గరుడపురాణమ్

తత్తు దుర్మరణం జ్ఞేయం యచ్చ జాతం విధైం వినా । తేన పాపేన నరకాన్ భుక్త్వా ప్రేతత్వభాగినః

ఇలా వివిధ విధాలుగా, శాస్త్రోక్తంగా కాకుండా మరణించినవారు అందరూ దుర్మరణం పొందినవారిగా గుర్తించాలి. వారు నరకంలో బాధలు అనుభవించి, ఆత్మలు తిరుగుతూ ఉంటారు.

న తేషాం కారయేద్దాహం సూతకం నోదకక్రియామ్ । న విధానం మృతాద్యఞ్చ న కుర్యా దౌర్ధ్వదైహికమ్

వారికోసం దహనక్రియ, శౌచవిధి, జలాంజలి, అంత్యక్రియలు, మరణానంతర కర్మలు ఏవీ చేయకూడదు.

న పిణ్డదానం కర్తవ్యం ప్రమాదాచ్చేత్కరోతి హి । నోపతిష్ఠతి తత్సర్వమన్తరిక్షే వినశ్యతి

వారికోసం పిండప్రదానం చేయకూడదు. తెలియకపోతే చేసినా, అది వారికి చేరదు—అన్ని మధ్యలోనే నశించిపోతాయి.

అతస్తస్య సుతైః పౌత్త్రైః సపిణ్డైః శుభమిచ్ఛుభిః । నారాయణబలిః కార్యో లోకగర్హాభియా ఖగ

అందువల్ల, వారి కుమారులు, మనవళ్లు, బంధువులు వారి మేలు కోరుకుంటే, నారాయణబలి చేయాలి, పక్షిరాజా, ప్రజల అపహాస్యం లేకుండా ఉండేందుకు.

తథా తేషాం భవేచ్ఛౌచం నాన్యథేత్యబ్రవీద్యమః । కృతే నారాయణబలావౌర్ధ్వదేహికయోగ్యతా

ఇలా, యమధర్మరాజు చెప్పాడు—వారికోసం శుద్ధి ఈ విధంగానే కలుగుతుంది; నారాయణబలి చేసిన తర్వాతే మరణానంతర కర్మలకు అర్హత వస్తుంది.

తస్య సుద్ధికరం కర్మ తద్భవేన్న తదన్యథా । నారాయణబలిం సమ్యక్తీర్థే సర్వం ప్రక్పయేత్

వారికి శుద్ధి కలిగించేది అదే కర్మ మాత్రమే; ఇతర మార్గాలు లేవు. నారాయణబలి యోగ్యమైన తీర్థంలో సరిగా చేయాలి.

కృష్ణాగ్రే కారయేద్బిప్రైర్యేన పూతో భవేన్నరః । పూర్వన్తు తర్పణం కార్యం విప్రైః పౌరాణవైదికైః

కృష్ణుని ప్రతిమ ముందు, బ్రాహ్మణుల చేత, మరణించినవారి శుద్ధికై, పురాణాలు, వేదాలు తెలిసిన బ్రాహ్మణులు ముందుగా తర్పణం చేయాలి.

సర్వౌషధ్యక్షతైర్మిశ్రైర్విష్ణుముద్దిశ్య తర్పయేత్ । కార్యం పురుషసూక్తేన మన్త్రైర్వా వైష్ణవైరపి

అన్ని ఔషధాలు, అఖండమైన అక్కులు కలిపి, విష్ణువుకు అర్పణ చేసి, పురుషసూక్తం లేదా వైష్ణవ మంత్రాలతో తర్పణం చేయాలి.

దక్షిణాభిముఖో భూత్వా ప్రేతం విష్ణుమితి స్మరన్ । అనాదినిధనో దేవః శఙ్ఖచక్రగదాధరః

దక్షిణదిశను చూసి, శంఖం, చక్రం, గదను ధరించిన అనంతుడు అయిన విష్ణువును ధ్యానిస్తూ, ప్రేతాత్మకు తర్పణం చేయాలి.

అక్షయః పుణ్డరీకాక్షః ప్రేతమోక్షప్రదో భవ । తర్పణస్యావసానే స్యాద్వీతరాగో విమత్సరః

అక్షయుడవైన పద్మనాభా, ప్రేతులకు విమోచనమిచ్చేవాడవు. తర్పణం ముగిసిన తరువాత, నీవు రాగమూ అసూయా లేకుండా ఉండిపోవాలి.

