గరుడపురాణమ్

అశ్రుపాతం న కుర్వీత దత్త్వా దాహజలాఞ్జలిమ్ । శ్లేష్మాశ్రు బాన్ధవైర్ముక్తం ప్రేతో భుఙ్క్తే యతోఽవశః

దహనానికి నీళ్ల అంజలి ఇచ్చిన తర్వాత కన్నీరు కార్చకూడదు. బంధువులు కార్చిన కన్నీరు, ఉమ్మిని ప్రేతుడు బలవంతంగా అనుభవించాల్సి వస్తుంది.

అతో న రోదితవ్యం హి క్రియాః కార్యాః స్వశక్తితః । తతస్తేషూపవిష్టేషు పురాణజ్ఞః సుకృత్స్వకః

అందువల్ల ఏడవకూడదు; శ్రద్ధకర్మలు తన శక్తికి తగినట్టు చేయాలి. తరువాత అందరూ కూర్చున్నప్పుడు, పురాణాలను తెలిసిన, సద్గుణుడు మాట్లాడాలి.

శోకాపనోదం కుర్వీత సంసారానిత్యతాం బ్రువన్ । మానుష్యే కదలీస్తన్భే అసారే సారమార్గణమ్

అతడు దుఃఖాన్ని తొలగిస్తూ, సంసార అస్థిరతను వివరించాలి: 'మనుష్య జీవితంలో, అరటి కాండంలో మాదిరిగా, ఉన్నదనిపించే స్థిరత లేదు' అని చెప్పాలి.

కరోతి యః స సంమూఢో జలబుద్వద్రసన్నిభే । పఞ్చధా సంభృతః కాయో యది పఞ్చత్వమాగతః

ఇలా చేసే వాడు నీటిపై ఉన్న బుడగలా మాయలో పడిపోతాడు. మన శరీరం ఐదు పదార్థాలతో ఏర్పడినదైనా, చివరికి అది నశించిపోతుంది.

కర్మభిః స్వశరీరోత్థైస్తత్ర కా పరిదేవనా । గన్త్రీ వసుమతీ నాశముదధిర్దైవతాని చ

మన శరీరం చేసిన పనుల వల్ల నశించినప్పుడు, దానికి ఏడుపు ఎందుకు? భూమి, సముద్రం, దేవతలు కూడా చివరికి నశించిపోతాయి.

ఫేనప్రఖ్యః కథం నాశం మర్త్యలోకో న యాస్యతి । ఏవం సంశ్రావయేత్తత్ర మృదుశాద్వలసంస్థితాన్

ఈ మానవ లోకం నురుగు లాంటిది, అది ఎలా నశించదని అనుకోవచ్చు? అక్కడ మృదువైన పచ్చికపై కూర్చున్నవారికి ఇలా చెప్పాలి.

తేఽయి సంశ్రుత్య గచ్ఛేయుర్గృహం బాలపురః సరాః । విదశ్య ర్నిబపత్రాణి నియతా ద్వారి వేశ్మనః

వారు ఈ మాటలు విని, పిల్లలను ముందుగా పెట్టుకుని ఇంటికి తిరిగి వెళ్ళాలి. దర్భా గడ్డి ఆకులు చల్లి, ఇంటి తలుపు దగ్గర నిలబడాలి.

ఆచమ్య వహ్నిసలిలం గోమయం గౌరసర్షపాన్ । దూర్వాప్రవాలం వృషభమన్యదప్యథ మఙ్గలమ్

నీరు ముట్టుకుని, అగ్ని, నీరు, ఆవు పేడ, ఆవు పాలు, ఆవు నువ్వులు, దర్భా గడ్డి, పగడ, ఎద్దు, ఇంకా మంగళకరమైన వస్తువులు తీసుకురావాలి.

ప్రవిశేయుః సమాలభ్య కృత్వాశ్మని పదం శనైః । శ్రౌతేన తు విధానేన ఆహితాగ్నిం దేహద్వధః

వాటిని తాకి, నెమ్మదిగా రాయిపై అడుగు పెట్టి, వేద విధానాన్ని అనుసరించి, అగ్ని సంరక్షించే గృహస్థుడి దహనాన్ని చేయాలి.

ఊనద్వివర్షం నిఖనేన్న కుర్యాదుదకం తతః । యోషిత్పతివ్రతా యా స్యాద్భర్తారం యానుగచ్ఛతి

పది సంవత్సరాలు నిండని వాడిని పాతాలి, తరువాత నీరు సమర్పించాలి. భర్తకు అంకితమైన భార్య అతడిని అనుసరిస్తుంది.

