గరుడపురాణమ్

ప్రసాదం కురు మే మోహం ఛేత్తుమర్హస్యశేషతః । కాశ్యపోఽహం సురశ్రేష్ఠ వినతాగర్భ సంభవః । యమలోకం కథం యాన్తి విష్ణులోకం చ మానవాః ॥ ౨,౧౧.

నా మోహాన్ని పూర్తిగా తొలగించమని దయచేసి అనుగ్రహించు. నేను కాశ్యపునందనుడిని, వినతా గర్భంలో పుట్టినవాడిని. మానవులు యమలోకానికి, విష్ణులోకానికి ఎలా వెళ్తారు?

శ్రీకృష్ణ ఉవాచ । పరస్య యోషితం హృత్వా బ్రహ్మస్వమపహృత్య చ ॥ ౨,౧౧.

శ్రీకృష్ణుడు ఇలా అన్నాడు: పరస్త్రీని అపహరించినవాడు, బ్రాహ్మణుని ధనాన్ని దోచుకున్నవాడు—

అరణ్యే నిర్జనే దేశే జాయతే బ్రహ్మరాక్షసః । హీనజాతౌ ప్రజాయేత రత్నానామపహారకః ॥ ౨,౧౧.

అటువంటి వాడు అడవి ఒంటరిగా ఉన్న ప్రదేశంలో బ్రహ్మరాక్షసుడిగా జన్మిస్తాడు. రత్నాలను దోచేవాడు, తక్కువ కులంలో జన్మిస్తాడు.

యంయం కామమభిధ్యాయేత్స తల్లిఙ్గోఽభిజాయతే । నైనం ఛిన్దన్తి శస్త్రాణి నైనం దహతి పావకః ॥ ౨,౧౧.

మనిషి ఏ కోరికను మనసులో ఉంచుకుంటాడో, ఆ లక్షణంతోనే జన్మిస్తాడు. ఆయన్ని ఆయుధాలు కోయవు, అగ్ని కాల్చదు.

న చైనం క్లేదయన్త్యాపో న శోషయతి మారుతః । వాక్చక్షుర్నాసికా కర్ణౌ గుదం మూత్రస్య సఞ్చరః ॥ ౨,౧౧.

నీరు ఆయన్ని తడిపించదు, గాలి ఎండబెట్టదు. నోరు, కళ్ళు, ముక్కు, చెవులు, గుదం, మూత్ర మార్గం—

అణ్డజాదికజన్తూనాం ఛిద్రాణ్యేతాని సర్వశః । ఆనాభేర్మూర్ధపర్యన్తమూర్ధ్వచ్ఛిద్రాణి చాష్ట వై ॥ ౨,౧౧.

అండజాదులు మొదలైన అన్ని జంతువులకు ఇవే రంధ్రాలు. నాభి నుండి తల వరకు ఎనిమిది పైకి ఉన్న రంధ్రాలు ఉంటాయి.

సన్తః సుకృతినో మర్త్యా ఊర్ధ్వచ్ఛిద్రేణ యాన్తి వై । మృతాహే వార్షికం యావద్యథోక్తవిధినా ఖగ ॥ ౨,౧౧.

ధర్మబద్ధమైన మానవులు పై రంధ్రం ద్వారా బయలుదేరుతారు. మరణదినం లేదా వార్షిక శ్రద్ధ వరకు, చెప్పిన విధిగా, ఓ పక్షిరాజా—

కుర్యాత్సర్వాణి కర్మాణి నిర్ధనోఽపి హి మానవః । దేహే యత్ర వసేజ్జన్తుస్తత్ర భుఙ్క్తే శుభాశుభమ్ ॥ ౨,౧౧.

ఒకడు ఎంత దరిద్రుడైనా, అన్ని కర్మలు చేయాలి. శరీరంలో జీవుడు ఎక్కడ ఉంటాడో, అక్కడే సుభాషుభ ఫలితాలను అనుభవిస్తాడు.

మనోవాక్కాయజాన్దోషాంస్తథాం భుఙ్క్తే ఖగేశ్వర । మృతః స సుఖమాప్నోతి మాయాపాశైర్న బధ్యతే । పాశబద్ధో నరో యస్తు వికర్మనిరతో భవేత్ ॥ ౨,౧౧.

ఓ పక్షిరాజా, మనస్సు, వాక్కు, శరీరం ద్వారా కలిగే దోషాలను అలా అనుభవిస్తాడు. మరణించినవాడు సుఖాన్ని పొందుతాడు, మాయ పాశాలకు బంధించడు. కానీ పాపకర్మల్లో నిమగ్నుడై పాశాలకు బంధించబడినవాడు—

శ్రీగరుడమహాపురాణమ్ ౧౨ శ్రీకృష్ణ ఉవాచ । ఏవం తే కథితస్తార్క్ష్య జీవితస్య వినర్ణయః । మానుషాణాం హితార్థాయ ప్రేతత్వవినివృత్తయే ॥ ౨,౧౨.