జితేన్ద్రియమనా భూత్వా శుచిష్మాన్ధర్మతత్పరః । భక్త్యా తత్ర ప్రకుర్వీత శ్రాద్ధాన్యేకాదశైవ తు

ఇంద్రియాల్ని, మనస్సుని జయించి, పవిత్రంగా, ధర్మంలో నిబద్ధతతో, భక్తితో అక్కడ పదకొండు శ్రాద్ధాలు చేయాలి.

సర్వకర్మవిధానే ఏకైకాగ్రే సమాహితః । తోయవ్రీహియవాన్దద్యాద్గోధూమాంశ్చ ప్రియఙ్గవః

ప్రతి కర్మను ఏకాగ్రతతో, మనస్సు నిలిపి, నీళ్ళు, బియ్యం, యవలు, గోధుమలు, ప్రియంగు ధాన్యాలు సమర్పించాలి.

హవిష్యాన్నం శుభం ముద్రాం ఛత్రోష్ణీషే చ దాపయేత్ । దాపయేత్సర్వసంస్యాని క్షీరం క్షౌద్రసమాన్వితమ్

శుభమైన హవిస్సన్నం, ముద్ర, గొడుగు, తలపాగా ఇవ్వాలి. అవసరమైన వస్తువులన్నీ, పాలు తేనె కలిపి ఇవ్వాలి.

వస్త్రోపానహసంయుక్తం దద్యాదష్టవిధం పదమ్ । ద్పయేత్సర్వపాపేభ్యో న కుర్యాత్పఙ్క్తివఞ్చనమ్

బట్టలు, చెప్పులు కలిపి ఎనిమిది రకాల దానాలు ఇవ్వాలి. పాపాల నుంచి విముక్తి కోసం ఇవన్నీ ఇవ్వాలి. దానంలో మోసం చేయకూడదు.

భూమౌ స్థితేషు పిణ్డేషు గన్ధపుష్పాక్షతాన్వితమ్ । దాతవ్యం సర్వంవిప్రేభ్యో వేదశాస్త్రవిధానతః

భూమిపై పిండాలు, గంధం, పువ్వులు, అక్షతలు కలిపి ఉంచినప్పుడు, వేదశాస్త్ర నియమానుసారం అన్నీ బ్రాహ్మణులకు ఇవ్వాలి.

శఙ్ఖే ఖడ్గేఽథ వా తామ్రే తర్పణఞ్చ పృథక్పృథక్ । ధ్యానధారణసంయుక్తో జానుభ్యామవనీం గతః

శంఖంలో, ఖడ్గంలో లేదా రాగిపాత్రలో, తర్పణాన్ని వేరుగా వేరుగా, ధ్యానం, ఏకాగ్రతతో, మోకాళ్లపై భూమిపై కూర్చొని చేయాలి.

ఋచా వై దాపయేదర్ఘమర్ఘోద్దిష్టం పృథక్పృథక్ । బ్రహ్మా విష్ణుశ్చ రుద్రశ్చ యమః ప్రేతశ్చ పఞ్చమః

ఋక్వేద మంత్రంతో అర్ఘ్యం ఒక్కొక్కదాన్ని వేరుగా సమర్పించాలి. బ్రహ్మా, విష్ణు, రుద్రుడు, యముడు, ప్రేతుడు — వీరికి ఐదింటికి చేయాలి.

పృథక్కుమ్భే తతః స్థాప్యాః పఞ్చరత్నసమన్వితాః । వస్త్రయజ్ఞోపవీతాని పృథఙ్ముద్గాః పదాని చ

తర్వాత, ఐదు రత్నాలతో అలంకరించిన వేర్వేరు పాత్రల్లో, వస్త్రాలు, యజ్ఞోపవీతాలు, ముద్గాలు, చెప్పులు వేర్వేరుగా ఉంచాలి.

పఞ్చ శ్రాద్ధాని కుర్వీత దేవతానాం యథావిధి । జలధారాం తతః కుర్యాత్పిణ్డేపిణ్డే పృథక్పృథక్

దేవతలకు నియమానుసారం ఐదు శ్రాద్ధాలు చేయాలి. ఆ తరువాత ప్రతి పిండంపై వేరుగా వేరుగా నీళ్లు పోయాలి.

