గరుడపురాణమ్

విశుద్ధం నిర్మలం శాన్తం మనో నిర్వృతిమేష్యతి । అనేకజన్మజనితం పాతకం సాధుసంగమే ॥ ౨,౬.

మనసు పాపరహితంగా, నిర్మలంగా, ప్రశాంతంగా మారి ఆనందాన్ని పొందుతుంది. ఎన్నో జన్మల్లో చేసిన పాపం సద్గుణుల సాంగత్యంలో నశిస్తుంది.

క్షిప్రం నశ్యతి ధర్మజ్ఞ జలానాం శరదో యథా । వైశ్య ఉవాచ । పీత్వా తే వాక్యపీయూషం స్వాన్తం మే శాన్తిమాగమత్ ॥ ౨,౬.

ధర్మాన్ని తెలిసినవాడా, అది autumn కాలంలో నీరు ఎండిపోవడం లాగ త్వరగా నశిస్తుంది. వైశ్యుడు అన్నాడు: నీ మాటల అమృతాన్ని ఆస్వాదించాక నా హృదయం ప్రశాంతతను పొందింది.

సర్వతీర్థఫలం మేఽధ్య సఞ్జాతం తవ దర్శనాత్ । ఇతి శ్రుత్వా వచస్తస్య ప్రోవాచ ఋపిసత్తమః ॥ ౨,౬.

నీ దర్శనంతో నాకు అన్ని తీర్థాల ఫలితం లభించింది. అతని మాటలు విన్న ఋషిశ్రేష్ఠుడు ఇలా అన్నాడు—

లోమశ ఉవాచ । హితాయ తవ రాజేన్ద్ర త్రివర్గఫలమిచ్ఛతః । యత్త్వయా సుకృతం భూరివృషోత్సర్గం వినా కృతమ్ ॥ ౨,౬.

లోమశుడు అన్నాడు: రాజేంద్రా! నీవు త్రివర్గఫలాన్ని కోరుకుంటూ నీకు మేలు కలగాలని, నీవు చేసిన అన్ని పుణ్యకార్యాలలో గొప్ప ఎద్దు దానం తప్ప ఇంకేమీ లేదు.

మన్యేఽకిఞ్చత్కరం సర్వం నీహారసలిలం యథా । వృషోత్సర్గసమం కిఞ్చిత్సాధనం న మహీతలే ॥ ౨,౬.

అవి అన్నీ పొగతో నీరు లాంటివే, చాలా తక్కువ విలువైనవిగా నేను భావిస్తున్నాను. ఈ భూమిపై ఎద్దు దానానికి సమానం అయిన పుణ్య కార్యం మరొకటి లేదు.

అనాయాసేన గచ్ఛన్తి గతిం తే పుణ్యకర్మణామ్ । వృషోత్సర్గః కృతో యేన అశ్వమేధస్య యాజకః ॥ ౨,౬.

పుణ్యకార్యాలు చేసినవారు సులభంగా గమ్యాన్ని చేరుతారు. ఎవరైతే ఎద్దు దానం చేస్తారో వారు అశ్వమేధ యాగాన్ని నిర్వహించిన యాజకుల్లా అవుతారు.

ఉభౌ సమౌ మయా దృష్టౌ దివ్యౌ తౌ శక్రసన్నిధౌ । అతస్త్వం పుష్కరం గత్వా వృషోత్సర్గం విధాయ చ ॥ ౨,౬.

వారిద్దరినీ నేను ఇంద్రుని సమక్షంలో దివ్యంగా చూసాను. అందుకే నీవు పుష్కరానికి వెళ్లి ఎద్దు దానం చేయు.

తతో యాహి గృహం సాధో యేన సర్వం కృతం భవేత్ । విపశ్చిదువాచ । తతః స పునరాగత్య కార్తిక్యాం పుష్కరే వరే ॥ ౨,౬.

ఆ తర్వాత, సద్గుణుడా, నీవు ఇంటికి తిరిగి వెళ్ళు. అలా చేస్తే అన్నీ పూర్తవుతాయి. జ్ఞానవంతుడు అన్నాడు: ఆ తరువాత అతడు కార్తీక మాసంలో మళ్లీ పుష్కరానికి వెళ్లాడు.

వరాహరూపీ భగవాన్ యత్రాస్తే యజ్ఞపూరకః । చకార విధివత్సర్వం యుద్కమృషిసత్తమైః ॥ ౨,౬.

అక్కడ, యజ్ఞాలను పూర్తిచేసే వరాహరూపంలో భగవంతుడు ఉన్నాడు. అతడు మునిశ్రేష్ఠులతో కలిసి అన్ని కర్మలను విధిగా నిర్వహించాడు.

