గరుడపురాణమ్

పురః పత్తనఖర్వాటాన్ ఖేటానపి మృతః క్షుధా । ఏతస్మాత్పాతకాద్విప్ర మృతః ప్రేతత్వమాగతః ॥ ౨,౭.

పట్టణాలు, నగరాలు, గ్రామాలు, చిన్నపల్లెల్లో ఆకలితో అతడు చనిపోయాడు. ఈ పాపం వల్ల, బ్రాహ్మణా, నేను చనిపోయి ప్రేతాత్మగా మారాను.

రుద్ధౌ తు పితరౌ యస్మాన్నామ్నాహం రోధకస్తతః । లేఖక ఉవాచ । అహం విప్ర పురాభూవమవన్త్యాం ద్విజసత్తమః ॥ ౨,౭.

తల్లిదండ్రులను బంధించాను కాబట్టి నన్ను 'రోధకుడు' అని పిలుస్తారు. లేఖకుడు ఇలా అన్నాడు: 'ద్విజశ్రేష్ఠా! నేను ఒకప్పుడు అవంతిలో బ్రాహ్మణుడిని.'

భద్రస్య రాజ్ఞో దేవానాం పూజనేఽధికృతో హ్యహమ్ । బహ్వ్యస్తు ప్రతిమాస్తత్ర బభూవుర్బహునామికాః ॥ ౨,౭.

ధర్మాత్ముడైన రాజు దేవతల పూజ కోసం నన్ను నియమించాడు. అక్కడ అనేక పేర్లతో అనేక విగ్రహాలు ఉండేవి.

హేమ్నస్తదఙ్గేషు బహు రత్నజాతం బభూవ హ । తాసాం మే కుర్వతః పూజాం పాపా మతిరజాయత ॥ ౨,౭.

ఆ విగ్రహాలపై బంగారం, రత్నాలు ఎక్కువగా ఉండేవి. వాటికి పూజ చేస్తుండగా, నాలో పాపమైన ఆలోచన కలిగింది.

అఖిలం తీక్ష్ణలోహేన తాసామఙ్గం విశీర్య చ । ఉల్లేఖనఞ్చ రత్నానాం నేత్రాదిభ్యః కృతం మయా ॥ ౨,౭.

పదునైన ఇనుపపరికరంతో ఆ విగ్రహాల అవయవాలను విరగ్గొట్టి, కళ్ళు మొదలైన భాగాల నుంచి రత్నాలను తీసేశాను.

తథాకృతాన్యథాఙ్గాని ప్రతిమానాం నిరీక్ష్య చ । నేత్రాణి చ విరత్నాని నృపశ్చుక్రోధ వహ్నివత్ ॥ ౨,౭.

అలా విగ్రహాల అవయవాలు మారిపోయినవిగా, కళ్ళలో రత్నాలు లేకుండా చూసిన రాజు, అగ్నిలా కోపంతో మండిపోయాడు.

ప్రతిజజ్ఞే నృపః పశ్చాదేష బ్రాహ్మణపుఙ్గవః । ఆభ్యో రత్నం సువర్ణఞ్చ హృతం యేన భవిష్యతి ॥ ౨,౭.

తర్వాత రాజు ప్రమాణం చేశాడు: 'ఈ విగ్రహాల నుంచి ఎవరు బంగారం, రత్నాలు దోచారో — ఆ బ్రాహ్మణుడే —'

జ్ఞాతశ్చ స హి మే వధ్యో భవిష్యతి న సంశయః । అహం తత్సకలం జ్ఞాత్వా రాత్రావసిధరో గృహమ్ ॥ ౨,౭.

'అతడు తెలిసిన వెంటనే ఖచ్చితంగా శిక్షించబడతాడు, ఇందులో సందేహం లేదు.' ఈ సంగతంతా తెలిసి, నేను రాత్రిపూట కత్తితో ఇంట్లో ఉండిపోయాను.