శఙ్ఖే వా తామ్రపాత్రే వా అలాభే మృన్మయే పి వా । తిలోదకం సమాదాయ సర్వోషధిమసన్వితమ్

శంఖంలో లేదా రాగిపాత్రలో, లేకపోతే మట్టి పాత్రలోనైనా, నువ్వులు, అన్ని ఔషధులతో కలిపిన నీళ్లు తీసుకోవాలి.

తామ్రపాత్రం తిలైః పూర్ణం సహిరణ్యం సదక్షిణమ్ । దద్యాద్బ్రాహ్మణముఖ్యాయ పదదానం తథైచ

నువ్వులతో నిండిన రాగిపాత్రను, బంగారం, దక్షిణా కలిపి, ప్రముఖ బ్రాహ్మణునికి ఇవ్వాలి. చెప్పుల దానమూ ఇవ్వాలి.

యమోద్దేశేతిలాంల్లౌహం తతో దద్యాచ్చ దక్షిణామ్ । ఏవం విష్ణుబలిం దత్త్వా యథాశక్త్యా విధానతః

యమునికోసం నువ్వులు, ఇనుము, ఆ తరువాత దక్షిణా ఇవ్వాలి. అలాగే, తన శక్తికొలది నియమానుసారం విష్ణు బలిని సమర్పించాలి.

సముద్ధరతి తత్క్షిప్రం నాత్ర కార్యా విచారణ నాగదంశాన్మృతో యస్తు విశేషస్తన్తు మే శృణు

ఇలా చేస్తే వెంటనే ఉద్ధరణ కలుగుతుంది, దీనిలో సందేహం లేదు. నాగదంష్ట్ర వల్ల మరణించినవారికి ప్రత్యేక నియమం విను.

సువర్ణభారనిష్పన్నం నాగం కృత్వా తథైవ గామ్ । విప్రాయ దత్త్వా విధివత్పితురానృణ్యమాప్నుయాత్

బంగారం తూకంతో నాగాన్ని, అలాగే ఆవును తయారు చేసి, బ్రాహ్మణునికి నియమానుసారం ఇచ్చితే, తండ్రి ఋణం తీరుతుంది.

ఏవం సర్పబలిం దత్త్వా సర్పదోషాద్విముచ్యతే । పశ్చాత్పుత్తలకం కార్యం సర్వోషధిసమన్వితమ్

ఇలా సర్పబలి ఇచ్చినవాడు సర్పదోషం నుంచి విముక్తి పొందుతాడు. తర్వాత అన్ని ఔషధాలతో కూడిన పుత్తలికను తయారు చేయాలి.

పలాశస్య చ వృన్తానాం విభాగం శృణు కాశ్యప । కృష్ణాజినం సమాస్తీర్య కుశైశ్చ పురుషాకృతిమ్

కాశ్యపా, పలాశ వృక్షపు కాండాల ఏర్పాటును విను. నల్ల మృగజినాన్ని పరచి, కుశలతో మనిషి ఆకారంలో అమర్చాలి.

శతత్రయేణ షష్ట్యా చ వృన్తైః ప్రోక్తోఽస్థిసఞ్చయః । విన్యస్య తాని వృన్తాని అఙ్గేష్వేషు పృథక్పృథక్

మూడు వందల అరవై పలాశ కాండాలతో అస్థిసంచయం చేయాలి. ఆ కాండాలను ఒక్కొక్క అవయవంపై వేరుగా అమర్చాలి.

చత్వారింశచ్ఛిరోభాగే గ్రీవాయాం దశ విన్యసేత్ । వింశత్యురః స్థలే దద్యాద్వింశతిఞ్జఠరే తథా

తల భాగంలో నలభై ఎముకలు, మెడలో పది, ఛాతీలో ఇరవై, కడుపులో కూడా ఇరవై ఎముకలు ఉంచాలి.

బాహుద్వయే శతం దద్యాత్కటిదేశే చ వింశతిమ్ । ఊరుద్వయే శతఞ్చాపి త్రింశజ్జఙ్ఘాద్వయే న్యసేత్

రెండు చేతులకు వంద ఎముకలు, నడుము దగ్గర ఇరవై, రెండు తొడలకు వంద, రెండు కాలుగుండెలకు ముప్పై ఎముకలు వేయాలి.