గతాని బహుతీర్థాని తతో లోమశసంగతిః । తతోఽధికతరం జాతం పుణ్యం నీలవివాహజమ్ ॥ ౨,౬.

అనేక తీర్థాలను సందర్శించి, ఆ తర్వాత లోమశునితో కలుసుకున్నాడు. ఆ తరువాత నీలలో జరిగిన వివాహం వల్ల అతడికి ఇంకా ఎక్కువ పుణ్యం కలిగింది.

సభుక్త్వా విషయాన్ దివ్యాన్ విమానవరమాశ్రితః । తేన రాజకులే జన్మ వీరసేనస్య ధర్మతః ॥ ౨,౬.

దివ్యమైన భోగాలు అనుభవించి, అద్భుతమైన విమానాన్ని పొందాడు. ఆ విధంగా ధర్మబద్ధంగా వీరసేనుని రాజకుటుంబంలో జన్మించాడు.

వీరపఞ్చాననాఖ్యాతఞ్చతుర్వర్గైకసాధకమ్ । ప్రకుర్వతో వృషోత్సర్గం తత్ర యే పరిచారకాః ॥ ౨,౬.

వీర పంచాననంగా పిలవబడే, నాలుగు పురుషార్థాలకు మార్గం చూపే వృషోత్సర్గ యజ్ఞంలో సేవ చేసే వారు —

దివ్యరూపాభవన్ స్పృష్టా గోపుచ్ఛోదకశీకరైః । సురూపాః పుష్టవపుషః పశ్యన్తో దూరసంస్థితాః ॥ ౨,౬.

ఆ యజ్ఞంలో, ఆవు తోక నీటి చినుకులు తగిలినవారు, దివ్యమైన రూపాలతో, అందంగా, బలంగా మారి, దూరం నుండే మెరిసిపోతూ కనిపించారు.

తతో దూరతరా యే చ దృశ్యన్తే మలినా జనాః । దుర్భగా మలినా రూక్షాః కృశా విగతవాససః ॥ ౨,౬.

కానీ, ఇంకా దూరంగా కనిపించే వారు, మురికి పట్టినవారు, దురదృష్టవంతులు, కఠినంగా, క్షీణించి, దుస్తులు లేకుండా ఉన్నవారు —

వృషయజ్ఞమపశ్యన్తో యే చాసూయాం ప్రకుర్వతే । సర్వం నివేదితం రాజ్ఞశ్చరితం పూర్వజన్మనః ॥ ౨,౬.

వారు వృషయజ్ఞాన్ని చూడని వారు, లేదా అసూయతో ఉన్నవారు. రాజు గతజన్మలో చేసిన అన్ని కార్యాలు అక్కడ వెల్లడవుతాయి.

ధర్మ్యం విచిత్రమాఖ్యానం శ్రుతం మే యత్పరాశరాత్ । అతస్త్వం స్వగృహం గచ్ఛ కృపాం కృత్వా మమోపరి ॥ ౨,౬.

పరాశరుని నుండి నేను విన్న ఈ ధార్మికమైన, అద్భుతమైన కథను నీకు చెప్పాను. కాబట్టి నన్ను కనికరించి, నీవు నీ ఇంటికి వెళ్ళు.

శ్రుత్వా విపశ్చిద్వాక్యం స విస్మయం పరమం గతః । గృహం జగామ విప్రోఽసౌ ప్రాపితో రాజసేవకైః ॥ ౨,౬.

ఆ పండితుని మాటలు విని, అతడు గొప్ప ఆశ్చర్యానికి లోనయ్యాడు. రాజు సేవకులు అతడిని ఇంటికి తీసుకెళ్లారు.

వసిష్ఠ ఉవాచ । తస్మాద్రాజన్ వృషోత్సర్గం వరిష్ఠం సర్వకర్మణామ్ । సమాచర విధానేన యది భీతో యమాదపి ॥ ౨,౬.

వశిష్ఠుడు ఇలా అన్నాడు: రాజా! అందరి కర్మల్లో వృషోత్సర్గం అత్యుత్తమం. యముడిని కూడా భయపడినా, నీవు దీనిని సరిగా చేయాలి.

వృషోత్సర్గసమం కిఞ్చిత్సాధనం నదివః పరమ్ । మయా ధర్మరహస్యం తే కథితం రాజసత్తమ ॥ ౨,౬.

వృషోత్సర్గానికి సమానమైన సాధనం మరొకటి లేదు, స్వర్గంలో కూడా లేదు. రాజులలో శ్రేష్ఠుడా! నీకు ధర్మరహస్యాన్ని చెప్పాను.

