గరుడపురాణమ్

సపిణ్డీకరణాదూర్ధ్వం యాని శ్రాద్ధాని షోడశ । ఏకోద్దిష్టవిధానేన చరేద్వా పార్వణాదృతే ॥ ౨,౫.

సపిండీకరణం అయిన తరువాత, పదహారు శ్రాద్ధాలు ఒక్కోసారి చేసే విధానంలో చేయాలి, పర్వకాల శ్రాద్ధాలు మినహాయించి.

ప్రత్యబ్దం యో యథా కుర్యాత్తథా కుర్యాత్స తాన్యపి । ఏకాదశే ద్వాదశేఽహ్ని ప్రేతో భుఙ్క్తే దినద్వయమ్ ॥ ౨,౫.

ప్రతి ఏడాది చేసే విధంగా, ఈ శ్రాద్ధాలను కూడా అలాగే చేయాలి. పదకొండవ, పన్నెండవ రోజుల్లో ప్రేతాత్మ రెండు రోజులు పిండి స్వీకరిస్తుంది.

యోషితః పురుషస్యాపి పిణ్డం ప్రేతేతి నిర్వపేత్ । సాపిణ్డ్యే తు కృతే తస్య ప్రేతశబ్దో నివర్తతే ॥ ౨,౫.

స్త్రీకి కూడా, పురుషునికీ చేసే విధంగా, ప్రేతునికి పిండం సమర్పించాలి. కానీ సపిండ్యత జరిగిన తరువాత, ఆమెకు 'ప్రేత' అనే పదం వాడకూడదు.

దీపదానం ప్రకర్తవ్యమావర్షన్తు గృహాద్బహిః । అన్నం దీపో జలం వస్త్రమన్యద్వాదీయతే చ యత్ ॥ ౨,౫.

వర్షకాలంలో ఇంటి బయట దీపాలు వెలిగించాలి. అన్నం, దీపం, నీరు, బట్టలు, ఇంకా ఇతర దానాలు కూడా ఇవ్వాలి.

తృప్తిదం ప్రేతశబ్దేన సపిణ్డీకరణావధి । అబ్దకృత్యం మయోక్తన్తే సమాసాద్వినతాసుత ॥ ౨,౫.

సపిండీకరణం పూర్తయ్యే వరకు 'ప్రేత' అని పిలిచే, తృప్తిని ఇచ్చే దానాన్ని, ప్రతి సంవత్సరం చేయాల్సిన విధిగా నేను నీకు వివరించాను, వినతా కుమారుడా.

వైవస్వతగృహే యానం యథా తత్తు నిబోధమేః । త్రయోదశేఽహ్ని శ్రవణాకర్మణోనన్తరన్తు సః ॥ ౨,౫.

వైవస్వతుని ఇంటికి ప్రయాణం ఎలా జరుగుతుందో విను. పదమూడు రోజున, శ్రవణకర్మ తర్వాత వెంటనే ఆ ప్రయాణం జరుగుతుంది.

త్వగ్గృహీతాహివత్తార్క్ష్య గృహీతో యమకిఙ్కరైః । తస్మిన్మార్గే వ్రజత్యేకో గృహీత ఇవ మర్కటః ॥ ౨,౫.

తార్క్ష్యా, పాము చర్మంతో పట్టుకున్నట్టు, యమదూతలు పట్టుకొని, ఆ మార్గంలో ఒంటరిగా, కోతి పట్టుబడినట్టు అతడిని తీసుకెళ్తారు.

వాయ్వగ్రసారివద్రూపం దేహమన్యత్ప్రపద్యతే । తత్పిణ్డజం పాతనార్థమన్యత్తు పితృసమ్భవమ్ ॥ ౨,౫.

వాయువులా లేదా సారివా మొక్కలా అతడు మరో దేహాన్ని పొందుతాడు. ఒకటి పిండం నుండి పుట్టి బాధ అనుభవించేందుకు, మరొకటి పితృదేవతల వల్ల కలుగుతుంది.

తత్ప్రమాణవయోఽవస్థాసంస్థానాం ప్రగ్భవో యథా । షడశీతి సహస్రాణి యోజనానాం ప్రమాణతః ॥ ౨,౫.

ఆ దేహానికి పరిమాణం, వయస్సు, స్థితి, రూపం ఇలా ఉంటాయి — ఎనభై ఆరు వేల యోజనాల పొడవు.

అధ్వాన్తరాలికో జ్ఞేయో యమమానుషలోకయోః । సాధికార్ధక్రోశయుతం యోజనానాం శతద్వయమ్ ॥ ౨,౫.

యమలోకం, మనుష్య లోకానికి మధ్య ఉన్న దారిని మధ్యమార్గంగా తెలుసుకోవాలి. అది రెండు వందల యోజనాలు, అర క్రోశం ఎక్కువ.

చత్వారిం శత్తథా సప్త ప్రత్యహం యాతి తత్ర సః । అష్టాచత్వారింశతా చ త్రైంశతా దివసైరితి ॥ ౨,౫.