ప్రయోగ పూర్వం భర్తారం నమస్కృత్యారుహేచ్చితిమ్ । చితిభ్రష్టా తు యా మోహాత్సా ప్రాజాపత్యమాచరేత్

ముందుగా భర్తకు నమస్కరించి, చితిపై ఎక్కాలి. అయితే మాయ వల్ల చితి నుండి దిగిపోతే, ఆమె ప్రజాపత్య వ్రతాన్ని చేయాలి.

తిస్రః కోట్యోర్ధకోటీ య యాని లోమాని మానుషే । తావత్కాలం వసేత్స్వర్గే భర్తారం యానుగచ్ఛతి

మనుష్యుడి శరీరంలో ఉన్న రోమాల సంఖ్య, అంటే ముప్పది లక్షలు దాటి ఎంత ఉంటే, భర్తను అనుసరించిన భార్య అంతకాలం స్వర్గంలో ఉంటుంది.

వ్యాలగ్రాహీ యథా వ్యాలం బిలాదుద్ధరతే బలాత్ । తద్వదుద్ధృత్య సా నారీ తేనైవ సహ మోదతే

పాము పట్టినవాడు దాన్ని బిలం నుంచి లాగినట్టు, భర్తను అనుసరించిన ఆ భార్య అతడిని పైకి లాగి, అతడితో ఆనందంగా ఉంటుంది.

తత్ర సా భర్తృపరమా స్తూయమానాప్సరోగణైః । క్రీడతే పతినా సార్ధం యావదిన్ద్రాశ్చతుర్దశ

అక్కడ, భర్తకు అంకితమైన ఆ భార్యను అప్సరసలు స్తుతిస్తారు. ఆమె భర్తతో కలిసి, పద్నాలుగు ఇంద్రులు పాలించేంత కాలం ఆనందంగా విహరిస్తుంది.

బ్రహ్మఘ్నో వా కృఘ్నో వా మిత్త్రిఘ్నో వా భవేత్పతిః । పునాత్యవిధవా నారీ తమాదాయ మృతా తు యా

భర్త బ్రాహ్మణ హంతకుడైనా, హత్య చేసినవాడైనా, మిత్రద్రోహి అయినా, అతడిని అనుసరించిన విధవ భార్య అతడిని పవిత్రురాల్ని చేస్తుంది.

మృతే భర్తరి యా నారీ సమారోహేద్ధుతాశనమ్ । సారన్ధతీసమాచారా స్వర్గలోకే మహీయతే

భర్త మరణించినప్పుడు అగ్నిలోకి ఎక్కిన భార్య, అరుంధతి లాంటి ఆచారాన్ని అనుసరిస్తే, ఆమె స్వర్గంలో ఘనంగా ఆదరించబడుతుంది.

యావచ్చాగ్నౌ మృతే పత్యౌ స్త్రీ నాత్మానం ప్రదాహయేత్ । తావన్న ముచ్యతే సా హి స్త్రీశరీరాత్కథఞ్చన

భర్త అగ్నిలో కాలిపోతున్నంతవరకు భార్య తనను తాను కాల్చుకోకపోతే, ఆమె ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ ఈ స్త్రీ శరీరం నుండి విముక్తి పొందదు.

మాతృకం పైతృకం చైవ యత్ర చైవ ప్రదీయతే । కులత్రయం పునాత్యేషా భర్తారం యానుగచ్ఛతి

భర్తను అనుసరించిన భార్య తల్లి, తండ్రి, మామగారి వంశాలను, అంటే మూడు కుటుంబాలను పవిత్రం చేస్తుంది.

ఆర్తార్తే ముదితే హృష్టా ప్రోషితే మలినా కృశా । మృతే మ్రియేత యా పత్యౌ సా స్త్రీ జ్ఞేయా పతివ్రతా

బాధలో, కష్టంలో, ఆనందంలో, ఉల్లాసంలో, భర్త దూరంగా ఉన్నా, ఆమె క్షీణించి, భర్త చనిపోతే తానూ చనిపోతే, ఆమెను నిజమైన పతివ్రత అని తెలుసుకోవాలి.

పృథక్చితాం సమారుహ్య న ప్రియా గన్తుమర్హతి । క్షత్త్రియాద్యాః సవర్ణాశ్చ ఆరోహేయురపీహ తాః

వేరు చితిపై ఎక్కిన భార్య తన ప్రియుడి దగ్గరకు వెళ్లలేరు. క్షత్రియాది సవర్ణ స్త్రీలు ఇక్కడ కూడా చితిపై ఎక్కవచ్చు.