రాజ్ఞః ప్రవిశ్య రాజానం పశుమారమమారయమ్ । గృహీత్వాథ మణీన్ స్వర్ణం నిశీథేఽహం గతోఽన్యతః ॥ ౨,౭.

రాజప్రాసాదంలోకి వెళ్లి, రాజు కోసం ఉన్న పశువును చంపాను. ఆ తరువాత రత్నాలు, బంగారం తీసుకుని, అర్ధరాత్రి సమయంలో అక్కడినుంచి వెళ్లిపోయాను.

వ్యాఘ్రేణ మహాతారణ్యే నఖటఙ్కైర్విటఙ్కితః । లేఖనాత్ప్రతిమాయా యన్మయా లోహేన కర్తితమ్ ॥ ౨,౭.

పెద్ద అడవిలో పులి గోరు గాట్లు వేసినప్పుడు, నేను ఒక విగ్రహాన్ని ఇనుపంతో చెక్కినట్లు గుర్తు పెట్టుకున్నాను.

ఏతస్మాత్పాతకాత్ప్రేతో లేఖకో నామతోఽస్మ్యహమ్ । ఆసీన్నరకభోగాన్తే నః ప్రేతత్వమిదం ద్విజ ॥ ౨,౭.

ఈ పాపం వల్లనే నేను మృతులలో 'లేఖకుడు' అని పిలవబడుతున్నాను. నరకంలో అనుభవం పూర్తయ్యాక నాకు ఈ ప్రేతత్వం కలిగింది, ద్విజుడా.

బ్రాహ్మణ ఉవాచ । సంజ్ఞాస్తాదృశ్య ఆఖ్యాతా యథైతా భవతా దశాః । వదన్త్వాచారమాత్రం మే ప్రేతా ఆహారమప్యుత ॥ ౨,౭.

బ్రాహ్మణుడు అన్నాడు: మీరు చెప్పిన పేర్లు, స్థితులు అన్నీ మీ ప్రవర్తనను మాత్రమే తెలియజేస్తున్నాయి. ప్రేతలారా, మీ ఆహారం కూడా చెప్పండి.

ప్రేతా ఊచుః । వేదమార్గానుసరణం లజ్జా ధర్మో దమః క్షమా । ధృతిర్జ్ఞానం నైవ యత్ర వయం తత్ర వసామహే ॥ ౨,౭.

ప్రేతలు చెప్పారు: వేదమార్గాన్ని అనుసరించని చోట, లజ్జ, ధర్మం, మనస్సు నియంత్రణ, సహనం, స్థైర్యం, జ్ఞానం లేని చోటే మేము నివసిస్తాము.

తస్య పీడాం వపం కుర్మో నైవ శ్రాద్ధం న తర్పణమ్ । యస్య గేహే తదఙ్గాత్తు మాంసఞ్చ రుధిరం క్రమాత్ ॥ ౨,౭.

అలాంటి వారి శరీరానికి మేము బాధ కలిగిస్తాము. వారి ఇంట్లో శ్రాద్ధం, తర్పణం జరగదు. అక్కడి అవయవాల నుండి మాంసం, రక్తం క్రమంగా పోతుంటాయి.

జక్షామశ్చ పిబామశ్చ ఉక్త ఆచార ఏష నః । శృణు చాహారమస్మాకం సర్వలోకవిగర్హితమ్ ॥ ౨,౭.

మేము ఇలా తింటూ, తాగుతూ ఉంటాము. ఇదే మా ప్రవర్తన. మా ఆహారం గురించి విను, అది అన్ని లోకాలవారు అసహ్యించుకునేది.

దృష్టస్త్వయా చ కిఞ్చిద్వై బ్రూమోజ్ఞాతం త్వయానఘ । వమనం విడూ దూషికా చ శ్లేష్మా మూత్రాశ్రుణీ తథా ॥ ౨,౭.

