోజనాని పాదని చ । యత్రయత్ర వసేజ్జన్తుస్తత్రతత్రోపతిష్ఠతి ॥ ౨,౧౩.

ఆవులు, భూమి, బంగారం, వస్త్రాలు, భోజనం, నీరు—ప్రాణి ఎక్కడ ఉన్నా, అక్కడ వాటి ఫలితాలు అతనితో ఉంటాయి.

యావత్స్వస్థం శరీరం హి తావద్ధర్మం సమాచరేత్ । అస్వస్థః ప్రేరితశ్చాన్యైర్నాకిఞ్చిత్కర్తుమర్హతి ॥ ౨,౧౩.

ఈ శరీరం ఆరోగ్యంగా ఉన్నంతవరకు ధర్మాన్ని ఆచరించాలి; అనారోగ్యంగా, ఇతరుల చేత ప్రేరేపితుడై ఉన్నప్పుడు ఏమీ చేయలేడు.

జీవతోఽపి మృతస్యేహ న భూతం చౌర్ధ్వదైహికమ్ । వాయుభూతః క్షుధావిష్టో భ్రమతే చ దివానిశమ్ ॥ ౨,౧౩.

ఇక్కడ బ్రతికే ఉన్నా, మృతునికి ఉత్తరక్రియ చేయబడదు; వాయువైపోయి, ఆకలితో బాధపడుతూ, రాత్రింబవళ్ళు తిరుగుతుంటాడు.

కృమిః కీటః పతఙ్గో వా జాయతే మ్రియతే పునః । అసద్గర్భే భవేత్సోఽపి జాతః సద్యో వినశ్యతి ॥ ౨,౧౩.

అతడు పురుగు, కీటకం, పురుగు పక్షి రూపంలో పుడతాడు, మళ్లీ చనిపోతాడు; అసద్గర్భంలో పుట్టినా, పుట్టిన వెంటనే నశించిపోతాడు.

యావత్స్వస్థమిదం శరీరమరుజం యావజ్జరా దూరతో యావచ్చేన్ద్రియశక్తిరప్రతిహతా యావత్క్షయో నాయుషః । ఆత్మశ్రేయసి తావదేవ విదుషా కార్యః ప్రయత్నో మహాన్సన్దీప్తే భవనే తు కూపఖననం ప్రత్యుద్యమః కీదృశః ॥ ౨,౧౩.

ఈ శరీరం ఆరోగ్యంగా, వ్యాధిలేకుండా, వృద్ధాప్యం దూరంగా, ఇంద్రియశక్తి బలంగా, ఆయువు తీరని వరకు ఉన్నంతకాలం, జ్ఞానవంతుడు తన ఆత్మశ్రేయస్సు కోసం ఎంతగానో శ్రమించాలి. ఇంట్లో మంటపడి పోతున్నప్పుడు బావిని త్రవ్వడం లాభం ఏముంటుంది?

శ్రీగరుడమహాపురాణమ్ ౧౪ గరుడ ఉవాచ । ఆర్తేన మ్రియమాణేన యద్దత్తం తత్ఫలం వద । స్వస్థావస్థేన దత్తేన విధిహీనేన వా విభో ॥ ౨,౧౪.

గరుడుడు ఇలా అడిగాడు: ప్రభూ! బాధతో మరణించేవాడు ఇచ్చిన దానానికి, ఆరోగ్యంగా ఉన్నవాడు ఇచ్చిన దానానికి, లేక విధి ప్రకారం కాకుండా ఇచ్చిన దానానికి ఎలాంటి ఫలితం కలుగుతుంది? దయచేసి చెప్పండి.

శ్రీకృష్ణ ఉవాచ । ఏకా గౌః స్వస్థచిత్తస్య హ్యాతురస్య చ గోశతమ్ । సహస్రం మ్రియమాణస్య దత్తం విత్తవివర్జితమ్ ॥ ౨,౧౪.

శ్రీకృష్ణుడు ఇలా చెప్పాడు: మంచి మనస్సుతో ఉన్నవాడు ఒక ఆవును ఇస్తే, అది అనారోగ్యంతో ఉన్నవాడు వంద ఆవులు ఇచ్చినంత ఫలితాన్ని ఇస్తుంది. మరణించబోతున్నవాడు వెచ్చించకుండా వెయ్యి ఆవులు ఇచ్చినా, అది అంతే ఫలితాన్ని ఇస్తుంది.

మృతస్యైవ పునర్లక్షం విధిపూతం చ తత్సమమ్ । తీర్థపాత్రసమాయోగాదేకా గౌర్లక్షపుణ్యదా ॥ ౨,౧౪.

ఒకవేళ మరణించిన తర్వాత క్రమంగా లక్ష ఆవులు ఇచ్చినా, అది ముందున చెప్పిన ఫలితమే. కానీ పవిత్ర స్థలంలో ఒక ఆవును ఇస్తే, అది లక్ష ఆవులు ఇచ్చినంత పుణ్యాన్ని ఇస్తుంది.

