గరుడపురాణమ్

తేనాన్నేన కులే తేషాం యే వై జాత్యన్తరం గతాః । భవత్యాప్యాయనం తేషాం సమ్యక్శ్రాద్ధే కృతే సతి ॥ ౨,౧౦.

ఆ అన్నంతో, తమ వంశంలో ఇతర జన్మలు పొందినవారికీ తృప్తి కలుగుతుంది. శ్రాద్ధాన్ని సరిగ్గా నిర్వహించినప్పుడు ఇది జరుగుతుంది.

అన్యాయోపార్జితైర్ద్రవ్యైర్యచ్ఛ్రాద్ధం క్రియతే నరైః । తకృప్యన్తి తేన చణ్డాలాః పుక్కసాద్యుపయోనిషు ॥ ౨,౧౦.

అన్యాయంగా సంపాదించిన ధనంతో శ్రాద్ధం చేసినప్పుడు, చండాలులు, పుక్కసాదులు వంటి నిందిత జన్మలు పొందినవారు దానితో తృప్తి పొందుతారు.

ఏవం సంప్రాప్యతే పక్షిన్ యద్దత్తమిహ బాన్ధవైః । శ్రాద్ధం కుర్వద్భిరన్నామ్వుశాకైస్తృప్తిర్హి జాయతే ॥ ౨,౧౦.

పక్షీ! బంధువులు ఇక్కడ ఏమి ఇస్తే, వారు అన్నం, కూరగాయలతో శ్రాద్ధం చేస్తే, దాంతో తృప్తి కలుగుతుంది.

ఏతత్తే సర్వమాఖ్యాతం యన్మాం త్వం పరిపృచ్ఛసి । సద్యో దేహాన్తరప్రాప్తిర్విలంబేనావనీతలే ॥ ౨,౧౦.

నీవు అడిగిన ప్రకారం, నేనింకా అన్నీ వివరంగా చెప్పాను. శరీరం వెంటనే మారుతుందా, ఆలస్యంగా భూమిపై మారుతుందా అన్నది కూడా చెప్పాను.

పృష్టవానసి తత్తేఽహం ప్రవక్ష్యామి సమాసతః । సద్యో విలమ్బతఞ్చైవోభయథాపి కలేవరమ్ ॥ ౨,౧౦.

నీవు అడిగినందుకు, నేను సంక్షిప్తంగా చెప్పుతున్నాను. శరీరం వెంటనే మారుతుందా, ఆలస్యంగా మారుతుందా — రెండింటినీ వివరించాను.

యతో హి మర్త్యః ప్రాప్నోతి తద్విశేషఞ్చ మే శృణు । అధూమకజ్యోతిరివాఙ్గుష్ఠమాత్రః పుమాంస్తతః ॥ ౨,౧౦.

మరణించినవాడు ఏ విశేషాన్ని పొందుతాడో విను. పొగ లేని జ్యోతి లాగా, అంగుళ పరిమాణంలో ఒక జీవుడు బయటికొస్తాడు.

దేహమేకం సద్య ఏవ వాయవీయం ప్రపద్యతే । యథా నృణజలౌకా హి పశ్చత్పాదం తదోద్ధరేత్ ॥ ౨,౧౦.

ఆతడు వెంటనే ఒక గాలివంటి శరీరాన్ని పొందుతాడు. మనుష్యుని మీద పడి, లవణం తిన్న జలౌక వెనుక భాగాన్ని వెనక్కి తీసుకున్నట్లే.

స్థితిరగ్ర్యస్య పాదస్య యదా జాతా దృఢా భవేత్ । ఏవం దేహీ పూర్వదేహం సముత్సృజతి తం యదా ॥ ౨,౧౦.

ఎప్పుడు మనిషి పాదం బలంగా నిలబడితే, అప్పుడు ఆ జీవుడు తన పూర్వదేహాన్ని వదిలిపెడతాడు.

భోగార్థమగ్రే స్యాద్దేహో వాయవీయ ఉపస్థితః । విషయగ్రాహకం యద్వన్మ్రియమాణస్య చేన్ద్రియమ్ ॥ ౨,౧౦.

భోగాల కోసం ముందుగా గాలితో కూడిన శరీరం ఏర్పడుతుంది; ఇది మరణిస్తున్నవాడి ఇంద్రియాలు విషయాలను పట్టుకునే విధంగా ఉంటుంది.

నిర్వ్యాపారం తచ్చ దేహే వాయునైవ స గచ్ఛతి । శరీరం యదవాప్నోతి తచ్చాప్యుత్క్వమ్యతి స్వయమ్ ॥ ౨,౧౦.

ఆ శరీరం ఏ పని చేయదు, గాలి ద్వారా మాత్రమే దేహాన్ని విడిచిపోతుంది; అది ఏ శరీరం పొందినా, దానినీ తానే వదిలిపెడుతుంది.