నీవు కొంత చూశావు, మేము నీకు తెలిసినదే చెబుతున్నాము, పాపరహితుడా: వాంతి, మలము, మలినాలు, శ్లేష్మం, మూత్రం, కన్నీరు ఇవన్నీ.

ఏతద్భక్ష్యఞ్చ పానఞ్చ మా పృచ్ఛాతః పరం ద్విజ । లజ్జా నో జాయతే స్వామిన్నాహారం వదతాం స్వకమ్ ॥ ౨,౭.

ఇదే మా తిండి, పానీయం. ఇకపై అడగవద్దు, ద్విజుడా. మా ఆహారం గురించి చెప్పేటప్పుడు మాకు సిగ్గు కలుగుతుంది, ప్రభూ.

అజ్ఞానాస్తామసా మన్దా కాన్దిశీకా వయం విభో । అకస్మాజ్జన్మనాం విప్ర స్మృతిః ప్రాప్తా తు పౌర్వికీ ॥ ౨,౭.

మేము అజ్ఞానులు, మాంద్యమైనవారు, తామస స్వభావం కలవారు, ప్రభూ. యాదృచ్ఛికంగా, బ్రాహ్మణుడా, మాకు పూర్వజన్మల జ్ఞాపకం వచ్చింది.

వినీతత్వావినీతత్వే జానీమో నైవ నః ప్రభో । శ్రీకృష్ణ ఉవాచ । ఏవం వదత్సు ప్రేతేషు తథా శ్రుతవతి ద్విజే ॥ ౨,౭.

వినయమూ, అవినయమూ ఏంటో మాకు తెలియదు, ప్రభూ. శ్రీకృష్ణుడు అన్నాడు: ప్రేతలు ఇలా మాట్లాడుతుండగా, ద్విజుడు వినిపించాడు.

అదర్శయమహం రూపం తదా తార్క్ష్యేదమేవ వై । స తు దృష్ట్వా ద్విజశ్రేష్ఠో హృద్గతం పురుషం పురః ॥ ౨,౭.

ఆ సమయంలో నేను తార్క్ష్యుడికి నా రూపాన్ని చూపించాను. ఆ రూపాన్ని చూసిన ఆ బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠుడు తన హృదయంలో ఉన్న పురుషుణ్ని తన ముందే చూశాడు.

స్తోత్రైస్తుష్టావ పక్షీశ దణ్డవత్ప్రణనామ మామ్ । తేఽపి తేపుస్తతః ప్రేతా ఆశ్చర్యోత్ఫుల్లచక్షుషః ॥ ౨,౭.

పక్షీరాజు స్తోత్రాలతో నన్ను స్తుతించి, భక్తితో నమస్కరించాడు. ప్రేతలు కూడా ఆశ్చర్యంతో కన్నులు పెద్దవిగా చేసుకున్నారు.

ప్రణయేన స్ఖలద్వాచః ఖగ నోచుః కిమప్యుత । రజసా గోరచిత్తానాం తమసా మూఢచేతసామ్ । కృపయా యః సముద్ధారం కురుషే వై నమోఽస్త తే ॥ ౨,౭.

ప్రేమతో, తడబడిన మాటలతో పక్షులు ఏమీ చెప్పలేదు. రజోగుణం వల్ల మూర్ఖత కలిగినవారిని, తమోగుణం వల్ల మబ్బయ్యిన మనసున్నవారిని, నీ కరుణతో రక్షిస్తున్నవాడవు. నీకు నమస్కారం.

ఏవం ద్విజాతౌ బ్రువతి ప్రభూ తప్రభైశ్చ ముఖ్యాంబరచారియుక్తైః । తదా మదిచ్ఛాప్రభవైర్విమానైః షడ్భిః సమన్తాద్రురుచే గిరిః సః ॥ ౨,౭.

ద్విజుడు ఇలా మాట్లాడుతుండగా, నా సంకల్పంతో కలిగిన ఆరు విమానాలతో, మహాశక్తుల ప్రధాన సేవకులతో ఆ పర్వతం చుట్టూ ప్రకాశించింది.