శ్రీకృష్ణుడు ఇలా అన్నాడు: తార్క్ష్యా, జీవితం యొక్క ఫలితాన్ని నీకు వివరించాను. ఇది మానవుల హితార్థంగా, ప్రేతయోనిలో పడకుండా ఉండేందుకు చెప్పబడింది.

చతురశీతిలక్షాణి చతుర్భేదాశ్చ జన్తవః । అణ్డజాః స్వేదజాశ్చైవ ఉద్భిజ్జాశ్చ జారాయుజాః ॥ ౨,౧౨.

నాలుగు విధాలుగా, ఎనభై నాలుగు లక్షల జంతువులు ఉన్నాయి. అవి అండజాలు, స్వేదజాలు, ఉద్భిజ్జాలు, జారాయుజాలు.

ఏకవింశతిలక్షాణి అణ్డజాః పరికీర్తితాః । స్వేదజాశ్చ తథా ప్రోక్తా ఉద్భిజ్జాశ్చ క్రమేణ తు ॥ ౨,౧౨.

అండజాలు ఇరవై ఒక లక్షలు అని చెప్పబడింది. అలాగే స్వేదజాలు, ఉద్భిజ్జాలు కూడా వరుసగా వివరించబడ్డాయి.

జరాయుజాస్తథా ప్రోక్తా మనుష్యాద్యాస్తథా పరే । సర్వేషామేవ జన్తూనాం మానుషత్వం హి దుర్లభమ్ ॥ ౨,౧౨.

జారాయుజాలు కూడా అలాగే వివరించబడ్డాయి. మానవులు మొదలైనవారు వీటిలో ముఖ్యమైనవారు. అన్ని జంతువుల్లో మానవ జన్మ లభ్యం చాలా అరుదు.

పఞ్చేన్ద్రియనిధానత్వం మహాపుణ్యైరవాప్యతే । బ్రాహ్మణాః క్షత్త్రియా వైశ్యాః శూద్రాస్తత్పరజాతయః ॥ ౨,౧౨.

ఐదు ఇంద్రియాలను సంపాదించటం గొప్ప పుణ్యఫలంతోనే సాధ్యమవుతుంది. బ్రాహ్మణులు, క్షత్రియులు, వైశ్యులు, శూద్రులు మరియు వారి ఉపజాతులు ఇలా విభజించబడ్డారు.

రజకశ్చర్మకారశ్చ నటో బురుడ ఏవ చ । కైవర్తమేదభిల్లాశ్చ సప్తైతే హ్యన్త్యజాః స్మృతాః ॥ ౨,౧౨.

ధోబీ, చర్మకారుడు, నటుడు, బురుడ, పడవవాడు, మేధ, భిల్లుడు—ఈ ఏడుగురిని అత్యంత తక్కువ జాతులవారిగా పరిగణిస్తారు.

మ్లేచ్ఛతుమ్బవిభేదేన జాతిభేదాస్త్వనేకశః । జన్తూనామేవ సర్వేషాం జాతిభేదాః సహస్రశః ॥ ౨,౧౨.

విదేశీయులు, ఇతరుల మధ్య ఉన్న తేడాల వల్ల అనేక జాతి భేదాలు ఏర్పడతాయి. అన్ని జీవులలో జన్మత తేడాలు వేల కొద్దీ ఉన్నాయి.

జన్తూనామేవ సర్వేషాం భేదాశ్చైవ సహస్రశః । ఆహారో మైథునం నిద్రా భయం క్రోధస్తథైవ చ ॥ ౨,౧౨.

అన్ని జీవులలో కూడా వేలాది తేడాలు ఉన్నాయి. అన్నం, సంతానం, నిద్ర, భయం, కోపం—ఇవి అందరికీ సాధారణంగా ఉంటాయి.

సర్వేషా మేవ జన్తూనాం వివేకో దుర్లభః పరః । ఏకపాదాదిరూపేణ దేహభేదాస్త్వనేకశః ॥ ౨,౧౨.

అన్ని జీవులకు నిజమైన వివేకం చాలా అరుదుగా లభిస్తుంది. ఒక్క కాలు మొదలుకొని అనేక విధాలుగా శరీర రూపాలు ఉంటాయి.

కృష్ణసారో మృగో యత్ర ధర్మదశః స ఉచ్యతే । బ్రహ్మాద్యా దేవతాః సర్వాస్తత్ర తిష్ఠన్తి సర్వశః ॥ ౨,౧౨.

కృష్ణసార మృగం ఉన్న చోట దానిని ధర్మస్థలంగా అంటారు. అక్కడ బ్రహ్మ మొదలైన అన్ని దేవతలు సంపూర్ణంగా నివసిస్తారు.

భూతానాం ప్రాణినః శ్రేష్ఠాః ప్రాణినాం మతిజీవినః । మతిమత్సు నరాః శ్రేష్ఠా నరేషు బ్రాహ్మణాః స్మృతాః ॥ ౨,౧౨.