పతిపుత్రవతీ నారీ భర్తురగ్రే మృతా యది । వృషోత్సర్గం న కుర్వీత గాం దద్యాచ్చ పయస్విః నీమ్ ॥ ౨,౬.

భర్త, కుమారుడు ఉన్న మహిళ భర్త కన్నా ముందే మరణిస్తే, ఆమె వృషోత్సర్గం చేయకూడదు. పాలు ఇచ్చే ఆవును దానం చేయాలి.

శ్రీకృష్ణ ఉవాచ । శ్రుత్వా వాక్యం వసిష్ఠస్య రాజా మధుపురీం గతః । చకార విధివత్సర్వం వృషోత్సర్గమహం ఖగ ॥ ౨,౬.

శ్రీకృష్ణుడు ఇలా అన్నాడు: వశిష్ఠుని మాటలు విని, రాజు మధుపురికి వెళ్లి, వృషోత్సర్గాన్ని అన్ని విధాలా శాస్త్రోక్తంగా నిర్వహించాడు, ఓ పక్షీ!

గృహం గత్వా స ఆత్మానం కృతకృత్యమమన్యత । కాలేన నిధనం ప్రాప్తో నీతో వైవస్వతానుగైః ॥ ౨,౬.

ఇంటి కి వెళ్లి, తాను తన ధర్మాన్ని నెరవేర్చానని భావించాడు. కాలక్రమంలో మరణించి, వైవస్వతుని దూతలు అతడిని తీసుకెళ్లారు.

స కాలనగరం హిత్వా గతో దూరతరం పథి । శ్రాద్ధదేవపురం కుత్రేత్యేవం దూతానపృచ్ఛత ॥ ౨,౬.

కాలనగరాన్ని విడిచిపెట్టి, దారిలో ఇంకా దూరంగా వెళ్లి, 'శ్రాద్ధదేవతల నగరం ఎక్కడ?' అని దూతలను అడిగాడు.

పాపినో యత్ర పాత్యన్తే యామ్యై పాపవిశుద్ధయే । యత్ర దేవః స ధర్మాధర్మవిచేతనః ॥ ౨,౬.

'పాపులు యముని దూతలచే పాపపరిహారానికి పడవేయబడే చోటు, అక్కడ ధర్మాధర్మాలను విచారించే దేవుడు ఉన్నాడు.'

గతం పాపపురం తత్తు న ద్రష్టవ్యం భవాదృశైః । అగ్రే దృష్ట్వా ధర్మరాజమూచుస్తే పరమాదరాత్ ॥ ౨,౬.

'ఆ పాపపురాన్ని నీవు దాటి వచ్చావు. నీలాంటి వారికి అది కనిపించదు.' ముందుగా ధర్మరాజును చూసి, వారు అతనిని గౌరవంగా పలికారు.

దివ్యరూపస్తదా దేవో దేవగన్ధర్వసంయుతః । ఆత్మానం దర్శయా మాస తస్య రాజ్ఞో మహాత్మనః ॥ ౨,౬.

అప్పుడు ఆ దేవుడు, దేవతలు, గంధర్వులతో కూడి, దివ్యరూపంలో ఆ మహాత్ముడైన రాజుకు తనను తాను చూపించాడు.

ప్రణమ్య దణ్డవద్రాజా కృతాఞ్జలిః పురః స్థితః । తుష్టావ బహుధా దేవం హర్షపురితమానసః ॥ ౨,౬.

రాజు భూమికి నమస్కరించి, చేతులు జోడించి, దేవుని ముందు నిలబడి, ఆనందంతో హృదయం నిండిపోయి, అనేక విధాలుగా స్తుతించాడు.

ధర్మరాజోఽపి రాజానం ప్రశస్యేదమువాచ హ । నీయతాం దేవలోకాయ యత్ర భోగాః సుపుష్కలాః ॥ ౨,౬.

ధర్మరాజు కూడా రాజును ప్రశంసించి, ఇలా అన్నాడు: 'అతడిని దేవలోకానికి తీసుకెళ్ళండి. అక్కడ అనేక భోగాలు ఉన్నాయి.'

తద్వీరవాహనః శ్రుత్వా పప్రచ్ఛసమవర్తినమ్ । న జానే కేన పుణ్యేన స్వర్గం నయసి మాం విభో ॥ ౨,౬.

అది విని, ఆ వీరుడైన రాజు పక్కన ఉన్నవానిని అడిగాడు: 'ప్రభూ! నేను ఏ పుణ్యంతో స్వర్గానికి తీసుకుపోతున్నానో నాకు తెలియదు.'