ఇత్థం విమానేన మదీయలోకం గతో ద్విజరసోఽప్యథ పఞ్చమిస్తైః । ప్రేతా యయుః స్వర్గమగణ్యపుణ్యం సత్సఙ్గసంసర్గవశాత్సుపర్ణమ్ ॥ ౨,౭.

అలా ఆ ద్విజుడు ఐదుగురితో కలిసి ఆకాశవాహనంలో నా లోకానికి వెళ్లాడు. ప్రేతలు మంచి వారి సాంగత్యంతో అపారమైన పుణ్యాన్ని పొంది స్వర్గానికి చేరుకున్నారు, సుపర్ణా.

ప్రేతాః సంగవశేన నాకమవన్సన్తప్తకో బ్రాహ్మణో విష్వక్సన ఇతి ప్రసిద్ధవిభవో నామ్నా గణే మేఽభవత్ । ఏతత్తే సకలం మయా నిగాదితం యశ్చైతదుత్కీర్తయేద్యశ్చేదం శృణుయాన్న సోఽపి పురుషః ప్రేతత్వమాప్నోతి హి ॥ ౨,౭.

సాంగత్య ఫలితంగా ప్రేతలు స్వర్గానికి చేరుకున్నారు. విశ్వక్సేనుడు అనే బ్రాహ్మణుడు, ప్రసిద్ధ ధనవంతుడు, నా గణంలో చేరాడు. ఇవన్నీ నేను నీకు వివరించాను. ఇది ఎవరు చదివినా, వినినా, వారు ప్రేతత్వాన్ని పొందరు.

శ్రీగరుడమహాపురాణమ్ ౮ గరుడ ఉవాచ । స్వామిన్కస్యాధికారోఽత్ర సర్వ ఏవౌర్ధ్వదేహికే । క్రియాః కతివిధాః ప్రోక్తా వదైతత్సర్వమేవ మే ॥ ౨,౮.

గరుడుడు అన్నాడు: ప్రభూ, ఇక్కడ departed-related విషయాల్లో ఎవరికీ అధికారం ఉంది? ఎన్ని విధాల కర్మలు చెప్పబడ్డాయి? ఇవన్నీ నాకు చెప్పండి.

శ్రీకృష్ణ ఉవాచ । పుత్రః పౌత్రః ప్రపౌత్రో వా తద్భ్రాతా భ్రాతృసన్తతిః । సపిణ్డసన్తతిర్వాపి క్రియార్హాః ఖగ జ్ఞాతయః ॥ ౨,౮.

శ్రీకృష్ణుడు అన్నాడు: కుమారుడు, మనవడు, ప్రపౌత్రుడు, అన్నయ్య, అన్నయ్య సంతానం, లేదా ఒకే వంశానికి చెందినవారు, పక్షీ, వీరే కర్మలు చేయడానికి అర్హులు.

తేషామభావే సర్వేషాం సమానోదకసన్తతిః । కులద్వయేఽపి చోచ్ఛిన్నే స్త్రీభిః కార్యాః క్రియాః ఖగ ॥ ౨,౮.

వారి లేనప్పుడు అందరికీ ఒకే విధంగా నీళ్ళతో తర్పణం చేయాలి. రెండు వంశాలు కూడా లేకపోయినా, ఆ కర్మలను స్త్రీలు చేయాలి, ఓ పక్షిరాజా.

ఇచ్ఛయోచ్ఛిన్నబన్ధశ్చ కారయేదవనీపతిః । పూర్వాః క్రియా మధ్యమాశ్చ తథా చైవోత్తరాః క్రియాః ॥ ౨,౮.

ఇచ్చచేత బంధం తెగిపోయినప్పుడు, రాజు పూర్వపు, మధ్యపు, తరువాతి క్రియలను చేయించాలి.