అతడు ప్రతిరోజూ నలభై ఏడు యోజనాలు ప్రయాణిస్తాడు. అలా నలభై ఎనిమిది, ముప్పై రోజులలో ఆ దారిని పూర్తిచేస్తాడు.

వైవస్వతపురం యాతి కృష్యమాణో యమానుగైః । ఏవం క్రమేణ యాతబ్యే మార్గే పాపరతైస్తు యత్ ॥ ౨,౫.

యమదూతలు అతడిని వైవస్వతుని నగరానికి లాగుకుంటూ తీసుకెళ్తారు. పాపంలో మునిగినవారు ఈ మార్గాన్ని ఇలా ఒక్కొక్కడిగా పోవాల్సి ఉంటుంది.

జాయతే సప్రపఞ్చం తచ్ఛృణు త్వమరుణానుజ । త్రయోదశదినే దత్తః పాశైర్బద్ధ్వాతిదారుణైః ॥ ౨,౫.

అరుణుని తమ్ముడా, అతడు ప్రపంచంతో కలసి ఎలా పుడుతాడో విను. పదమూడు రోజున, అత్యంత క్రూరమైన కట్టులతో బంధించి అతడిని అప్పగిస్తారు.

యమస్యాఙ్కుశహస్తో వై భృకుటీకుటిలాననః । దణ్డప్రహారసమ్భ్రాన్తః కృష్యతే దక్షిణాం దిశమ్ ॥ ౨,౫.

యముడు అంకుశం చేత పట్టుకుని, కోపంతో ముఖం వంకరగా, దండప్రహారాలతో కలవరపడి, అతడిని దక్షిణ దిశగా లాగుకుంటూ పోతాడు.

కుశకణ్టకవల్మీకశఙ్కుపాషాణకర్కశే । తథా ప్రదీప్తజ్వలనే క్వచిచ్ఛ్వభ్రశతోత్కటే ॥ ౨,౫.

కూచులు, ముల్లు, పుట్టలు, ముళ్లు, రాళ్లు, గట్టిపొడి భూమి, అలాగే మండుతున్న అగ్నిలో, ఎక్కడెక్కడో భయంకరమైన పురుగుల గుంపుల మధ్య అతడు పోవాల్సి వస్తుంది.

ప్రదీప్తాదిత్యతప్తే చ దహ్యమానః సదంశకే । కృష్యతే యమదూతైశ్చ శివావన్నాదభీషణైః ॥ ౨,౫.

మండుతున్న ఎండల్లో కాలిపోతూ, దోమలు కుట్టుతూ, భయంకరమైన అరుపులతో శివుడిలా ఉన్న యమదూతలు అతడిని లాగుకుంటారు.

ప్రయాతిః దారుణే మార్గే పాపకర్మా యమాలయే । కలేవరే దహ్యమానే మహాన్తం క్షయమృచ్ఛతి ॥ ౨,౫.

ఆ భయంకరమైన మార్గంలో, పాపకర్మ చేసినవాడు యముని ఇంటికి చేరతాడు. అతని శరీరం కాలిపోతూ, అతడు గొప్ప నాశనం అనుభవిస్తాడు.

భక్ష్యమాణే తథైవాఙ్గే భిద్యమానే చ దారుణమ్ । ఛిద్యమానే చిరతరం జన్తుర్దుః ఖమవాప్నుతే ॥ ౨,౫.

అతని అవయవాలు తినబడుతూ, దారుణంగా విరిగిపోతూ, కోసిపడుతూ, చాలా కాలం బాధ అనుభవిస్తాడు.

స్వేన కర్మవి పాకేన దేహాన్తరగతోఽపి సన్ । పురాణి షోడశాముష్మన్మార్గే తాని చ మే శృణు ॥ ౨,౫.

తన పాపఫలితంతో, మరొక దేహంలో ఉన్నా, ఆ మార్గంలో పాతపాటిగా పదహారు పురాలు ఉంటాయి. అవి నా వలన విను.

యామ్యం సౌరిపురం నగేద్వభవనం గన్ధర్వశైలాగమౌ క్రౌఞ్చం క్రూరపురం విచిత్రభవనం బహ్వాపదం దుః ఖదమ్ । నానాక్రన్దపురం సుతప్తభవనం రౌద్రం పయోవర్షణం శీతాఢ్యం బహుభీతిషోడశపురాణ్యేతాన్యదృష్టని తే ॥ ౨,౫.

యామ్యము, సౌరి, నాగేంద్రుని ఇల్లు, గంధర్వశైలం, క్రౌంచము, క్రూరపురం, విచిత్రభవనం, అనేక అపాయాల స్థలం, దుఃఖపురం, నానాక్రందపురం, సుతప్తభవనం, రౌద్రం, పయోవర్షణం, శీతభూమి, భయాలపూరితమైన పదహారు పురాలు — ఇవన్నీ నీవు చూడని పురాణ పురాలు.

