గరుడపురాణమ్

దేవతాభ్యః పితౄణాం హి పూర్వమాప్యాయనం శుభమ్ । యే యజన్తి పితౄన్దేవాన్బ్రాహ్మణాంశ్చ హుతాశనమ్ ॥ ౨,౧౦.

దేవతలకు కంటే ముందుగా పితృదేవతలకు చేసే తర్పణమే శుభకరం. పితృదేవతలు, దేవతలు, బ్రాహ్మణులు, అగ్ని — వీరిని ఆరాధించే వారు,

సర్వభూతాన్తరాత్మానం మామేవ హి యజన్తి తే । స్మార్తేన విధినా శ్రాద్ధం కృత్వా స్వవిభవోచితమ్ ॥ ౨,౧౦.

వారు అన్ని జీవులలోని అంతరాత్మ అయిన నన్నే పూజిస్తారు. వారు తమ శక్తికి తగినట్లు, నియమానుసారం శ్రాద్ధం నిర్వహిస్తారు.

ఆబ్రాహ్మస్తమ్బపర్యన్తం జగత్ప్రీణాతి మానవః । అన్నప్రకిరణం యత్తు మనుష్యైః క్రియతే భువి ॥ ౨,౧౦.

మనుషులు భూమిపై అన్నాన్ని పంచిపెడితే, అది బ్రహ్మదేవుడు నుంచి గడ్డి మొక్క వరకు ఉన్న సర్వలోకానికీ ఆనందాన్ని కలిగిస్తుంది.

తేన తృప్తిముపాయాన్తి యే పిశాచత్వమాగతాః । యచ్చామ్బుః స్నానవస్త్రేభ్యో భూమౌ పతతి ఖేచర ॥ ౨,౧౦.

దాంతో, పిశాచరూపంలో ఉన్నవారు సంతృప్తిని పొందుతారు. సఖా! స్నానం లేదా వస్త్రధోరణ వల్ల భూమిపై పడే నీరు కూడా,

తేన యే తరుతాం ప్రాప్తాస్తేషాం తృప్తిః ప్రజాయతే । యాని గన్ధామ్బూని చైవ పతన్తి ధరణీతలే ॥ ౨,౧౦.

దాంతో, చెట్టులుగా పుట్టినవారు సంతృప్తి పొందుతారు. అలాగే, భూమిపై పడే సువాసనలతో కూడిన నీరు కూడా,

తేన చాప్యాయనం తేషాం యే దేవత్వముపాగతాః । యే చాపి స్వకులాద్బాహ్యాః క్రియాయోగ్యా హ్యసంస్కృతాః ॥ ౨,౧౦.

దాంతో, దేవతలుగా జన్మించినవారికీ తృప్తి కలుగుతుంది. అలాగే, తమ వంశానికి బయట ఉన్నవారు, కర్మలకు అర్హులు కానివారు, సంస్కారం లేని వారు కూడా,

విపన్నాస్తే తు వికిరసంమార్జనజలాశినః । భుక్త్వా చాచమనం యచ్చ జలం యచ్చాహ్ని సేవితమ్ ॥ ౨,౧౦.

వారు పడి పోయినవారు, పంచిన అన్నం, ఊడ్చిన పదార్థాలు, నీటిపై ఆధారపడే వారు. భోజనం చేసిన తర్వాత మిగిలిన నీరు, రోజంతా తాగిన నీరు కూడా,

బ్రాహ్మణానాం తథైవాన్యత్తేన తృప్తిం ప్రయాన్తి వై । పిశాచత్వమనుప్రాప్తాః కృమికీటత్వమేవ యే ॥ ౨,౧౦.

దాంతో, బ్రాహ్మణులు మరియు ఇతరులు, పిశాచరూపంలో ఉన్నవారు, పురుగు, కీటకరూపంలో ఉన్నవారు కూడా సంతృప్తిని పొందుతారు.

ఉద్ధృతేష్వన్నపిణ్డేషు భువి యే చాన్నకాఙ్క్షిణః । తైరేవాప్యాయనం తేషాం యే మనుష్యత్వమాగతాః ॥ ౨,౧౦.

అన్నపిండాలను సమర్పించినప్పుడు, భూమిపై అన్నాన్ని ఆశించే వారు ఉన్నప్పుడు, అదే ద్వారా మానవ జన్మ పొందినవారికి తృప్తి కలుగుతుంది.

ఏవం వై క్రియమాణానాం తేషాం చైవ ద్విజన్మనామ్ । కశ్చిజ్జలాన్నవిక్షేపః శుచిరుచ్ఛిష్ట ఏవ వా ॥ ౨,౧౦.