చాణ్డాలీమవధిం కృత్వా బ్రాహ్మణీతః సమో విధిః । అగర్భిణీనాం సర్వాసామబాలతాక్మే(కా)నామపి

చాండాలిని వరకు పరిమితి పెట్టి, బ్రాహ్మణ స్త్రీలు, గర్భవతులు, చిన్న పిల్లలు తప్ప మిగతా అందరికీ ఇదే నియమం వర్తిస్తుంది.

దహనస్య విధిః ప్రోక్తః సామాన్యేన మయా ఖగ । విశేషమపి తస్యాస్య కఞ్చిత్కిం శ్రోతుమిచ్ఛతి

పక్షిరాజా, నేను అంత్యక్రియ విధానాన్ని సర్వసాధారణంగా వివరించాను. దానిలో మరేదైనా ప్రత్యేక విషయాలు వినాలనుకుంటున్నావా?

గరుడ ఉవాచ । ప్రోషితే తు మృతే స్వామిన్యస్థ్నినాశముపేయుషి । కథం దాహః ప్రకర్తవ్యస్తన్మే వద జగత్పతే

గరుడుడు ఇలా అడిగాడు: ప్రభు, యజమాని విదేశంలో మరణించి, అతని ఎముకలు కూడా కనబడకపోతే, అంత్యక్రియ ఎలా చేయాలి? దయచేసి అది నాకు వివరించండి జగత్పతీ.

శ్రీకృష్ణ ఉవాచ । అస్థీని చేన్న లభ్యన్తే ప్రోషితస్య నరస్య చ । తేషాఞ్చ హి గతిస్థానం విధానం కథయామ్యహమ్

శ్రీకృష్ణుడు ఇలా చెప్పాడు: ఎవైనా మనిషి విదేశంలో మరణించి, అతని ఎముకలు దొరకనప్పుడు, వారి ప్రయాణం, గమ్యం ఎలా ఉండాలో నేను వివరంగా చెబుతాను.

శృణు తార్క్ష్య పరం గోప్యం పత్యుర్దుర్మరణేషు యత్ । లఙ్ఘనైర్యే మృతా జీవాం దంష్ట్రిభిశ్చాభిఘాతితాః

తార్క్ష్యా, భయంకరమైన మరణాలు పొందినవారి గురించి, అంటే పతనం వల్ల, విషజంతువుల కాటు వల్ల, లేదా కొట్టబడటం వల్ల మరణించినవారి గురించి, నేను చెప్పబోయే గొప్ప రహస్యాన్ని విను.

కణ్ఠగ్రహే విలగ్నానాం క్షీణానాం తుణ్డఘాతినామ్ । విషాగ్నివృషవిప్రేభ్యో విషూచ్యా చాత్మఘాతకాః

గొంతు బిగించబడినవారు, పక్షుల ముక్కుతో గాయపడి బలహీనమైనవారు, విషం, అగ్ని, ఎద్దులు, బ్రాహ్మణులు, మహమ్మారి, లేదా తాము తామే హానిచేసుకున్నవారు—

పతనోద్బన్ధనజలైర్మృతానాం శృణు సంస్థితిమ్ । సర్పవ్యాఘ్రైః శృఙ్గిభిశ్చ ఉపసర్గోపలోదకైః

పతనం, ఉరివేసుకోవడం, నీటిలో మునిగిపోవడం, పాము లేదా పులి దాడి, కొమ్ములతో గాయపరిచే జంతువులు, విపత్తులు, కలుషితమైన నీటి వల్ల మరణించిన వారి స్థితి గురించి విను.

బ్రాహ్మణైః శ్వాపదైశ్చైవ పతనైర్వృక్షవైద్యుతైః । నఖైర్లోహైర్గిరేః పాతైర్భిత్తిపాతైర్భృగోస్తథా

బ్రాహ్మణులు, అడవి జంతువులు, చెట్టు నుండి పడిపోవడం, మెరుపు, గోరు, ఇనుప వస్తువులు, కొండపై నుండి పడిపోవడం, గోడ కూలిపోవడం, లేదా భృగుమహర్షి చేత మరణించినవారు—

కట్వాయామన్తరిక్షే చ చౌరచాణ్డాలతస్తథా । ఉదక్యాశునకీశూద్రరజకాదివిభూషితాః

ఎడారిలో, ఆకాశంలో, దొంగలు లేదా చండాళుల చేత మరణించినవారు, లేదా నీటిపోసేవారు, కుక్కలను పెంచేవారు, శూద్రులు, దుప్పట్టిదువ్వేవారు మొదలైనవారు అలంకరించినవారు—