పాత్రే దత్తే ఖగశ్రేష్ఠ అహన్యహని వర్ధతే । దాతుర్దానమపాపాయ జ్ఞానినాం చ ప్రతిగ్రహః ॥ ౨,౧౪.

ఓ పక్షిరాజా! యోగ్యుడైనవారికి దానం చేస్తే, అది రోజుకో రోజు పెరుగుతూ ఉంటుంది. దాతకు ఎలాంటి పాపం కలగదు. జ్ఞానులు కూడా అలాంటి దానాన్ని స్వీకరించడంలో తప్పు లేదు.

విషశీతాపహో మన్త్రవహ్నిః కిం దోషభాజనమ్ । దాతవ్యం ప్రత్యహం పాత్రే నిమిత్తేషు విశేషతః ॥ ౨,౧౪.

మంత్రబలంతో కూడిన అగ్ని విషాన్ని, చలిని పోగొట్టినట్టు, యోగ్యుడైనవారికి దానం చేయడంలో ఎలాంటి దోషం లేదు. ముఖ్యంగా శుభదినాల్లో, ప్రతిరోజూ యోగ్యుడికి దానం చేయాలి.

నాపాత్రే విదుషా కిఞ్చిదాత్మనః శ్రేయ ఇచ్ఛతా । అపాత్రే జాతు గౌర్దత్తా దాతారం నరకం నయేత్ ॥ ౨,౧౪.

తన శ్రేయస్సు కోరేవాడు ఎప్పుడూ అనర్హుడికి ఏమీ ఇవ్వకూడదు. అనర్హునికి ఆవును ఇచ్చినవాడు నరకానికి వెళ్లాల్సి వస్తుంది.

కులైకవింశతియుతం గ్రహీతారం చ పాతయేత్ । దేహాన్తరం పరిప్రాప్య స్వహస్తేన కృతం చ యత్ ॥ ౨,౧౪.

అనర్హుడు దానాన్ని తీసుకుంటే, అతడితో పాటు అతని ఇరవై ఒక తరాలు కూడా పతనం అవుతాయి. మరొక జన్మలోకి వెళ్లిన తర్వాత, తన చేతినే చేసిన పనికి ఫలితం తప్పక వస్తుంది.

ధనం భూమిగతం యద్వత్స్వహస్తేన నివేశితమ్ । తద్వత్ఫలమవాప్నోతి హ్యహం వచ్మి ఖగేశ్వర ॥ ౨,౧౪.

తన చేతి ద్వారా భూమిలో పెట్టుబడి పెట్టిన ధనం ఎలా ఫలితాన్ని ఇస్తుందో, అలాగే స్వయంగా ఇచ్చిన దానం కూడా ఫలితాన్ని ఇస్తుంది, ఓ పక్షిరాజా! ఇది నేను నిస్సందేహంగా చెబుతున్నాను.

అపుత్రోఽపి విశేషేణ క్రియాం చైవాన్ధ్వదౌహికీమ్ । ప్రకుర్యాన్మోక్షకామశ్చ నిర్ధనశ్చ విశేషతః ॥ ౨,౧౪.

కొడుకు లేని వాడైనా, ముక్తిని కోరేవాడైనా, ధనం లేనివాడైనా, ప్రత్యేకంగా పితృకార్యాన్ని తప్పక చేయాలి.

స్వల్పేనాపి హి విత్తేన స్వయం హస్తేన యత్కృతమ్ । అక్షయం యాతి తత్సర్వం యథాజ్యం చ హుతాశనే ॥ ౨,౧౪.

చిన్న మొత్తంలో ధనం ఉన్నా, స్వయంగా చేతితో ఇచ్చిన దానం ఎప్పటికీ నశించదు. అది అగ్నికి నెయ్యి పోసినట్టు శాశ్వతంగా ఉంటుంది.

ఏకా చైకస్య దాతవ్యా శయ్యా కన్యా పయస్వినీ । సా విక్రీతా వా దహత్యాసప్తమం కులమ్ ॥ ౨,౧౪.

ఒక మంచం, ఒక కన్య, ఒక పాలిచ్చే ఆవు—ఇవి ఒక్కొక్కరికి ఒక్కసారి మాత్రమే ఇవ్వాలి. వాటిని అమ్మితే, అది ఏడవ తరం వరకు కుటుంబాన్ని దహించేస్తుంది.

తస్మాత్సర్వం ప్రకుర్వీత చఞ్చలే జీవితే సతి । గృహీతదానపాథేయః సుఖం యాతి మహాధ్వని ॥ ౨,౧౪.

కాబట్టి, జీవితం అనిశ్చితమైనందున, ఇవన్నీ పనులు చేయాలి. దానం చేసిన పుణ్యాన్ని సంపాదించినవాడు, ఆ మహాపథంలో సుఖంగా ప్రయాణిస్తాడు.

అన్యథా క్లిశ్యతే జన్తుః పాథేయరహితః పథి । ఏవం జ్ఞాత్వా ఖగశ్రేష్ఠ వృషయజ్ఞం సమాచరేత్ ॥ ౨,౧౪.