ప్రాణులలో ప్రాణం ఉన్నవారు శ్రేష్ఠులు. ప్రాణులలో బుద్ధి కలవారు గొప్పవారు. బుద్ధి కలవారిలో మనుషులు శ్రేష్ఠులు. మనుషులలో బ్రాహ్మణులు శ్రేష్ఠులుగా చెప్పబడ్డారు.

మానుష్యం యః సమాసాద్య స్వర్గమేక్షైకసాధకమ్ । తయోర్న సాధయేదేకం తేనాత్మా వఞ్చితో ధ్రువమ్ ॥ ౨,౧౨.

మనుష్య జన్మను పొంది, అది స్వర్గానికి మార్గమని తెలిసినా, దానికి ప్రయత్నించని వాడు తనను తానే మోసం చేసుకున్నవాడే.

ఇచ్ఛతి శతీ సహస్రం సహస్రీ లక్షమీహతే కర్తుమ్ । లక్షాధిపతీ రాజ్యం రాజాపి సకలాం ధరాం లబ్ధుమ్ ॥ ౨,౧౨.

వంద కోరికలు ఉన్నవాడు వెయ్యి కోరుకుంటాడు. వెయ్యి కోరికలు ఉన్నవాడు లక్ష కోసం ప్రయత్నిస్తాడు. లక్షల అధిపతి రాజ్యం కోరుకుంటాడు. రాజు అయినవాడు మొత్తం భూమిని తనదిగా చేసుకోవాలని ఆశపడతాడు.

చక్రధరోఽపి సురత్వం సురభావే సకలసురపతిర్భవితుమ్ । సురపతిరూర్ధ్వగతిత్వం తథాపి ననివర్తతే తృష్ణా ॥ ౨,౧౨.

చక్రాయుధుడు అయినవాడికీ దేవతగా మారాలని ఉంటుంది. దేవతగా ఉన్నవాడికి అన్ని దేవతలకు అధిపతిగా కావాలని ఉంటుంది. దేవతల అధిపతికి ఇంకా పై స్థాయికి చేరాలని ఉంటుంది. అయినా తృష్ణా ఎప్పుడూ తగ్గదు.

తృష్ణయా చాభిభూతస్తు నరకం ప్రతిపద్యతే । తృష్ణాముక్తాస్తు యే కేచిత్స్వర్గవాసం లభన్తి తే ॥ ౨,౧౨.

తృష్ణకు లోనైనవాడు నరకాన్ని పొందుతాడు. తృష్ణను వదిలినవారు మాత్రం స్వర్గంలో నివసించగలుగుతారు.

ఆత్మాధీనః పుమాంల్లోకే సుఖీ భవతి నిశ్చితమ్ । శబ్దః స్పర్శశ్చ రూపం చ రసో గన్ధశ్చ తద్గుణాః ॥ ౨,౧౨.

తనను తాను నియంత్రించుకున్నవాడు ఈ లోకంలో ఖచ్చితంగా సంతోషంగా ఉంటాడు. శబ్దం, స్పర్శ, రూపం, రుచి, వాసన—ఇవి వాటి లక్షణాలు.

తథా చ విషయాధీనో దుః ఖీ భవతి నిశ్చితమ్ ॥ ౨,౧౨.

అలాగే, ఇంద్రియాలకు లోబడినవాడు ఖచ్చితంగా బాధపడతాడు.

కురఙ్గమతాఙ్గపతఙ్గభృఙ్గమీనా హతాః పఞ్చభిరేవ పఞ్చ । ఏకః ప్రమాదీ స కథం న హన్యతే యః సేవతే పఞ్చభిరేవ పఞ్చ ॥ ౨,౧౨.

జింక, ఏనుగు, పటంగి, తేనెటీగ, చేప—ఇవన్నీ ఒక్కొక్క ఇంద్రియ కారణంగా నశించాయి. ఐదు ఇంద్రియాలకూ లోబడిన మూర్ఖుడు ఎలా నశించడు?

పితృమాతృమయో బాల్యే యౌవనే దయితామయః । పుత్రపౌత్రమయశ్చాన్తే మూఢో నాత్మమయః క్వచిత్ ॥ ౨,౧౨.

బాల్యంలో తల్లిదండ్రులపై, యవ్వనంలో ప్రియమైనవారిపై, చివర్లో పిల్లలు, మనవళ్లపై మమకారం పెరుగుతుంది. మూర్ఖుడు మాత్రం ఎప్పుడూ తనపై మమకారం కలిగి ఉండడు.

లోహదారుమయైః పాశైః పుమాన్బద్ధో విముచ్యతే । పుత్రదారమయైః పాశైర్నైవ బద్ధో విముచ్యతే ॥ ౨,౧౨.

ఇనుపు, చెక్క బంధనాలతో బంధించబడినవాడు విడిపోవచ్చు. కానీ పిల్లలు, భార్యల బంధనాలతో బంధించబడినవాడు ఎప్పటికీ విడిపోలేడు.