తత్ర యామ్య పురం గచ్ఛన్పుత్రపుత్రేతి చ బ్రువన్ । హాహేతి క్రన్దతే నిత్యం స్వకృతం దుష్కృతం స్మరన్ ॥ ౨,౫.

అక్కడ యమపురానికి వెళ్తూ, 'బిడ్డా, బిడ్డా' అని పిలుస్తూ, 'హాయో' అని ఎప్పుడూ ఏడుస్తూ, తన చేసిన పాపాలను గుర్తుచేసుకుంటూ బాధపడతాడు.

అష్టాదశోదినే తార్క్ష్య తత్పుర ప్రాప్నుయాదసౌ । పుష్పభద్రా నదీ యత్ర న్యగ్రోధః ప్రియదర్శనః ॥ ౨,౫.

పదహారవ తేదీన, తార్క్ష్యా, అతడు పుష్పభద్రా అనే నది ప్రవహించే, అందమైన మర్రిచెట్టు ఉన్న ఆ పట్టణానికి చేరుకుంటాడు.

విశ్రామేచ్ఛాం కరోత్యత్ర కారయన్తి న తే భటాః । క్షితౌ దత్తం సుతైస్తస్య స్నేహాద్వా కృపయా తథా ॥ ౨,౫.

అక్కడ అతడికి విశ్రాంతి కావాలనిపించినా, అక్కడి రక్షకులు అనుమతించరు. భూమిపై అతని కుమారులు ప్రేమతో లేదా దయతో ఇచ్చినదే అతడికి అందుతుంది.

మాసికం పిణ్డమశ్నాతి తతః సౌరిపురం వ్రజేత్ । వ్రజన్నేవం ప్రలపతే ముద్గరాహతిపీడితః ॥ ౨,౫.

అక్కడ అతడు మాసిక పిండం తింటాడు. ఆ తరువాత సౌరిపురానికి వెళ్లడానికి బయలుదేరుతాడు. వెళ్తున్నప్పుడు, ముద్గరాలతో కొట్టించబడుతూ ఇలా విలపిస్తాడు:

జలాశయో నైవ కృతో మయా తదా మనుష్యతృప్త్యై పశుపక్షితృప్తయ । గోతృప్తిహేతోర్న చ గోచరః కృతః శరీర హే నిస్తర యత్త్వయా కృతమ్ ॥ ౨,౫.

మనుషులకు తృప్తికోసం నేను నీటిగుంటలు చేయలేదు. పశుపక్షులకు తృప్తికోసం కూడా ఏమీ చేయలేదు. ఆవులకు మేతకోసం నేలను సిద్ధం చేయలేదు. ఓ శరీరమా, నువ్వు చేసినట్లు ఇప్పుడు దాటి వెళ్లు.

తత్ర నామ్నా తు రాజాసౌ జఙ్గమః కామరూపధృక్ । భయాత్తద్దర్శనాజ్జాతాద్భుఙ్క్తే పిణ్డం స శఙ్కితః ॥ ౨,౫.

అక్కడ, కేవలం పేరు మాత్రమే రాజు, కావలసిన రూపాలు ధరించి సంచరిస్తూ కనిపిస్తాడు. అతడిని చూసి భయంతో, ప్రయాణికుడు పిండాన్ని అనుమానంతో తింటాడు.

త్రిపక్షే జలసంయుక్తం క్షితౌ దత్తం తతో వ్రజేత్ । వ్రజన్నేవం ప్రలపతే ఖడ్గాఘాతప్రపీడితః ॥ ౨,౫.

మూడు పక్షాల తర్వాత భూమిపై ఇచ్చిన నీరు, పిండం అందుకుని, అతడు ముందుకు సాగుతాడు. వెళ్తున్నప్పుడు, ఖడ్గాలతో బాధించబడుతూ ఇలా విలపిస్తాడు:

న నిత్యదానం న గవాహ్నికం కృతం పుస్తం చ దత్తం న హి వేదశాస్త్రయోః । పురాణదృష్టో న హి సేవితోఽధ్వా శరీర హే నిస్తర యత్త్వయా కృతమ్ ॥ ౨,౫.

నేను నిత్యదానం చేయలేదు, ఆవులకు సేవ చేయలేదు, వేదశాస్త్రాలు నేర్చుకోలేదు, పుస్తకాలు దానం చేయలేదు. పురాణాల్లో చెప్పిన మార్గాన్ని అనుసరించలేదు. ఓ శరీరమా, నువ్వు చేసినట్లు ఇప్పుడు దాటి వెళ్లు.

నగేన్ద్రనగరం గత్వా భుక్త్వా చాన్నం తథావిధమ్ । మాసి ద్వితీయే యద్దత్తం బాన్ధవైస్తు తతో వ్రజేత్ ॥ ౨,౫.

నగేంద్రనగరానికి చేరుకుని, అటువంటి అన్నం తిని, రెండవ నెలలో బంధువులు ఇచ్చినదానితో ముందుకు సాగుతాడు.