లేకపోతే, దానం చేసిన పుణ్యం లేకుండా ప్రయాణించే జీవి ఆ మార్గంలో బాధపడతాడు. ఇది తెలుసుకొని, ఓ పక్షిరాజా! వృషయజ్ఞాన్ని నిర్వహించాలి.

అకృత్వా మ్రియతే యస్తు అపుత్రో నైవ ముక్తిభాక్ । అపుత్రోఽపి హి యః కుర్యాత్సుఖం యాతి మహాపథే ॥ ౨,౧౪.

వృషయజ్ఞం చేయకుండా మరణించిన కొడుకు లేని వాడు ముక్తిని పొందడు. కానీ కొడుకు లేని వాడు అయినా, వృషయజ్ఞం చేస్తే, ఆ మహాపథంలో సుఖంగా ప్రయాణిస్తాడు.

అగ్నిహోత్రాధిభిర్యజ్ఞైర్దానైశ్చ వివిధైరపి । న తాం గతిమవాప్నోతి వృషోత్సర్గేణ యా గతిః ॥ ౨,౧౪.

అగ్నిహోత్రాది యజ్ఞాలు, ఇతర విభిన్న దానాలు—even ఇవన్నీ వృషాన్ని విడిచిపెట్టే యజ్ఞం ఇస్తున్న ఫలితాన్ని ఇవ్వవు.

యజ్ఞానాం చైవ సర్వేషాం వృషయజ్ఞస్తథోత్తమః । తస్మాత్సర్వప్రయత్నేన వృషయజ్ఞం సమాచరేత్ ॥ ౨,౧౪.

అన్ని యజ్ఞాలలో వృషయజ్ఞమే అత్యుత్తమం. అందుకే, అన్ని విధాలా శ్రమించి వృషయజ్ఞాన్ని నిర్వహించాలి.

గరుడ ఉవాచ । కథయస్వ ప్రసాదేన క్షయాహం చౌర్ధ్వదైహికమ్ । కస్మిన్కాలే తిథౌ కస్యాం విధినా కేన తద్భవేత్ ॥ ౨,౧౪.

గరుడుడు ఇలా అడిగాడు: ప్రభూ! మరణానంతరం వృషయజ్ఞాన్ని ఎప్పుడు, ఏ తిథిలో, ఏ విధంగా, ఎవరి చేత చేయాలో దయచేసి వివరంగా చెప్పండి.

కృత్వా కిం ఫలమాప్నోతి ఏతన్మే వద సామ్ప్రతమ్ । త్వత్ప్రసాదేన గోవిన్ద ముక్తే భవతి మానవః ॥ ౨,౧౪.

అది చేసినవాడు ఎలాంటి ఫలితాన్ని పొందుతాడు? ఇది నాకు ఇప్పుడే చెప్పండి. మీ కృప వల్ల, ఓ గోవిందా! మనిషి ముక్తిని పొందుతాడు.

శ్రీకృష్ణ ఉవాచ । కార్తికాదిషు మాసేషు యామ్యాయతగతే రవౌ । శుక్లపక్షే తథా పక్షిన్ద్వాదశ్యాదితిథౌ శుభే ॥ ౨,౧౪.

శ్రీకృష్ణుడు ఇలా అన్నాడు: కార్తిక మొదలైన నెలల్లో, సూర్యుడు దక్షిణ దిశగా ప్రయాణిస్తున్నప్పుడు, శుక్లపక్షంలో, అలాగే ద్వాదశి మొదలైన శుభమైన తిథుల్లో,

శుభే లగ్నే ముహూర్తే వా శుచౌ దేశే సమాహితః । బ్రాహ్మణం తు సమాహూయ విధిజ్ఞం శుభలక్షణమ్ ॥ ౨,౧౪.

శుభమైన లగ్నంలో లేదా ముహూర్తంలో, పరిశుద్ధమైన ప్రదేశంలో, ఏకాగ్రతతో, విధులను బాగా తెలిసిన మంచి లక్షణాలున్న బ్రాహ్మణుడిని పిలిపించాలి.

జపహోమైస్తథా దానైః కుర్యాద్దహేస్య శోధనమ్ । పుణ్యేఽభిజిత్సునక్షత్రే గ్రహాన్దేవాన్సమర్చయేత్ ॥ ౨,౧౪.

జపాలు, హోమాలు, దానాలు చేసి ఆ అర్పణాన్ని శుద్ధి చేయాలి. పుణ్యమైన అభిజిత్ నక్షత్రంలో లేదా ఇతర శుభమైన నక్షత్రంలో గ్రహాలను, దేవతలను పూజించాలి.

హోమం కుర్యాద్యథాశక్తి మన్త్రైశ్చ వివిధైరపి । గ్రహాణాం స్థాపనం కుర్యాత్పూర్వం చైవ ఖగేశ్వర ॥ ౨,౧౪.

తన శక్తికి తగినట్టు, వివిధ మంత్రాలతో హోమం చేయాలి. ముందుగా, ఓ పక్షిరాజా, గ్రహాలను స్థాపించాలి.