గృహీత్వా స్వం వినిర్యాతి జీవో గర్భ ఈవాశయాత్ । ఉత్క్రామన్తం స్థితం వాపి భుఞ్జానం వా గుణాన్వితమ్ ॥ ౨,౧౦.

జీవుడు తన స్వంత శరీరాన్ని తీసుకుని, గర్భంలో ఉన్న శిశువు బయటకు వచ్చేదిలా, బయటకు వెళ్తాడు; వెళ్లినా, ఉండినా, అనుభవించినా, గుణాలతో కూడి ఉంటాడు.

విమూఢా నానుపశ్యన్తి పశ్యన్తి జ్ఞానచక్షుషః । ఆతివాహికమిత్యేవం వాయవీయం వదన్తి హి ॥ ౨,౧౦.

మూఢులు దీన్ని చూడలేరు, జ్ఞానదృష్టి ఉన్నవారు మాత్రమే చూస్తారు; అందుకే దీనిని 'ఆతివాహిక' లేదా 'వాయువీయ' శరీరం అంటారు.

ఏవం తు యాతుధానానాం తమేవ చ వదన్తి హి । సుపర్ణ ఈదృశో దేహో నృణాం భవతి పిణ్డజః ॥ ౨,౧౦.

అలాగే యాతుధానులకు కూడా ఇదే విధంగా ఉంటుంది; సుపర్ణా, మనుషులకు కూడా ఇలాంటి శరీరం పిండం నుండి ఏర్పడుతుంది.

పుత్రాదిభిః కృతాశ్చేత్స్యుః పిణ్డా దశ దశాహికాః । పిణ్డజేన తు దేహేన వాయుజశ్చైకతాం వ్రజేత్ ॥ ౨,౧౦.

పిల్లలు మొదలైన వారు పది రోజులపాటు పిండాలు సమర్పిస్తే, పిండం ద్వారా ఏర్పడిన శరీరం వాయువీయ శరీరంతో కలుస్తుంది.

పిణ్డజో యది నైవ స్యాద్వాయుజోఽర్హతి యాతనామ్ । దేహినోఽస్మిన్యథా దేహే కౌమారం యౌవనం జరా । తథా దేహాన్తరప్రాప్తిః పక్షీన్ద్రేత్యవధారయ ॥ ౨,౧౦.

పిండజ శరీరం లేకపోతే, వాయువీయ శరీరం బాధలు అనుభవిస్తుంది; ఈ దేహంలో బాల్యం, యవ్వనం, వృద్ధాప్యం వస్తాయంటే, అలాగే జీవుడు మరో దేహాన్ని పొందుతాడని, పక్షీరాజా, తెలుసుకో.

వాసాంసి జీర్ణాని యథా విహాయ నవాని గృహ్ణాతి నరోపరాణి । తథా శరీరాణి విహాయ జీర్ణాన్యన్యాని సంయాతి నవాని దేహీ ॥ ౨,౧౦.

మనిషి పాత బట్టలు వదిలి కొత్తవి వేసుకున్నట్టు, జీవుడు పాత శరీరాలను వదిలి కొత్త శరీరాల్లోకి ప్రవేశిస్తాడు.

నైనం ఛిన్దన్తి శస్త్రాణి నైనం దహతి పావకః । న చైనం క్లేదయన్త్యాపో న శోషయతి మారుతః ॥ ౨,౧౦.

ఆత్మను ఆయుధాలు కోయలేవు, అగ్ని కాల్చలేడు, నీళ్లు తడిపించలేవు, గాలి ఎండబెట్టలేడు.

వాయవీయాం తనుం యాతి సద్య ఇత్యుక్తమేవ తే । ప్రాప్తిర్విలంబతో యస్య తం దేహం ఖలు మే శృణు ॥ ౨,౧౦.

వాడు వెంటనే వాయువీయ శరీరాన్ని పొందుతాడని నీకు చెప్పాను; కానీ ఆలస్యంగా శరీరం పొందితే, ఆ శరీరం గురించి విను.

క్వచిద్విలంబతో దేహం పిణ్డజం స సమాప్నుయాత్ । అథో గతో యామ్యలోకం స్వీయకర్మానుసారతః ॥ ౨,౧౦.

కొన్ని సార్లు ఆలస్యంగా పిండజ శరీరాన్ని పొందవచ్చు; తరువాత తన కర్మానుసారం యమలోకానికి వెళ్తాడు.

చిత్రగుప్తస్యవాక్యేన నిరయాణి భునక్తి సః । యాతనాఃసమవాప్యాథ పశుపక్ష్యాదికీం తనుమ్ ॥ ౨,౧౦.

చిత్రగుప్తుని ఆజ్ఞతో నరకాలను అనుభవిస్తాడు; ఆ బాధలు అనుభవించిన తరువాత, పశు, పక్షి మొదలైన శరీరాన్ని పొందుతాడు.