ఇలా ద్విజాతులు అయిన పితృదేవతలకు ఈ కర్మలు చేసినప్పుడు, ఏదైనా నీరు లేదా అన్నం, శుభ్రమైనదైనా, మిగిలినదైనా,

తేనాన్నేన కులే తేషాం యే వై జాత్యన్తరం గతాః । భవత్యాప్యాయనం తేషాం సమ్యక్శ్రాద్ధే కృతే సతి ॥ ౨,౧౦.

ఆ అన్నంతో, తమ వంశంలో ఇతర జన్మలు పొందినవారికీ తృప్తి కలుగుతుంది. శ్రాద్ధాన్ని సరిగ్గా నిర్వహించినప్పుడు ఇది జరుగుతుంది.

అన్యాయోపార్జితైర్ద్రవ్యైర్యచ్ఛ్రాద్ధం క్రియతే నరైః । తకృప్యన్తి తేన చణ్డాలాః పుక్కసాద్యుపయోనిషు ॥ ౨,౧౦.

అన్యాయంగా సంపాదించిన ధనంతో శ్రాద్ధం చేసినప్పుడు, చండాలులు, పుక్కసాదులు వంటి నిందిత జన్మలు పొందినవారు దానితో తృప్తి పొందుతారు.

ఏవం సంప్రాప్యతే పక్షిన్ యద్దత్తమిహ బాన్ధవైః । శ్రాద్ధం కుర్వద్భిరన్నామ్వుశాకైస్తృప్తిర్హి జాయతే ॥ ౨,౧౦.

పక్షీ! బంధువులు ఇక్కడ ఏమి ఇస్తే, వారు అన్నం, కూరగాయలతో శ్రాద్ధం చేస్తే, దాంతో తృప్తి కలుగుతుంది.

ఏతత్తే సర్వమాఖ్యాతం యన్మాం త్వం పరిపృచ్ఛసి । సద్యో దేహాన్తరప్రాప్తిర్విలంబేనావనీతలే ॥ ౨,౧౦.

నీవు అడిగిన ప్రకారం, నేనింకా అన్నీ వివరంగా చెప్పాను. శరీరం వెంటనే మారుతుందా, ఆలస్యంగా భూమిపై మారుతుందా అన్నది కూడా చెప్పాను.

పృష్టవానసి తత్తేఽహం ప్రవక్ష్యామి సమాసతః । సద్యో విలమ్బతఞ్చైవోభయథాపి కలేవరమ్ ॥ ౨,౧౦.

నీవు అడిగినందుకు, నేను సంక్షిప్తంగా చెప్పుతున్నాను. శరీరం వెంటనే మారుతుందా, ఆలస్యంగా మారుతుందా — రెండింటినీ వివరించాను.

యతో హి మర్త్యః ప్రాప్నోతి తద్విశేషఞ్చ మే శృణు । అధూమకజ్యోతిరివాఙ్గుష్ఠమాత్రః పుమాంస్తతః ॥ ౨,౧౦.

మరణించినవాడు ఏ విశేషాన్ని పొందుతాడో విను. పొగ లేని జ్యోతి లాగా, అంగుళ పరిమాణంలో ఒక జీవుడు బయటికొస్తాడు.

దేహమేకం సద్య ఏవ వాయవీయం ప్రపద్యతే । యథా నృణజలౌకా హి పశ్చత్పాదం తదోద్ధరేత్ ॥ ౨,౧౦.

ఆతడు వెంటనే ఒక గాలివంటి శరీరాన్ని పొందుతాడు. మనుష్యుని మీద పడి, లవణం తిన్న జలౌక వెనుక భాగాన్ని వెనక్కి తీసుకున్నట్లే.

స్థితిరగ్ర్యస్య పాదస్య యదా జాతా దృఢా భవేత్ । ఏవం దేహీ పూర్వదేహం సముత్సృజతి తం యదా ॥ ౨,౧౦.

ఎప్పుడు మనిషి పాదం బలంగా నిలబడితే, అప్పుడు ఆ జీవుడు తన పూర్వదేహాన్ని వదిలిపెడతాడు.

భోగార్థమగ్రే స్యాద్దేహో వాయవీయ ఉపస్థితః । విషయగ్రాహకం యద్వన్మ్రియమాణస్య చేన్ద్రియమ్ ॥ ౨,౧౦.

భోగాల కోసం ముందుగా గాలితో కూడిన శరీరం ఏర్పడుతుంది; ఇది మరణిస్తున్నవాడి ఇంద్రియాలు విషయాలను పట్టుకునే విధంగా ఉంటుంది.

నిర్వ్యాపారం తచ్చ దేహే వాయునైవ స గచ్ఛతి । శరీరం యదవాప్నోతి తచ్చాప్యుత్క్వమ్యతి స్వయమ్ ॥ ౨,౧౦.