యా గృహ్ణాతి నరః సా స్యాన్మోహేన మమతాస్పదమ్ । శుభాశుభం కర్మఫలం భుక్త్వా ముచ్యతే మానవః ॥ ౨,౧౦.

మనిషి ఏ శరీరం పొందినా, అది మోహం, మమకారానికి స్థానం అవుతుంది; మంచి చెడు కర్మఫలాలను అనుభవించి, మానవుడు విముక్తి పొందుతాడు.

గరుడ ఉవాచ । తీర్త్వా దుః ఖభవామ్భోధిం భవన్తం కథమాప్నుయాత్ । బహుపాతకయుక్తోఽపి తద్వదస్వ దయానిధే ॥ ౨,౧౦.

గరుడుడు అడిగాడు: భయంకరమైన బాధల సముద్రాన్ని దాటి, ఎన్నో పాపాలు ఉన్నా, భగవంతుడా, నిన్ను ఎలా పొందగలుగుతారు? దయామయుడా, దయచేసి చెప్పు.

భూయో దుః ఖస్య సంసర్గో నరస్య న భవేద్యథా । బ్రూహి శుశ్రూషమాణస్య పృచ్ఛతో మే రమాపతే ॥ ౨,౧౦.

మళ్ళీ మనిషికి బాధలు కలగకుండా ఉండాలంటే, రమాపతీ, నేను అడుగుతున్నాను, శ్రద్ధగా వినిపించు, చెప్పు.

శ్రీకృష్ణ ఉవాచ । స్వేస్వే కర్మణ్యభిరతః సంసిద్ధిం లభతే నరః । స్వకర్మనిరతః సిద్ధిం యథా విన్దతి తచ్ఛృణు ॥ ౨,౧౦.

శ్రీకృష్ణుడు చెప్పాడు: ప్రతి ఒక్కరు తమ తమ కర్తవ్యాల్లో నిబద్ధంగా ఉంటే, వారు పరిపూర్ణతను పొందుతారు; తన పని చేయడంలో నిమగ్నుడైనవాడు ఎలా సిద్ధి పొందుతాడో విను.

కర్మవిభ్రష్టకాలుష్యో వాసుదేవానుచిన్తయా । బుద్ధ్యా విశుద్ధయా యుక్తో ధృత్యాత్మానం నియమ్య చ ॥ ౨,౧౦.

కర్మలు తప్పిపోయినవాడు, కలుషితమైనవాడు, వాసుదేవుని ధ్యానం చేస్తూ, శుద్ధమైన బుద్ధితో, ధైర్యంగా తనను నియంత్రిస్తూ,

శబ్దాదీన్విషయాంస్త్యక్త్వా రాగద్వేషౌ వ్యుదస్య చ । విరక్తసేవీ లబ్ధ్వాశీ యతవాక్కాయమానసః ॥ ౨,౧౦.

శబ్దాది విషయాలను వదిలి, మమకారం, ద్వేషాన్ని తొలగించి, విరక్తి మార్గాన్ని ఆశ్రయించి, దక్కినదానితో సంతృప్తిగా ఉండి, మాట, శరీరం, మనస్సును నియంత్రించేవాడు—

ధ్యానయోగపరో నిత్యం వైరగ్యం సముపాశ్రితః । అహఙ్కారం బలం దర్పం కామం క్రోధం పరిగ్రహమ్ ॥ ౨,౧౦.

ఎల్లప్పుడూ ధ్యానం, యోగంలో నిమగ్నుడై, విరక్తి బలంగా కలిగి, అహంకారం, బలాన్ని, గర్వాన్ని, కోరికను, కోపాన్ని, స్వార్థాన్ని వదిలినవాడు—

విముచ్య నిర్మమః శాన్తో బ్రహ్మభూయాయ కల్పతే । అతః పరం నృణాం కృత్యం నాస్తి కశ్యపనన్దన ॥ ౨,౧౦.

మమకారాన్ని పూర్తిగా వదిలి, మనస్సు ప్రశాంతంగా ఉండి, బ్రహ్మానందాన్ని పొందగలిగే స్థితికి చేరతాడు. కశ్యపునందన, దీనికంటే మానవులకు చేయవలసినది ఇంకేమీ లేదు.

శ్రీగరుడమహాపురాణమ్ ౧౧ గరుడ ఉవాచ । మానుషత్వం లభేత్కస్మాన్మృత్యుమాప్నోతి తత్కథమ్ । మ్రియతే కః సురశ్రేష్ఠ దేహమాశ్రిత్య కుత్రచిత్ ॥ ౨,౧౧.

గరుడుడు ఇలా అడిగాడు: మానవ జన్మ ఎలా లభిస్తుంది? మరణం ఎలా సంభవిస్తుంది? శరీరాన్ని ధరించి ఎవరెక్కడ మరణిస్తారు, దేవతలలో శ్రేష్ఠుడా?