ఆ శరీరం ఏ పని చేయదు, గాలి ద్వారా మాత్రమే దేహాన్ని విడిచిపోతుంది; అది ఏ శరీరం పొందినా, దానినీ తానే వదిలిపెడుతుంది.

గృహీత్వా స్వం వినిర్యాతి జీవో గర్భ ఈవాశయాత్ । ఉత్క్రామన్తం స్థితం వాపి భుఞ్జానం వా గుణాన్వితమ్ ॥ ౨,౧౦.

జీవుడు తన స్వంత శరీరాన్ని తీసుకుని, గర్భంలో ఉన్న శిశువు బయటకు వచ్చేదిలా, బయటకు వెళ్తాడు; వెళ్లినా, ఉండినా, అనుభవించినా, గుణాలతో కూడి ఉంటాడు.

విమూఢా నానుపశ్యన్తి పశ్యన్తి జ్ఞానచక్షుషః । ఆతివాహికమిత్యేవం వాయవీయం వదన్తి హి ॥ ౨,౧౦.

మూఢులు దీన్ని చూడలేరు, జ్ఞానదృష్టి ఉన్నవారు మాత్రమే చూస్తారు; అందుకే దీనిని 'ఆతివాహిక' లేదా 'వాయువీయ' శరీరం అంటారు.

ఏవం తు యాతుధానానాం తమేవ చ వదన్తి హి । సుపర్ణ ఈదృశో దేహో నృణాం భవతి పిణ్డజః ॥ ౨,౧౦.

అలాగే యాతుధానులకు కూడా ఇదే విధంగా ఉంటుంది; సుపర్ణా, మనుషులకు కూడా ఇలాంటి శరీరం పిండం నుండి ఏర్పడుతుంది.

పుత్రాదిభిః కృతాశ్చేత్స్యుః పిణ్డా దశ దశాహికాః । పిణ్డజేన తు దేహేన వాయుజశ్చైకతాం వ్రజేత్ ॥ ౨,౧౦.

పిల్లలు మొదలైన వారు పది రోజులపాటు పిండాలు సమర్పిస్తే, పిండం ద్వారా ఏర్పడిన శరీరం వాయువీయ శరీరంతో కలుస్తుంది.

పిణ్డజో యది నైవ స్యాద్వాయుజోఽర్హతి యాతనామ్ । దేహినోఽస్మిన్యథా దేహే కౌమారం యౌవనం జరా । తథా దేహాన్తరప్రాప్తిః పక్షీన్ద్రేత్యవధారయ ॥ ౨,౧౦.

పిండజ శరీరం లేకపోతే, వాయువీయ శరీరం బాధలు అనుభవిస్తుంది; ఈ దేహంలో బాల్యం, యవ్వనం, వృద్ధాప్యం వస్తాయంటే, అలాగే జీవుడు మరో దేహాన్ని పొందుతాడని, పక్షీరాజా, తెలుసుకో.

వాసాంసి జీర్ణాని యథా విహాయ నవాని గృహ్ణాతి నరోపరాణి । తథా శరీరాణి విహాయ జీర్ణాన్యన్యాని సంయాతి నవాని దేహీ ॥ ౨,౧౦.

మనిషి పాత బట్టలు వదిలి కొత్తవి వేసుకున్నట్టు, జీవుడు పాత శరీరాలను వదిలి కొత్త శరీరాల్లోకి ప్రవేశిస్తాడు.

నైనం ఛిన్దన్తి శస్త్రాణి నైనం దహతి పావకః । న చైనం క్లేదయన్త్యాపో న శోషయతి మారుతః ॥ ౨,౧౦.

ఆత్మను ఆయుధాలు కోయలేవు, అగ్ని కాల్చలేడు, నీళ్లు తడిపించలేవు, గాలి ఎండబెట్టలేడు.

వాయవీయాం తనుం యాతి సద్య ఇత్యుక్తమేవ తే । ప్రాప్తిర్విలంబతో యస్య తం దేహం ఖలు మే శృణు ॥ ౨,౧౦.

వాడు వెంటనే వాయువీయ శరీరాన్ని పొందుతాడని నీకు చెప్పాను; కానీ ఆలస్యంగా శరీరం పొందితే, ఆ శరీరం గురించి విను.

క్వచిద్విలంబతో దేహం పిణ్డజం స సమాప్నుయాత్ । అథో గతో యామ్యలోకం స్వీయకర్మానుసారతః ॥ ౨,౧౦.

కొన్ని సార్లు ఆలస్యంగా పిండజ శరీరాన్ని పొందవచ్చు; తరువాత తన కర్మానుసారం యమలోకానికి వెళ్తాడు.